Court dismisses summary application for debt claim due to lack of evidence and valid defense rights.
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the plaintiff's summary application for €17,081 in unpaid services, citing insufficient evidence and the defendant's right to a full defense. The plaintiff relied on an affidavit from a company director, while the defendant raised objections regarding the lack of documentary proof and the absence of specific details about the disputed works. The judge ruled that the defendant's defense was not merely a denial but contained specific allegations of fraud and accounting irregularities that required a full hearing to address substantively.
Legislator headnote
AI generatedΔ.48 θ. 2; Δ.18 θ. 2: A summary application must be dismissed if the defendant raises specific defenses that require a full hearing to address substantively, preventing the exercise of summary powers where facts are not undisputed.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Λαζάρου Eυάγγελος και Άλλη ν. Γιάννη Π. Mακεδόνα (1999) 1 ΑΑΔ 817
Γεωργίου Γεώργιος Αγαθαγγέλου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ (2002) 1 ΑΑΔ 274
Σπηταλιώτης Κωνσταντίνος και Άλλος ν. Liberty Life Insurance Ltd (2004) 1 ΑΑΔ 1113
Νικολάου Μάρκος Λίμιτεδ ν. Adamko Constructions Ltd (2005) 1 ΑΑΔ 376
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.18
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEF:2011:A137
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ.
Αγωγή αρ. 1242/2010
Μεταξύ:
T.S.P. RECYCLE AIR TECHNOLOGY LTD
Ενάγοντες
και
ΧΡΥΣΑΝΘΟΥ ΜΑΡΔΑΠΙΤΤΑ
Εναγομένου
Αίτηση ημερ. 3.11.2010 για συνοπτική απόφαση
8 Απριλίου, 2011.
Για την ενάγουσα – αιτήτρια: κα Σταύρου για Μ. Ιακώβου και Συνεργάτες.
Για τον εναγόμενο – καθ' ου η αίτηση: κ. Καπελάκης για Ε. Πελεκάνος & Σία.
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Με την απαίτηση της, η ενάγουσα ζητά €17.081 ως συμφωνημένο και/ή εύλογο υπόλοιπο που αντιπροσωπεύει την αξία εργασιών που εκτελέστηκαν και παρασχέθηκαν προς τον εναγόμενο.
Η αίτηση βασίζεται στη Δ.48 θ. 2 και στη Δ.18 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας. Τα γεγονότα που τη στηρίζουν φαίνονται στην ένορκη δήλωση του διευθυντή της ενάγουσας, Τάσου Πολυκάρπου, ο οποίος αναφέρει, μεταξύ άλλων τα ακόλουθα:
Έχει θετική και άμεση γνώση των επίδικων γεγονότων. Είναι το πρόσωπο που επιτηρεί και ελέγχει τους λογαριασμούς της εταιρείας με τους πελάτες της. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο 1 κατάσταση λογαριασμού στην οποία φαίνεται το υπόλοιπο €17.081 που οφείλει ο εναγόμενος. Για τις εργασίες που εκτέλεσε η ενάγουσα με εντολή και ευθύνη του εναγομένου είχε προσωπική συνάντηση μαζί του στις 8.1.09 και συμφώνησαν ότι όφειλε το ποσό των €24.000 και περαιτέρω ότι θα το κατέβαλλε σε 12 μηνιαίες δόσεις των €2.000. Έκδωσε προς τούτο 12 μεταχρονολογημένες επιταγές της εταιρείας του KNOWLEDGE BASED CONSULTANCY GNOSIS LTD. Έναντι του πιο πάνω ποσού κατεβλήθηκαν €8.000 αφού εξαργυρώθηκαν 4 επιταγές και παρέμεινε υπόλοιπο €16.000 πλέον €1.081 για εργασίες που εκτέλεσαν στις 13.1.09 δυνάμει του τιμολογίου, Τεκμήριο 2. Επισυνάπτει ως τεκμήριο αντίγραφα των επιταγών που δεν έχουν τιμηθεί.
Ο καθ' ου η αίτηση καταχώρησε ένσταση στην αίτηση, η οποία βασίζεται στο ίδιο νομικό πλαίσιο και στην οποία προβάλλει τους ακόλουθους λόγους ένστασης:
· Ότι ο Τάσος Πολυκάρπου δεν μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα.
· Ότι δεν παρουσιάζονται στοιχεία που να επιβεβαιώνουν την απαίτηση.
· Ότι ο εναγόμενος έχει Υπεράσπιση.
· Ότι η αίτηση είναι παράτυπη.
· Ότι η αίτηση δεν ανταποκρίνεται στις προϋποθέσεις για έκδοση συνοπτικής απόφασης.
· Ότι δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του περί Αποδείξεως Νόμου για παρουσίαση εγγράφων που προέρχονται από αρχείο.
Τα γεγονότα φαίνονται στην εξασέλιδη ένορκη δήλωση του εναγομένου στην οποία, μεταξύ άλλων, αναφέρει τα ακόλουθα:
Ο Τάσος Πολυκάρπου δεν μπορεί να ορκιστεί θετικά στα γεγονότα. Δεν αναφέρει κατά πόσο είχε σχέση με τα Τεκμήρια 1 και 2, ούτε από πότε είναι διευθυντής, αφού οι εργασίες έγιναν το 2002. Η γνώση του φαίνεται να προκύπτει από το 2009 και μετέπειτα.
Δεν προσκομίζεται κατάσταση λογαριασμού για τις λεπτομέρειες των εργασιών του 2002. Επισυνάπτει ως Τεκμήριο Α αίτηση πληρωμής στην οποία φαίνεται η αξία των εργασιών. Πουθενά στην Έκθεση Απαίτησης δεν αναγράφονται οι εκτελεσθείσες εργασίες, ούτε και στην κατάσταση λογαριασμού. Περαιτέρω, η αγωγή δεν αφορά μη τιμηθείσες επιταγές αλλά εκτελεσθείσες εργασίες, συνεπώς το τιμολόγιο είναι άσχετο.
Δεν αναφέρεται για ποιες εργασίες έγινε η συμφωνία το 2009. Δεν αποδεικνύεται ή αναφέρεται η πηγή της πληροφόρησης ότι η εταιρεία που έκδωσε τις επιταγές είναι του εναγομένου. Η Έκθεση Απαίτησης πάσχει αφού σ’ αυτή δεν γίνεται αναφορά στους αριθμούς επιταγής.
Οι ενάγοντες δεν δικαιούνται τα ποσά που αξιώνουν γιατί παρέβησαν ρητούς όρους της σύμβασης και γιατί έχει ανταπαίτηση.
Η Υπεράσπισή του συνίσταται στα ακόλουθα γεγονότα. Το Μάιο 2003 συνήψε συμφωνία με την ενάγουσα ύψους £35.000 πλέον Φ.Π.Α. για εγκατάσταση συστήματος κλιματισμού και θέρμανσης σε δύο οικίες. Τον Ιούνιο κατέβαλε £15.000 ως προκαταβολή. Ακολούθως, συμφώνησε την τοποθέτηση ηλιακών συστημάτων στις οικίες και πισίνα, ύψους £16.000 πλέον Φ.Π.Α. Παρέμεινε συνεπώς, υπόλοιπο £36.000 πλέον Φ.Π.Α επί £51.000. Περί το Δεκέμβριο 2004, ενώ είχε ήδη καταβάλει £51.254, του ζητήθηκαν επιπλέον £5.000, σε διαφορετική περίπτωση το έργο θα παρέμενε ημιτελές. Στη συνέχεια, όταν του παραδόθηκε αναλυτική κατάσταση, είδε με έκπληξη ότι αυτή αφορούσε ποσό £69.000, στο οποίο περιλαμβάνονταν υπερβολικές χρεώσεις. Μπροστά σε καινούριο εκβιασμό ότι θα του άφηναν ημιτελές το έργο, συμφώνησε να καταβάλει το επιπλέον ποσό, επιφυλάσσοντας τα δικαιώματά του. Από τις £79.350 που ζητούσαν εκβιαστικά οι ενάγοντες, παρέμεινε υπόλοιπο £28.096. Το Δεκέμβριο 2005 κατέβαλε £14.000 και παρέμεινε υπόλοιπο £14.000.
Μετά την παράδοση των οικιών, παρατήρησε κακοτεχνίες για τις οποίες κατέβαλε £2.300, ποσό που προτίθεται να ανταπαιτήσει. Μετά από 5 μήνες ολοκληρώθηκαν οι εργασίες μόνο στη μία οικία και κατέβαλε £2.000 έναντι του υπολοίπου των £14.000. Περί το Δεκέμβριο 2008 είχε συνάντηση με τους ενάγοντες για να τους εκθέσει τα προβλήματα που παρουσίαζαν τα συστήματά τους και οι τελευταίοι του ζήτησαν τις £12.000 υπόλοιπο (€20.000) για να τα διορθώσουν και επιπλέον €4.000. Υπέκυψε ξανά στον εκβιασμό εκδίδοντας μεταχρονολογημένες επιταγές για το ποσό των €24.000 για να «εξασφαλιστεί» ότι οι ενάγοντες θα προέβαιναν στις διορθώσεις. Μέχρι το Μάιο δεν είχαν προβεί στις επιδιορθώσεις και αξίωναν περαιτέρω €1.500. Τους ξεκαθάρισε πως αν δεν προέβαιναν στις επιδιορθώσεις θα σταματούσε την πληρωμή των επιταγών. Έδωσε οδηγίες για τη μη πληρωμή των επιταγών μετά την άρνηση των εναγόντων να επιδιορθώσουν.
Από τα Τεκμήρια Β – Γ, προκύπτει πως κατέβαλε €114.910, ποσό που υπερκαλύπτει την απαίτηση του οφειλομένου ποσού των €24.000 σύμφωνα με την Έκθεση Απαίτησης.
Κανένας από τους ενόρκως δηλούντες δεν αντεξετάστηκε και οι συνήγοροι υποστήριξαν τις αντίστοιχες θέσεις τους αγορεύοντας ενώπιον του Δικαστηρίου.
Σύμφωνα με τη Δ.18 θ. 1(α) των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας, οι προϋποθέσεις που πρέπει να ικανοποιήσει ο ενάγοντας ώστε να μετατεθεί το βάρος απόδειξης στους ώμους του εναγομένου είναι:
(α) Η καταχώριση ειδικώς οπισθογραφημένου κλητηρίου,
(β) η καταχώριση εμφάνισης από τον εναγόμενο, και
(γ) η υποστήριξη της αίτησης (για συνοπτική απόφαση) από ένορκη δήλωση από τον ίδιο τον ενάγοντα ή από άλλο πρόσωπο το οποίο μπορεί να ορκιστεί θετικά επί των γεγονότων. Η ένορκη δήλωση πρέπει να επιβεβαιώνει την αιτία αγωγής και το ποσό που αξιώνεται και επίσης πρέπει να δηλώνεται σ’ αυτήν, ότι δεν υπάρχει υπεράσπιση στην αγωγή.
Από τη στιγμή που ο ενάγοντας – αιτητής ικανοποιεί τις πιο πάνω προϋποθέσεις το βάρος μετατοπίζεται στον εναγόμενο να δείξει ότι έχει καλή υπεράσπιση ή ότι αποκαλύπτονται τέτοια γεγονότα που του δίνουν το δικαίωμα να υπερασπισθεί ή τουλάχιστον η υπεράσπιση να μπορεί να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης αλλά λιγότερο από πιθανή (βλ. Λαζάρου ν. Μακεδόνα (1999) 1 Α.Α.Δ 817).
Η έκδοση συνοπτικής απόφασης αποτελεί εξαιρετικό μέτρο, με δραστικά αποτελέσματα, εφόσον παρακάμπτει τη συνήθη διεξαγωγή της δίκης και απολήγει στην έκδοση απόφασης εναντίον του εναγομένου – καθ' ου η αίτηση χωρίς να του δοθεί η ευκαιρία να ακουστεί επί της ουσίας της αγωγής. Συνεπώς είναι εξουσία που πρέπει να ασκείται με φειδώ και όπου τα γεγονότα αδιαμφισβήτητα δεν αφήνουν περιθώρια για νόμιμη υπεράσπιση (βλ. Μάρκος Νικολάου Λτδ ν. Adamco Constructions, Πολ. Έφεση 11963, ημερ 3.3.05). Εκεί όπου ο εναγόμενος – καθ' ου η αίτηση παρέχει λεπτομέρειες που καταδεικνύουν την ύπαρξη καλής υπεράσπισης στην αγωγή ή που αποκαλύπτει τέτοια γεγονότα που δικαιωματικά να του παρέχουν το δικαίωμα να ακουστεί, μέσω της υπεράσπισής του, τότε θα πρέπει να του δίδεται αυτό το δικαίωμα. Η απλή άρνηση των ισχυρισμών του ενάγοντα – αιτητή και η απλή δήλωση του εναγομένου – καθ' ου η αίτηση ότι έχει καλή υπεράσπιση δεν αρκεί.
Η υπεράσπιση πρέπει να αποκαλύπτεται όχι υπό μορφή γενικών και αόριστων ισχυρισμών αλλά με παράθεση λεπτομερειών της υπεράσπισης ώστε να υποστηρίζεται το βάσιμο της προβολής της. Διαζευκτικά οι εναγόμενοι πρέπει να αποκαλύψουν τέτοια γεγονότα που να τους δίνουν το δικαίωμα να υπερασπιστούν, ή τουλάχιστον να δείξουν ότι η υπεράσπισή τους μπορεί τουλάχιστον να περιγραφεί ως κάτι περισσότερο από σκιώδης (βλ. ΣΠΕ Πέγειας ν. C.A.A. Travel Media Ltd, Πολ. Έφεση 59/07, 15.7.2008).
Οι δύο πρώτες προϋποθέσεις στην παρούσα περίπτωση έχουν ικανοποιηθεί. Η αγωγή καταχωρήθηκε στις 22.2.10 σε ειδικά οπισθογραφημένο κλητήριο και ο εναγόμενος καταχώρησε εμφάνιση στις 13.10.10.
Ο λόγος ένστασης ότι ο Τάσος Πολυκάρπου δεν είναι πρόσωπο που μπορεί να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα, έχω την άποψη πως δεν ευσταθεί. Το γεγονός ότι ο ενόρκως δηλών είναι πρόσωπο ικανό εντός της έννοιας της Δ.18 θ.1 να ορκιστεί θετικά για τα γεγονότα, συνάδει με τα όσα αποφασίστηκαν στην υπόθεση Γεωργίου Αγαθαγγέλου ν. Τράπεζας Κύπρου Λτδ, Πολ. Έφεση 10603, ημερομηνίας 28.2.2002 και Σπηταλιώτης κ.ά. ν. LIBERTY LIFE INSURANCE LTD (2004) 1 Α.Α.Δ. 1113. Η ένορκη δήλωση του πιο πάνω, αποκαλύπτει τη θετική του γνώση, μεταξύ άλλων, με την ιδιότητά του ως το πρόσωπο που επιτηρεί και ελέγχει τους λογαριασμούς της εταιρείας με τους πελάτες της.
Όσον αφορά το λόγο ένστασης ότι ο εναγόμενος έχει Υπεράσπιση, αναφέρω ότι έχω την άποψη ότι στην ένορκη δήλωση του καθ' ου η αίτηση προβάλλονται ισχυρισμοί που καταδεικνύουν ότι υπάρχουν θέματα προς εκδίκαση. Ενδεικτικά αναφέρομαι στους ισχυρισμούς του ενόρκως δηλούντα στις παραγράφους 25 και 26 της ένορκης δήλωσής του ότι οι επιταγές ύψους €24.000 εκδόθηκαν από αυτόν για να διορθωθούν οι κακοτεχνίες της ενάγουσας, οι οποίες τελικά δεν διορθώθηκαν, οι οποίοι δεν αμφισβητήθηκαν με αντεξέτασή του.
Είναι δε γεγονός και δεν έχει εξάλλου αμφισβητηθεί από την ενάγουσα, πως η τελευταία δεν αποκαλύπτει ποιες ήταν οι εργασίες για τις οποίες, σύμφωνα με την ένορκη δήλωσή της, ο εναγόμενος όφειλε το ποσό των €24.000.
Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται. Παρέλκει δε η εξέταση των υπολοίπων λόγων ένστασης. Δίδεται άδεια στον εναγόμενο να καταχωρήσει υπεράσπιση εντός 21 ημερών από σήμερα. Επιδικάζονται έξοδα υπέρ του εναγομένου – καθ' ου η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) ……………………………………
Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΓΑ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο