Court grants execution permission for 18-year-old debt order against deceased debtor's estate pending administration.
Cyprus (CY)
Legislator summary
AI generatedThe court granted the plaintiff's application for permission to execute a 1995 judgment against the deceased defendant's estate. The defendant argued the request was improper due to the 18-year delay and the expiration of the mortgage registration, but the court found the defendant's evidence showed the registration was valid until 2011. The court ruled that the plaintiff provided a sufficient explanation for the delay, citing the defendant's death and the subsequent appointment of an administrator, thereby allowing the execution to proceed.
Legislator headnote
AI generatedUnder the Political Institutions Laws; the court has discretion to grant execution permission for time-barred judgments if the applicant provides a satisfactory explanation for the delay and the execution remains legally feasible against the debtor's assets.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.40
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEF:2011:A94
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ.
Αγωγή αρ. 1748/1995
Μεταξύ:
Πολυκλινική Ελισσαίου – Πηλαβάκη Λίμιτεδ
Ενάγοντες
και
Ανδρέα Π. Κυριάκου
Εναγομένου
Αίτηση ημερ. 20.1.2011 για εκτέλεση δικαστικής απόφασης
16 Μαρτίου, 2011.
Για τους αιτητές: κα Δ. Ανδρέου για Kinanis LLC.
Για τον καθ' ου η αίτηση: κ. Χατζηπέτρου για Κιτρομηλίδης, Πέτσας Δ.Ε.Π.Ε.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Στις 20.1.2011 η ενάγουσα – αιτήτρια καταχώρισε εναντίον του εναγομένου – καθ' ου η αίτηση την παρούσα αίτηση με την οποία ζητά την άδεια του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης ημερ. 23.6.1995.
Η αίτηση βασίζεται στους περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.40 θ.8 και Δ.48 θ.θ. 1 – 3 και 7 – 9 και στη συμφυή εξουσία και γενική πρακτική του Δικαστηρίου.
Η αίτηση συνοδεύεται από ένορκη δήλωση της Μαρίας Κυριάκου, στην οποία αναφέρει ότι στις 23.6.1995 εκδόθηκε απόφαση εναντίον του εναγομένου. Η μόνη περιουσία του εντοπίστηκε στην Αγία Βαρβάρα και στις 17.3.1997 καταχωρήθηκε MEMO στο Επαρχιακό Κτηματολόγιο Λευκωσίας με αρ. Μ225/97, το οποίο εκπνέει στις 17.3.2003.
Σύμφωνα με πληροφόρησή τους, ο εναγόμενος απεβίωσε και καταχωρήθηκε αίτηση διαχείρισης με αρ. 2/1997. Με βάση το διάταγμα διαχείρισης διορίστηκε διαχειριστής της περιουσίας του θανόντα ο κος Σάββας Βασιλείου. Η δε διαχείριση είναι ορισμένη στις 15.3.2011. Μέχρι σήμερα δεν μπόρεσαν να εκτελέσουν την απόφαση και ζητούν την άδεια εκτέλεσης για να μπορέσουν να ανανεώσουν το πιο πάνω ΜΕΜΟ.
Μετά από άδεια του Δικαστηρίου, στις 11.3.2011 καταχωρήθηκε συμπληρωματική ένορκη δήλωση, στην οποία η κα Κυριάκου αναφέρει ότι μετά την έκδοση της απόφασης καταχωρήθηκε αίτηση μηνιαίων δόσεων, η οποία όμως αποσύρθηκε λόγω του θανάτου του εναγομένου. Το ΜΕΜΟ με αρ. εγγραφής Μ225/97 εκπνέει στις 17.3.2011 και όχι στις 17.3.2003 όπως εκ παραδρομής αναφέρθηκε στην πιο πάνω ένορκη δήλωσή της. Η ισχύς του πιο πάνω ΜΕΜΟ παρατάθηκε με διατάγματα Δικαστηρίου ημερ. 4.2.2003, 13.1.2005, 17.1.2007 και 11.12.2008 (επισυνάπτονται ως Τεκμήρια Α – Δ). Σύμφωνα με την ενόρκως δηλούσα, οι ενάγοντες δικαιούνται να εκτελέσουν την απόφαση εναντίον της περιουσίας του αποβιώσαντα αφού υπάρχει η διαχείριση η οποία ακόμη εκκρεμεί.
Με οδηγίες του Δικαστηρίου η αίτηση ορίστηκε για επίδοση στις 16.2.2011. Στις 25.2.2011 ο καθ' ου η αίτηση καταχώρισε ένσταση στην οποία αναφέρει ως λόγους ένστασης τους ακόλουθους:
1. Ότι η αίτηση δεν είναι νομότυπη αφού οι ενάγοντες ζητούν ανανέωση ΜΕΜΟ.
2. Ότι η αξίωση του αιτητή είναι καταχρηστική αφού έχουν παρέλθει 18 χρόνια από την έκδοση της απόφασης και αφού το ΜΕΜΟ έχει εκπνεύσει στις 17.3.2003.
3. Ότι από τα γεγονότα δεν πληρούνται οι απαιτούμενες από το Νόμο προϋποθέσεις για την έκδοση του διατάγματος.
Στην ένορκη δήλωσή του ο Γιώργος Χατζηπέτρου βασικά επαναλαμβάνει τους πιο πάνω λόγους ένστασης και αναφέρει ότι είναι αντινομικό να δοθεί διάταγμα για ανανέωση ΜΕΜΟ μετά την εκπνοή του, ότι δεν αποκαλύπτονται οι λόγοι για τους οποίους δεν ζητήθηκε ανανέωση του ΜΕΜΟ πριν αυτό εκπνεύσει και ότι οι ενάγοντες ζητούν ανανέωση του ΜΕΜΟ στηριζόμενοι σε λανθασμένη νομική βάση.
Η ακρόαση της αίτησης διεξάχθηκε με αγορεύσεις των ευπαίδευτων συνηγόρων.
Το αν θα δοθεί η άδεια του Δικαστηρίου για εκτέλεση της απόφασης αποτελεί ζήτημα που ανάγεται στη διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου (βλ. Halsbury’s Laws of England, 3η έκδοση, Τόμος 16, σελ. 8 – 9). Στην αγγλική υπόθεση W.T. Lamb & Sons v. Rider (1948) 2 All E R 402 τονίστηκε, ότι ο ενάγων οφείλει να δώσει ικανοποιητική εξήγηση στο Δικαστήριο για την αδράνειά του να προβεί σε μέτρα εκτέλεσης εντός της περιόδου των έξι ετών.
Η Δ.40 θ.8 διαλαμβάνει ρυθμίσεις παρόμοιες με αυτές της Ο.42 r. 23 των «Rules of the Supreme Court». Σε σχετική ανάλυση που περιέχεται στο σύγγραμμα «The Annual Practice, 1958, volume 1» στις σελ. 1019 κ.ε., υποδεικνύεται πως η αίτηση για την παροχή άδειας για την εκτέλεση δικαστικής απόφασης λόγω της παρόδου 6 ετών από την έκδοσή της (όπως η περίπτωση που εδώ ενδιαφέρει), πρέπει να συνοδεύεται από ένορκη δήλωση εκθέτουσα τα εξής: Πρώτον, την ημερομηνία έκδοσης της απόφασης, το ύψος του εξ αποφάσεως χρέους και το ποσό που παραμένει οφειλόμενο. Δεύτερον, το γεγονός πως ο αιτητής δικαιούται να εκτελέσει τη δικαστική απόφαση και συγκεκριμένα το γεγονός πως δεν υπήρξε αλλαγή όσον αφορά στους διάδικους και ούτε υπήρξε μεταβίβαση συμφερόντων. Εάν, όμως, υπήρξε τέτοια αλλαγή ή μεταβίβαση, θα πρέπει να αναφερθεί η ακριβής της φύση. Τρίτον, τους λόγους της καθυστέρησης στην εκτέλεση της απόφασης.
Η θέση του καθ' ου η αίτηση ότι η αίτηση είναι καταχρηστική γιατί το ΜΕΜΟ έχει εκπνεύσει, δεν ευσταθεί εφόσον είναι φανερό από την ενώπιον μου αναντίλεκτη μαρτυρία ότι το ΜΕΜΟ εκπνέει στις 17.3.2011.
Η θέση ότι η αίτηση είναι καταχρηστική επειδή έχουν παρέλθει 18 χρόνια από την έκδοση της απόφασης, επίσης δεν ευσταθεί. Θεωρώ ότι η αιτήτρια έχει εξηγήσει επαρκώς τους λόγους για τους οποίους δεν έχει μέχρι σήμερα εκτελεστεί η απόφαση. Η μαρτυρία της ενόρκως δηλούσας ότι η αίτηση μηνιαίων δόσεων αποσύρθηκε λόγω του θανάτου του εναγομένου, η κατάθεση του πιο πάνω ΜΕΜΟ και το γεγονός ότι εκκρεμεί η διαχείριση της περιουσίας του θανόντα δεν έχουν αντικρουστεί.
Ο ισχυρισμός ότι οι ενάγοντες ζητούν ανανέωση του ΜΕΜΟ βασιζόμενοι όμως σε λανθασμένη νομική βάση δεν είναι ορθός. Είναι σαφές ότι με την παρούσα αίτηση επιζητείται η άδεια εκτέλεσης για να καταστεί εφικτή από την ενάγουσα η ανανέωση του ΜΕΜΟ και όχι απλώς η ανανέωση του ΜΕΜΟ. Εξάλλου, εκκρεμεί παράλληλα με την παρούσα, διαδικασία ανανέωσης του πιο πάνω ΜΕΜΟ.
Έχοντας υπόψη όλα τα πιο πάνω, η αίτηση επιτυγχάνει. Δίδεται άδεια ως η παράγραφος Α και Β της αίτησης.
Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της αιτήτριας και εναντίον του καθ' ου η αίτηση ως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) ……………………………………
Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ.
Πιστό Αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
/ΓΑ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο