Court dismisses pre-trial request as statute of limitations expired due to successive law extensions.
Legislator summary
AI generatedThe defendant requested the court dismiss the plaintiff's claim on the grounds that the cause of action had expired under the Limitation of Actions Law. The plaintiff argued that successive legislative amendments extended the limitation period for service-related claims, preventing expiration by October 2010. The court rejected this argument, ruling that the statutory extensions applied only to rights existing at the time of amendment and did not revive rights that had already expired.
Legislator headnote
AI generatedLimitation of Actions Law, Chapter 15; The court held that successive amendments extending the limitation period apply only to rights existing at the time of amendment and do not revive rights that had already expired.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEF:2011:A217
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον: Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής: 8284/10
Μεταξύ:
SALA LINEA Trading Ltd.
Ενάγουσα
και
Δώρος Πολυκάρπου
Εναγόμενος
. . . . . .
Αίτηση για την εκδίκαση προδικαστικού σημείου
ημερομηνίας 26 Δεκεμβρίου 2010
Ημερομηνία: 30 Μαΐου 2011
Εμφανίσεις
Για τον αιτητή-εναγόμενο: κα. Ν. Χαραλαμπίδου.
Για την καθ’ης η αίτηση-ενάγουσα: κ. Φρ. Βαρκάρης.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την αίτηση ο εναγόμενος ζητεί όπως εκδικασθεί πρώτα προδικαστικό σημείο ότι η παρούσα αγωγή έχει καταχωρηθεί εκπρόθεσμα επειδή έχει επέλθει παραγραφή του αγώγιμου δικαιώματος.
Η αγωγή της ενάγουσας αφορά μη τήρηση συμβατικών υποχρεώσεων του εναγόμενου όταν παρέλειψε να πληρώσει υπηρεσίες που του παραχωρήθηκαν κατά ή περί τον Απρίλιο του 2000.
Το θέμα της παραγραφής διέπεται από τον περί Παραγραφής Νόμο Κεφ. 15. Αυτός ο νόμος αναστάληκε με τους Νόμους 57/1964 και 217/ 1990 εξαιτίας των τραγικών γεγονότων του 1974.
Με το Νόμο 110(Ι)/2002 οι πιο πάνω νόμοι καταργήθηκαν και έτσι η περίοδος της παραγραφής για εμπορεύματα που έχουν πωληθεί ή υπηρεσίες που είχαν παραχωρηθεί για το έτος 2000 (ήτοι ο χρόνος που προέκυψε το αγώγιμο δικαίωμα) ήταν δύο χρόνια ως προνοούσε το άρθρο 3(f) του Κεφ. 115. Ο Νόμος 110/(Ι)/2002 τέθηκε σε ισχύ την 1η Ιουνίου 2005. Επομένως, είναι ορθή η εισήγηση της κ. Χαραλαμπίδου ότι η παραγραφή αγώγιμου δικαιώματος, με βάση το άρθρο 3(f) μετά την κατάργηση του Νόμου περί Αναστολής λόγω της έκρυθμης κατάστασης, θα γινόταν την 1.6.2007.
Όμως η περίοδος της παραγραφής επεκτάθηκε από δύο χρόνια σε τρία χρόνια με το Νόμο 60(1)/2007 στις 31.5.2007 πριν παρέλθει ο χρόνος της παραγραφής, και κατά το διάστημα που το αγώγιμο δικαίωμα υπήρχε σε ισχύ. Το αποτέλεσμα εκείνου του νόμου ήταν η επέκταση ήδη υπάρχοντα αγώγιμου δικαιώματος για ακόμη ένα χρόνο. Επομένως, δεν αφορά ζήτημα αναδρομικότητας του νόμου διότι με την τροποποίηση του νόμου δεν επηρεάσθηκαν αγώγιμα δικαιώματα που είχαν ήδη παρέλθει λόγω παραγραφής. Το αποτέλεσμα της τροποποίησης ήταν να δοθεί παράταση χρόνου στο μέλλον για την έγερση αγωγής για αγώγιμο δικαίωμα που κατά το χρόνο της τροποποίησης υφίστατο και δεν είχε παραγραφεί.
Ερμηνεία του νόμου όπως την έχει εξηγήσει η δικηγόρος του εναγόμενου είναι εσφαλμένη διότι με την ίδια λογική ο Νόμος 110(1)/2002 που τέθηκε σε ισχύ το 2005 δεν μπορεί να εφαρμόζεται αναδρομικά για αγώγιμο δικαίωμα που δημιουργήθηκε προηγουμένως, το 2000.
Συνεπώς, μετά την τροποποίηση του νόμου η περίοδος της παραγραφής για δικαιώματα που προκύπτουν δυνάμει του άρθρου 3(f) επεκτάθηκαν μέχρι την 1.6.2008 και μετά μέχρι το 2011 με τον νέο Τροποποιητικό Νόμο 34(1) του 2008.
Καταλήγω στο συμπέρασμα ότι τις 4 Οκτωβρίου 2010 το αγώγιμο δικαίωμα της ενάγουσας δεν είχε παραγραφεί επομένως, αναπόφευκτα η αίτηση απορρίπτεται και τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον του εναγόμενου όπως αυτά υπολογισθούν από τον Πρωτοκολλητή.
Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου
Επαρχιακός Δικαστής
Πιστό αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
ΜΝ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο