Legislator Case Law & Legislation
Αρ. Αγωγής: 5105/08 AI generated

Court dismisses request to pre-judge jurisdictional objections regarding finality of administrative decision.

Case Number Αρ. Αγωγής: 5105/08
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The defendants requested the district court to pre-judge two preliminary objections regarding the plaintiff's standing and the finality of the underlying administrative decision. The court noted that determining the finality of the administrative act is the exclusive jurisdiction of the Supreme Court. Consequently, the district court lacks jurisdiction to examine these objections before the full trial. The request was dismissed with costs because the court correctly identified its own lack of authority to rule on the finality of the contested act.

Legislator headnote

AI generated

N. 14/1960; Constitution Art. 146: The finality of an administrative decision is the exclusive jurisdiction of the Supreme Court; a lower court cannot pre-judge such finality or exercise jurisdiction over an action based on a non-final administrative act.

Keywords

AI generated
preliminary objections jurisdictional issues finality of administrative act Supreme Court jurisdiction district court limitations standing of plaintiff costs of litigation

Cited Legislation

AI generated
N. 14/1960 - The Courts Law
Constitution Art. 146
N. 94(1)/2004
N. 64(I)/2001 Art. 39(4)

Cited Case Law

AI generated
DIR. OF CUSTOMS v. GRECIAN HOTEL (1985) 1 CLR 476
Στέφανος Τροκούδης Όμορφο Σπίτι Λτδ v. Διευθυντής Τελωνείων (1986) 1958/82
MARKETRENDS FINANCE SERVICES LTD v. CYPRUS SECURITIES COMMISSION (2006) 1 AA 223
SIGMA RADIO T.V. PUBLIC LTD v. CYPRUS BROADCASTING AUTHORITY (2009) 1 AA 140
ECLI:CY:EDLEF:2010:A121
Court dismisses request to pre-judge jurisdictional objections regarding finality of administrative decision.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

DIR. OF CUSTOMS ν. GRECIAN HOTEL (1985) 1 CLR 476

Sigma Radio T.V. Public Ltd ν. Αρχής Ραδιοτηλεόρασης Κύπρου (2009) 1 ΑΑΔ 140

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.27

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.48

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 14/1960 - Ο περί Δικαστηρίων Νόμος του 1960

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEF:2010:A121

ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ

Ενώπιον: Γ. Στυλιανίδη, Α.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής: 5105/08

Μεταξύ:

Διευθύντρια Τμήματος Τελωνείων

Ενάγουσα

-και-

Αλέξανδρος Σολέας & Υιός Λτδ

Εναγομένων

Αίτηση ημερομηνίας 24.8.2009

ΗΜΕΡΟΜΗΝΙΑ: 24.3.2010

ΕΜΦΑΝΙΣΕΙΣ:

Για τους Αιτητές: κ. Αποστολίδης

Για την Καθ’ης η Αίτηση: κ. Μ. Χάσικος

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα αίτηση οι Εναγόμενοι-Αιτητές ζητούν:

“Όπως τα νομικά σημεία (προδικαστικές ενστάσεις) που

ηγέρθηκαν στις παραγράφους 1 και 2 της Υπερασπίσεως των Εναγόμενων προδικαστούν ως νομικά ζητήματα και/ή αποφασισθούν υπό του Δικαστηρίου πρώτα και/ή προ της ακρόασης ολόκληρης της αγωγής”.

Η αίτηση βασίζεται στους Περί Πολιτικής Δικονομίας Θεσμούς Δ.27 Θ.1 και 2 και Δ.48 Θ.1 έως 3, το άρθρο 146 του Συντάγματος και την σύμφυτη εξουσία του Δικαστηρίου.

Τα γεγονότα όπως φαίνονται στην αίτηση είναι:

«Τα γεγονότα στα οποία στηρίζεται η αίτηση εμφαίνονται στο φάκελο του Δικαστηρίου και στην δικογραφία και αφορά στην αποκλειστική κατά το Σύνταγμα αρμοδιότητα του Ανωτάτου Δικαστηρίου, να κρίνει τελεσίδικα το κύρος της διοικητικής απόφασης επί της οποίας στηρίζεται η παρούσα αξίωση. Παράλληλα το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να επιληφθεί της αγωγής αυτής αφού η βάση αυτής είναι διοικητική πράξη που δεν κατέστη τελεσίδικη. Άρα η προδικαστική εξέταση και απόφαση υπό του Δικαστηρίου επί των εγερθέντων στις παραγράφους 1 και 2 της υπεράσπισης των νομικών σημείων (προδικαστικές ενστάσεις) αποτελεί διαδικασία προς αποφυγή αχρείαστων καθυστερήσεων αφού σε περίπτωση επιτυχίας τότε θέτει εκτός συζήτησης ολόκληρη την αγωγή, η οποία θα πρέπει να απορριφθεί ως μη έχουσα νόμιμη αιτία ή βάση αγωγής».

Η Καθ’ης η Αίτηση δεν καταχώρησε ένσταση στην πιο πάνω αίτηση. Στις 17.12.2009 όταν ήταν ορισμένη η αίτηση, η Καθ’ης η Αίτηση συμφώνησε να δικαστούν τα προδικαστικά σημεία και το Δικαστήριο διέταξε όπως τα νομικά σημεία ή προδικαστικές ενστάσεις προδικαστούν και όρισε την αίτηση για ακρόαση στις 25.1.2010. Οι διάδικοι καταχώρησαν γραπτές αγορεύσεις και η απόφαση στην αίτηση επιφυλάχθηκε.

Νομική Πτυχή:

Οι Εναγόμενοι-Αιτητές καταχώρησαν στις 3.10.2008 Υπεράσπιση στην οποία εγείρονται δύο προδικαστικές ενστάσεις.

«1. Εγείρεται προδικαστική ένσταση σε σχέση με την εμφάνιση στο τίτλο της παρούσης αγωγής οργάνου της διοίκησης αντί του Γενικού Εισαγγελέα που είναι κατά το Νόμο το όργανο το οποίο ενάγει και ενάγεται εκ μέρους του Κράτους και των οργάνων του.

2. Χωρίς επηρεασμό και διαζευκτικά προς την πρώτη πιο πάνω προδικαστική ένσταση οι Εναγόμενοι εγείρουν δεύτερη προδικαστική ένσταση ισχυριζόμενοι ότι η αξίωσης στηρίζεται επί διοικητικής απόφασης που αμφισβητήθηκε από τους Εναγομένους με προσφυγή αρ. 1070/07 στα πλαίσια του άρθρου 146 του Συντάγματος που καταχωρήθηκε και εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα τελικής κρίσης της νομιμότητας της πράξης. Άρα πρόωρη η παρούσα αγωγή με τον πιο πάνω τίτλο και αριθμό άδικα, αχρείαστα, αβάσιμα και ενοχλητικά καταχωρήθηκε εναντίον των Εναγομένων οι οποίοι ζητούν την απόρριψη της μετ' εξόδων.»

Η Δ.27 Θ.3 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας παρέχει το δικονομικό πλαίσιο για την κίνηση του μηχανισμού για τη διαγραφή αγωγής εκ μέρους ανύπαρκτου διαδίκου. Οι Αιτητές βεβαίως δεν βάσισαν την αίτηση τους στην Διαταγή 27 Θ.3. Το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του Ενάγοντα είναι αίτηση για την διαγραφή της αγωγής. Στην απόφαση Lioufis and Co. Ltd v. Ανδρονίκου κ.α. (1996) 1 ΑΑΔ σελίδα 773 στη σελ. 780 λέχθηκαν τα εξής:

«Ότι θέλω να προσθέσω, είναι ότι η ύπαρξη των εναγόντων δε θα μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αντιδι­κίας μέσω των δικογράφων. Οι έγγραφες προτάσεις έχουν ως λό­γο τον προσδιορισμό των επιδίκων θεμάτων μεταξύ των διαδίκων. Η αντιδικία προϋποθέτει την ύπαρξη των διαδίκων. Αν ο ενάγων δεν είναι υπαρκτό πρόσωπο, φυσικό ή νομικό, δεν τίθεται, ούτε θα μπορούσε να τεθεί ζήτημα αντιδικίας με τον εναγόμενο. Αγωγή εκ μέρους ανύπαρκτου προσώπου συνιστά κατάχρηση της διαδικασίας. Το μέσο για την αμφισβήτηση της οντότητας του ενάγοντα είναι αίτηση για τη διαγραφή της αγωγής. Η θέση αυτή ευ­ρίσκει έρεισμα στην απόφαση Russian Commercial and Industrial Bank v. Comptoir D'Escompte de Mulhouse [1925] A.C. 112 (HL). Στην υπόθεση εκείνη κρίθηκε ότι η αμφισβήτηση εξουσίας του ενάγοντα να κινήσει αγωγή εξ ονόματος της ενάγουσας εταιρείας δεν μπορούσε να αποτελέσει το αντικείμενο αντιδι­κίας, με την έγερση του θέματος στην Υπεράσπιση. Η θεραπεία έγκειτο στη λήψη μέτρων, σε αρχικό στάδιο της διαδικασίας, για τη διαγραφή του ενάγοντα και τον τερματισμό της διαδικασίας. Το ίδιο ισχύει και στην περίπτωση που αμφισβητείται η ύπαρξη του ενάγοντα - (βλ. The Annual Practice 1958, σελ. 574 και 575).”

Στην παράγραφο 1 της Υπεράσπισης εγείρεται προδικαστική ένσταση που αφορά τον Ενάγοντα και γενικά τον τίτλο της αγωγής. Την αγωγή καταχώρησε ως Ενάγουσα η Διευθύντρια Τμήματος Τελωνείων αντί στο όνομα του Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας.

Προδικαστικά εκδικάζονται μόνο καθαρά νομικά σημεία (Malachtos v. Armeftis (1985) 1 CLR 548). Όπως δε είναι γνωστό «τα γεγονότα που στοιχειοθετούν τη δικαιοδοσία του δικαστηρίου είναι εκείνα τα οποία συνθέτουν την απαίτηση και αποκλειστική πηγή αναζήτησης του είναι η έκθεση απαίτησης.» Sevegep Ltd v. United Sea Transport Ltd and others (1989) 1 AAΔ 729.

Στην υπόθεση Χ’ Οικονόμου ν. Ελληνικής Τράπεζας Λτδ (ανωτέρω) αποφασίστηκαν μεταξύ άλλων και τα εξής:

“Η έκδοση τέτοιας διαταγής γίνεται κατά κανό­να, όταν το Δικαστήριο κρίνει ότι το κρινόμενο νομικό σημείο εγείρει σοβαρό νομικό θέμα, το οποίο αν αποφασι­στεί υπέρ του αιτητή, αποφασίζεται η όλη υπόθεση, ή ένα ουσιώδες θέμα της αγωγής. Μια τέτοια διαταγή θα πρέπει να εκδίδεται με φειδώ και σε εξαιρετικά απλές και καθα­ρές περιπτώσεις και όχι στις περιπτώσεις εκείνες που τα εγειρόμενα θέματα, λόγω της ασάφειας των γεγονότων ή του νόμου, θα πρέπει να αποφασιστούν κατά την ακρόαση. Ακόμα, η διαταγή αυτή δεν εκδίδεται όταν υπάρχουν αμφισβητούμενα γεγονότα.”

Το άρθρο 53 του Περί Τελωνειακού Κώδικα Νόμου του 2004, που ευρίσκεται στο Μέρος Χ του Νόμου, προνοεί πως:

«Η τελωνειακή οφειλή ή και άλλη τελωνειακή οφειλή εισπράττεται ως αστικό χρέος οφειλόμενο στη Δημοκρατία και οποιαδήποτε διαδικασία για είσπραξη του χρέους ασκείται στο όνομα του Διευθυντή.»

Το άρθρο 57 του Περί Δικαστηρίων Νόμου (Ν.14/60)προνοεί ότι:

«Αγωγαί υπό της Δημοκρατίας εναντίον οιουδήποτε προσώπου, εκτός εάν άλλως προβλέπεται υπό οιουδήποτε νόμου, θα εγείρονται εν ονόματι του Γενικού Εισαγγελέως της Δημοκρατίας….»

Στην παρούσα περίπτωση πρόκειται περί είσπραξης τελωνειακής οφειλής και συνεπώς ορθά η αγωγή καταχωρήθηκε στο όνομα της Διευθύντριας Τμήματος Τελωνείων, όπως προβλέπεται από το άρθρο 53 του πιο πάνω Νόμου.

Η δεύτερη προδικαστική ένσταση αφορά τον ισχυρισμό των Αιτητών «ότι η αξίωση είναι πρόωρη γιατί στηρίζεται επί διοικητικής απόφασης που αμφισβητήθηκε από τους Εναγομένους με την προσφυγή αρ. 1070/2005, στα πλαίσια του άρθρου 146 του Συντάγματος, που καταχωρήθηκε και εκκρεμεί ενώπιον του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Το Ανώτατο Δικαστήριο έχει την αποκλειστική αρμοδιότητα τελικής κρίσης της νομιμότητας της διοικητικής πράξης. Παράλληλα, προκύπτει ότι είναι ενώπιον καθ' ύλην αναρμόδιου Δικαστηρίου και είναι άδικα, αχρείαστα, αβάσιμα και ενοχλητικά που καταχωρήθηκε εναντίον των Εναγομένων η παρούσα αγωγή, γι' αυτό και οι Εναγόμενοι ζητούν την απόρριψη της μετ' εξόδων.

Αναμφίβολα το παρόν Δικαστήριο είναι αναρμόδιο να εξετάσει ζητούμενα που άπτονται της νομιμότητας διοικητικής πράξης ή απόφασης. Αρμόδιο σύμφωνα με το άρθρο 146 του Συντάγματος είναι το Ανώτατο. Στην απόφαση Κυριάκου ν. Διευθυντή Τμήματος Τελωνείων (2000) 1 ΑΑΔ σελ. 589 το Δικαστήριο είπε τα εξής:

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι, με βάση τη νομολογία, οι αποφάσεις των τελωνειακών αρχών στην εκτέλεση των καθηκόντων τους για επιβολή δασμών ανάγονται στον τομέα του δημοσίου δικαίου και μπορούν να ελεγχθούν μόνο από το Ανώτατο Δικαστήριο με βάση τις αποκλειστικές εξουσίες που του παρέχει το Άρθρο 146 του Συντάγματος. Έτσι, αν η χρηματική απαίτηση, στην οποία αναφέρεται μία αγωγή, είναι το αποτέλεσμα διοικητικής απόφασης για την ορθότητα της οποίας το Επαρχιακό Δικαστήριο στερείται δικαιοδοσίας να αποφανθεί, αφ'ης στιγμής δεν προσβλήθηκε η εγκυρότητα της απόφασης, η οφειλή πρέπει να θεωρείται ως δεδομένη. (Βλέπε The Director of the Department of Customs & Excise v. Grecian Hotel Enterprises Ltd (1985) 1 C.L.R. 476 και Διευθυντής Τελωνείων v. Τροκούδης Όμορφο Σπίτι Λτδ, Αρ. Αγ. Λευκωσίας 1958/82, ημερομηνίας 9.7.86). Στην υπόθεση Τροκούδη, λέχθηκαν τα ακόλουθα:

"Ως εκ τούτου το Δικαστήριο δεν δικαιούται εις την παρούσα διαδικασία να εξετάσει κατά πόσο η απόφαση της αρμόδιας αρχής ήτο ορθή.”

Η καταχώρηση προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο δεν αναστέλλει την εκτέλεση της διοικητικής απόφασης. Ούτε υπάρχει πρόνοια στο Νόμο, Ν.94(1)/2004, για αναστολή είσπραξης της τελωνειακής οφειλής εκκρεμμούσης της παροσφυγής. Εάν τέτοια ήταν η πρόθεση του Νομοθέτη, τούτο θα αναμενόταν να αναφερόταν ρητά, με πρόνοια αναστολής είσπραξης της τελωνειακής οφειλής. Στην υπόθεση MARKETRENDS FINANCE SERVICES LTD v. ΕΠΙΤΡΟΠΗΣ ΚΕΦΑΛΑΙΑΓΟΡΑΣ ΚΥΠΡΟΥ (2006) 1 ΑΑΔ σελίδα 223 στη σελίδα 229 αποφασίστηκαν τα εξής:

“……οι εφεσείοντες αμφισβητούν την ορθότητα της κατάληξης του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι στην απουσία ρητής πρόνοιας στο Νόμο που να προβλέπει αναστολή είσπραξης προστίμου, εκκρεμούσης προσφυγής στο Ανώτατο Δικαστήριο, το πρόστιμο είναι εισπρακτέο. Ούτε η θέση αυτή μας βρίσκει σύμφωνους. Αντίθετα, συμφωνούμε με το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι η ρητή αναφορά στο άρθρο 39(4) του Νόμου 64(Ι)/2001 σε δικαίωμα προσφυγής, αναφορικά με αποφάσεις της Επιτροπής, δεν μπορεί να ερμηνευθεί ότι ισοδυναμεί με αναστολή είσπραξης του προστίμου ως αστικού χρέους, όταν έχει καταχωρηθεί προσφυγή. Εάν τέτοια ήταν η πρόθεση του Νομοθέτη, τούτο θα αναμενόταν να αναφερόταν ρητά, με πρόνοια αναστολής είσπραξης του προστίμου».

Η απόφαση SIGMA RADIO T.V. PUBLIC LTD v. ΑΡΧΗΣ ΡΑΔΙΟΤΗΛΕΟΡΑΣΗΣ ΚΥΠΡΟΥ, Πολ. Έφεση αρ. 403/06 η οποία εκδόθηκε στις 10.2.2009, δεν βοηθά τη θέση των Αιτητών. Στην απόφαση αυτή λέχθηκαν τα εξής:

«Να σημειώσουμε μάλιστα και μια άλλη "πραγματιστική" διάσταση. Ανεξαρτήτως του ποια θα είναι τελικά η νομική κατάληξη επί του εγειρόμενου θέματος, λογικό και φρόνιμο είναι να μην καταχωρείται αγωγή προς είσπραξη τέτοιου προστίμου ως αστικού χρέους πριν, είτε παρέλθει η προθεσμία για καταχώριση προσφυγής χωρίς να καταχωρηθεί προσφυγή, είτε κριθεί τελεσιδίκως προσφυγή καταχωρηθείσα κατά της νομιμότητας της αποφάσεως με την οποία επεβλήθη το πρόστιμο. Ουδείς λόγος για σπουδή υφίσταται, απεναντίας δε, όπως δείχνει και η ενώπιον μας έφεση, η αναμονή, την οποία υπαγορεύει η κοινή λογική, προλαμβάνει καθυστέρηση και περιπλοκή των καταστάσεων οι οποίες στο τέλος μπορεί και να ανατραπούν, καθώς και αχρείαστες επιβαρύνσεις εξόδων».

Απλώς στην απόφαση αυτή επισημαίνονται τα προβλήματα που δημιουργούνται σε περίπτωση καταχώρησης αγωγής για είσπραξη διοικητικού προστίμου ή τελωνειακής οφειλής εκκρεμούσης προσφυγής στο Ανώτατο. Εξάλλου η Δημοκρατία είναι φερέγγυος και σε περίπτωση που επιτύχει ο διοικούμενος σε προσφυγή, δηλαδή ακύρωση της διοικητικής απόφασης, η Δημοκρατία θα επιστρέψει το οποιοδήποτε ποσό καταβάλει σ’ αυτήν ο πολίτης.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους η αίτηση απορρίπτεται με έξοδα.

Επιδικάζονται έξοδα υπέρ της Ενάγουσας-Καθ’ης η Αίτηση και εναντίον των Εναγομένων–Αιτητών όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και εγκριθούν από το Δικαστήριο.

(Υπ.) ………………….……..

Γ. Στυλιανίδης,

Α.Ε.Δ.

Πιστό Αντίγραφο

Πρωτοκολλητής

/ΕΠ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο