Court allows plaintiff's request to amend defense details regarding alleged malice in defamation suit.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου & άλλης (1991) 1 ΑΑΔ 934

Geto Ltd ν. Πλοίου Vaslyayev(Αρ.4) (1993) 1 ΑΑΔ 714

Βασιλειάδης κ.ά. ν. Πετρολίνα Λτδ (1994) 1 ΑΑΔ 16

Γεωργίου Kύπρος ν. Oργανισμού Xρηματοδοτήσεως Tραπέζης Kύπρου Λτδ (Aρ. 2) (1999) 1 ΑΑΔ 1938

Κυριακίδης Μάριος ν. Γεώργιου Αριστείδου (2000) 1 ΑΑΔ 349

Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. και Άλλοι ν. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ και Άλλων (2002) 1 ΑΑΔ 237

Ατταλίδης Μιχάλης ν. Χρίστου Ροδούλη (2004) 1 ΑΑΔ 1690

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.23

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.25

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2011:A299

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ.

Αγωγή αρ. 6392/2009

Μεταξύ:

Χρίστος Κληρίδης

Ενάγων

και

1. CYPRUS MAIL CO LTD

2. Κυριάκου Ιακωβίδη

Εναγομένων

6 Ιουλίου, 2011.

Για τον ενάγοντα – αιτητή, εμφανίζεται ο κ. Λ. Γ. Λουκαϊδης.

Για τους εναγομένους αρ. 1 και 2 – καθ΄ ων η αίτηση, εμφανίζεται η κα Χ. Αγρότου για τους κ.κ. Μάρκος Π. Σπανός και Σία.

Απόφαση για την αίτηση ημερ. 7.1.11

(αίτημα για την τροποποίηση απάντησης)

Διά της αγωγής του ο ενάγων – αιτητής («ο αιτητής») εγκαλεί τους εναγομένους αρ. 1 και 2 – καθ΄ ων η αίτηση («οι καθ΄ ων η αίτηση» εκτός όπου είναι αναγκαίος ο προσδιορισμός εκάστου) για το αστικό αδίκημα της δυσφήμισης. Επίδικο είναι κείμενο δημοσιευμένο στο φύλλο της εφημερίδας «SUNDAY MAIL», ημερ. 25.10.09. Οι εναγόμενοι αρ. 1 – καθ΄ ων η αίτηση ενάγονται ως οι ιδιοκτήτες και/ή οι εκδότες της εφημερίδας, ενώ ο εναγόμενος αρ. 2 – καθ΄ ου η αίτηση ενάγεται ως διευθυντικό στέλεχος της εφημερίδας και ως ο συντάκτης του επίδικου κειμένου.

Διά της υπεράσπισής τους οι καθ΄ ων η αίτηση απορρίπτουν όσα ο αιτητής ισχυρίζεται και αξιώνει. Προβάλλουν δε, ως ειδικότερες υπερασπίσεις, μεταξύ άλλων, την υπεράσπιση του έντιμου σχολίου επί ζητήματος δημόσιου συμφέροντος (δείτε στην παρα. 4(β) της έκθεσης υπεράσπισης) καθώς και την υπεράσπιση του καλόπιστου δημοσιεύματος επί ζητήματος για το οποίο οι ίδιοι είχαν καθήκον να πληροφορήσουν, το δε κοινό είχε αντίστοιχο δικαίωμα στην πληροφόρηση (δείτε στην παρα. 4(γ) και (στ) της έκθεσης υπεράσπισης).

Κατεχωρίστηκε λακωνική απάντηση, την τροποποίηση της οποίας επιδιώκει η υπό συζήτησιν αίτηση («η αίτηση»), η οποία κατεχωρίστηκε στις 7.1.11. Κατ΄ ακρίβειαν, η αίτηση επιδιώκει την προσθήκη λεπτομερειών για την, κατ΄ ισχυρισμόν, «σαφή/έκδηλη κακοβουλία» των καθ΄ ων η αίτηση.

Η αίτηση καταγράφει, ως νομική της βάση, τη Δ.25 και τη Δ.48 θ.θ.1 έως και 9 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών καθώς και τη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου. Την αίτηση υποστηρίζει ένορκη δήλωση της δικηγόρου Ιωάννας Λουκαΐδου Πολυκάρπου. Αυτή αναφέρει πως επειδή, διά της υπεράσπισής τους, οι καθ΄ ων η αίτηση ισχυρίζονται ότι ενήργησαν με καλή πίστη και επειδή ο αιτητής αμφισβητεί τον ισχυρισμό αυτό κρίθηκε αναγκαία η καταχώριση απάντησης. Πλην όμως, εκ παραδρομής, στην καταχωρισθείσα απάντηση δεν κατεγράφηκαν οι λεπτομέρειες της κακοβουλίας των καθ΄ ων η αίτηση.

Η αίτηση αντιμετωπίζει την ένσταση των καθ΄ ων η αίτηση, οι λόγοι της οποίας συνοψίζονται ως εξής: (1) Η αίτηση είναι αβάσιμη, αδικαιολόγητη, άνευ ουσίας, κακόπιστη, εκδικητική και ενοχλητική. (2) Η αίτηση υπεβλήθηκε με αδικαιολόγητη και πολύ μεγάλη καθυστέρηση. (3) Διά της αίτησης επιχειρείται η εισαγωγή νέων, άσχετων, περιπλεγμένων και αχρείαστων ισχυρισμών, στους οποίους οι καθ΄ ων η αίτηση δεν έχουν τη δυνατότητα να απαντήσουν. Εν πάση περιπτώσει, οι ισχυρισμοί αυτοί αφορούν σε ζητήματα γνωστά στον αιτητή κατά το χρόνο καταχώρισης της απάντησης. (4) Τυχόν έγκριση της αίτησης θα προκαλέσει ζημία στους καθ΄ ων η αίτηση, η οποία δεν θα μπορεί να αποκατασταθεί με την καταβολή των εξόδων. (5) Η αίτηση παραβιάζει τα συνταγματικά δικαιώματα των καθ΄ ων η αίτηση. (6) Η αίτηση είναι καταχρηστική, εκτροχιάζει την πορεία εκδίκασης της υπόθεσης και ταλαιπωρεί και επιβαρύνει αυτήν με έξοδα.

Την ένσταση υποστηρίζει ένορκη δήλωση του εναγομένου αρ. 2 – καθ΄ ου η αίτηση Κυριάκου Ιακωβίδη, ημερ. 17.3.11. Αυτός επαναλαμβάνει του λόγους ένστασης και προσθέτει τα ακόλουθα:

«4. Ενώ λοιπόν υπάρχει ισχυρισμός, από την πλευρά του Ενάγοντα, περί δήθεν κακοβουλίας στην Έκθεση Απαίτησης, εντούτοις επιλέγει αδικαιολόγητα την τροποποίηση της Απάντησης και όχι της Έκθεσης Απαίτησης. Ειλικρινά πιστεύω και ως με συμβουλεύουν οι δικηγόροι μου και των Εναγομένων 1 – Καθ΄ ων η Αίτηση, με τον τρόπο που επιδιώκεται από την πλευρά του Ενάγοντα η εισαγωγή των λεπτομερειών περί δήθεν κακοβουλίας, δηλαδή με την τροποποίηση της απάντησης και όχι της Έκθεσης Απαίτησης, αποστερεί το δικαίωμα εις τους Εναγόμενους να απαντήσουν και να προβάλουν την υπεράσπισή τους σε σχέση με τους νέους ισχυρισμούς του Ενάγοντα. Ως εκ τούτου, θα ήταν άδικο να στερηθώ τόσο εγώ όσο και οι Εναγόμενοι 1 του συνταγματικά κατοχυρωμένου δικαιώματος υπεράσπισης και ειλικρινά πιστεύω ότι η ζημιά που θα προκληθεί από την στέρηση του αναφερόμενου δικαιώματος είναι ουσιαστική και καίρια και δεν μπορεί να αποζημιωθεί με την καταβολή εξόδων.

5. Κατόπιν μελέτης της παρούσας Αίτησης, του Παραρτήματος και της Ένορκης Δήλωσης που τη συνοδεύει, έχω διαπιστώσει ότι οι λεπτομέρειες της δήθεν κακοβουλίας, τις οποίες η πλευρά του Ενάγοντα προσπαθεί να εισαγάγει, αφορούν ζητήματα και/ή θέματα τα οποία ήταν εις γνώση του Ενάγοντα και όφειλε να είχε εις γνώση του κατά το χρόνο καταχώρισης τόσο της Έκθεσης Απαίτησης όσο και της Απάντησης…» (δείτε στις παρα. 4 και 5 της ένορκης δήλωσης του εναγομένου αρ. 2 - καθ΄ ου η αίτηση Κυριάκου Ιακωβίδη, ημερ. 17.3.11).

Πριν απ’ ο,τιδήποτε άλλο είναι αναγκαίο να σκιαγραφηθούν οι δικογραφημένες θέσεις των διαδίκων καθώς και τα όσα προηγήθηκαν της υποβολής της αίτησης, όπως αυτά προκύπτουν από το φάκελο της διαδικασίας (Γεωργίου ν. Οργανισμός Χρηματοδοτήσεως Τράπεζας Κύπρου (Αρ.2) (1999) 1(Γ) Α.Α.Δ. 1938, 1943). Και αυτό για να διαπιστωθεί, μεταξύ άλλων, η συνδρομή της προϋπόθεσης με την επιδιωκόμενη τροποποίηση να δίδεται, πράγματι, «η ευκαιρία στους διαδίκους να θέσουν ενώπιον (του Δικαστηρίου) τις πραγματικές επίδικες διαφορές» (Geto Ltd ν. Πλοίου Vastyayen (Αρ. 4) (1993) 1 Α.Α.Δ. 714, 716) καθώς και της προϋπόθεσης οι πρόσθετοι ισχυρισμοί των αιτητών να δύνανται ευχερώς να εκδικασθούν με τα επίδικα θέματα όπως αυτά έχουν δικογραφηθεί (Εθνική Τράπεζα της Ελλάδος Α.Ε. κ.ά. ν. Βιομηχανία Χαρίλαος Αλωνεύτης Λτδ κ.ά. (2002) 1(Α) Α.Α.Δ. 237). Επίσης, γεγονότα που προκύπτουν από το φάκελο της διαδικασίας δίδουν απαντήσεις σε κρίσιμα ζητήματα:

Η αγωγή, η οποία αφορά σε δημοσίευμα ημερ. 25.10.09, καταχωρίστηκε στις 30.10.09 επί κλητηρίου γενικώς οπισθογραφημένου. Οι καθ΄ ων η αίτηση κατεχώρισαν σημείωμα εμφάνισης στις 9.12.09. Η έκθεση απαίτησης κατεχωρίστηκε στις 5.1.10. Δι΄ αυτής περιγράφονται οι διάδικοι, καταγράφεται το επίδικο κείμενο και δίδονται λεπτομέρειες της δημοσίευσής του, επεξηγείται ο, κατ΄ ισχυρισμόν, δυσφημιστικός του χαρακτήρας, δίδονται κάποιες λεπτομέρειες της, κατ΄ ισχυρισμόν, κακοβουλίας και κακής πίστης των καθ΄ ων η αίτηση και διατυπώνονται οι επιδιωκόμενες θεραπείες. Στις 29.1.2010 κατεχωρίστηκε αίτηση για την έκδοση απόφασης λόγω παράλειψης καταχώρισης υπεράσπισης. Η υπεράσπιση κατεχωρίστηκε, εν τέλει, στις 27.4.10. Διά της υπεράσπισης, οι καθ΄ ων η αίτηση προβάλλουν, μεταξύ άλλων, τις ειδικές υπερασπίσεις του έντιμου σχολιασμού και του προνομιούχου δημοσιεύματος (άρθρα 19 και 21 του περί Αστικών Αδικημάτων Νόμου, Κεφ. 148, ως αυτό τροποποιήθηκε στη συνέχεια). Κατόπιν αίτησης ορισμού, η αγωγή ορίσθηκε για ακρόαση στις 10.12.10. Η απάντηση κατεχωρίστηκε στις 24.11.10. Αυτή είναι λακωνική και ελλειπτική εφ΄ όσον διατυπώνει απλώς άρνηση των όσων η υπεράσπιση προβάλλει και καταλήγει ως εξής:

«3. Οι εναγόμενοι προβαίνοντας στο εν λόγω δημοσιεύμα ωθούντο από σαφή/έκδηλη κακοβουλία».

Η ακρόαση της αίτησης διεξήχθηκε με τις εκατέρωθεν αγορεύσεις. Δεν ζητήθηκε η αντεξέταση των προσώπων τα οποία, με τις γραπτές ένορκες δηλώσεις τους, υποστηρίζουν την αίτηση και την ένσταση και ούτε ζητήθηκε άδεια για την καταχώριση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων. Έτσι, κρίσιμο πραγματικό υπόβαθρο για την εξέταση της αίτησης αποτελούν τα γεγονότα όπως αυτά προκύπτουν από το φάκελο της διαδικασίας και όπως αυτά εκτίθενται από τη δικηγόρο Ιωάννα Λουκαΐδου Πολυκάρπου και τον εναγόμενο αρ. 2 – καθ΄ ου η αίτηση Κυριάκο Ιακωβίδη στις γραπτές ένορκες δηλώσεις τους.

Έχω μελετήσει με προσοχή τα ενώπιόν μου πραγματικά και νομικά δεδομένα, υπό το πρίσμα και των εκατέρωθεν αγορεύσεων. Σημειώνω τα ακόλουθα:

Η έγκριση αίτησης για τροποποίηση δικογράφου εναπόκειται στη διακριτική εξουσία του Δικαστηρίου η οποία ασκείται εντός του πλαισίου που καθορίζει η σχετική νομολογία (Φοινιώτης ν. Greenman Navigation (1989) 1(E) Α.Α.Δ. 33, 36-7 και Famiro Shipping Company Ltd v. Ami Knitting and Clothing Industries Ltd (1989) 1 (Ε) Α.Α.Δ. 741). Οι νομολογημένες παράμετροι έχουν ποικίλουσα βαρύτητα, αναλόγως των περιστατικών της κάθε υπόθεσης (Βασιλειάδης ν. Πετρολίνα (1994) 1 Α.Α.Δ. 16). Η σύγχρονη τάση υποστηρίζει την ελαστικότερη αντιμετώπιση του ζητήματος. Έτσι, τα Δικαστήρια επιτρέπουν τροποποίηση δικογράφου στην κατάλληλη περίπτωση ακόμη και εάν η ανάγκη για τροποποίηση είναι το αποτέλεσμα αμέλειας ή ακόμη και εάν η αίτηση για τροποποίηση υποβάλλεται με καθυστέρηση (Χριστοδούλου ν. Χριστοδούλου (1991) 1 Α.Α.Δ. 934). Στα αρχικά στάδια της εκδίκασης μιας υπόθεσης είναι επιτρεπτό και επιθυμητό να επιδιώκεται η τροποποίηση των δικογράφων ώστε να οριστικοποιείται η απαίτηση του ενάγοντος και να προσδιορίζονται τα επίδικα θέματα.

Εν προκειμένω, η επιδιωκόμενη τροποποίηση, πράγματι, οριστικοποιεί την υπόθεση του αιτητή και, πράγματι, προσδιορίζει τα επίδικα θέματα. Περαιτέρω, η αίτηση κατεχωρίστηκε σε αρχικό στάδιο εφ’ όσον αυτή κατεχωρίστηκε πριν από την ακρόαση. Ούτε υπάρχει ενώπιόν μου οιονδήποτε συγκεκριμένο στοιχείο από το οποίο να προκύπτει πως η επιδιωκόμενη τροποποίηση θα προκαλέσει στους καθ’ ων η αίτηση ανεπανόρθωτη ζημιά. Πέραν από τους ισχυρισμούς του εναγομένου αρ. 2 – καθ΄ ου η αίτηση Κυριάκου Ιακωβίδη πως τυχόν έγκριση της αίτησης θα στερήσει τους καθ΄ ων η αίτηση το συνταγματικό δικαίωμα υπεράσπισης και πως οι επιδιωκόμενες να προστεθούν λεπτομέρειες κακοβουλίας αφορούν σε ζητήματα τα οποία ήσαν γνωστά στον αιτητή ήδη κατά το χρόνο καταχώρισης της έκθεσης απαίτησης, δεν υποδεικνύεται ο,τιδήποτε άλλο. Όμως, οι ισχυρισμοί αυτοί είναι, εν προκειμένω, αδιάφοροι:

Εφ΄ όσον οι καθ΄ ων η αίτηση επέλεξαν να προβάλλουν, διά του δικογράφου τους, και τις ειδικές υπερασπίσεις του έντιμου σχολιασμού και του προνομιούχου δημοσιεύματος και εφ΄ όσον στις περιπτώσεις προβολής των υπερασπίσεων αυτών, ο ενάγων έχει το βάρος να αποδείξει ότι η δημοσίευση δεν έγινε καλόπιστα (Ατταλίδης ν. Ροδούλη (2004) 1 (Γ) Α.Α.Δ. 1690 και Κυριακίδης ν. Αριστείδου (2000) 1 (Α) Α.Α.Δ. 349) η δικογράφηση, στην απάντηση, λεπτομερειών για την κακή πίστη του εναγομένου προφανώς επιτρέπεται. Η δικογράφηση αυτή είναι σύμφωνη με τους σχετικούς κανόνες και δεν θεωρείται ότι παραβιάζει οιονδήποτε δικαιώμα του εναγομένου σχετικό με τη δίκαιη δίκη.

Ούτε το γεγονός πως τα ζητήματα, τα οποία επιδιώκονται να προστεθούν, ήσαν γνωστά στον αιτητή κατά το χρόνο καταχώρισης της έκθεσης απαίτησης και της απάντησης δύναται να επηρεάσει την αίτηση. Υπενθυμίζω πως η ενόρκως δηλούσα δικηγόρος Ιωάννα Λουκαΐδου Πολυκάπρου αποδίδει την παράλειψη σε παραδρομή. Η μάρτυρας δεν ισχυρίζεται πως τα ζητήματα, τα οποία τώρα επιδιώκει να προσθέσει, προέκυψαν μετά την καταχώριση της απάντησης. Άλλωστε, εάν αυτή ήταν η περίπτωση δεν θα ετίθετο θέμα τροποποίησης δικογράφου δυνάμει της Δ.25. Ορθή θα ήταν η προσφυγή στο Δικαστήριο δυνάμει της Δ.23 (Famiro Shipping Company Ltd v. Ami Knitting and Clothing Industries Ltd (ανωτέρω)).

Τέλος, εξετάζοντας τα ενώπιόν μου γεγονότα, δεν εντοπίζω στοιχεία καταχρηστικής συμπεριφοράς εκ μέρους του αιτητή και ούτε θεωρώ πως η αίτηση εκτροχιάζει την πορεία ομαλής εκδίκασης της αγωγής. Ο αιτητής προέβηκε, εντός εύλογου χρόνου, σε ένα διάβημα το οποίο η δικονομία του επιτρέπει. Η δε όλη συμπεριφορά του, όπως αυτή σκιαγραφείται πιο πάνω, ουδόλως δηλώνει παρελκυστική τακτική εκ μέρους του.

Συνεπώς, κρίνω πως, υπό τις περιστάσεις, η συγκεκριμένη παραδρομή των δικηγόρων του αιτητή δύναται να θεραπευθεί. Τέτοια θεραπεία δεν θα επηρεάσει τα νόμιμα συμφέροντα των καθ΄ ων η αίτηση.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η αίτηση επιτυγχάνει.

Η αίτηση εγκρίνεται.

Εκδίδεται διάταγμα ως το Παράρτημα Α της αίτησης ημερ. 7.1.11. Τροποποιημένη απάντηση να καταχωριστεί εντός δέκα (10) ημερών από την σύνταξη του παρόντος διατάγματος.

Τα έξοδα της αίτησης και όσα θα δημιουργηθούν συνεπεία της τροποποίησης, ως αυτά θα υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο, επιδικάζονται υπέρ των εναγομένων αρ. 1 και 2 – καθ’ ων η αίτηση και εναντίον του ενάγοντος – αιτητή. Να καταβληθούν δε στο τέλος της διαδικασίας.

(Υπ.).............................................

Α. Κ. Λυκούργου, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΧΡΓ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο