Court dismisses defendant's defense in summary judgment for unpaid promissory note due to lack of good faith defense.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the plaintiff's request for a summary judgment against the defendant for the unpaid amount of €5,600. The plaintiff claimed the debt arose from construction services paid via an undischarged promissory note, while the defendant offered a vague defense alleging poor workmanship and non-performance. The court ruled that the defendant failed to provide a detailed, sworn explanation of their defense, thereby failing to establish good faith and shifting the burden of proof back to them.
Legislator headnote
AI generatedArticles 53, 55, 57 of the Exchange Control Law, Chapter 262; A summary judgment may be granted when procedural prerequisites are met and the defendant fails to substantiate a good faith defense with specific details under oath.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Trans Middle East Trading ν. Tlais (1991) 1 ΑΑΔ 239
Subotic Vidisava ν. Δήμου Στυλιανίδη (1998) 1 ΑΑΔ 22
VASOS CHARALAMBIDES LIMITED ν. Πάμπος Ψαρά (2000) 1 ΑΑΔ 849
Λούκος Λτδ. (Eμπορική Eταιρεία υπό εκκαθάριση) και Άλλοι ν. Eθνικής Tράπεζας της Eλλάδος A.E. (Αρ. 1) (2001) 1 ΑΑΔ 418
Μεττή Χριστόδουλος και Άλλος ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ (2002) 1 ΑΑΔ 417
Ζερβός Παναγιώτης ν. Euroinvestment & Finance Ltd (2003) 1 ΑΑΔ 1968
Σχίζας Αγαθοκλής ν. Euroinvestment & Finance Ltd (2004) 1 ΑΑΔ 1866
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.18
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.2
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.59
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEF:2011:A414
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: A. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ
Αγωγή αρ. 863/2010
Μεταξύ:
C. VASSILIADES CREATIONS LTD
Ενάγοντες
και
ΖΗΝΩΝΟΣ ΧΡΙΣΤΑΚΗ
Εναγομένου
31 Οκτωβρίου, 2011.
Για τους ενάγοντες – αιτητές, εμφανίζεται ο κ. Μ. Παναγίδης για τους κ.κ. Ιωαννίδης Δημητρίου Δ.Ε.Π.Ε.
Για τον εναγόμενο-καθ’ου η αίτηση, εμφανίζεται ο κ. Α. Πέτσας για τους κ.κ. Κιτρομηλίδης, Πέτσας Δ.Ε.Π.Ε.
Απόφαση για την αίτηση ημερ. 7.9.10
(αίτημα για την έκδοση συνοπτικής απόφασης)
Διά κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένο, οι ενάγοντες – αιτητές («οι αιτητές»), μια νομική οντότητα όπως δηλώνει η επωνυμία τους, διεκδικούν από τον εναγόμενο-καθ’ου η αίτηση («οι καθ΄ου η αίτηση») το ποσόν των €5.600, εντόκως. Η αξίωση παρουσιάζεται να πηγάζει από επιταγή την οποία ο καθ’ου η αίτηση εξέδωσε, πλην όμως, δεν ετίμησε.
Η έκθεση απαίτησης δίδει την ακόλουθη βάση αγωγής: Ο καθ΄ ου η αίτηση εξέδωσε, επί του οργανισμού «Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λαόνας» και προς όφελος των αιτητών, μίαν επιταγή για το ποσόν των €5.600 την οποία τους παρέδωσε. Το ποσόν των €5.600 αποτελεί την αμοιβή των αιτητών για οικοδομικές και άλλες συναφείς εργασίες που αυτοί εξετέλεσαν κατ’ εντολήν και για λογαριασμό του καθ’ου η αίτηση. Οι αιτητές παρουσίασαν την επιταγή στην τράπεζα για να εξαργυρωθεί, πλην όμως, αυτό δεν κατέστη δυνατό γιατί ο καθ’ου η αίτηση ανεκάλεσε την πληρωμή της. Οι αιτητές ζήτησαν, κατ΄ επανάλειψιν, από τον καθ’ου η αίτηση την εξόφληση του ποσού των €5.600. Δεν υπήρξε ανταπόκριση.
Ο καθ΄ ου η αίτηση καταχώρισε σημείωμα εμφάνισης στις 6.5.10.
Στις 7.9.10 οι αιτητές κατεχώρισαν την υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση») διά της οποίας επιδιώκουν την έκδοση συνοπτικής απόφασης. Η αίτηση καταγράφει, ως νομική της βάση, τη Δ.18 θ.θ.1 και 2, τη Δ.48 θ.θ. 2,3 και 9, τη Δ.59, τα άρθρα 53,55 και 57 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262, και τις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.
Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Βασειλειάδη, διευθυντή των αιτητών, ο οποίος δηλώνει, κατ’ αρχάς, εξουσιοδοτημένος από τους αιτητές να προβεί στην ένορκη δήλωση. Ο μάρτυρας επαναλαμβάνει την αιτία και τη βάση της αγωγής καθώς και το ποσόν που αξιώνεται, ως αυτό καταγράφεται στην έκθεση απαίτησης, και εκφράζει την πεποίθηση πως δεν υπάρχει υπεράσπιση. Στην ένορκη δήλωση του Χριστόδουλου Βασιλειάδη επισυνάπτεται, ως τεκμήριο, η επίδικη επιταγή: Πρόκειται για επιταγή εκδοθείσα επί του οργανισμού «Συνεργατική Πιστωτική Εταιρεία Λαόνας», από λογαριασμό του καθ’ου η αίτηση και προς όφελος των αιτητών, για το ποσόν των €5.600. Η επιταγή έχει αριθμόν 09422005 και ημερ. 30.10.08. Φέρει δε τραπεζική σφραγίδα ημερ. 3.4.09 με την ένδειξη «Η ΠΛΗΡΩΜΗ ΕΧΕΙ ΑΝΑΚΛΗΘΕΙ ΑΠΌ ΤΟΝ ΕΚΔΟΤΗ ΤΗΣ».
Ο καθ’ ου η αίτηση ενίσταται. Στην γραπτή ένσταση που κατεχώρισε στις 11.2.11 προσδιορίζει τους εξής λόγους: 1) Οι αιτητές δεν ολοκλήρωσαν τις συμφωνηθείσες εργασίες. 2) Οι αιτητές χρησιμοποίησαν υλικά των οποίων η ποιότητα δεν ήταν η αναμενόμενη και/ή ήταν κακή. 3) Όλες οι εργασίες και/ή οι κατασκευές που έγιναν από τους αιτητές ήσαν πρόχειρες και χρειάζεται να επαναληφθούν.
Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του καθ’ου η αίτηση ο οποίος, κατ’ ουσίαν, επαναλαμβάνει τους λόγους που προσδιορίζονται στο σώμα της ένστασης. Προσθέτει πως οι αιτητές υπεσχέθηκαν να διορθώσουν τις κακοτεχνίες χωρίς, όμως, να το πράξουν.
Είναι χρήσιμο να σημειώσω εξ αρχής πως διά της ένορκης δήλωσής του που υποστηρίζει την ένσταση, καθ΄ου η αίτηση δεν αμφισβητεί το κύρος της επίδικης επιταγής, δεν αμφισβητεί το γεγονός πως οι αιτητές είναι κάτοχοι της επιταγής κατά τη συνήθη πορεία των πραγμάτων και ούτε αμφισβητεί πως η επιταγή δεν τιμήθηκε. Oύτε ισχυρίζεται πως ο ίδιος δύναται να τιμήσει την επιταγή αυτή.
΄Εχω μελετήσει τα επίδικα νομικά ζητήματα και έχω διεξέλθει τη μαρτυρία:
Αναφέρω, κατά πρώτον, πως η προβλεπόμενη από τη Δ.18 διαδικασία έκδοσης συνοπτικής απόφασης είναι εξαιρετική. Αυτή παρακάμπτει την κανονική διαδικασία της ακρόασης μιας αγωγής και, εάν οι συνθήκες είναι κατάλληλες, αυτή αποκλείει τον εναγόμενο από του να αμφισβητήσει την εις βάρος του αξίωση. Η διαδικασία αυτή ενεργοποιείται εφ’ όσον συντρέχουν οι εξής τρεις προϋποθέσεις: (α) Η αγωγή ηγέρθηκε επί κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου (Δ.2 θ.6). (β) Ο εναγόμενος κατεχώρισε εμφάνιση. (γ) Η ένορκη δήλωση προς υποστήριξη της αίτησης κατεχωρίστηκε από τον ίδιο τον ενάγοντα ή από άλλο πρόσωπο, το οποίο, όμως, δύναται να ορκισθεί θετικά για τα γεγονότα. Ο ενόρκως δηλών επιβεβαιώνει την αιτία της αγωγής και το ποσόν που αξιώνεται. Επίσης, αυτός εκφράζει την πεποίθησή του πως δεν υπάρχει υπεράσπιση. Ο εξαιρετικός χαρακτήρας της δικαιοδοσίας έκδοσης συνοπτικής απόφασης επιβάλλει την αυστηρή προσέγγιση της συνδρομής των δικαιοδοτικών προϋποθέσεων εν γένει και της επάρκειας της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει τη σχετική αίτηση ειδικότερα (Δημητρίου v. Τράπεζα Κύπρου Λτδ (1997) 1 Α.Δ.Δ. 782, 789).
Εάν οι δικαιοδοτικές αυτές προϋποθέσεις ικανοποιούνται, τότε το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο ο οποίος θα πρέπει είτε να δείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση επί της ουσίας της αγωγής (.... a good defence....) είτε να αποκαλύψει γεγονότα ικανά για να του παράσχουν δικαίωμα να ακουσθεί (.... disclose such facts as may be deemed sufficient to entitle him to defend....). «Συνοπτική απόφαση πρέπει να εκδίδεται μόνον όπου είναι αναμφίβολο ότι ο εναγόμενος στερείται υπεράσπισης. Όπου παρέχονται λεπτομέρειες που δείχνουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή, όπου σε απάντηση της αξίωσης εγείρονται θέματα που θα πρέπει να εκδικασθούν ή αποκαλύπτονται γεγονότα που κρίνονται ως αρκετά να του δώσουν το δικαίωμα να προβάλει υπεράσπιση, τότε του παρέχεται δικαίωμα για υπεράσπιση (Trans Middle East (Trading) Ltd v. Tlais (1991) 1 A.A.Δ 239). ...... Στην πρακτική είναι αρκετό για τον εναγόμενο να αποκαλύψει γεγονότα ικανά να καταδείξουν καλόπιστα την ύπαρξη δικασίμου θέματος. Άδεια για καταχώριση υπεράσπισης θα πρέπει να του παρέχεται, ακόμα και όταν φαίνεται ότι δεν έχει πολλές πιθανότητες επιτυχίας (Jacobs v. Booth's Distillery Co. (1901) 85 L.T. 262)». [Μεττή κ.α. ν. Τράπεζα Κύπρου Λτδ (2002) 1 (Α) Α.Α.Δ. 417, 421-2].
Και, ακόμα, «Συνοπτική απόφαση δεν εκδίδεται όπου προβάλλονται σχετικοί με το θέμα ισχυρισμοί που θα μπορούσαν, όσο απομακρυσμένη και αν φαίνεται η πιθανότητα επιτυχίας, να δικαιολογήσουν τη διεξαγωγή κανονικής δίκης. Εφόσον προκύπτει μεταξύ των διαδίκων διαφορά που χρήζει επίλυσης, ο εναγόμενος δεν στερείται της δυνατότητας υπεράσπισης και προβολής σχετικής επί του θέματος ανταπαίτησης, με εκ των προτέρων υπολογισμούς αναφορικά με τις πιθανότητες επιτυχίας και με ευρήματα έξω από το πλαίσιο δίκης στην αγωγή. Συνοπτική απόφαση εκδίδεται μόνο όπου το Δικαστήριο διαπιστώνει πως δεν υπάρχει στην πραγματικότητα διαφορά ώστε να δικαιολογείται η δίκη. Τέτοια διαπίστωση γίνεται όταν το πράγμα είναι προφανές και όχι ως εγχείρημα αξιολόγησης και στάθμισης». [Λούκος Λτδ κ.α. ν. Εθνικής Τράπεζας Ελλάδος Α.Ε. (Αρ. 1) (2001) 1 (Α) Α.Α.Δ. 418, 423 δείτε και τις Ζερβός v. Euroinvestment and Finance Ltd (2003) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1968, 1972, Marke Trends Financial Services Limited v. Χατζηκυπριανού, (2004) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1605 και Αγαθοκλής Σχίζας ν. Euroinvestment Finance Ltd (2004) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1866].
Αναφέρω, κατά δεύτερον, ότι όπου το αγώγιμο δικαίωμα ενσωματώνεται σε συναλλαγματική (ως η επιταγή) ή άλλο αξιόγραφο, το οποίο δεν αμφισβητείται ή το οποίο δεν αμφισβητείται σοβαρά, τότε δεν δίδεται άδεια για την καταχώριση υπεράσπισης (Μάρκος Νικολάου Λτδ ν. Αdamco Constructions Ltd (2005) 1(A) A.A.Δ. 376, 380). Δυνάμει του εδαφ.(1) του άρθρου 30 του περί Συναλλαγματικών Νόμου, Κεφ. 262, καθ΄ ένας του οποίου η υπογραφή εμφανίζεται επί συναλλαγματικής (ως η επιταγή) θεωρείται, κατά τεκμήριον, ότι έχει καταστεί μέρος αυτής για κάποια αξία. Δυνάμει δε του εδαφ.(2) του ίδιου άρθρου, ο κάτοχος συναλλαγματικής θεωρείται, κατά τεκμήριον, ότι κατέστη κάτοχος κατά τον προσήκοντα τρόπο (Vasos Charalambides Ltd v. Ψαρά (2000) 1(Β) Α.Α.Δ. 849, 851-2). Όμως, σε αγωγή για συναλλαγματική μπορεί να προβληθεί με επιτυχία η υπεράσπιση ότι η αποδοχή, η έκδοση ή η μεταγενέστερη μεταβίβασή της επηρεάσθηκε από δόλο, εξαναγκασμό, βία, φόβο ή παρανομία.
Εν προκειμένω, συντρέχουν οι δικαιοδοτικές προϋποθέσεις ενεργοποίησης της διαδικασίας έκδοσης συνοπτικής απόφασης εφ’ όσον: (α) η αγωγή ηγέρθηκε επί κλητηρίου ειδικώς οπισθογραφημένου, (β) κατεχωρίστηκε σημείωμα εμφάνισης και (γ) ο Χριστόδουλος Βασιλειάδης, του οποίου η ένορκη δήλωση υποστηρίζει την αίτηση, δηλώνει, κατά τρόπον θετικό, πως ανέγνωσε την έκθεση απαίτησης και πως αυτή είναι αληθής. Επίσης, ο Χριστόδουλος Βασιλειάδης εκφράζει την πεποίθησή του πως ο καθ’ου η αίτηση δεν έχει υπεράσπιση.
Η συνδρομή των δικαιοδοτικών προϋποθέσεων για την έκδοση συνοπτικής απόφασης σε συνδυασμό με το γεγονός πως το επίδικο αγώγιμο δικαίωμα απορρέει από επιταγή, η οποία δεν ετιμήθηκε και της οποίας το κύρος και η νόμιμη κατοχή δεν αμφισβητούνται, μετετόπισε το βάρος απόδειξης στον καθ’ου η αίτηση. Έτσι, για να μπορέσει αυτός να καταχωρίσει υπεράσπιση, ως επιθυμεί, οφείλει να καταδείξει, επί τη βάσει ισχυρισμών περιεχομένων στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την ένσταση, την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης. Με άλλα λόγια, ο καθ’ου η αίτηση οφείλει να ισχυρισθεί ενόρκως τέτοια γεγονότα, με ικανοποιητικές λεπτομέρειες, τα οποία να καταδεικνύουν την ύπαρξη καλόπιστης υπεράσπισης ή, σε απάντηση στην απαίτηση, να καταδεικνύουν ζήτημα το οποίο χρειάζεται να εκδικαστεί (Subotic ν. Στυλιανίδης (1998) 1 (Α) Α.Α.Δ. 22, 27 επ).
Όμως, από τα όσα ο καθ’ ου η αίτηση δηλώνει, δεν προκύπτει τέτοια καλόπιστη υπεράσπιση. Συμμερίζομαι στο σημείο τούτο τη θέση του κ. Παναγίδη. Κατ΄ αρχάς, ο καθ΄ου η αίτηση δεν ισχυρίζεται πως έχει τη δυνατότητα εξόφλησης της επιταγής. Η μόνη υπεράσπιση την οποίαν προβάλλει και, μάλιστα, ακροθιγώς, είναι η αντισυμβατική συμπεριφορά των αιτητών Όμως, ακόμη και αυτές οι αναφορές του καθ’ ου η αίτηση είναι ελλειπτικές και στερούνται ουσιωδών λεπτομερειών: Για παράδειγμα αυτός παραλείπει να προσδιορίσει τις, κατ’ ισχυρισμόν, μη εκτελεσθείσες εργασίες, παραλείπει να προσδιορίσει τις, κατ’ ισχυρισμόν, κακοτεχνίες και παραλείπει να προσδιορίσει τα υλικά τα οποία, κατ’ ισχυρισμόν, ήσαν κακής ποιότητας. Επαναλαμβάνω πως ο καθ’ου η αίτηση όφειλε, δια της ένορκης δήλωσης που υποστηρίζει την ένστασή του, να πληροφορήσει για την ακριβή φύση της υπεράσπισής του. Μόνον τότε θα μπορούσε η υπεράσπισή του να χαρακτηρισθεί ως γνήσια και ως προβληθείσα καλή τη πίστη.
Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση επιτυγχάνει.
Εκδίδεται απόφαση υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου για το ποσόν των €5.600. Το ποσόν αυτό θα φέρει τόκο με νόμιμο επιτόκιο από τις 8.2.10, ημερομηνία καταχώρισης της αγωγής, έως και την αποπληρωμή του.
Τα έξοδα της διαδικασίας, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγόντων και εναντίον του εναγομένου.
(Υπ.).............................................
Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΕΠ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο