Court dismisses request to join three separate bank loan suits due to lack of common factual or legal issues.
Legislator summary
AI generatedThe District Court of Lefkosia rejected the plaintiff's request to join three separate lawsuits against different branches of the National Bank of Greece. Although the claims shared similar legal nature, the court found they involved distinct factual relationships and separate banking transactions. The judge emphasized that joining the cases would delay proceedings and increase costs without providing any procedural benefit.
Legislator headnote
AI generatedUnder the Rules of Civil Procedure, joinder requires a common factual or legal issue; mere similarity of claim type is insufficient. The court must balance efficiency against the risk of increased costs and procedural delay.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
GEORGHIOS HADJIATHANASSIOU ν. LOIZOS PARPERIDES AND OTHERS (1975) 1 CLR 401
Samata Enterprises Ltd. ν. Γεώργιου Σταύρου (1998) 1 ΑΑΔ 1876
Kυπριακή Tράπεζα Aναπτύξεως Λτδ ν. Apak Agro Industries και Άλλου (1999) 1 ΑΑΔ 1721
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.14
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEF:2011:A448
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: M. Aμπίζα, Ε. Δ.
Αρ. Αγωγής: 357/09
Μεταξύ:
HBHΣ ΣΙΑΚΑΛΛΗ-ΑΡΓΥΡΙΔΟΥ
Ενάγουσας
και
ΕΘΝΙΚΗ ΤΡΑΠΕΖΑ ΤΗΣ ΕΛΛΑΔΟΣ (ΚΥΠΡΟΥ) ΛΤΔ
ΜΑΡΙΟΥ ΚΛΗΡΙΔΗ
Εναγομένων
Αίτηση συνένωσης ημερομηνίας 10.3.2011.
ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 28 Νοεμβρίου, 2011.
ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:
Για την Ενάγουσα/Αιτήτρια: κος Σαββίδης.
Για την Εναγόμενη 1 στην αγωγή 357/09: κα Κουκούνη.
Για την Εναγόμενη 1 στην αγωγή 358/09: κα Λιβέρα.
Για την Εναγόμενη 1 στην αγωγή 5288/09: Καμία εμφάνιση.
Για τον Εναγόμενο 2 και στις 3 αγωγές: κα Θεμιστοκλέους.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την παρούσα αίτηση, η Ενάγουσα-Αιτήτρια ζητά τη συνένωση της υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αγωγής με τις αγωγές 358/09 και 5288/09.
Το νομικό υπόβαθρο της παρούσας αίτησης αποτελούν οι Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.14 και Δ.48 Θ.2, 9(e). Το δε πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης αναφέρεται να στηρίζεται στο ότι υπάρχουν κοινά νομικά και/ή πραγματικά ζητήματα τέτοιας σημασίας ώστε να καθιστούν αναγκαία ή επιθυμητή τη συνένωση. Τα γεγονότα που καταδεικνύουν τούτο αναφέρεται να περιέχονται στους φακέλους των υποθέσεων.
Τόσο η Εναγόμενη 1 στην αγωγή 5288/09 όσο και ο Εναγόμενος 2 και στις 3 αγωγές δεν καταχώρησαν ένσταση στην παρούσα αίτηση. Αντιθέτως, η Εναγόμενη 1 στην παρούσα αγωγή και η Εναγόμενη 1 στην αγωγή 358/09 μέσω της ειδοποίησης περί προθέσεως ένστασης τους ενίστανται στην έκδοση του αιτούμενου διατάγματος. Η Εναγόμενη 1 στην παρούσα αγωγή, με την ένσταση της ημερομηνίας 6.6.2011, βασίζεται στους λόγους υπό 1 έως 6 αυτής, υποστήριξη δε, δίδεται με την ένορκη δήλωση του Γιώργου Λοΐζου ημερομηνίας 6.6.2011. Η Εναγόμενη 1 στην αγωγή 358/09, με την ένσταση της ημερομηνίας 10.5.2011, βασίζεται στους λόγους υπό (α) έως (λ), υποστήριξη δε, δίδεται με την ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Παπαλαμπριανού ημερομηνίας 10.5.2011.
Αγορεύοντας ενώπιον του Δικαστηρίου οι συνήγοροι παρέθεσαν την επιχειρηματολογία τους με αναφορά και σε νομολογία αναλύοντας τους λόγους για τους οποίους υποστηρίζουν, η μεν πλευρά της Ενάγουσας τη συνένωση των αγωγών, οι δε πλευρές των ενιστάμενων εναγομένων τη μη συνένωση.
Δεν θεωρώ σκόπιμο να παραθέσω αυτούσιο το περιεχόμενο είτε των ενστάσεων είτε των αγορεύσεων στα πλαίσια της παρούσας απόφασης. Αρκεί πιστεύω να σημειώσω ότι έχω μελετήσει με λεπτομέρεια τις προβαλλόμενες θέσεις των πλευρών.
Προτού ασχοληθώ με την ουσία του ζητήματος της συνένωσης αγωγών, θεωρώ σκόπιμο να παρατηρήσω ότι τόσον η εισήγηση του κυρίου Σαββίδη ότι η ένσταση της Τράπεζας Κύπρου είναι παράτυπη λόγω του τίτλου όσο και η εισήγηση ότι η αίτηση της Ενάγουσας είναι παράτυπη λόγω μη καταχώρησης ένορκης δήλωσης, κρίνονται ανεδαφικές εφόσον αφενός ο τίτλος της ένστασης δεν είναι λανθασμένος και αφετέρου το πραγματικό υπόβαθρο της αίτησης αναφέρεται στο σώμα της αίτησης να είναι αυτό που περιέχεται στους φακέλους των αγωγών.
Σύμφωνα με τη Δ.14 Θ.2 όταν δύο ή περισσότερες αγωγές εκκρεμούν στο ίδιο Δικαστήριο, είτε από τους ίδιους είτε διαφορετικούς ενάγοντες εναντίον των ιδίων ή διαφορετικών εναγομένων, και οι απαιτήσεις των αγωγών αυτών συνεπάγονται κοινό ζήτημα νόμου ή γεγονότος τέτοιας σημασίας ανάλογα με τα υπόλοιπα ζητήματα τα οποία συνεπάγονται οι αγωγές, ώστε να καθιστούν επιθυμητή τη συνένωση των αγωγών, το Δικαστήριο ή ο Δικαστής μπορεί να διατάξει τη συνένωση τους.
Ο κύριος σκοπός της συνένωσης είναι η εξοικονόμηση χρόνου και εξόδων και η αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών. Όπως έχει υποδειχθεί στην υπόθεση Μακρίδης ν. Μιχαηλίδου, Πολ. ΄Εφ. 7101, ημερ. 30.5.1990, διάταγμα συνένωσης αγωγών εκδίδεται όπου προκύπτει όφελος από τη συνεκδίκαση δύο αγωγών. Το Δικαστήριο, εξασκώντας τη διακριτική του ευχέρεια, εξετάζει κατά πόσο η προτεινόμενη συνεκδίκαση των αγωγών θα εξυπηρετήσει τα συμφέροντα των διαδίκων και την καλύτερη απονομή της δικαιοσύνης. Η αποφυγή της πολλαπλότητας των διαδικασιών, ο περιορισμός των εξόδων, ως επίσης η οικονομία του δικαστικού χρόνου, αποτελούν παράγοντες που ως έχει νομολογηθεί, προσμετρούν στην κρίση του Δικαστηρίου. (Χ”Αθανασίου ν. Παρπερίδης κ.α.) (1975) 1 CLR 401, Metcon Construction Ltd v. Chr. Marneros & Co Ltd (1977) 1 AAΔ 546 και Κυπριακή Τράπεζα Αναπτύξεως Λτδ ν. Apak Akro Industries κ.α. (1999) 1 ΑΑΔ 1721). Ο χρόνος επίσης υποβολής της αίτησης, το γεγονός δηλαδή ότι συνήθως θα πρέπει να υποβάλλεται μετά τη συμπλήρωση των εγγράφων προτάσεων, αποτελεί στοιχείο που πρέπει να συνεκτιμάται μαζί με τα άλλα, για τη συνένωση ή τη μη συνένωση των αγωγών. (Κυριάκος Μενελάου, ως διαχειριστής της περιουσίας του Γεώργιου Σπαρσή Χ”Σπύρου κ.α. ν. Κώστα Ξενοφώντος κ.α. (1989) 1 ΑΑΔ 371).
Στην υπόθεση Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου (1998) 1ΑΑΔ 1876 εξηγήθηκε ότι το καθοριστικό κριτήριο για τη συνένωση αγωγών είναι η ύπαρξη κοινού πραγματικού ή νομικού ζητήματος, όπως αυτά διαπιστώνονται αποκλειστικά από τις εκθέσεις απαιτήσεως των αγωγών και ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων. Ανάλογη ήταν και η προσέγγιση στην υπόθεση Χ”Aθανασίου (ανωτέρω).
Στρεφόμενος στην παρούσα περίπτωση, διαπιστώνεται ότι παρά το γεγονός ότι η αξίωση σε κάθε μια από τις υπό κρίση αγωγές είναι όμοιας φύσης, το γεγονός παραμένει ότι πρόκειται για σχέση μεταξύ της Ενάγουσας και διαφορετικής σε κάθε περίπτωση τράπεζας και ξεχωριστών ενεργειών που κατ’ ισχυρισμό πάντοτε της Ενάγουσας, παρέχουν το δικαίωμα στη θεραπεία που ζητείται με την κάθε αγωγή. Συνεπώς, δε με βρίσκει σύμφωνο ότι οι αγωγές έχουν κοινό πραγματικό ζήτημα. Ούτε θεωρώ ότι η όμοια φύση αξίωσης συνεπάγεται την ύπαρξη κοινού νομικού ζητήματος στις ως άνω αγωγές.
Δεν μου διαφεύγει επίσης το ότι η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε σε αρκετά προχωρημένο στάδιο, έστω προτού ξεκινήσει η ακρόαση της κάθε υπόθεσης. Το γεγονός παραμένει ότι κάποιες μέρες πριν την ημερομηνία ορισμού της ακρόασης της παρούσας υπόθεσης καταχωρήθηκε η αίτηση και χρησιμοποιήθηκε μάλιστα ως λόγος αναβολής της ακρόασης της υπόθεσης. Είναι άξιο απορίας πώς με αυτό τον τρόπο εξυπηρετείται η συντόμευση της εκδίκασης της υπόθεσης.
Θεωρώ ότι τυχόν έγκριση της παρούσας αίτησης θα είχε ως αποτέλεσμα την συνεκδίκαση τριών ξεχωριστών αγωγών, επί ξεχωριστών γεγονότων, με τους Εναγόμενους να αναμένουν την παράθεση της υπόθεσης της Ενάγουσας στις άλλες υποθέσεις για να παρουσιάσουν την υπεράσπιση τους και πάλιν αναμένοντας τους άλλους Εναγόμενους να πράξουν το ίδιο υπερασπιζόμενοι τον εαυτό τους. Καθίσταται εμφανές ότι κάτι τέτοιο δεν θα εξυπηρετούσε ούτε τη συντόμευση της διαδικασίας, ούτε την εξοικονόμηση εξόδων. Αντιθέτως, είμαι της άποψης ότι με αυτό τον τρόπο τα έξοδα θα αυξηθούν αφού διάδικοι θα συμμετέχουν σε ακρόαση που σε κάποια μέρη της δεν θα τους αφορά.
Θεωρώντας συνεπώς ότι κανένα όφελος δεν θα προκύψει από την συνεκδίκαση των ως άνω αγωγών, ούτε τα συμφέροντα των διαδίκων θα εξυπηρετηθούν, καταλήγω ότι η εξουσία του Δικαστηρίου στην υπό κρίση περίπτωση θα πρέπει να ασκηθεί εναντίον της έγκρισης της αίτησης.
Συνακόλουθα η παρούσα αίτηση απορρίπτεται.
΄Οσον αφορά τα έξοδα της παρούσας αίτησης επιδικάζονται υπέρ των Εναγομένων 1 στις αγωγές 357/09 και 358/09 και εναντίον της Ενάγουσας ως θα υπολογιστούν και καταβληθούν στο τέλος.
(Υπ.)………………………………………
Μ. Αμπίζας, Ε. Δ.
ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ
ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ
/Μ.Σ.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο