Court dismisses request to strike out defense paragraphs alleging non-performance of agreed medical services.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Συνεργατική Πιστωτική Eταιρεία Kοντέας ν. Nίκου Λάρκου (1998) 1 ΑΑΔ 369

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.19

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.27

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2011:A152

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Αρ. Αγωγής> 3153/09

15 Απριλίου 2011

(Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου, Επ. Δ|στής)

Μεταξύ>

Αρεταίειον Ιατρικόν Κέντρον Λτδ, εκ Λευκωσίας

Ενάγουσας

Και

Νίκου Ανδρέου

Εναγόμενου

. . . . . .

Αίτηση ημερομηνίας 10 Σεπτεμβρίου 2010

Εμφανίσεις

κ. Μάνουλος, για τον ενάγοντα-αιτητή.

Ο εναγόμενος αυτοπροσώπως.

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Η παρούσα αγωγή αφορά κατ’ισχυρισμό ιατρικές υπηρεσίες που παραχωρήθηκαν στον εναγόμενο στο Ιατρικό Κέντρο.

Ο εναγόμενος καταχώρησε υπεράσπιση.

Οι ενάγοντες καταχώρησαν αίτηση με την οποία ζητούν όπως διαγραφούν οι παράγραφοι 3,4,5,6,7,8,9,10 και 13 της Έκθεσης Υπεράσπισης. Ο λόγος που επιδιώκουν τη διαγραφή των πιο πάνω παραγράφων είναι επειδή οι ισχυρισμοί που περιέχονται σε αυτές τις παραγράφους αφορούν ισχυρισμούς εναντίον ιατρών που εξέτασαν τον εναγόμενο οι οποίοι δεν είναι υπάλληλοι των εναγόντων.

Οι εν λόγω παράγραφοι παρατίθενται πιο κάτω:

<3. Την επομένη ημέρα οι ιατροί του Αρεταίειου ανακοίνωσαν στον Εναγόμενο ότι ήταν αναγκαίο όπως υποβληθεί σε επεμβατική διάνοιξη των αρτηριών του, πράγμα που επεχείρησαν πλην όμως ανεπιτυχώς. Ενώ άρχισαν την επεμβατική διάνοιξη (μπαλονάκι), όλως αιφνιδίως, σταμάτησαν, αποσύνδεσαν τον Εναγόμενο από τα σχετικά μηχανήματα και τον μετέφεραν από το χειρουργείο σε θάλαμο.

Μετά από αρκετή ώρα, όλη η ομάδα των ιατρών, ανέφεραν στον Εναγόμενο ότι σταμάτησαν την επέμβαση για διάνοιξη αρτηρίας του προφασιζόμενοι ότι υπήρχε κίνδυνος η αρτηρία να καταρρεύσει λόγω του ότι ήταν παλαιό μόσχευμα.

Ακολούθως, οι ιατροί υποστήριζαν και προέτρεπαν τον Εναγόμενο ότι έπρεπε να υποβληθεί άμεσα σε εγχείρηση ανοικτής καρδίας By-pass, η οποία, όπως γνώριζαν οι Ιατροί πολύ καλά από το ιστορικό του Εναγόμενου, θα ήταν άκρως επικίνδυνη λόγω του ότι το 1991 υποβλήθηκε σε εγχείρηση ανοικτής καρδίας By-pass στην Αγγλία.

4. Ο Εναγόμενος παρέμεινε στο Αρεταίειο για μία μέρα ήτοι μέχρι την 13/9/08 και κατόπιν δικής του απόφασης απελύθη, παρά τις προτροπές και πιέσεις των Ιατρών του, Καρδιολόγου, Καρδιοχειρούργου, Επεμβατικού Καρδιολόγου κλπ., ότι δήθεν η κατάσταση μου ήταν πολύ επικίνδυνη και ότι αν δεν έκανε χειρουργική επέμβαση ανοικτής καρδίας (by-pass), τονίζοντας ότι μετάβαση του στο εξωτερικό ήταν επικίνδυνη, υπήρχε κίνδυνος σε 48 ώρες να χάσει τη ζωή του.

5. Ο Εναγόμενος επικοινώνησε το ίδιο βράδυ με τον Καθηγητή Καρδιοχειρούργο κ. ΑΝΤΗ ΝΙΚΟΛΑΪΔΗ, ο οποίος διενήργησε την πρώτη επέμβαση το 1991 στην Αγγλία, και ο οποίος τον παρέπεμψε κάπου αλλού, διαφωνώντας πλήρως με τη θέση των Ιατρών του Αρεταίειου Νοσοκομείου.

6. Κατόπιν τούτου, ο Εναγόμενος την 17/9/08 υπεβλήθη σε επεμβατική διάνοιξη αρτηρίας (μπαλονάκι) στο AMERICAN HEART INSTITUTE, όπου και επιτεύχθηκε η διάνοιξη των αρτηριών του.

7. Ο Εναγόμενος για την εν λόγω επέμβαση κατέβαλε προς το AMERICAN HEART INSTITUTE το ποσό των €7.855,00 σεντ για εξόφληση του τιμολογίου υπ΄αρ. 2136 που αφορούσε την ως άνω επέμβαση.

8. Ο Εναγόμενος αρνείται ότι οφείλει στην ενάγουσα εταιρεία οποιονδήποτε ποσό, αφού οι Ενάγοντες δεν προέβησαν σε διάνοιξη της αρτηρίας του, αλλά αντίθετα με τον ερασιτεχνικό τρόπο που ενήργησαν του προκάλεσαν αδικαιολόγητο πόνο, ταλαιπωρία και σωματική βλάβη.

9. Ο Εναγόμενος ισχυρίζεται ότι παρέλαβε τιμολόγιο ημ. 19/9/08 για το ποσό των €6.745,00 σεντ. Μετά την παραλαβή του τιμολογίου, ο Εναγόμενος έστειλε επιστολή τους Ενάγοντες ημ. 7/10/08, σε απάντηση του Τιμολογίου ημ. 19/9/08, η οποία επεδόθη με ιδιώτη επιδότη την ιδία ημέρα. (Σχετική επιστολή θα παρουσιαστεί κατά τη δικάσιμο).

10. Δια της επιστολής του αρνείτο να καταβάλει το αξιούμενο ποσό των €6.745,00 σεντ και επεφύλασσε τα δικαιώματα του για Αποζημιώσεις, για το λόγο ότι δεν είχε διενεργηθεί η διάνοιξη των αρτηριών δια της επεμβατικής μεθόδου, αφού μόλις την άρχισαν οι Ιατροί, διέκοψαν, δήθεν ότι ήταν επικίνδυνο να συνεχίσουν.

Οι Ενάγοντες ουδέποτε απάντησαν σ΄αυτή την επιστολή.

…………………………………………………………………..

13. Οι Ενάγοντες συνεπώς δεν δικαιούνται οποιοδήποτε ποσό, αφού ο Εναγόμενος εισήχθηκε στο AMERICAN HEART INSTITUTE και στις 17/9/08 υπεβλήθη σε επέμβαση και επετεύχθη η διάνοιξη των αρτηριών του.>

Ο εναγόμενος έχει καταχωρήσει ένσταση στην αίτηση και οι λόγοι ένστασης παρατίθενται πιο κάτω:

<1. Στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του Εναγόμενου δεν υπάρχει ισχυρισμός για προσωπική ευθύνη και ούτε εγείρεται θέμα επαγγελματικής αμέλειας των Ιατρών προσωπικά.

2. Ορισμένοι Ιατροί της Εταιρείας ΑΡΕΤΑΙΕΙΟΝ ΙΑΤΡΙΚΟΝ ΚΕΝΤΡΟΝ ΛΤΔ, είναι μέτοχοι της Εταιρείας, ειδικά ο δε θεράπων Ιατρός του Εναγόμενου Καρδιολόγος κ. Ευαγόρας Οικονομίδης είναι μέλος του Διοικητικού Συμβουλίου κατέχων τη θέση του Γραμματέα της Εταιρείας. (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 1).

3. Αναφορικά με την Ανταπαίτηση είναι ισχυρισμός του Εναγόμενου ότι οι Γενικές και Ειδικές Αποζημιώσεις των €7.855,00 σεντ, είναι το ποσό που καταβλήθηκε στο AMERICAN HEART INSTITUTE (ΤΕΚΜΗΡΙΟ 2 Τιμολόγιο Νο. 2136, Απόδειξη Νο. 1759 πληρωμής του ποσού των €7.855,00 σεντ, Report και Εξιτήριο) που κατέβαλε για διάνοιξη και τοποθέτηση 2 Stent. Κατά συνέπεια ο Εναγόμενος δικαιούται να το αξιώνει Ανταπαιτητικά αν φανεί τελικά ότι οι Ενάγοντες επιτυγχάνουν στην αξίωση τους.

4. Η Αίτηση παραμερισμού είναι Νόμω αβάσιμη και άκυρη διότι η Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης καταχωρήθηκε την 11/12/2009 και η Αίτηση παραμερισμού καταχωρήθηκε την 10/9/2010, δηλαδή 10 μήνες αργότερα. Καμία δικαιολογία δίνεται για την καθυστέρηση.

5. Οι Ενάγοντες με την λανθασμένη ερμηνεία που δίνουν στα δικόγραφα θέλουν να οδηγήσουν σε παραμερισμό /ή διαγραφή της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης, όταν το Δικαστήριο μπορεί να αντιμετωπίσει το θέμα κατά την ακρόαση της Αγωγής.

6. Η θέση του Εναγόμενου, όπως εκτίθεται στην Έκθεση Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης είναι ότι η Ενάγουσα Εταιρεία δεν δικαιούται στην αξίωση του ποσού των €6.000,00 σεντ, αφού δεν έγινε διάνοιξη αρτηριών και ούτε τοποθετήθηκαν 2 Stent που κοστίζουν περίπου €6.000,00 σεντ.

7. Δια τους άνω λόγους ο Εναγόμενος ενίσταται στην έκδοση Διατάγματος παραμερισμού ή διαγραφής των παραγρ. 3,4,5,6,7,8,9,10 και 13 της Έκθεσης Υπεράσπισης και Ανταπαίτησης του και αιτείται την απόρριψη της Αίτησης με έξοδα.>

Η αιτία αγωγής είναι για διάφορες υπηρεσίες που προσέφερε το Ιατρικό Κέντρο στον εναγόμενο για τις οποίες ο εναγόμενος αποδέχθηκε, και αποδέχθηκε να πληρώσει. Αναλυτική κατάσταση αυτών των υπηρεσιών δεν επισυνάπτεται στην Έκθεση Απαιτήσεως.

Ο εναγόμενος προβάλλει ως υπεράσπιση ότι εισήχθη στο Ιατρικό Κέντρο για να υποβληθεί σε επεμβατική διάνοιξη των αρτηριών του, πράγμα που επιχείρησαν στο Ιατρικό Κέντρο αλλά ανεπιτυχώς. Μετά οι ιατροί εισηγήθηκαν εγχείρηση ανοικτής καρδίας αλλά ο εναγόμενος αρνήθηκε την εν λόγω θεραπεία και απελύθη. Ο εναγόμενος ισχυρίζεται ότι δεν επετεύχθη η διάνοιξη αρτηριών και ότι οι ενάγοντες οι οποίοι ενήργησαν με ερασιτεχνικό τρόπο του προκάλεσαν πόνο και ταλαιπωρία.

Αιτήσεις οι οποίες βασίζονται στη Δ.27 θ.3 αποσκοπούν αποκλειστικά στην διαγραφή ολόκληρου δικογράφου για το λόγο ότι το εν λόγω δικόγραφο δεν αποκαλύπτει αιτία αγωγής. Αίτηση η οποία βασίζεται στη Δ.19 θ.26 αποσκοπεί στη διαγραφή συγκεκριμένων παραγράφων του δικογράφου. Πρέπει να αποδειχθεί ότι η συμπερίληψη αυτών των παραγράφων στο εν λόγω δικόγραφο έχει ως αποτέλεσμα την εισαγωγή στην αγωγή ζητημάτων άσχετων με τα υπό εκδίκαση ζητήματα, επιπόλαια ζητήματα ή ζητήματα που τείνουν να επηρεάζουν ή καθυστερούν την δίκαια εκδίκαση της υπόθεσης.

Επομένως, σε κάποιες περιπτώσεις είναι δυνατόν να βασίζεται αίτηση είτε στη Δ.27 θ.3 ή στη Δ.19 θ.26. Η χρήση της Δ.27 θ.3 είναι περιοριστική και καλύπτει μόνο τις περιπτώσεις όπου ο αιτητής ζητεί τη διαγραφή ολόκληρου δικογράφου διά το λόγο ότι δεν καλύπτει μόνο την περίπτωση όπου δικόγραφο ή μέρος αυτού δεν αποκαλύπτει αιτία αγωγής. Στην απόφαση In re Pelmako Ltd. v In re Τhe Companies Law Cap.113[1], το Εφετείο ασχολήθηκε με τις πρόνοιες της Δ.27 θ.3 εκφράζοντας τη θέση ότι είναι μέτρο που ασκείται μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου αναμφίβολα προκύπτει ότι δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής στο εν λόγω δικόγραφο και όπου διαφαίνεται ότι η όλη διαδικασία κινήθηκε για αλλότριους σκοπούς.

‘Στην απόφαση του Επαρχιακού Δικαστηρίου ορθά επισημάνεται ότι η διαγραφή αίτησης για διάλυση, όπως και κάθε αίτημα για διαγραφή δικογράφου, συνιστά εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο όταν αμφισβητείται το δικόγραφο, στερείται νομικού ή πραγματικού ερείσματος. Υποδεικνύεται επίσης στην πρωτόδικη απόφαση ότι το δικόγραφο που επιδιώκεται η διαγραφή, αξιολογείται με βάση αντικειμενική υπόσταση του περιεχομένου του, ανεξάρτητα από τη μαρτυρία η οποία το υποστηρίζει... Σημειώνεται επίσης ότι η επίκληση της συμφυούς δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου για διαγραφή δικογράφου, ασκείται με εξαιρετική φειδώ και μόνο εφόσον διαπιστώνεται ότι το δικόγραφο συνιστά κατάχρηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου δηλαδή, χρήση του μέσω του δικαίου για αλλότριους σκοπούς... Η διαγραφή δικογράφου και ιδιαίτερα δικογράφου με το οποίο ο διάδικος επικαλείται την άσκηση της δικαιοδοσίας του Δικαστηρίου, αποτελεί εξαιρετικό μέτρο το οποίο δικαιολογείται μόνο εφόσον το δικόγραφο κρίνεται αναντίλεκτα ανυπόστατο. Διαφορετικά η διαγραφή θα συνεπαγόταν και παραβίαση του δικαιώματος διαδίκου να προσφύγει ενώπιον Δικαστηρίου στο οποίο δικαιούται να προσφύγει βάση του Συντάγματος.’

Η Δ.19 θ.26 καλύπτει και άλλες περιπτώσεις που δικαιολογούν την άσκηση διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για να διαγραφεί μέρος του δικογράφου.

Σχετική αναφορά σε αυτή τη δυνατότητα γίνεται στο Annual Practice Book του 1958. Η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.19 θ.26 είναι το O.19 r.27. Η αντίστοιχη αγγλική διάταξη της Δ.27 θ.3 είναι το O.25 r.4. Στη σελίδα 574 του Αnnual Practice Book στο σημείο που γίνονται επεξηγήσεις σε σχέση με την εξουσία του Δικαστηρίου με βάση το Ο.25 r.24 εξηγείται ότι αίτηση που γίνεται με βάση το Ο.25 r.4 για το λόγο ότι δεν αποκαλύπτεται αιτία αγωγής μπορεί να γίνει και με βάση το O.19 r.27.

Με βάση τη Δ.19 θ.26 το Δικαστήριο μπορεί να ασκήσει τη διακριτική του εξουσία να διαγράψει μέρος των δικογράφων μόνο στην περίπτωση που αυτό είναι αναγκαίο για την δίκαια εκδίκαση και επίλυση της αγωγής. Επί παραδείγματι, στην υπόθεση Παγκύπριος Εταιρεία Αρτοποιείων Λτδ. ν Σοφοκλής Σαββίδης, Πολιτική Έφεση 9754 ημερ. 11/6/97, το δικαστήριο διέταξε τη διαγραφή δικογράφου διότι διαπίστωσε ότι ήταν διατυπωμένο με τρόπο που να προκαλούσε αμηχανία στην άλλη πλευρά. Σε εκείνη την περίπτωση η αίτια αγωγής βασιζόταν σε παράβαση συμφωνίας και ο ενάγοντας δεν περιορίσθηκε να εκθέσει μόνο τα ουσιώδη γεγονότα στην απαίτηση του αλλά περιέλαβε ολόκληρο το πολυσέλιδο κείμενο της επίδικης συμφωνίας μέσα στην έκθεση απαιτήσεως.

Όμως και πάλι θα πρέπει να λεχθεί ότι ως γενικός κανόνας το Δικαστήριο δεν πρέπει να διαγράφει δικόγραφα ακόμη και όταν αυτά περιέχουν άσχετα και περιττά γεγονότα ή μόνο επειδή αυτά είναι μακροσκελή εάν δεν προκαλούν πραγματικό πρόβλημα στην άλλη πλευρά. Ο γενικός κανόνας είναι ότι το Δικαστήριο δεν μπορεί να υπαγορεύσει στους διαδίκους πώς θα διατυπώσουν την απαίτηση τους ή την υπεράσπιση τους. Είναι δικαίωμα της κάθε πλευράς να θέσουν την υπόθεση τους με τον τρόπο που επιθυμούν. (Annual Practice Book 1958 σελ. 477). Ένας διάδικος υπερβαίνει το δικαίωμα του να θέσει την υπόθεση του με τον τρόπο που θέλει μόνο όταν η διατύπωση της υπόθεσης του επηρεάζει δυσμενώς την άλλη πλευρά.

Στην υπόθεση ναυτοδικείου Onega v Πλοίο ‘Grivas’, 121/97 (1998) 1(Α) Α.Α.Δ. 369, λέχθηκε ότι ακόμη και αλληλοσυγκρουόμενοι ισχυρισμοί ή διαζευκτικοί ισχυρισμοί δεν πρέπει να διαγραφούν εάν δεν επηρεάζουν την δίκαια επίλυση της υπόθεσης. Είναι πιο ορθό και δίκαιο αυτά τα ζητήματα να αντιμετωπισθούν κατά την ακροαματική διαδικασία και όχι στα προκαταρκτικά στάδια της δίκης με αποτέλεσμα να περιορισθεί το δικαίωμα της κάθε πλευράς να ακουσθεί και να θέσει την υπόθεση της.

Η ουσία της υπεράσπισης του εναγόμενου είναι ότι οι ενάγοντες δεν προσέφεραν τις υπηρεσίες που συμφώνησαν να παρέχουν στον εναγόμενο (ήτοι τη διάνοιξη της αρτηρίας του με επέμβαση). Η έκθεση απαιτήσεως δεν περιέχει κατάλογο ή καταγραφή των υπηρεσιών που οι ενάγοντες παρείχαν στον εναγόμενο και που ο εναγόμενος απεδέχθη να του παραχωρήσουν έναντι τιμήματος. Επομένως, ο ισχυρισμός ότι οι ενάγοντες δεν πραγματοποίησαν τη διάνοιξη αρτηρίας μπορεί να αποτελέσει πλήρη υπεράσπιση στην αγωγή εάν αυτή ήταν η υπηρεσία που συμφωνήθηκε να παραχωρηθεί στον εναγόμενο μεταξύ των μερών κατά το χρόνο που ο εναγόμενος εισήχθη στο Ιατρικό Κέντρο.

Ως εκ τούτου η αίτηση είναι αβάσιμη και πρόωρη όπως έχει τεθεί υπόψη του Δικαστηρίου, και απορρίπτεται. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον του ενάγοντα και υπέρ του εναγόμενου όπως αυτά υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή.

Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου

Επαρχιακός Δικαστής

Πιστό αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

ΜΝ

[1] 1 CLR 246 (1991)

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο