Court grants stay of counterclaim proceedings pending arbitration under contract clause.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Δεν έχει εντοπιστεί νομοθεσία ή απόφαση ή δικονομικός θεσμός στον οποίο να κάνει αναφορά η απόφαση αυτή

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDPAF:2010:A32

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

Ενώπιον :- Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ.

Αρ. Αγωγής :- 1554/2008

Μεταξύ :-

G. S. G. NEOKLEOUS BROTHERS CONSTRUCTIONS LIMITED

Ενάγουσα

Και

LOUZIAN FOOD LIMITED

Εναγόμενη

Ημερομηνία :- Πέμπτη 16η Σεπτεμβρίου 2010

Αίτηση Αναστολής της Διαδικασίας Ανταπαίτησης ημερομηνίας 24/9/2009

Για την Ενάγουσα – Αιτήτρια :- κ. Άγις Γεωργιάδης

(Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως /κα. Πατσαλίδου με κα. Καίζερ)

Για την Εναγόμενη – Καθ΄ ης η Αίτηση :- κ. Αντώνης Παπαγεωργίου

(Για ν΄ ακούσει απόφαση :- Αυτοπροσώπως / ………………………………… )

Ενδιάμεση Απόφαση

1. Αιτείται η ενάγουσα την έκδοση διατάγματος του Δικαστηρίου «…με το οποίο να αναστέλλεται κάθε περαιτέρω διαδικασία όσον αφορά στην ανταπαίτηση…» της εναγομένης. Η εναγόμενη καταχώρησε ένσταση στην αίτηση και η ακρόαση της αίτησης περιορίστηκε σε επιχειρηματολογία των ευπαίδευτων δικηγόρων.

2. Αναφορικά με τον πρώτο λόγο ένστασης ως προς το ότι η αίτηση «…βασίζεται σε λανθασμένη και/ή αυθαίρετη ερμηνεία του άρθρου 8 του Περί Διαιτησίας Νόμου αφού αυτό τυγχάνει εφαρμογής όταν έχει συμφωνηθεί από τα 2 μέρη η παραπομπή μίας διαφοράς σε διαιτησία…» κρίνω ότι αυτός είναι ανεδαφικός καθότι σαφώς υπάρχει πρόνοια εντός της συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων (άρθρο 36) με βάση την οποία παρέχεται η ευχέρεια παραπομπής διαφοράς σε διαιτησία. Σύμφωνα με τον σχετικό ορισμό στο άρθρο 2 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφάλαιο 4, συμφωνία διαιτησίας (ή «συνυποσχετικό» όπως έχει μεταφραστεί η φράση “arbitration agreement”) «…σημαίνει γραπτή συμφωνία για την υποβολή υφιστάμενων ή μελλοντικών διαφορών σε διαιτησία, είτε ο διαιτητής κατονομάζεται σ΄ αυτή είτε όχι…». Συνεπώς, κρίνω ότι η παραπομπή διαφοράς σε διαιτησία, υπό συγκεκριμένες συμφωνημένες προϋποθέσεις, αποτελεί μέρος της όλης συμφωνίας μεταξύ των διαδίκων.

3. Ο δεύτερος λόγος ένστασης ως προς το ότι η «…έκδοση του αιτούμενου διατάγματος εάν εκδοθεί θα έχει ως άμεσο αποτέλεσμα την παραβίαση των αρχών της «ισότητας» και της διεξαγωγής δίκαιης δίκης αφού θα ανασταλεί μόνο η ανταπαίτηση των εναγομένων και όχι η απαίτησης των εναγόντων…» επίσης κρίνεται ανεδαφικός. Αποδοχή του αιτήματος αναστολής της διαδικασίας ανταπαίτησης δεν συνεπάγεται και απόρριψη της ανταπαίτησης η οποία δύναται να προωθηθεί δια μέσω της διαδικασίας διαιτησίας η οποία ρητά προβλέπεται εντός της επίδικης συμφωνίας σε σχέση με τις όσες αξιώσεις προβάλλονται εντός της ανταπαίτησης. Εφόσον βεβαίως όπως παράλληλα διαπιστώνεται και κρίνεται από αυτό το Δικαστήριο αυτές, σύμφωνα και με την επίδικη συμφωνία, αποτελούν διαφορές οι οποίες παραπέμπονται σε διαιτησία.

4. Ο τρίτος λόγος ένστασης είναι διπλός. Πρώτο, ότι τα «…υπό αναφορά από τους ενάγοντες ως «πιστοποιητικά» 15 και 16 είναι λανθασμένα αφού υπάρχουν πολλές ανακρίβειες σ΄ αυτά. και δεν αποτελούν εκδομένα τελικά πιστοποιητικά αφού δεν έχουν εγκριθεί από τον αρχιτέκτονα του έργου…» και δεύτερο, ότι «…τα υπό αναφορά από τους ενάγοντες ως «πιστοποιητικά» 15 και 16 έχουν ετοιμαστεί με δόλο και με ψεύτικες παραστάσεις ως προς την εκτέλεση διαφόρων εργασιών». Ούτε και αυτός ο λόγος κρίνεται ως βάσιμος. Κρίνω ότι αμφότερα τα ζητήματα τα οποία εγείρονται με αυτό τον λόγο ένστασης αποτελούν θέματα προς εξέταση κατά την ακρόαση της αξίωσης της ενάγουσας. Η οποία βασίζεται επί αυτών των πιστοποιητικών. Σε αντίθεση με την ανταπαίτηση η οποία βασίζεται επί άλλων θεμάτων.

5. Με τον τέταρτο λόγο ένστασης προβάλλεται η θέση ότι η εναγόμενη έχει «…καλή ανταπαίτηση εναντίον των εναγόντων η οποία αφορά πέραν των αξιώσεων για τα τεχνικά ζητήματα, αξιώσεις για απώλειες εισοδημάτων που είναι ζητήματα που δεν πρέπει να εξεταστούν στα πλαίσια της Διαιτησίας». Κρίνεται ανεδαφικός και αυτός ο λόγος ένστασης. Θεωρώ ότι ακόμη και σε σχέση με τα οποιαδήποτε άλλα ζητήματα τα οποία εγείρονται με την ανταπαίτηση θα πρέπει πρώτα να διακριβωθούν τεχνικά ζητήματα προς επίλυση των οποιωνδήποτε άλλων συνακόλουθων ζητημάτων. Σε σχέση με την οποία διακρίβωση δια μέσω της συμφωνημένης διαδικασίας διαιτησίας, η αναστολή της διαδικασίας της ανταπαίτησης κρίνεται πρόσφορη.

6. Σύμφωνα με τον πέμπτο λόγο ένστασης η αίτηση «…είναι καταχρηστική και/ή παράτυπη λόγω της φύσης του αιτήματος τους αφού αιτούνται την αναστολή μόνο της ανταπαίτησης των εναγομένων και όχι της δικής τους απαίτησης η οποία προκύπτει από το ίδιο έργο και τα ίδια γεγονότα και εφόσον δεν έχουν οι ενάγοντες ούτε εκκαθαρισμένη απαίτηση εναντίον των εναγομένων δεν νομιμοποιούνται να πράξουν τούτο». Ούτε και αυτός ο λόγος κρίνεται βάσιμος. Σαφώς υποστηρίζει το αίτημα της η ενάγουσα ως προς τη διαφοροποίηση της δικής της αξίωσης η οποία βασίζεται επί πιστοποιητικών πληρωμής η μη πληρωμή των οποίων δεν αποτελεί διαφορά η οποία καλύπτεται από τη συμφωνία διαιτησίας μεταξύ των διαδίκων. Υπό την έννοια, στο βαθμό δηλαδή στον οποίο η θέση αυτή γίνεται δεκτή από το Δικαστήριο, ότι εφόσον τα πιστοποιητικά αυτά δεν αμφισβητήθηκαν εντός του προβλεπόμενου χρονικού ορίου για την καταβολή πληρωμών με πρόθεση έναρξης διαδικασίας παραπομπής σε διαιτησία τότε πλέον η ενάγουσα αποκτούσε το δικαίωμα καταχώρησης αγωγής για διεκδίκηση των ποσών τα οποία αναφέρονται επί των πιστοποιητικών. Δίχως παράλληλα με αυτή την απόφαση να κρίνεται με οποιοδήποτε τρόπο η βασιμότητα της αξίωσης της ενάγουσας. Ενώ το θέμα κατά πόσο η αξίωση της ενάγουσας είναι εκκαθαρισμένη ή όχι δεν διαπιστώνεται να έχει σχέση με τα θέματα υπό εξέταση με αυτή την απόφαση.

7. Ως προς τον έκτο λόγο ένστασης η γενικότητα του δεν παρέχει οποιαδήποτε συγκεκριμένη βάση εξέτασης του από το Δικαστήριο πέραν της γενικότερης εξέτασης της βασιμότητας της αίτησης ανεξάρτητα και από τους λόγους ένστασης οι οποίοι προβάλλονται από ένα αντίδικο. Βάσει αυτής της γενικότερης εξέτασης κρίνεται ότι η αίτηση της ενάγουσας είναι δικαιολογημένη και η διακριτική ευχέρεια του Δικαστηρίου θα πρέπει να ασκηθεί με την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.

8. Ως προς τις όσες προϋποθέσεις τίθενται από το άρθρο 8 του περί Διαιτησίας Νόμου, Κεφάλαιο 4, διαπιστώνεται ότι αυτές ισχύουν έτσι ώστε να παρέχεται η ευχέρεια εφαρμογής του. Πραγματικά μετά και από εξέταση των όσων σημείων οι διάδικοι έχουν εγείρει στην εκδίκαση αυτής της αίτησης διαπιστώνεται ότι δεν υπάρχει λόγος που να μην δικαιολογεί τη παραπομπή των αξιώσεων της ανταπαίτησης σε διαιτησία σύμφωνα με την επίδικη συμφωνία ενώ το Δικαστήριο είναι επίσης ικανοποιημένο ότι η ενάγουσα όταν καταχωρήθηκε η ανταπαίτηση ήταν και εξακολουθεί να είναι έτοιμη και πρόθυμη να πράξει οτιδήποτε αναγκαίο για τη κανονική διεξαγωγή της συγκεκριμένης διαιτησίας.

9. Συνεπώς, όλοι οι λόγοι ένστασης απορρίπτονται. Επιπλέον, όπως πιο πάνω κρίνεται η αίτηση είναι δικαιολογημένη. Επομένως, εκδίδεται διάταγμα ως η αίτηση παράγραφος (α).

10. Διατηρώντας υπόψη το αποτέλεσμα εκδίκασης της τα έξοδα της αίτησης επιδικάζονται υπέρ της ενάγουσας και εις βάρος της εναγομένης όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο μετά από την εκδίκαση της αγωγής.

Μ. Α. Ματθαίου Α. Ε. Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο