Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αγωγής: 1214/07 AI generated

Court grants 10-day extension for appeal filing due to lawyer error, prioritizing justice interests over strict deadlines.

Case Number Αρ. Αγωγής: 1214/07
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Partially Allowed

Legislator summary

AI generated

The court granted a 10-day extension for filing an appeal, overriding the strict six-week deadline. The plaintiff's lawyer admitted the delay stemmed from his own negligence after receiving instructions to act immediately. The court ruled that such errors can be excused if they do not prejudice the opposing party, thereby balancing the interests of justice.

Legislator headnote

AI generated

N. 118/1968; Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 Θ.2, 19, Δ.48 Θ.2, Δ.57 Θ.2: The court's discretion to extend appeal deadlines is governed by the interests of justice, allowing extensions for lawyer negligence provided no serious prejudice is caused to the opposing party.

Keywords

AI generated
appeal deadline extension lawyer negligence interests of justice discretionary power procedural delay costs allocation strict time limits

Cited Legislation

AI generated
N. 118/1968
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 Θ.2
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48 Θ.2
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.57 Θ.2
Νόμος περί Δικαστηρίων 14/1960 Άρθρα 31 και 41

Cited Case Law

AI generated
Erini Costa HadjiMichael v. Maria Karamichael and two Others (1967) 1 CLR 61
Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Ατδ. v. Χ"Νικόλα (1990) 1 Α.Α.Δ. 470
61, Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Ατδ. v. Χ"Νικόλα (1990) 1 Α.Α.Δ. 470, Σολιάτης & Συνεργάται ν.
Σολιάτης & Συνεργάται ν. Α. Χριστοδουλίδη (1990) 1 Α.Α.Δ. 1162
470, Σολιάτης & Συνεργάται ν. Α. Χριστοδουλίδη (1990) 1 Α.Α.Δ. 1162 και Πεύκιος Γεωργιάδης ν.
Evand Promotions κ.α. ν. Rutman (1998) 1 Α.Α.Δ. σελ. 2123
Πεύκιος Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας (Προσφ. Αρ. 547/90, ημερ. 30/4/92)
ECLI:CY:EDLEF:2010:A229
Court grants 10-day extension for appeal filing due to lawyer error, prioritizing justice interests over strict deadlines.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

ERINI COSTA HJI MICHAEL ν. MARIA KARAMICHAEL AND TWO OTHERS (1967) 1 CLR 61

Α/φοί Ιακώβου ν. Χατζηνικόλα (1990) 1 ΑΑΔ 470

Σολιάτης κ.α. ν. Χριστοδουλίδη (1990) 1 ΑΑΔ 1162

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.16

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.2

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.35

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.39

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.57

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 118/1968 - Ο περί της Ευρωπαϊκής Συμβάσεως δια την προάσπισιν των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων (Πρωτόκολλα) (Κυρωτικός) Νόμος του 1968

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2010:A229

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 1214/07

Μεταξύ:

G & Ζ ENGINEERS LIMITED

Ενάγοντες

-και-

AMERON BV

Εναγομένων

Αίτηση ημερομηνίας 21.12.2009

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 16 Ιουνίου 2010

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τους Αιτητή: κ. Γ. Παπαθεοδώρου

Για τους Καθ’ων η Αίτηση: κ. Αλ. Γαβριηλίδης

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Οι Αιτητές με την παρούσα αίτηση ζητούν:

«Α. Απόφαση/Διάταγμα του Σεβαστού Δικαστηρίου με το οποίο να διατάσσετε η παράταση ή/και επέκταση του χρόνου του οριζομένου υπό των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας για καταχώρηση Έφεσης από έξι εβδομάδες από της έκδοσης της απόφασης αναφορικά με την άνω υπόθεση ημερομηνίας 30.05.2008 σε δύο βδομάδες από της σύνταξης της απόφασης στην Αίτηση αυτή.»

Η Αίτηση βασίζεται επί των Θεσμών της Πολιτικής Δικονομίας Δ.35 Θ.2, 19, Δ.48 Θ.2 και Δ.57 Θ.2, επί του Περί Δικαστηρίων Νόμου 14/1960 Άρθρα 31 και 41 ως και επί της Διακριτικής Εξουσίας του Σεβ. Δικαστηρίου.

Τα γεγονότα επί των οποίων στηρίζεται η Αίτηση αυτή εμφαίνονται στην συνημμένη Ένορκη Δήλωση του Γεώργιου Παπαθεοδώρου, Δικηγόρου των Αιτητών.

Αναφέρει τα εξής στην ένορκο του δήλωση. Στις 30.5.2008 το Δικαστήριο με Ενδιάμεση Απόφαση του εξέδωσε διάταγμα ακύρωσης και ή παραμερισμού της επίδοσης της ειδοποίησης του Κλητηρίου Εντάλματος στους Εναγόμενους-Καθ’ων η Αίτηση. Επίσης ακύρωσε το διάταγμα ημερ. 12.2.2007, με το οποίο δόθηκε άδεια στους Ενάγοντες για σφράγιση του Κλητηρίου Εντάλματος και για επίδοση ειδοποίησης σε αυτούς, τους Εναγόμενους, εκτός δικαιοδοσίας.

Ακόμα εξέδωσε διάταγμα αναστολής της περαιτέρω διαδικασίας της αγωγής. Οι Ενάγοντες καταχώρησαν έφεση εναντίον της απόφασης αυτής του Δικαστηρίου και το Ανώτατο Δικαστήριο στις 15.9.2009 χωρίς να εξετάσει την ουσία της έφεσης προέβη στην απόρριψη της ως εκπρόθεσμης. Η έφεση να σημειωθεί ότι δεν καταχωρήθηκε μέσα στις 14 ημέρες από την έκδοση της αφού ήταν ενδιάμεση απόφαση.

Μετά την έκδοση της απόφασης είχε συνάντηση με τους πελάτες του, την επόμενη μέρα, και του έδωσαν οδηγίες όπως πάρει όλα τα κατάλληλα μέτρα για την επέκταση του χρόνου για να καταστεί δυνατή η καταχώρηση νέας έφεσης. Προγραμματίζοντας την ετοιμασία της αίτησης για επέκταση του χρόνου τη σημείωσε στο ημερολόγιο του με λάθος ημερομηνία αντί 19.9.2009 την σημείωσε στις 19.12.2009 με αποτέλεσμα να δει τη σημείωση του στις 19.12.2009.

Για τον προγραμματισμό των διαφόρων επαγγελματικών και δικαστηριακών ενεργειών χρησιμοποιά το ημερολόγιο του. Τονίζει ότι η σημειωθείσα καθυστέρηση για την καταχώρηση της αίτησης οφείλεται σε δικό του καλόπιστο λάθος. Οι Αιτητές έχουν πάρα πολύ καλή υπόθεση στην ουσία της έφεσης και θα πρέπει να τους δοθεί η δυνατότητα να καταχωρήσουν έφεση και έτσι να ασκήσουν το συνταγματικά κατοχυρωμένο δικαίωμα τους να αποταθούν στο Εφετείο και να έχουν τελεσίδικη κρίση του αιτήματος του.

Οι Καθ’ων η Αίτηση καταχώρησαν ένσταση στην πιο πάνω αίτηση την οποία βάσισαν στο άρθρο 30.2 του Συντάγματος, στο άρθρο 6 της Ευρωπαϊκής Σύμβασης για την Προάσπιση των Ανθρωπίνων Δικαιωμάτων και Θεμελιωδών Ελευθεριών που κυρώθηκε με τον Ν. 118/1968, στον Κανονισμό (ΕΚ) αριθμ. 44/2001 του Συμβουλίου για τη διεθνή δικαιοδοσία, την αναγνώριση και την εκτέλεση αποφάσεων σε αστικές και εμπορικές υποθέσεις, άρθρα 1, 2, 3, 5, 6, 15, 16,17, 23, 26, 59 και 60, στους Θεσμούς Πολιτικής Δικονομίας, Δ.2, θ.2, Δ.16, θ.9, Δ.35, θ. 2, Δ.39, θθ.1-21, Δ.48, θθ.1-4 και 7, Δ.57, θ.2, στη νομολογία του Ανωτάτου Δικαστηρίου και στις συμφυείς εξουσίες του Δικαστηρίου.

Οι συγκεκριμένοι λόγοι της ένστασης είναι οι ακόλουθοι:

«1. Η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να εξεταστεί ή και πρέπει να απορριφθεί καθ'ότι η Αγωγή Αρ. 1214/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στα πλαίσια της οποίας αυτή παρουσιάζεται να έχει καταχωρηθεί, δεν υφίσταται πλέον ή και είναι δικονομικά ανύπαρκτη δεδομένου ότι το Διάταγμα με το οποίο δόθηκε άδεια για σφράγιση του κλητηρίου εντάλματος ακυρώθηκε με την Ενδιάμεση Απόφαση του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.5.2008.

2. Η υπό κρίση Αίτηση δεν μπορεί να εξεταστεί ή και πρέπει να απορριφθεί καθ'ότι η διαδικασία στην Αγωγή Αρ. 1214/2007 του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, στα πλαίσια της οποίας αυτή παρουσιάζεται να έχει καταχωρηθεί, τελεί υπό μόνιμη αναστολή δυνάμει διαταγής που εκδόθηκε στα πλαίσια της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.5.2008.

3. Ουδεμία βάσιμη ή επαρκής ή ικανοποιητική δικαιολογία δίδεται ή υπάρχει για την εκπρόθεσμη καταχώρηση της Πολιτικής Έφεσης Αρ. 256/2008 κατά της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.5.2008.

4. Ουδεμία βάσιμη ή επαρκής ή ικανοποιητική δικαιολογία ή εξήγηση δίδεται ή υπάρχει για την υπέρμετρη καθυστέρηση στην καταχώρηση της υπό κρίση Αίτησης.

5. Υπό τις περιστάσεις, τυχόν έκδοση του Διατάγματος που επιζητείται με την υπό κρίση Αίτηση θα συνιστά αντινομία προς τον τελεσίδικο χαρακτήρα της Ενδιάμεσης Απόφασης του Δικαστηρίου ημερομηνίας 30.5.2008 και θα διασαλεύσει τη βεβαιότητα με την οποία μπορεί να προσβλέπει ο διάδικος στη διαπίστωση των δικαιωμάτων και υποχρεώσεων του μετά τη δικαστική κρίση.

6. Υπό τις περιστάσεις, τυχόν έκδοση του Διατάγματος που επιζητείται με την υπό κρίση Αίτηση θα απολήξει σε κατάφορη παραβίαση του θεμελιώδους δικαιώματος των Καθ'ων η Αίτηση για διάγνωση των αστικών δικαιωμάτων ή και υποχρεώσεων τους εντός ευλόγου χρόνου.

7. Η ένορκος δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση Αίτηση είναι αντικανονική ή και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο καθ'ότι αυτή γίνεται από τον ίδιο δικηγόρο που καταχώρησε και υπογράφει την υπό κρίση ως δικηγόρος των Αιτητών.

8. Η καταχώρηση της υπό κρίση Αίτηση είναι καταχρηστική ή και απολήγει σε κατάχρηση της δικαστικής διαδικασίας.»

Οι Καθ’ων η Αίτηση στήριξαν την ένσταση τους στην ένορκη δήλωση της Γιούλης Οικονόμου, δικηγόρου στο δικηγορικό γραφείο των δικηγόρων των Καθ’ων η Αίτηση. Η Ενόρκως Δηλούσα κάμνει αναφορά και στις δύο προηγούμενες αγωγές που είχαν καταχωρηθεί και ακυρωθεί η επίδοση τους καθώς και στα γεγονότα της παρούσας αγωγής.

Είναι ισχυρισμός τους ότι η ένορκη δήλωση που συνοδεύει την υπό κρίση αίτηση είναι αντικανονική και δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο καθότι αυτή γίνεται από τον ίδιο δικηγόρο που καταχώρησε και υπογράφει την αίτηση ως δικηγόρος των Αιτητών. Ο δικηγόρος των Αιτητών είναι ο πιο αρμόδιος και το πρόσωπο εκείνο που γνωρίζει τα γεγονότα, πάνω στα οποία βασίζεται η αίτηση, από πρώτο χέρι αφού είναι από δική του αμέλεια που δεν καταχωρήθηκε εμπρόθεσμα η αίτηση. Κάμνει αναφορά στην ένορκη δήλωση στα δικά του λάθη και παραλείψεις. Τα κρίσιμα γεγονότα στα οποία αναφέρεται ο κ. Παπαθεοδώρου στην ένορκη του δήλωση είναι γεγονότα για τα οποία μόνο ο ίδιος είχε άμεση γνώση ένεκα της εμπλοκής του κατά την άσκηση των καθηκόντων του. Σχετική είναι η απόφαση Μιχαήλ ν. Σκορδή (2003) 1 Α.Α.Δ. σελ. 1108. Η ακρόαση της αίτησης έγινε χωρίς να αντεξεταστεί οποιοσδήποτε από τους ενόρκως δηλούντες και δεν κατέστη αναγκαίο να χειριστεί την υπόθεση άλλος δικηγόρος. Οι δικηγόροι των δύο πλευρών αγόρευσαν και επιφυλάχθηκε η απόφαση στην αίτηση.

Ο κ. Παπαθεοδώρου δεν αντεξετάστηκε και η δήλωση του, όσον αφορά κυρίως την καθυστέρηση στην υποβολή της αίτησης για παράταση του χρόνου, ουσιαστικά παρέμεινε αναντίλεκτη.

Η παράλειψη των Αιτητών να καταχωρήσουν έφεση μέσα στα χρονικά πλαίσια που καθορίζουν οι Θεσμοί οφείλεται, όπως ισχυρίζονται στην ένορκη δήλωση που υποστηρίζει την αίτηση, σε λάθος του δικηγόρου, ο οποίος σημείωσε ως ημερομηνία για να ετοιμάσει την αίτηση την 19.12.2009 αντί 19.9.2009 και έτσι είδε τη σημείωση στις 19.12.2009 με αποτέλεσμα να μην καταχωρηθεί έγκαιρα η αίτηση για παράταση του χρόνου. Ούτε την πρώτη φορά η έφεση καταχωρήθηκε μέσα στα χρονικά πλαίσια και πάλι από σφάλμα του δικηγόρου με αποτέλεσμα η έφεση να απορριφθεί ως εκπρόθεσμη. Μπορεί να δοθεί παράταση χρόνου για καταχώρηση έφεσης με βάση σφάλμα του δικηγόρου ακόμα όταν αυτό οφείλεται και σε αμέλεια του δικηγόρου, νοουμένου ότι το επιβάλλουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Στην απόφασης Χόππη ν. Παναγή (1993) 1 ΑΑΔ σελ. 140 ειπώθηκαν, μεταξύ άλλων, και τα εξής:

«Η νομολογία αποκαλύπτει ότι και σφάλμα του δικηγόρου, ακόμα και όταν αυτό οφείλεται σε αμέλεια, μπορεί να θεμελιώσει λόγο για την παράταση του χρόνου νοουμέ­νου ότι το επιβάλλουν τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. [Βλ. The Turkish Co Operative Carob Marketing Society Ltd v. Lutfi Kiamil & Another, (1973) 1 C.L.R. 1, Erini Costa HadjiMichael v. Maria Karamichael and two Others (1967) 1 C.L.R. 61, Αδελφοί Ιακώβου (Κατασκευαί) Ατδ. v. Χ"Νικόλα (1990) 1 Α.Α.Δ. 470, Σολιάτης & Συνεργάται ν. Α. Χριστοδουλίδη (1990) 1 Α.Α.Δ. 1162 και Πεύκιος Γεωργιάδης ν. Δημοκρατίας, (Προσφ. Αρ. 547/90, ημερ. 30/4/92].

Αποκλειστικός οδηγός για την άσκηση της διακριτικής ευχέρει­ας του δικαστηρίου για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης είναι τα συμφέροντα της δικαιοσύνης. Οι προθεσμίες που τίθενται από τους Θεσμούς για τη λήψη δικονομικών μέτρων οριοθετούν το πλαίσιο για την καλή απονομή της δικαιοσύνης. Η τήρηση τους εξυπηρετεί τα συμφέροντα της δικαιοσύνης.

Για να γίνει δεκτό αί­τημα για την παράταση του χρόνου άσκησης έφεσης οι λόγοι της καθυστέρησης πρέπει να εξηγούνται και να αντισταθμίζουν ου­σιαστικά τις δυσμενείς επιπτώσεις στα συμφέροντα του αντιδίκου και στο θεσμικό πλαίσιο απονομής της δικαιοσύνης. Η προθεσμία που τίθεται από τη Δ.35 Θ.2 για την άσκηση έφεσης είναι συνυ­φασμένη με την τελεσιδικία και τις αρχές της δικαιοσύνης που ταυτίζονται με αυτή.

Μετά την εκπνοή της προθεσμίας για την άσκηση έφεσης ο επιτυχών διάδικος μπορεί με βεβαιότητα να προ­σβλέπει στην άσκηση των δικαιωμάτων που του αναγνωρίζονται με τη δικαστική απόφαση και το δημόσιο στην τελεσφόρηση των μηχανισμών της δικαιοσύνης. Το συμφέρον της δικαιοσύνης είναι έννοια σύνθετη και πολυδιάστατη, συνυφασμένη με το σύνολο των αρχών του δικαίου και τα ιδιαίτερα γεγονότα της κάθε υπόθεσης.

Όσο μικρότερο είναι το χρονικό διάστημα που διαρρέει μεταξύ της εκπνοής της προθεσμίας και της κίνησης του μηχανισμού για παράταση ανάλογα μεγαλύτερη είναι και η πιθανότητα αποδο­χής του αιτήματος».

Το συμφέρον της δικαιοσύνης αποτιμούμενο στο πλαίσιο της συγκεκριμένης υπόθεσης, αποτελεί τη συνισταμένη για την άσκηση της διακριτικής ευχέρειας του Δικαστηρίου να παρατείνει την προθεσμία για την υποβολή έφεσης. Μέσα από την ένσταση δεν αποκαλύπτεται οποιοσδήποτε δυσμενής επηρεασμός των συμφερόντων των Καθ’ων η Αίτηση, καθυστέρηση οφειλόμενη σε σφάλμα του δικηγόρου του Αιτητή μπορεί να συγχωρηθεί εφόσον δεν προκαλείται σοβαρή δυσμένεια στην άλλη πλευρά Evand Promotions κ.α. ν. Rutman (Αρ. 2) 1998 1 Α.Α.Δ. σελ. 2123. Η παράταση του χρόνου δεν θα έχει οποιεσδήποτε ανεπανόρθωτες συνέπειες για τα δικαιώματα των Καθ’ων η Αίτηση.

Το συμφέρον της δικαιοσύνης πΗη επιβάλλει όπως ο χρόνος παραταθεί ώστε να παρασχεθεί η δυνατότητα στους Αιτητές να καταχωρήσουν έφεση. Ο χρόνος παρατείνεται για 10 μέρες από σήμερα.

Οι Καθ’ων η Αίτηση δικαιούνται στα έξοδα της παρούσας διαδικασίας, τα οποία οφείλονται αποκλειστικά στην παράλειψη του αιτητή να συμμορφωθεί με τα χρονικά θεσμικά πλαίσια. Τα έξοδα επιδικάζονται υπέρ των Καθ’ων η Αίτηση και εναντίον των Αιτητών τα οποία να υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.) ……………………

Γ. Στυλιανίδης,

Α.Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΕΠ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο