Bankruptcy notice dismissed because debtor failed to prove a genuine counterclaim exceeding the judgment debt.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Νίκος Λάρκος ν. Ελένη Παναγή Κατσιαρή (2000) 1 ΑΑΔ 1694

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2011:A129

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ.

Ειδοποίηση Πτώχευσης αρ. 2178/09

ΕΙΣ ΠΤΩΧΕΥΣΗ: Κώστας Δημητρίου, εκ Κουρίου 4, Λατσιά, 2220 Λευκωσία

31 Μαρτίου, 2011.

Για αιτητή: κα Χρ. Αγρότου.

Καθ' ου η αίτηση: παρών και αυτοπροσώπως.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Στις 19.12.08 το Ε.Δ. Λευκωσίας εξέδωσε απόφαση στην αγωγή με αρ. 1056/07 υπέρ της Marfin Popular Bank Public Co Ltd και εναντίον μεταξύ άλλων, του εναγομένου Κώστα Δημητρίου για το ποσό των €40.656,63 πλέον τόκους 11,25% από 1.10.06 ετησίως μέχρι εξοφλήσεως με κεφαλαιοποίηση κατά την 1.7 και 1.1 εκάστου έτους με αναστολή εκτέλεσης από 19.12.08 και για 6 μήνες και εάν μέχρι τότε οι εναγόμενοι ή οποιοσδήποτε από αυτούς κατέβαλλε το ποσό των €40.656,63 τότε οι τόκοι που θα οφείλονταν σε σχέση με την απόφαση θα ήταν 9% ετησίως από 2.2.05.

Στις 16.12.09 ο πιστωτής, ενάγοντας στην πιο πάνω αγωγή καταχώρησε, μέσω των δικηγόρων του, αίτηση για έκδοση ειδοποίησης πτώχευσης συνοδευόμενη από ειδοποίηση πτώχευσης, εναντίον του χρεώστη Κώστα Δημητρίου, εναγομένου 4, η οποία του επιδόθηκε στις 16.11.10.

Ο χρεώστης καταχώρησε στις 18.1.10 ένορκη δήλωση η οποία λειτουργεί σύμφωνα με τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς 40(2) και 41 ως αίτηση παραμερισμού της πτωχευτικής ειδοποίησης (βλ. Λάρκος ν. Κατσιαρή (2000) 1 Α.Α.Δ. 1694).

Στην ένορκη δήλωση του χρεώστη αναφέρονται επί λέξει τα ακόλουθα:

«1. Έχω απαίτηση υπεβαίνουσαν τα προς τους Marfin Popular Bank Public Co Ltd οφειλόμενα ποσά και την οποίαν δεν κατέστη δυνατό να φέρω εις την αγωγήν εις την οποίαν ελήφθη η εν λόγω απόφασις.

2. Ορκίζομαι και λέγω ότι η εν λόγω απαίτηση αποτελεί μέρος συνόλου απαιτήσεων προς τους Marfin Popular Bank Public Co Ltd. Η απαίτηση επισυνάπτεται ως τεκμήριο 1 στην παρούσα ένορκη Δήλωση.»

Στην αγωγή με αρ. 340/10 που επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην πιο πάνω ένορκη δήλωση του χρεώστη, φαίνεται ως εναγόμενος 1 ο Γενικός Εισαγγελέας και ως εναγόμενος 2 η Marfin Popular Bank Public Co Ltd. Εναντίον τους αξιώνονται, μεταξύ άλλων, δηλώσεις ότι ο ενάγοντας Κώστας Δημητρίου είναι νόμιμος κληρονόμος κάποιων Χ’’ Ττοφή, επιζητούνται διατάγματα που να διατάσσουν την ακύρωση εγγραφής και εγγραφή στο όνομα του ενάγοντα καθώς και αποζημιώσεις.

Στις 14.12.10 αυτό το Δικαστήριο απέρριψε αίτηση για άδεια του Δικαστηρίου για καταχώρηση συμπληρωματικών ενόρκων δηλώσεων.

Κατά το στάδιο της ακρόασης, οι δύο πλευρές προχώρησαν σε αγορεύσεις. Ο χρεώστης στην αγόρευσή του ανέφερε ότι τα έξοδα της διαδικασίας στην αγωγή με αρ. 340/10 ενώπιον του Ε.Δ. Λευκωσίας ενδέχεται σύντομα να ξεπεράσουν τα οφειλόμενα ποσά προς τη Marfin και ότι «τα ποσά και οι θεραπείες που αξιούνται στην πιο πάνω αγωγή υπερβαίνουν και είναι πολλαπλάσια των οφειλομένων ποσών προς τους Marfin Popular Bank Public Co Ltd».

Η συνήγορος του πιστωτή υπέβαλε ότι με την ένορκη δήλωσή του ο χρεώστης απέτυχε να αποδείξει ότι οι ισχυρισμοί του μπορούν να θεωρηθούν ότι αποτελούν ανταπαίτηση, συμψηφισμό ή ανταξίωση στα πλαίσια του Νόμου για τους λόγους που επιμελώς ανέλυσε.

Οι προϋποθέσεις που θέτουν τα άρθρα 3 (1) (ζ) του Κεφ. 5 και ο Κανονισμός 40 των περί Πτωχεύσεως Κανονισμών, είναι οι ακόλουθες:

(α) Η ύπαρξη απαίτησης εκ μέρους του χρεώστη υπό τη μορφή ανταπαίτησης (counter-claim),συμψηφισμού (set-off) ή ανταξίωσης (cross-demand).

(β) Η απαίτηση του, ως πιο πάνω, να είναι ίση ή να υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους.

(γ) Η απαίτηση του, να μην μπορούσε να τεθεί ενώπιον του Δικαστηρίου στην αγωγή στην οποία ελήφθη η απόφαση.

Σύμφωνα με το λεκτικό των πιο πάνω άρθρων το βάρος απόδειξης περί ύπαρξης ανταπαίτησης, δικαιώματος συμψηφισμού ή ανταγωγής βαρύνει το χρεώστη. (Βλ. επίσης Re Ντίνος Ασπρής (1988) 1 J.S.C. 93).

Στην υπόθεση Re A DEBTOR, (1963) 1 All E.R. 85 λέχθηκε ότι το Δικαστήριο θα πρέπει να πεισθεί ότι "there is such a genuine claim to an amount which equals or exceeds the amount of the judgment debt". Περαιτέρω, στην υπόθεση Re A Debtor (1957) 2 All E.R. 551 λέχθηκε ότι ο οφειλέτης πρέπει να ικανοποιήσει το Δικαστήριο ότι έχει μια γνήσια απαίτηση η οποία έχει λογική πιθανότητα επιτυχίας. (Βλέπε επίσης το σύγγραμμα "The Law and Practice in Bankruptcy" των Williams and Muir Hunter).

Στη λακωνική του ένορκη δήλωση ο χρεώστης αναφέρεται αόριστα σε απαίτηση και δεν παραθέτει οποιεσδήποτε λεπτομέρειες που να καθορίζουν τη μορφή της. Ούτε το επισυνημμένο στην ένορκη δήλωση κλητήριο ρίχνει φως στο είδος της απαίτησης αφού σ’ αυτό δεν καθορίζεται η όποια βάση της αγωγής εναντίον της εναγομένης 2, ελλείπει δε οποιοσδήποτε συσχετισμός της τελευταίας με τις αξιώσεις στην πιο πάνω αγωγή.

Ούτε και το ύψος της απαίτησης του χρεώστη από τον πιστωτή προκύπτει από τη μαρτυρία που προσκόμισε ο χρεώστης.

Θεωρώ κατά συνέπεια, ότι ο χρεώστης απέτυχε να αποδείξει τη γνησιότητα της απαίτησης του ή ότι η απαίτησή του έχει λογική πιθανότητα επιτυχίας, καθώς και ότι η απαίτησή του είναι ίση ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους.

Όσον αφορά την τρίτη προϋπόθεση πιο πάνω, αναφέρω ότι η δήλωση του χρεώστη περί αδυναμίας του να προβάλει την απαίτηση του στην αγωγή στην οποία λήφθηκε η απόφαση δεν τεκμηριώθηκε καθ’ οιονδήποτε τρόπο. Η απλή επίκληση από μέρους του της προϋπόθεσης δεν αρκεί για να την αποδείξει.

Συνεπώς, ο χρεώστης δεν έχει πείσει το Δικαστήριο ότι η ειδοποίηση πτώχευσης πρέπει να παραμεριστεί. Η αίτησή του απορρίπτεται με έξοδα εις βάρος του όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο. Ο χρόνος συμμόρφωσής του στην ειδοποίηση πτώχευσης αρχίζει από σήμερα.

(Υπ.)..............................................

Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΓΑ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο