Court grants extension of appeal filing deadline due to lawyer illness despite minor delay.
Cyprus (CY)
Legislator summary
AI generatedThe court granted a request to extend the deadline for filing an appeal notice by one day, overriding the opposing party's argument that the delay was unexcused. Although the plaintiff contended the lawyer's illness was a poor justification given the 42-day window, the court found the specific circumstances warranted an extension. The decision balances the interests of justice by allowing the appeal to proceed while acknowledging the minor lapse in time.
Legislator headnote
AI generatedUnder the Rules of Civil Procedure (D.35(2); D.57(2)), the court has discretionary power to extend appeal filing deadlines; this power must be exercised judicially, considering the interests of justice and the specific facts, where even a lawyer's error or illness may justify an extension if the delay is minimal.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.57
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEF:2011:A41
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ
Ενώπιον : Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Ε.Δ.
Αρ. Αγωγής 2043/04
Μεταξύ:
Cyprus Investment & Securities Corporation Ltd.
Ενάγουσα
και
1. Κλεάνθης Γρηγορίου
2. Γρηγόρης Γρηγορίου
Εναγομένων
. . . . . .
Αίτηση για παράταση χρόνου καταχώρησης ειδοποίησης έφεσης ημερομηνίας 5 Ιανουαρίου 2011
Ημερομηνία: 31 Ιανουαρίου 2011
Εμφανίσεις
Για τους αιτητές- εναγόμενους: κ. Πέτσας
Για την καθ’ης η αίτηση-ενάγουσα: κα. Μαλέκκου.
ΑΠΟΦΑΣΗ
Στις 23 Νοεμβρίου 2010 εκδόθηκε απόφαση εναντίον των εναγόμενων στην πιο πάνω αγωγή. Ο δικηγόρος Μιχάλης Κιτρομηλίδης απουσιάζει από το γραφείο για λόγους ασθένειας στις 3 και 4 Ιανουαρίου 2011 με αποτέλεσμα να μην καταχωρηθεί η έφεση έγκαιρα. Το κείμενο της ειδοποίησης έφεσης ήταν έτοιμο από τις 30.12.2010 και επισυνάπτεται αλλά λόγω εορτών και ασθένειας του δικηγόρου ο δικηγόρος της υπόθεσης έχασε την προθεσμία καταχώρησης της ειδοποίησης έφεσης στις 4.1.11. Η παρούσα αίτηση καταχωρήθηκε μία ημέρα μετά την εκπνοή της προθεσμίας.
Η καθ’ης η αίτηση δεν αμφισβητεί τα γεγονότα αλλά προβάλλει ως επιχείρημα ότι ο δικηγόρος Μιχάλης Κιτρομηλίδης δεν είναι ο δικηγόρος που χειρίσθηκε την υπόθεση, επομένως δεν είναι γνωστό γιατί η δική του ασθένεια αποτελούσε εμπόδιο στην τήρηση των προθεσμιών για την καταχώρηση της ειδοποίησης πτώχευσης. Η θέση των καθ’ων η αίτηση όπως έχει προβληθεί στην ένσταση είναι ότι αυτή δεν είναι ικανοποιητική δικαιολογία και ότι η προθεσμία των 42 ημερών είναι αρκετή για τον δικηγόρο να καταχωρήσει την έφεση.
Με βάση την Δ.35 θ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών το Δικαστήριο έχει την εξουσία να παρατείνει την προθεσμία που δίδεται σε διάδικο να καταχωρήσει έφεση εναντίον τελεσίδικης πρωτόδικης απόφασης. Η Δ.35 θ.2 ερμηνεύεται και εφαρμόζεται λαμβάνοντας υπόψη και τις πρόνοιες της Δ.57 θ.2 που δίδει την εξουσία στο Δικαστήριο να παρατείνει το χρόνο που δίδεται με βάσει τους θεσμούς εκεί όπου πιστεύεται ότι η παράταση του χρόνου είναι λογική για να απονεμηθεί δικαιοσύνη.
Στην υπόθεση Σολιάτης ν Ανδρέας Χριστοδουλίδης 1 ΑΑΔ 1162 (1990) το Εφετείο επεξήγησε ότι η εξουσία του Δικαστηρίου να παρατείνει την προθεσμία για την καταχώρηση έφεσης είναι διακριτική και ότι θα πρέπει να ασκείται δικαστικά λαμβάνοντας υπόψη τα ιδιαίτερα περιστατικά της υπόθεσης. Σε εκείνη την υπόθεση τονίσθηκε ότι τα Δικαστήρια θα πρέπει να αποφύγουν μία ανελαστική προσέγγιση των πραγμάτων και να επικεντρωθούν στα γεγονότα της υπόθεσης σε κάθε περίπτωση για να αποφασίσουν εάν είναι ορθό υπό τις περιστάσεις να δοθεί η παράταση. Αναγνωρίσθηκε η αρχή ότι λάθος ή αμέλεια του δικηγόρου μπορεί να αποτελέσει λόγο για να δοθεί η παράταση στην κατάλληλη περίπτωση. Δόθηκαν παραδείγματα ότι ακόμη και στην περίπτωση που ο εφεσείοντας δεν αποταθεί στο Δικαστήριο έγκαιρα για παράταση του χρόνου μπορεί να παραταθεί ο χρόνος.
Στην υπόθεση Βουριά ν Δάσκαλου 1 ΑΑΔ 808 (1993) επαναλήφθηκαν οι ίδιες αρχές αλλά το Εφετείο καθόρισε ως κατευθυντήρια γραμμή ότι το Δικαστήριο ως γενικό κανόνα θα πρέπει να ασκεί τη διακριτική του εξουσία υπέρ της παράτασης εκεί όπου διάδικος επιδεικνύει σπουδή για τη διεκδίκηση των δικαιωμάτων που εκτρέπεται λόγου σφάλματος ή αδιαφορίας νοουμένου ότι δεν διαπιστώνεται ανατρεπτικός παράγοντας για την απονομή της δικαιοσύνης.
Στην απόφαση Χόππης ν Παναγής 1 ΑΑΔ (1993) το Εφετείο τόνισε ότι αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής εξουσίας του Δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Πρέπει να αντισταθμιστούν τα συμφέροντα του αντίδικου που θα επηρεασθούν από την μη τήρηση των χρονικών πλαισίων που προβλέπουν οι θεσμοί σε σχέση με τη δυνατότητα του να ασκήσει τα δικαιώματα τα οποία απορρέουν από τη δικαστική απόφαση (στην παρούσα περίπτωση την μη αναγέννηση δικαστικής διαδικασίας η οποία έχει τελειώσει) με το δικαίωμα του αιτητή να επωφεληθεί της διαδικασίας της έφεσης. Ο Δικαστής κ. Πικής αποφάνθηκε ότι όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδοχής του αιτήματος.
Επειδή μέσα στην περίοδο των 42 ημερών περιλαμβάνεται και η περίοδος των εορτών των Χριστουγέννων και του πολύ μικρού χρόνου που έχει μεσολαβήσει από την εκπνοή της προθεσμίας για την καταχώρηση της έφεσης δεν θεωρώ ότι καταχρηστικά οι εφεσείοντες αποτείνονται στο Δικαστήριο για παράταση του χρόνου που προβλέπουν οι θεσμοί.
Το μόνο ζήτημα που απομένει να εξετάσω είναι κατά πόσο ο λόγος που προβάλλεται για την εκπνοή της προθεσμίας δικαιολογεί την άσκηση της διακριτικής εξουσίας υπέρ της παράτασης του χρόνου.
Ο Μιχάλης Κιτρομηλίδης δεν ήταν ο δικηγόρος που χειρίσθηκε την υπόθεση πρωτόδικα ούτε αναφέρει ότι είναι ο δικηγόρος ο οποίος θα χειρισθεί την υπόθεση από εδώ και στο εξής. Όμως ο Μιχάλης Κιτρομηλίδης είναι μέλος του συνεταιρισμού δικηγόρων προς όφελος του οποίου οι εναγόμενοι υπέγραψαν διοριστήριο έγγραφο για το χειρισμό της υπόθεσης. Το πρόσωπο που χειρίσθηκε την υπόθεση πρωτόδικα είναι και αυτό μέλος αυτού του συνεταιρισμού δικηγόρων.
Στην υπόθεση Μιχαηλίδης και Ζαβαλλής ν Νέστορα Ηροδότου (1Γ) ΑΑΔ 1609 (2003) το Εφετείο επεξήγησε ότι ο περί Δικηγόρων Νόμος και οι κανόνες δεοντολογίας των δικηγόρων δεν απαγορεύουν τη σύναψη συμφωνίας εκπροσώπησης διαδίκου σε αγωγή με συνεταιρισμό που αποτελείται μόνο από εγγεγραμμένους δικηγόρους. Συνεταιρισμός αποτελούμενος από δικηγόρους οι οποίοι έχουν δικαίωμα άσκησης του δικηγορικού επαγγέλματος διατηρεί δυνατότητα σύναψης συμφωνιών παροχής υπηρεσιών σε πελάτες εμπεριέχουσες το στοιχείο της άσκησης δικηγορίας καθώς και δικαίωμα καθορισμού της πληρωτέας αμοιβής. Και εφόσον οι συγκεκριμένες υπηρεσίες παρέχονται από δικηγόρο ή δικηγόρους μέλη του συνεταιρισμού, εξυπακούεται ότι η συμφωνία πελάτη και συνεταιρισμού είναι νόμιμη.
Εφόσον τέτοια συμφωνία είναι νόμιμη δεν θα ήθελα να εισέλθω σε εξέταση του τρόπου λειτουργίας του συνεταιρισμού αμφισβητώντας τη δήλωση του Μιχάλη Κιτρομηλίδη ότι η απουσία του από την εργασία του για λόγους ασθένειας κατέστησε μη εφικτή την καταχώρηση της έφεσης έγκαιρα. Ως εκ τούτου αποδέχομαι τη δικαιολογία που έχει προβληθεί για την καθυστέρηση και εκδίδεται διάταγμα που να επεκτείνει το χρόνο καταχώρησης της ειδοποίησης έφεσης μέχρι τις 3 Φεβρουαρίου 2011. Τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται εναντίον της καθ’ης η αίτηση όπως αυτά θα υπολογισθούν από τον πρωτοκολλητή.
Ν. Ταλαρίδου-Κοντοπούλου Πιστό αντίγραφο
Επαρχιακός Δικαστής Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο