District Court dismisses appeal against costs clerk's award, upholding interest and disallowing offset of paid amounts.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Παπακόκκινου Bερεγγάρια Π. ως διαχειρίστρια της περιουσίας της Mαρούλλας Π. Παπακόκκινου κ.ά. ν. Δήμου Πάφου (Aρ. 3) (1998) 1 ΑΑΔ 2255

Evand Promotions Ltd και Άλλοι ν. Frank Rutman (1999) 1 ΑΑΔ 568

Pavlos Varellas Trading Co. Ltd και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2003) 3 ΑΑΔ 398

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.29

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.59

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 14/1960 - Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2011:A71

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ.

Αγωγή αρ. 6357/06

Μεταξύ:

LIBERTY LIFE INSURANCE PUBLIC COMPANY LTD

Ενάγουσα

και

1. Στέλιου Ανδρέου

2. Αντρέα Θεοδώρου

3. Κωνσταντίνου Καλλή

4. Αντρέα Ανδρέου

5. Μιχάλη Μυλωνά

Εναγομένων

Αίτηση ημερ. 9.6.2010 για Αναθεώρηση Καταλόγου Εξόδων

24 Φεβρουαρίου, 2011.

Για την αιτήτρια: κος Λ. Παρπαρίνος για Αλ. Μαρκίδη.

Για τους καθ' ων η αίτηση: κα Σολομωνίδου για Λ. Παπαφιλίππου & Σία.

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Η ακρόαση της παρούσας αγωγής δεν έχει ακόμα αρχίσει. Στις 13.5.10 οι καθ' ων η αίτηση, τότε δικηγόροι της ενάγουσας υπέβαλαν στον πρωτοκολλητή κατάλογο για ψήφιση των εξόδων τους στην κλίμακα €10.000 - €50.000. Στις 2.6.10 ο Ανώτερος Πρωτοκολλητής, Π. Χριστοφή ψήφισε τα έξοδα στο ποσό των €1.931,40 με τόκο 5,5% από 3.12.08 πλέον €268,05 Φ.Π.Α πληρωτέα από τους ενάγοντες προς τους καθ' ων η αίτηση, εκδίδοντας σχετικό πιστοποιητικό.

Με αυτή την αίτηση η αιτήτρια ζητά από το Δικαστήριο την αναθεώρηση του πιστοποιητικού καταλόγου εξόδων που ψηφίστηκε και εκδόθηκε από τον Πρωτοκολλητή στις 2.6.2010 στην πιο πάνω αγωγή, σε σχέση με τα πιο κάτω σημεία:

(i) Τον τόκο που επιβλήθηκε στο ποσό που ψηφίστηκε,

(ii) το ποσό του στοιχείου 20 στον κατάλογο εξόδων €125,40 το οποίο σύμφωνα με την αιτήτρια έπρεπε να ήταν λιγότερο, δηλαδή €87,47 και

(iii) τα ποσά των στοιχείων 3, 4 και 6 στον κατάλογο, ύψους €19, τα οποία έπρεπε να θεωρηθούν ως εξοφληθέντα.

Η αίτηση βασίζεται στη Δ.59 θ.18, στη Δ.29 και στη Δ.48 θ. 1 – 9, 11, 12 και 13 των περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμών και στον περί Δικαστηρίων Νόμο, Ν.14/60, άρθρα 33 και 43.

Στην ένορκη δήλωση που στηρίζει την αίτηση, η Έλενα Τιμοθέου αναφέρει ότι εμφανίστηκε ενώπιον του Πρωτοκολλητή με το δικηγόρο κο Τεουλίδη, ο οποίος ήγειρε ένσταση σε σχέση με το δικαίωμα του Πρωτοκολλητή να επιβάλει τόκο επί των εξόδων, σε σχέση με το ύψος των χαρτοσήμων στον κατάλογο εξόδων, σε σχέση με το ποσό €125,40 (item 20), έπρεπε να καθοριστεί σε €87,47 για να συνάδει με το ποσό της αμοιβής και εξόδων που είχαν γίνει δεκτά και σε σχέση με τα items 3, 4 και 6 (€19) ότι ήταν πληρωμένα. Σε σχέση με το τελευταίο, επισύναψε χρεωστική σημείωση για το ποσό των €10.000 και αντίγραφο επιταγής ημερ. 31.12.08.

Οι καθ' ων η αίτηση καταχώρισαν ένσταση στην αίτηση στις 3.11.10, στην οποία προβάλλουν 9 λόγους ένστασης, υποστηρίζοντας, βασικά, ότι η απονομή τόκων επί των εξόδων από τον Πρωτοκολλητή ήταν ορθή και νόμιμη, ότι τα πραγματικά έξοδα που επικολλήθηκαν στο βιβλίο ψήφισης εξόδων επιδικάστηκαν σωστά και ότι το κατά πόσο ξοφλήθηκαν τα δικηγορικά έξοδα δεν είναι αντικείμενο της διαδικασίας αναθεώρησης καταλόγου εξόδων. Επίσης, ότι η ψήφιση των εξόδων έγινε στα πλαίσια της εξουσίας και διακριτικής ευχέρειας του Πρωτοκολλητή. Στην ένορκη δήλωση του Χριστόφορου Θεοδώρου υιοθετούνται και επεξηγούνται οι λόγοι ένστασης.

Οι συνήγοροι περιορίστηκαν σε γραπτές αγορεύσεις τις οποίες έχω θέσει υπόψη μου και στις οποίες θα αναφερθώ όπου κριθεί αναγκαίο.

Σύμφωνα με τη σχετική Διαταγή 59 θ.17 (όπως αναριθμήθηκε με το Διαδικαστικό Κανονισμό ημερ. 23.12.99):

«Οποιοσδήποτε διάδικος που δεν θα είναι ικανοποιημένος με το πιστοποιητικό του επί της ψηφίσεως υπαλλήλου ως προς οιονδήποτε κονδύλι στο οποίο έχει φέρει ένσταση, μπορεί εντός επτά ημερών από την ημερομηνία του πιστοποιητικού να αποταθεί για αναθεώρηση της ψηφίσεως ως προς το κονδύλι αυτό ή μέρος του και το Δικαστήριο κατόπιν τούτου μπορεί να δώσει τέτοιο διάταγμα που θα ήθελε φανεί δίκαιο αλλά το πιστοποιητικό του επί της ψηφίσεως υπαλλήλου θα είναι τελειωτικό ως προς όλα τα ζητήματα στα οποία δεν έγινε ένσταση».

Από το πιο πάνω κείμενο είναι φανερό ότι η προβολή συγκεκριμένων ενστάσεων, κατά την ψήφιση των εξόδων, αποτελεί προϋπόθεση για την αίτηση αναθεώρησης. Διαφορετικά, το πιστοποιητικό του Πρωτοκολλητή είναι τελικό και δεν υπόκειται σε αμφισβήτηση ή αναθεώρηση (βλ. Γεωργιάδης ν. Υπουργικού Συμβουλίου (1993) 3 Α.Α.Δ. 35, Παπακόκκινου ν. Δήμου Πάφου (1998) 1 Α.Α.Δ. 2255).

Σύμφωνα με την υπόθεση Βούρου κ.ά ν. Τεγγεράκη (2005) 1 Α.Α.Δ. 782 ο καθορισμός των εξόδων εμπίπτει στα πλαίσια της διακριτικής ευχέρειας του Πρωτοκολλητή. Στην πιο πάνω απόφαση, στη σελίδα 783, λέχθηκαν τα ακόλουθα:

«Τα κριτήρια τα οποία επιτρέπουν την επέμβαση του Δικαστηρίου στο ποσό των εξόδων που έχει καθοριστεί από το Πρωτοκολλητείο καθορίστηκαν στην υπόθεση Brown v. Sewell (1880 – 1881) 16 Ch. D. 517, ως ακολούθως:

«… the rule is a most valuable one, that the Court will not interfere with the decision of the taxing master in a question of amount, unless a gross mistake has been made. If that were not so, a large part of the time of the High Court and of the Court of Appeal would be occupied with questions of taxation».

Ως θέμα πρακτικής, το Δικαστήριο σπάνια επεμβαίνει στην άσκηση της διακριτικής ευχέρεια του Πρωτοκολλητού, εκτός μόνο σε εξαιρετικές περιπτώσεις όπου φαίνεται έκδηλα ότι ο Πρωτοκολλητής έχει ενεργήσει εσφαλμένα σε θέμα αρχής ή για υπέρμετρη χρέωση (βλ. Gorfin v. Odhams Press Ltd (1958) 1 W.L.R. 314, Smith v. Buller (1875) L.R. 19 E.Q. σελ. 473, P. Varellas Trading Co. Ltd κ.ά. ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2003) 3 Α.Α.Δ. 398).

Υπό το φως όλων των πιο πάνω, θα προχωρήσω να εξετάσω τα τρία θέματα που εγείρονται στην αίτηση.

Αναφέρω καταρχάς ότι προκύπτει από τα πρακτικά της διαδικασίας ενώπιον του Πρωτοκολλητή που επισυνάπτονται στην αίτηση ότι ηγέρθηκαν ενστάσεις κατά το στάδιο της διαδικασίας ψήφισης των εξόδων ενώπιον του Πρωτοκολλητή για τα δύο από τα τρία επίδικα θέματα με την υιοθέτηση των ενστάσεων στις αγωγές 1331/06 και 2808/03, οι οποίες απορρίφθηκαν για τους ίδιους λόγους που απορρίφθηκαν στις πιο πάνω αγωγές. Η ένσταση στην αγωγή 1331/06 αφορούσε την επιβολή τόκου στα έξοδα και η ένσταση στην αγωγή 2808/03 την εξόφληση των εξόδων. Ωστόσο δεν φαίνεται να είχε εγερθεί ένσταση ενώπιον του Πρωτοκολλητή σε σχέση με το δεύτερο πιο πάνω στοιχείο κατά τη διαδικασία ψήφισης συγκεκριμένα «ποσό €125,40 (item 20 στον κατάλογο εξόδων) το οποίο έπρεπε να είχε καθοριστεί σε €87,43». Συνεπώς, σε σχέση με το πιο πάνω θέμα, η ένσταση στερείται νομικού ερείσματος και η απόφαση του Πρωτοκολλητή θεωρείται τελική. Ανεξάρτητα από τα πιο πάνω κρίνω σκόπιμο να αναφέρω ότι θεωρώ πως και αν ακόμη είχε εγερθεί η ένσταση στην αγωγή 6496/07 και είχε απορριφθεί, για τον ίδιο λόγο, θα έκρινα πως δεν θα επιβάλλετο η παρέμβασή μου στη διακριτική ευχέρεια του Πρωτοκολλητή εφόσον δεν πρόκειται για υπέρμετρη χρέωση ώστε να δικαιολογείται η απόρριψη ή μείωση του συγκεκριμένου κονδυλίου.

Σε σχέση με το θέμα της επιβολής του τόκου κρίνω ότι η απόφαση του Πρωτοκολλητή να επιδικάσει τόκο στα έξοδα που ψηφίστηκαν ήταν καθόλα έγκυρη και εντός των πλαισίων της διακριτικής του ευχέρειας.

Σύμφωνα με το άρθρο 33(2) του περί Δικαστηρίων Νόμου, Ν.14/60, κάθε απόφαση περιλαμβανομένου του μέρους της που αφορά στα δικηγορικά έξοδα φέρει τόκο, εκτός αν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά. Στην Varellas (πιο πάνω) αποφασίστηκε ότι «η επιδίκαση τόκου επί των δικηγορικών είναι δυνατή σε σχέση μόνο με δικαστικές διαδικασίες οι οποίες εμπίπτουν εντός του πιο πάνω ορισμού του όρου «αγωγή». Δεν χωρεί αμφιβολία ότι η υπόθεση αυτή εμπίπτει εντός του ορισμού. Κατά τη διαδικασία ψήφισης εξόδων ο Πρωτοκολλητής ασκεί οιωνεί δικαστική λειτουργία (βλ. Evand Promotions Ltd v. Rutman (1999) 1 Α.Α.Δ. 568) και κατά συνέπεια δικαιούται να επιδικάσει τόκο επί των δικηγορικών εξόδων που θα ψηφίσει. Σημειώνω ότι δεν θεωρώ λογικό ο Πρωτοκολλητής να στερείται εξουσίας να επιδικάσει τόκο σε περιπτώσεις ψήφισης εξόδων μεταξύ δικηγόρου και πελάτη. Ο Νόμος εξάλλου δεν διαφοροποιεί τις περιπτώσεις υπολογισμού εξόδων μεταξύ των διαδίκων και μεταξύ δικηγόρου και πελάτη του.

Σε σχέση με τη θέση ότι ποσό €19 έπρεπε να θεωρηθεί εξοφλημένο, ο Πρωτοκολλητής υιοθετώντας την απόφαση του στην αγωγή 2808/03 έκρινε ότι το θέμα της εξόφλησης ή πληρωμής κάποιου ποσού είναι θέμα που μπορεί να επιλυθεί μεταξύ των μερών. Συμφωνώ με την πιο πάνω θέση. Η εξουσία του Πρωτοκολλητή περιορίζεται στον καθορισμό του ύψους των εξόδων και δεν επεκτείνεται στη διακρίβωση του κατά πόσο τα τελευταία έχουν εξοφληθεί.

Η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση, όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.)..............................................

Μ. Παπαϊωάννου, Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΓΑ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο