Court dismisses request to amend statement of claim due to late filing and unsupported lawyer appointment claims.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης (1991) 1 ΑΑΔ 934

Χρίστου ν. Στυλιανού (1992) 1 ΑΑΔ 704

Ταξί Κυριάκος Λτδ ν. Παύλου (1995) 1 ΑΑΔ 560

Federal Bank of Lebanon (S.A.L.) ν. Nίκου K. Σιακόλα (1999) 1 ΑΑΔ 44

Pelekanos C & A Associates Ltd ν. Ανδρέα Πελεκάνου (2001) 1 ΑΑΔ 2075

Τσαγγάρη Ανδρέας ν. Μακεδονίας Γαβριηλίδου και Άλλων (2002) 1 ΑΑΔ 156

Στυλιανού Αλέξανδρος και Άλλη ν. Λαϊκής Κυπριακής Τράπεζας Λτδ (2002) 1 ΑΑΔ 746

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2011:A431

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Eνώπιον: Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 7620/10

Μεταξύ:

C.M.M. INVESTMENTS LTD

Ενάγουσας

και

KYRIACOS ANDREOY ARSIOTIS DEVELOPMENTS AND CONSTRUCTIONS LTD

η οποία συναλλάσσεται με το όνομα KYRIACOS ANDREOU ARSIOTIS DEVELOPMENTS LTD

Εναγομένης

____________________

Αίτηση Εναγόντων για τροποποίηση

ημερομηνίας 18.5.11

16 Νοεμβρίου, 2011.

Εμφανίσεις:

Για τους Ενάγοντες-Αιτητές: κα Κοζάκου.

Για τους Εναγόμενους-Καθ’ ων η αίτηση: κα Κωνσταντίνου

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Αντικείμενο της παρούσας είναι η εξέταση αιτήματος των Εναγόντων (στο εξής οι αιτητές) για τροποποίηση της έκθεσης απαίτησης. Η αίτηση, η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Χαράλαμπου Σωτηρίου, διευθυντή των αιτητών ημερομηνίας 18.5.11, προσέκρουσε σε ένσταση των Εναγομένων (στο εξής οι καθ’ ων η αίτηση) η οποία υποστηρίζεται από ένορκη δήλωση του Κυριάκου Αρσιώτη διευθυντή των καθ’ ων η αίτηση, ημερομηνίας 14.9.11.

Όπως διατείνονται οι αιτητές, μετά τον διορισμό του δικηγορικού γραφείου Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. ως δεύτερου δικηγόρου τους και σε σύσκεψη τους, διεφάνη ότι στα δικόγραφα δεν συμπεριλήφθηκαν όλοι οι ισχυρισμοί των αιτητών, λόγω λανθασμένων οδηγιών προς τη δικηγόρο τους και δεν είχαν δοθεί με λεπτομέρεια και ορθά όλα τα γεγονότα. Περαιτέρω, ισχυρίζονται ότι λόγω του μεγάλου χρονικού διαστήματος που παρήλθε από τη συμφωνία που υπογράφτηκε μεταξύ των διαδίκων στις 27.11.03, χρειάστηκε αρκετός χρόνος για να περισυλλεγούν και βεβαιωθούν όλα τα γεγονότα της υπόθεσης και προς τούτο ήταν απαραίτητο να γίνει έρευνα μέσω των αρμοδίων αρχών και εμπειρογνωμόνων. Είναι απαραίτητο, εισηγούνται, να τροποποιηθούν τα δικόγραφα, ώστε να συμπεριληφθούν όλοι οι ισχυρισμοί των αιτητών, προκειμένου να παρουσιάσουν την υπόθεση τους ενώπιον του Δικαστηρίου.

Οι καθ’ ων η αίτηση με την ένσταση τους προέβαλαν οκτώ λόγους ένστασης, οι οποίοι συνοψίζονται στους εξής πέντε:

1. Η αίτηση καταχωρήθηκε καθυστερημένα ενόψει του ότι η αγωγή καταχωρήθηκε τον Οκτώβριο 2010.

2. Ο ισχυρισμός περί μεταγενέστερου διορισμού των δικηγόρων Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. είναι ψευδής αφού υπέγραψαν το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο ένταλμα τον Οκτώβριο 2010. Επομένως και οι δύο δικηγόροι γνώριζαν από την αρχή όλα τα γεγονότα της υπόθεσης, όμως δεν τα συμπεριέλαβαν στην έκθεση απαίτησης, αν και είχαν αρκετό χρόνο στη διάθεση τους να μελετήσουν την υπόθεση και να τα συμπεριλάβουν στο δικόγραφο τους.

3. Η αίτηση είναι κακόπιστη και καταχρηστική αφού οι αιτητές με ψευδείς ισχυρισμούς προσπαθούν να προκαλέσουν καθυστέρηση στη διαδικασία.

4. Η αιτούμενη τροποποίηση εισάγει νέα βάση αγωγής εφόσον η αγωγή στηρίζεται σε αμέλεια και οι αιτητές επιθυμούν να εισάξουν ισχυρισμό για παραβίαση σύμβασης.

5. Η αιτούμενη τροποποίηση εκτροχιάζει την εκδίκαση ως υπόθεσης εντός ευλόγου χρόνου και προκαλεί αδικία και ζημιά στους καθ’ ων η αίτηση που δεν μπορεί να αποζημιωθεί με έξοδα.

Ο κ. Αρσιώτης στην ένορκη του δήλωση ουσιαστικά επαναλαμβάνει με περισσότερη λεπτομέρεια τους λόγους ένστασης ως ανωτέρω.

Στο στάδιο των αγορεύσεων οι ευπαίδευτοι συνήγοροι προώθησαν τις εκατέρωθεν θέσεις, παραπέμποντας το Δικαστήριο σε σειρά αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου που πραγματεύονται τις αρχές της τροποποίησης.

Έχω εξετάσει με προσοχή τις εκατέρωθεν εισηγήσεις, έχοντας προς τούτο υπόψη τις αρχές που έχει καθιερώσει η νομολογία επί του θέματος (βλ. Φοινιώτης ν. Greenmar Navigation (1998) 1(Ε) Α.Α.Δ. 33, Federal Bank of Lebanon v. Σιακόλα (1999) 1(Α) Α.Α.Δ. 44, Χρίστου ν. Αζά (1992) 1(Α) Α.Α.Δ. 704, Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1991) 1 Α.Α.Δ. 934, Fereos v. Martin Brothers (1997) 1 Α.Α.Δ. 370, Pelekanos v. Πελεκάνου (2001) 1 Α.Α.Δ. 2075, Τσαγγάρης ν. Γαβριηλίδου (2002) 1 Α.Α.Δ. 156, Στυλιανού ν. Λαϊκής (2002) 1 Α.Α.Δ. 746, Ταξί Κυριάκος ν. Παύλου (1995) 1 Α.Α.Δ. 560 και άλλες) οι οποίες συνοψίζονται ως ακολούθως.

Η τροποποίηση ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου και επιτρέπεται σε κάθε στάδιο της διαδικασίας, νοουμένου ότι συντρέχουν οι προϋποθέσεις που την καθιστούν αναγκαία. Το Δικαστήριο, κατά την άσκηση της διακριτικής του ευχέρειας, λαμβάνει υπόψη σειρά παραγόντων, όπως οι επιπτώσεις που θα επιφέρει η τροποποίηση στα δικαιώματα και συμφέροντα του αντιδίκου, ως και ο χρόνος υποβολής του αιτήματος. Ο χρόνος, όμως, δεν είναι εκ προοιμίου και απαρέγκλιτα αποφασιστικής σημασίας. Θα πρέπει, όμως, να δικαιολογείται κάθε καθυστέρηση στην υποβολή αίτησης για τροποποίηση, βάρος που επαυξάνει αναλόγως της καθυστέρησης. Ένας άλλος παράγοντας που συνεκτιμάται είναι και η δυνατότητα που είχε ο αιτητής για συμπερίληψη των ισχυρισμών του σε προγενέστερο στάδιο, αλλά η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις στις κατάλληλες περιπτώσεις έστω και αν παρατηρήθηκε αμέλεια ή καθυστέρηση. Επιγραμματικά, τέλος, η τροποποίηση επιτρέπεται κατά κανόνα, εκτός στις περιπτώσεις που προκαλείται ανεπανόρθωτη ζημιά στον αντίδικο η οποία δεν μπορεί να θεραπευθεί με έξοδα.

Έχοντας υπόψη τις πιο πάνω αρχές, διεξήλθα με προσοχή τόσο την αίτηση όσο και τους λόγους ένστασης και κατέληξα ότι η αιτούμενη τροποποίηση δεν μπορεί να εγκριθεί. Και τούτο για δύο λόγους που στην ουσία σχετίζονται μεταξύ τους και αλληλοεπηρεάζονται. Και εξηγώ: Είναι η θέση των αιτητών ότι η ανάγκη για τροποποίηση προέκυψε μετά τον διορισμό εκ μέρους τους και δεύτερου δικηγόρου, δηλαδή του δικηγορικού γραφείου Θεόδωρος Μ.

Ιωαννίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. και μετά τη σύσκεψη που διενεργήθηκε, στα πλαίσια της οποίας διαπιστώθηκε ότι δεν είχαν συμπεριληφθεί στα δικόγραφα όλοι οι ισχυρισμοί τους και είχαν δοθεί λανθασμένες οδηγίες στη δικηγόρο τους, προφανώς εννοώντας τη δικηγόρο Νίκη Κληρίδου. Η θέση αυτή των αιτητών αναμφίβολα τοποθετεί τη διενέργεια των πιο πάνω, μετά την καταχώρηση της έκθεσης απαίτησης στις 26.2.11.

Ωστόσο, ο εν λόγω ισχυρισμός κρίνεται εξ αντικειμένου ως αβάσιμος και ανυπόστατος και ως τέτοιος δεν γίνεται αποδεκτός. Και τούτο γιατί, όπως προκύπτει από τον φάκελο του Δικαστηρίου, τόσο το γενικά οπισθογραφημένο κλητήριο που καταχωρήθηκε στις 8.9.10, όσο και η έκθεση απαίτησης που καταχωρήθηκε στις 26.2.11 είναι υπογεγραμμένα και από τους δύο δικηγόρους δηλαδή τους Θεόδωρο Ιωαννίδη και Νίκη Κληρίδου.

Το γεγονός ότι γίνεται λόγος για τον μεταγενέστερο διορισμό του δικηγορικού γραφείου Θεόδωρος Μ. Ιωαννίδης & Σία Δ.Ε.Π.Ε. δεν διαφοροποιεί, κατά την άποψη μου, την πιο πάνω διαπίστωση. Επομένως, είναι η κατάληξη του Δικαστηρίου ότι το πραγματικό υπόβαθρο του αιτήματος δεν γίνεται αποδεκτό, γεγονός που οδηγεί αναπόφευκτα στην απόρριψη της αίτησης.

Η κατάληξη αυτή καθιστά και την παρέλευση χρόνου από την καταχώρηση του γενικά οπισθογραφημένου κλητηρίου μέχρι την καταχώρηση της αίτησης, χωρίς καμιά δικαιολογία, αφού όσα οι αιτητές έχουν επικαλεστεί ως αιτιολογία δεν είναι αποδεκτά από το Δικαστήριο. Προβλήθηκε σχετικά ο ισχυρισμός ότι λόγω του μεγάλου χρόνου που παρήλθε από την υπογραφή της συμφωνίας ημερομηνίας 27.11.03, χρειάζετο αρκετός χρόνος ώστε να περισυλλεγούν και επιβεβαιωθούν τα επίδικα γεγονότα, και για να γίνει έρευνα μέσω των αρμοδίων αρχών και εμπειρογνωμόνων. Η θέση αυτή δεν μπορεί από μόνη της να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο αφού προβλήθηκε από τους αιτητές ως συνέχεια του ισχυριζόμενου μεταγενέστερου διορισμού του δεύτερου δικηγόρου και ως ενέργειες που χρειάστηκε να γίνουν μετά τη σύσκεψη των δύο δικηγόρων με τους αιτητές. Επομένως, το Δικαστήριο δεν μπορεί να απομονώσει την εν λόγω θέση και στη βάση αυτής να κρίνει το δικαιολογημένο του χρόνου που παρήλθε.

Απορρίπτοντας τα πιο πάνω, το Δικαστήριο δεν μπορεί να συνεκτιμήσει, προς όφελος των αιτητών, σύμφωνα με την πιο πάνω νομολογία, ότι δεν είχαν τη δυνατότητα να συμπεριλάβουν στην έκθεση απαίτησης όλους τους ισχυρισμούς τους που επιθυμούν σήμερα να συμπεριλάβουν, αφού ο λόγος που έχουν προβάλει έχει κριθεί ως ανυπόστατος.

Παρόλο που σύμφωνα με τη νομολογία η σύγχρονη τάση είναι να εγκρίνονται τροποποιήσεις έστω και αν παρατηρείται αμέλεια ή καθυστέρηση, οι αιτητές δεν προέβαλαν τέτοιο ισχυρισμό, αλλά προτίμησαν να προωθήσουν την πιο πάνω θέση που λογικά και εξ αντικειμένου δεν μπορεί να γίνει αποδεκτός.

Για όλα τα πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα προς όφελος των καθ’ ων η αίτηση και σε βάρος των αιτητών, τα οποία, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή, θα είναι πληρωτέα στο τέλος της δίκης.

[Υπ.] .......................................

Στ. Χατζηγιάννη, Α.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/νχ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο