Cypriot court dismisses execution application due to expired amendment order and non-existent plaintiff entity.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

LYSANDROU ν. SCHIZA & ANOTHER (1979) 1 CLR 267

EVAGOROU ν. CHRISTODOULOU AND ANOTHER (1982) 1 CLR 771

Έλληνας κ.ά. ν. Χριστοδούλου (1993) 1 ΑΑΔ 485

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.25

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2011:A183

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ.

Αρ. Αίτησης 786/2000

Μεταξύ:

Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αγίου Δομετίου Λτδ

Αιτητή

και

1. Παρασκευής Αριστείδου

2. Άριστου Αριστείδου

3. Χαράλαμπου Βάσου

4. Μαρίας Χαραλάμπους

5. Δημήτρη Αριστείδου

6. Σούλλας Αριστείδου

7. Αιμιλίας Β. Αριστείδου

Καθ' ων η αίτηση

Αίτηση ημερ. 17.3.2010 για άδεια εκτέλεσης

10 Μαΐου, 2011.

Για τον αιτητή: κος Κ. Γεωργίου για Αντώνη Παπαντωνίου.

Για τους καθ' ων η αίτηση: κα Μ. Σκαρπάρη για Δ. Χατζηνέστορος.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Στις 17.3.10 καταχωρήθηκε μονομερής αίτηση εκ μέρους των αιτητών για

«Α Τροποποίηση του τίτλου της αίτησης με την αντικατάσταση του ονόμα τος των αιτητών με το όνομα «ΣΥΝΕΡΓΑΤΙΚΟ ΤΑΜΙΕΥΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ ΛΤΔ».

Β Άδεια του σεβαστού Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης στον υπό τον ως άνω αριθμό και τίτλο αίτησης, λόγω παρέλευσης 6 ετών από την ημερομηνία που εκδόθηκε η απόφαση.

Γ …………………………………………………………………………………..

Δ ….…...........………………………………………………………………...».

Το Δικαστήριο στις 28.4.10 που ορίστηκε η υπόθεση εξέδωσε το υπό την παράγραφο Α πιο πάνω διάταγμα και όρισε την υπόθεση για επίδοση σε σχέση με την παράγραφο Β.

Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην αίτηση. Οι λόγοι ένστασης είναι βασικά οι ακόλουθοι:

(1) Δεν λήφθηκε το ορθό δικονομικό διάβημα για την αλλαγή στον τίτλο της αίτησης ούτε στην αίτηση αναφέρεται η ορθή δικονομική διάταξη. Περαιτέρω, το εκδοθέν διάταγμα έχει εκπνεύσει και δεν νομιμοποιείται το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αγίου Δομετίου Λτδ να συνεχίσει τη διαδικασία και να λάβει άδεια εκτέλεσης.

(2) Στον τίτλο συνεχίζει να βρίσκεται ανύπαρκτη εταιρεία.

Στην αγόρευσή τους προς υποστήριξη της αίτησής τους, οι συνήγοροι των αιτητών ισχυρίζονται ότι τα όσα αναφέρονται στην ένσταση και ένορκη δήλωση είναι άνευ αντικειμένου καθότι το Διάταγμα τροποποίησης εκδόθηκε και ως εκ τούτου παρέμεινε μόνο προς εκδίκαση το αιτητικό Β της αίτησης, δηλαδή η ανανέωση εκτέλεσης της απόφασης. Ως εκ τούτου, οι αιτητές είναι το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ και όχι το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αγίου Δομετίου Λτδ. Περαιτέρω, η αίτηση εκκρεμεί σε σχέση με το αιτητικό Β και «δεν ήταν δυνατό να τροποποιηθούν τα δικόγραφα». Ήταν επίσης η θέση τους ότι η αλλαγή ονόματος Εταιρείας δεν επηρεάζει οποιαδήποτε δικαιώματα ή καθιστά ελαττωματική οποιαδήποτε νομική διαδικασία. Τα πιο πάνω επιχειρήματα δεν υποστηρίχτηκαν με νομολογία.

Η συνήγορος των καθ' ων η αίτηση υποστηρίζει με αναφορά σε νομολογία ότι εφόσον δεν λήφθηκε διαδικαστικό διάβημα για αλλαγή στον τίτλο το διάταγμα τροποποίησης κατέστη άκυρο. Και ότι εφόσον οι αιτητές έπαψαν να υφίστανται, η αίτηση δεν μπορεί να προχωρήσει.

Παρεμβάλλω εδώ ότι σύμφωνα με την ένορκη δήλωση των αιτητών το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Αγίου Δομετίου Λτδ διαλύθηκε από 1.1.2009 και το Συνεργατικό Ταμιευτήριο Λευκωσίας Λτδ το έχει διαδεχθεί.

Στην υπόθεση Ευαγόρου ν. Χριστοδούλου κ.ά (1982) 1 Α.Α.Δ 771 η Δ.25 θ.2 αναφέρεται ως παράδειγμα περίπτωσης στην οποία το Δικαστήριο δεν μπορεί να αναβιώσει διάταγμα που κατέστη αφ’ εαυτού άκυρο μετά τη λήξη της χρονικής περιόδου που τέθηκε από το Δικαστήριο ή εντός 15 ημερών. Λέχθηκαν τα ακόλουθα στη σελίδα 775:

«An example of a fundamental defect that cannot be waived or excused is furnished by the provisions of Ord. 25 r.2, laying down that an order for amendment of pleadings not effected within the time specified by the Court or within 15 days, in the absence of such indication, becomes ipso facto void (See, Lysandrou v. Schiza and Another (1979) 1 C.L.R. 267).”

Στην απόφαση στην υπόθεση Σακκούλα κ.ά. ν. Αρέστη (1989) 1 Α.Α.Δ 355 στη σελίδα 358 αναφέρονται τα ακόλουθα:

«Το ερώτημα που πρόσθετα προβάλλεται στην υπό κρίση έφεση είναι κατά πόσο το Δικαστήριο δικαιούται να παρατείνει το χρόνο που προβλέπεται στον Κανονισμό 2 της Διάταξης 25, ή του χρόνου που το ίδιο το Δικαστήριο έχει καθορίσει, μετά τη λήξη του, όπως έγινε στην παρούσα υπόθεση. Κατά τη γνώμη μας το Δικαστήριο δεν έχει τέτοια εξουσία και αυτό φαίνεται καθαρά από τη σχετική φράση του Κανονισμού “Θα .... καθίσταται αφ’ εαυτού (ipso facto) άκυρο, εκτός εάν ο χρόνος παραταθεί …. κ.λ.π.” Μετά τη λήξη του χρονικού διαστήματος των 15 ημερών, ή αυτού που ορίζει το Δικαστήριο, το διάταγμα καθίσταται άκυρο, αν δεν γίνει η τροποποίηση. Η εξουσία του Δικαστηρίου να παρατείνει το χρόνο υφίσταται μόνο πριν τη λήξη των 15 ημερών, ή του χρόνου που το ίδιο ορίζει, και όχι μετά που το Δικαστήριο καθίσταται ανενεργό, όταν το διάταγμα καταστεί άκυρο».

Ο τίτλος στην παρούσα αίτηση δεν έχει τροποποιηθεί ως το διάταγμα του Δικαστηρίου και κατά συνέπεια το διάταγμα τροποποίησης έχει καταστεί άκυρο. Κατά συνέπεια, η παρούσα αίτηση φέρει ως αιτητή ανύπαρκτο διάδικο και είναι εξ υπαρχής άκυρη. Τυχόν αποδοχή της αίτησης θα οδηγούσε σε δικαίωση ανύπαρκτου διαδίκου που εξισώνεται με την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου στο κενό (Βλ. υπόθεση Γιαννάκης Έλληνας κ.ά. ν. Χριστοδούλου (1993) 1 Α.Α.Δ. 485).

Η αίτηση απορρίπτεται. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.) ……………………………………

Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΓΑ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο