Police access request to telecom data dismissed due to lack of reasonable suspicion linking data to crimes.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Πολυκάρπου (1991) 1 ΑΑΔ 207

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2010:A283

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Ι.Ιωαννίδη, Α.Ε.Δ.

Αρ.Αίτησης: 134/10

Αίτηση της Αστυνομίας για έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε

τηλεπικοινωνιακά δεδομένα

Ημερομηνία: 8 Σεπτεμβρίου, 2010.

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για την Αστυνομία: Αστ. 55, Ν. Φουλλίδης.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Η Αστυνομία με την πιο πάνω αίτηση αξιώνει την έκδοση διατάγματος πρόσβασης σε τηλεπικοινωνιακά δεδομένα σύμφωνα με τις πρόνοιες του Νόμου 183(1)/2007. Συγκεκριμένα, ζητά όπως ο καθ’ ου η αίτηση «παραδώσει το συντομότερο δυνατό, στο ΤΑΕ-ΟΠΕ Μόρφου, όλες τις πληροφορίες που αφορούν τα πιο κάτω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα τα οποία διατηρεί/έχει στην κατοχή του». Στην αίτηση παρατίθενται τα εν λόγω τηλεπικοινωνιακά δεδομένα, τα οποία έχω θέσει ενώπιον μου και δεν θα τα παραθέσω στην παρούσα απόφαση. Το διάταγμα το ζητά σε σχέση με τη διερεύνηση των ακόλουθων ποινικών αδικημάτων:

«(1) Διάρρηξη χώρου λατρείας Κεφ. 154, άρθρο 292

(2) Κλοπή κεφ. 154 άρθρο 255, 262

(3) Κακόβουλης ζημίας κεφ. 154 άρθρο 324(1).»

Τα αδικήματα φέρονται να έχουν διαπραχθεί μεταξύ των ημερομηνιών

19-21.1.03 στη Γαλάτα.

Η αίτηση υποστηρίζεται από έγκριση του Γενικού Εισαγγελέα, όπως αυτή προβλέπεται από τον Νόμο, και από Ένορκη Δήλωση του ανακριτή της υπόθεσης. Ο ανακριτής αφού κάνει αναφορά στις περιστάσεις κάτω από τις οποίες θεωρεί ότι διαπράχθηκαν τα αδικήματα, αναφέρει, ανάμεσα σε άλλα, ότι «η αποκάλυψη των εν λόγω τηλεπικοινωνιακών δεδομένων είναι προς το δημόσιο συμφέρον και λαμβανομένου υπόψη του οφέλους το οποίο ενδέχεται να προκύψει από αυτήν, η εν λόγω αποκάλυψη θα βοηθήσει στη διερεύνηση και συνεπώς στην πάταξη του εγκλήματος.»

Η πιο πάνω γενική αναφορά δεν αρκεί. Μελετώντας και την υπόλοιπη προσαχθείσα μαρτυρία, κρίνω ότι δεν συντρέχει η προϋπόθεση του άρθρου 4(4)(β) του Νόμου, αφού βρίσκω πως δεν προκύπτει από αυτή εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα αδικήματα που η Αστυνομία διερευνά.

Με άλλα λόγια, δεν υπάρχουν εκείνα τα γεγονότα ή εκείνα τα στοιχεία από τα οποία θα μπορούσε, με κριτήριο αντικειμενικό, να εξαχθεί το συμπέρασμα από ένα λογικό Δικαστήριο ότι υπάρχει εύλογη υποψία ή πιθανότητα ότι τα συγκεκριμένα δεδομένα συνδέονται ή είναι συναφή με τα υπό διερεύνηση αδικήματα. (Δες τα όσα λέχθηκαν στις σελ. 213-214 στην υπόθεση Πολυκάρπου (1991) 1 Α.Α.Δ. 207 (Αίτηση για έκδοση εντάλματος Certiorari)).

Το γεγονός ότι κάποιος κύριος παίρνει τηλέφωνο επτά και πλέον χρόνια μετά τη διάπραξη των αδικημάτων και δηλώνει ότι ονομάζεται «Κρίστοφερ» και ότι τα κλαπέντα βημόθυρα βρίσκονται στα κατεχόμενα και ότι είναι πρόθυμος έναντι αμοιβής να μεσολαβήσει για την επιστροφή τους και ότι προτίθεται να μεταβεί στα κατεχόμενα για να τα φωτογραφίσει και από την πίσω πλευρά, δεν δικαιολογεί την έκδοση του αιτούμενου διατάγματος.

Ούτε βεβαίως η πιο πάνω μαρτυρία καθιστά τον εν λόγω κύριο, ύποπτο για τα υπό διερεύνηση αδικήματα. Θεωρώ, με βάση την προσαχθείσα μαρτυρία, πως η Αστυνομία ανάλωσε αρκετό χρόνο για να εντοπίσει αυτόν τον άγνωστο κύριο «Κρίστοφερ», ο οποίος το μόνο που κάνει είναι να δηλώνει τηλεφωνικώς ότι είναι έτοιμος να μεσολαβήσει έναντι αμοιβής για την επιστροφή των κλοπιμαίων τα οποία, λέει, βρίσκονται στα κατεχόμενα.

Υπό το φως των πιο πάνω, η αίτηση απορρίπτεται.

[Υπ] ……….…………….

Ι. Ιωαννίδης, Α.Ε.Δ.

Πιστό αντίγραφο,

Πρωτοκολλητής.

/νχ.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο