Cyprus Court dismisses debtor's notice of objection to bankruptcy notice as it fails to meet statutory requirements.
Cyprus (CY)
Legislator summary
AI generatedThe court dismissed the debtor's sworn declaration filed as an objection to the bankruptcy notice, ruling it procedurally invalid. The debtor argued creditors were abusing the process by failing to sell the mortgaged property, but the court found no grounds for objection under the relevant regulations. Since the declaration did not address the specific statutory requirements for objection, it was rejected with costs awarded to the creditors.
Legislator headnote
AI generatedBankruptcy Notice Regulations s. 40(2); A sworn declaration filed as an objection to a bankruptcy notice must strictly comply with the statutory requirements regarding set-off or counterclaim and fails if it merely alleges procedural abuse or inaction by creditors.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Νίκος Λάρκος ν. Ελένη Παναγή Κατσιαρή (2000) 1 ΑΑΔ 1694
Λαϊκή Tράπεζα Λτδ ν. Δημήτρη Δημητρίου (2008) 1 ΑΑΔ 425
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLEM:2009:A269
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ
ΕΝΩΠΙΟΝ: Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ.
Αρ. Αίτησης: 1394/09
Επί της αφορώσι τον Γιώργο Ιωάννου (Δ.Τ. 593722), εκ Οδός Λουκή Ακρίτα 1, Ακρίτας Κώρτ, Διαμ. 202, Λεμεσός
Ημερομηνία: 23.11.2009
Για Αιτητή: κα Αντωνιάδου
Για Καθ’ ων η αίτηση: κα Βαρνάβα
ΑΠΟΦΑΣΗ
Στις 9.7.2009 οι πιστωτές καταχώρησαν ειδοποίηση πτώχευσης εναντίον του χρεώστη η οποία του επιδόθηκε στις 14.7.2009 όπως φαίνεται από το φάκελο της υπόθεσης.
Στις 17.7.2009 ο χρεώστης μέσα στην προθεσμία δηλαδή που καθορίζεται από τους Πτωχευτικούς Κανονισμούς, καταχώρησε ένορκη δήλωση, η οποία έχει τη μορφή αίτησης παραμερισμού της ειδοποίησης.
Στην ένορκη δήλωση του ο χρεώστης αναφέρει ότι οι πιστωτές δεν νομιμοποιούνται να εγείρουν την παρούσα αίτηση, καθ’ ότι, έχουν δεσμεύσει προς όφελος τους κτήμα και έχουν καταχωρήσει επ’ αυτού memo.
Πέραν αυτού, έχουν τη δυνατότητα να εκποιήσουν την Υποθήκη Υ. 413/01 προς εξόφληση του εξ αποφάσεως χρέους και σύμφωνα πάντα με το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του χρεώστη, ο τρόπος που ενεργούν οι πιστωτές αποτελεί κατάχρηση της διαδικασίας.
Ήταν επίσης η θέση του συνηγόρου του χρεώστη στη γραπτή του αγόρευση, ότι το γεγονός ότι οι πιστωτές δεν έλαβαν οποιαδήποτε μέτρα προς το σκοπό εκτέλεσης της απόφασης και αμελούν να προχωρήσουν με τη διαδικασία πώλησης του ακινήτου, έχουν απωλέσει το δικαίωμα να προβούν στην παρούσα πτωχευτική διαδικασία.
Στις διαδικασίες όπως η παρούσα, η ένορκη δήλωση επενεργεί σαν αίτηση παραμερισμού και τα μόνα ζητήματα που μπορούν να εξεταστούν είναι τα εξαντλητικά αναφερόμενα στον Κανονισμό 40 (2) των Πτωχευτικών Κανονισμών τα οποία και επεξηγούνται στην οπισθογράφηση της Ειδοποίησης. Αυτά είναι η ύπαρξη ανταπαίτησης, συμψηφισμού, ανταξίωσης που ισούται ή υπερβαίνει το ποσό του εξ αποφάσεως χρέους ή του ποσού που διατάχθηκε ο χρεώστης να πληρώσει και τα οποία εγείρει στην αγωγή ή διαδικασία στην οποία εξασφαλίστηκε η απόφαση ή η διαταγή (βλ. Νίκος Λάρκου ν. Ελένης Κατσιαρή (2000) 1 Α.Α.Δ. 1694 και Λαϊκή Τράπεζα Λτδ ν. Δημήτρης Δημητρίου, Πολιτική Έφεση 278/06 ημερ. 17.4.2008).
Ο χρεώστης μπορούσε να αποταθεί με αίτηση για τον παραμερισμό της ειδοποίησης πτώχευσης στη βάση άλλων λόγων από αυτούς που μπορούν να προβληθούν με ένορκη δήλωση όπως π.χ. για παρατυπία, κακή επίδοση, πληρωμή του χρέους κλπ και τότε η προθεσμία των τριών ημερών μέσα στην οποία πρέπει να καταχωρηθεί η ένορκη δήλωση, δεν ισχύει (βλ. In Re a Debtor (No 30 of 1956) Ex Parte The Debtor v. Harman (1957) 2 All E.R. 216 και Re Costas Louca (1986) 2 J.S.C. 365).
Εκείνο που είναι επίσης απόλυτα ξεκάθαρο είναι ότι η ειδοποίηση πτώχευσης δεν αποτελεί μέτρο εκτέλεσης και ως εκ τούτου οι πιστωτές δεν εμποδίζονται στην καταχώρηση της παρούσας διαδικασίας. Όπως έχει αναφερθεί επανειλημμένα ο σκοπός της πτωχευτικής διαδικασίας είναι η προστασία της περιουσίας του χρεώστη ούτως ώστε οι πιστωτές να έχουν τη δυνατότητα ικανοποίησης της απόφασης τους.
Εξετάζοντας με τη μεγαλύτερη προσοχή το περιεχόμενο της ένορκης δήλωσης του χρεώστη, παρατηρώ ότι δεν προβάλλει κανένα ζήτημα από αυτά που προνοεί ο Κανονισμός 40 (2) των Πτωχευτικών Κανονισμών.
Ως εκ τούτου, η ένορκη δήλωση, που επενεργεί σαν αίτηση παραμερισμού απορρίπτεται με έξοδα υπέρ των πιστωτών και εναντίον του χρεώστη όπως αυτά θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή και θα εγκριθούν από το Δικαστήριο.
(Υπ.) …………………………………….
Ρ. Λιμνατίτου, Α.Ε.Δ.
Πιστόν αντίγραφο
Πρωτοκολλητής
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο