Court allows amendment of interim application for clerical error causing no prejudice to the opposing party.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Βαβέλ Μπουτίκ Λτδ (1995) 1 ΑΑΔ 947

KOUMI ν. REPUBLIC (1987) 3 CLR 1519

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.20

Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.25

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDLEM:2009:A47

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΕΜΕΣΟΥ

Ενώπιον: Τ. Ψαρά – Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ.

Αρ. Αγωγής 4894/07

Μεταξύ:

Μιχαλάκη Μιχαήλ

Ενάγοντα

και

1. Filiton (Tradition) Company Ltd

2. Παύλου Χρίστου Κυριάκου

Εναγομένων

(Αίτηση ημερ. 30.9.2008)

20.2.09

Για αιτητή - ενάγοντα: κα Βαρνάβα

Για καθ’ων η αίτηση - εναγομένους: κ. Χρ. Χριστοφόρου

ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ

Η παρούσα αίτηση επιδιώκει εξασφάλιση άδειας του Δικαστηρίου με την οποία να επιτρέπεται η τροποποίηση του αριθμού εγγραφής του ακινήτου ως αυτό καταγράφεται σε αίτηση ημερ. 29.5.08 για εξασφάλιση έκδοσης συντηρητικού διατάγματος που επιδιώκεται να απαγορεύει επέμβαση με οποιοδήποτε τρόπο στο ακίνητο και/ή πώλησης, υποθήκης και επιβάρυνσης αυτού.

Σύμφωνα με τον αιτητή, εκ παραδρομής και/ή αβλεψίας των δικηγόρων του ενάγοντα κατά την σύνταξη της αίτησης, «ενώ στο πιστοποιητικό έρευνας ακίνητης ιδιοκτησίας του τμήματος Κτηματολογίου και Χωρομετρίας καταγράφεται ως αρ. εγγραφής του ακινήτου ο αριθμός 0/23466 (Τεκμήριο 5 στην αίτηση ημερ. 29.5.08), εντούτοις έχοντας παρασυρθεί από την έκθεση εκτίμησης ημερ. 13.3.08 (Τεκμήριο 4) στην αίτηση ημερ. 29.5.08) όπου καταγράφεται ως αριθμός τίτλου 0/23166, κατεγράφη στην αίτηση ο λανθασμένος αριθμός εγγραφής, ενώ τα υπόλοιπα στοιχεία καταγράφησαν σωστά. Επιστολή του εκτιμητή Σταύρου Παπαδόπουλου όπου επισημαίνει το λάθος του επισυνάπτεται ως Τεκμήριο 1 στην αίτηση».

Στην ένορκη δήλωση της Ελ. Αρότη, δικηγόρου του αιτητή γίνεται επίσης εισήγηση ότι πρόκειται για καθαρά τυπογραφικό λάθος, γίνεται έγκαιρα και δεν προκαλείται βλάβη ή καθυστέρηση στην άλλη πλευρά.

Να σημειώσω ότι η αίτηση υπό εκδίκαση είναι ημερ. 30.9.08 και η ένορκη δήλωση που την συνοδεύει είναι ημερομηνίας 29.9.08.

Η ένσταση περιλαμβάνει ως βασικό λόγο αμφισβήτησης το γεγονός αυτό δηλαδή της χρονικής ανακολουθίας της αίτησης με την ένορκη δήλωση. Κατά την εισήγηση των καθ’ων η αίτηση, η ένορκη δήλωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη καθότι όταν καταχωρήθηκε η ένορκη δήλωση δεν υφίστατο η παρούσα αίτηση.

Ακόμα τίθεται η θέση ότι ο αιτητής χρησιμοποιεί λανθασμένη και μη προβλεπόμενη διαδικασία για να τροποποιήσει την αίτηση καθότι «τέτοιες αιτήσεις δεν εμπίπτουν στην έννοια του ορισμού των δικογράφων ως απορρέει από την Δ.20 των Θεσμών Πολιτικής Δικονομίας». Ως εκ τούτου, κατά την θεώρηση του, δεν μπορεί να τύχει εφαρμογής η Δ.25 Θ.1-5 στην οποία στηρίζεται η αίτηση.

Ακόμα οι καθ’ων η αίτηση ισχυρίζονται παρατυπία της αίτησης «γιατί ο αιτητής δεν διευκρινίζει στις αιτούμενες θεραπείες και/ή δεν καθορίζει για ποια συγκεκριμένη αίτηση ζητείται η τροποποίηση (ποιας ημερομηνίας)».

Τις ίδιες περίπου θέσεις προώθησαν οι συνήγοροι των δύο πλευρών στις αγορεύσεις τους ενώπιον του Δικαστηρίου.

Θεωρώ εντελώς ανεδαφική την ένσταση που προβάλλεται για μια τέτοια απλή αίτηση που έχει μόνο σκοπό να διορθώσει ένα καθαρά τυπογραφικό λάθος επί του αριθμού εγγραφής του ακινήτου.

Η Δ.25 στο θεσμό 5 δίδει την δυνατότητα τροποποίησης σε κάθε διαδικασία και όχι μόνον δικογράφων ως προνοείται στους θεσμούς 1 – 4 της ίδιας διαταγής.

Συγκεκριμένα η Δ.25 r.5 έχει ως εξής:

“The Court or a Judge may at any time, and on such terms as to costs or otherwise as the Court or Judge may think just, amend any defect or error in any proceedings, and all necessary amendments shall be made for the purpose of determining the real question or issue raised by, or depending on the proceedings”.

Χρήσιμη βοήθεια στην κατανόηση του θεσμού δίδεται και με την αντίστοιχη αγγλική πρόνοια όπως καταγράφεται στο Annual Practice 1955 σελ. 468 κ.επ. όπου επισημαίνεται στη σελ. 469 ότι “under this rule amendments have been made in legal documents of every kind”.

Είναι λοιπόν πασιφανές ότι η κρινόμενη περίπτωση καλύπτεται από την εν λόγω πρόνοια και η ένσταση καταρρίπτεται σ’αυτό το σημείο της.

Πρόδηλα αβάσιμη είναι η ένσταση ακόμη στο ότι η σκοπουμένη να τροποποιηθεί αίτηση δεν προσδιορίζεται επαρκώς. Κάτι τέτοιο δεν ευσταθεί αφού και η ημερομηνία της τίθεται αλλά και το περιεχόμενο της.

Παραμένει να εξετασθεί το θέμα της εισήγησης ότι η ένορκη δήλωση δεν μπορεί να ληφθεί υπόψη λόγω του ότι έχει ημερομηνία προγενέστερη της αίτησης. Και η θέση αυτή είναι αβάσιμη αφού οφείλεται σε λανθασμένη αντίληψη των αυθεντιών, όπως γενικά τις επικαλέσθηκε ο κ. Χριστοφόρου. Αν ο συνήγορος εννοεί το ratio των αυθεντιών Perpetis S.P.A – v – Lounic Conf. Ltd (2000) 1B A.A.Δ σελ. 960 και την Re Βαβελ Μπουτικ (1995) 1 Α.Α.Δ 947, θα έλεγα ότι δεν συνάγεται τέτοια αρχή δικαίου άνευ ετέρου αποκλεισμού τέτοιας ένορκης δήλωσης. Το θέμα πάντα συσχετίζεται με την αιτούμενη θεραπεία και τα γεγονότα που την στηρίζουν. Στην κρινόμενη περίπτωση πρόκειται σαφώς για γραμματικό λάθος όπως ο όρος και η διαδικασία διόρθωσης του αναλύεται στην υπόθεση Φιλίππου – ν – Compass Ins. Co. (1989) 1 C.L.R 664. Οπότε δεν συντρέχει ανάγκη παρουσίασης γεγονότων πέραν του φακέλου της αγωγής για να έχει σημασία το βάθρο γεγονότων που θα προϋπήρχε ή μη της αίτησης. Στην υπόθεση Perpetis (ανωτέρω) δεν υπήρχε καν αγωγή κατά την ημέρα υπογραφής της ένορκης ομολογίας. Κάτι που εδώ, βέβαια, δεν συμβαίνει.

Κατά τα λοιπά, η αιτούμενη τροποποίηση ως καθαρά γραμματικό λάθος δεν δημιουργεί ούτε βλάβη, ούτε καθυστέρηση αφού αφορά ενδιάμεση αίτηση στην οποία δεν εξεδόθη επιστρεπτέον οποιονδήποτε διάταγμα.

Στη Φιλίππου (ανωτέρω) αναφέρονται στη σελ. 668 τα ακόλουθα σχετικά από τον Πική Δ. (όπως ήταν τότε):

«Το πρώτο θέμα το οποίο εγείρεται είναι αν η τροποποίηση αφορά γραμματικό λάθος. Τι αποτελεί γραμματικό λάθος στην δικογραφία είχα την ευκαιρία να εξετάσω στην υπόθεση Koumi v. Republic (1987) 3 C.L.R 1519. Μετά από εκτίμηση των αρχών που έχει καθιερώσει η νομολογία κατέληξα:

“…. a clerical error in this context is one arising from the failure on the part of the framer to give effect by the employment of the appropriate word or phrase to his objectively manifest intention” (p. 1522).

Γραμματικό είναι το λάθος το οποίο ανάγεται αποκλειστικά στην διατύπωση σε αντίθεση με την διαμόρφωση των θέσεων του διαδίκου και αποβλέπει στον εναρμονισμό του λόγου με την έκδηλη πρόθεση».

Στην κρινόμενη περίπτωση το λάθος μπορεί να διαγνωστεί από την ίδια την αίτηση ημερ. 29.5.08 αφού στη συνοδεύουσα ένορκη δήλωση το επισυναπτόμενο τεκμήριο πιστοποιητικό έρευνας του κτηματολογίου (Tεκμ.6) αναφέρει το σωστό αριθμό.

Για τους λόγους που έχω εξηγήσει κρίνω ότι η αίτηση πετυχαίνει. Δίδεται άδεια ως Α της αίτησης. Επειδή πρόκειται για γραμματικό λάθος και η Δ.25 Θ.5 δεν υπόκειται στις αυστηρές πρόνοιες της Δ.25 Θ.2 καλείται η συνήγορος του αιτητή να τροποποιήσει ανάλογα την αίτηση ημερ. 29.5.08 τώρα ενώπιον του Δικαστηρίου.

Οι καθ’ων η αίτηση δικαιούνται τα έξοδα αφού το λάθος και η ανάγκη τροποποίησης βαρύνει τον αιτητή. Ενόψει όμως του αβάσιμου της ένστασης τους, δικαιούνται μόνον τα αρχικά έξοδα της αίτησης τα οποία επιδικάζονται υπέρ τους ως θα καθοριστούν από τον Πρωτοκολλητή, και πληρωθούν στο τέλος της διαδικασίας.

(Υπ.) ……………………………….

Τ. Ψαρά – Μιλτιάδου, Π.Ε.Δ.

Sub ject: Civil/Other Actions/Interim

(Αναφορά: Πολιτική Δικονομία – Τροποποίηση αίτησης/γραμματικό λάθος)

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο