Court orders joinder of three tort claims due to common negligence issue despite late third-party subrogation request.
Legislator summary
AI generatedThe court granted the defendant's motion to join three related tort claims arising from a traffic accident. While the plaintiff argued the motion was a late attempt to substitute a proper third-party subrogation process, the court found a common issue of negligence in the pleadings. The decision prioritized judicial economy and practical efficiency over procedural technicalities, allowing the issues to be resolved together.
Legislator headnote
AI generatedRules of Civil Procedure D.14; Joinder of actions is permitted when a common issue of fact or law exists, prioritizing judicial economy over strict procedural timing unless the joinder is an abuse of process.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
PAVLOS GEORGHIOU ZARPETEAS ν. DEMETRIOS IOANNOU TOULOUPOU AND OTHERS (1975) 1 CLR 454
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας στους οποίους κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Θεσμοί Πολιτικής Δικονομίας Δ.14
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ECLI:CY:EDLAR:2004:A2
ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΛΑΡΝΑΚΑΣ
Ενώπιον: Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ.
Αρ. Αγ. 695/03
Μεταξύ:
ΓΙΑΝΝΗΣ ΗΛΙΑ
Ενάγοντα
-και-
ΔΗΜΗΤΡΗΣ ΔΗΜΗΤΡΙΟΥ
Εναγομένου
Ημερομηνία: 29.12.2004.
Εμφανίσεις:
Για Ενάγοντες: Ο κ. Kωμοδρόμος για κ. Κυριακίδη (για ν΄ ακούσει απόφαση).
Για Εναγόμενο: O κ. Μυτίδης για κ. Μάγο (για ν΄ ακούσει απόφαση).
ΕΝΔΙΑΜΕΣΗ ΑΠΟΦΑΣΗ
Η αγωγή αφορά τροχαίο δυστύχημα στο οποίο οδηγοί των δύο εμπλεκομένων οχημάτων ήταν οι δύο διάδικοι. Παράλληλα, εκκρεμούν άλλες δύο αγωγές από επιβάτες στο όχημα του Ενάγοντα εναντίον του ιδίου Εναγομένου. Ο Εναγόμενος ζητά τη συνένωση των τριών αγωγών ενόψει «κοινών νομικών και/ή πραγματικών ζητημάτων». Γίνεται αντιληπτό ότι ζητείται συνένωση για το θέμα της αμέλειας. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του ενάγοντα εισηγήθηκε, μεταξύ άλλων, πως το ζήτημα δεν είναι τέτοιας σημασίας ώστε να καθίσταται επιθυμητή η συνένωση και πως η αίτηση γίνεται με μεγάλη καθυστέρηση. Το ζήτημα όμως της αμέλειας είναι σημαντικό και σαφώς κοινό, η δε συνένωση θα περισώσει περαιτέρω χρόνο.
Άλλη εισήγηση του ενάγοντα είναι πως σκοπός της αίτησης είναι να υποκατασταθεί η διαδικασία τριτοδιαδίκου την οποία δεν ακολούθησε ο εναγόμενος. Με την ανταπαίτηση ζητείται δήλωση του δικαστηρίου ότι ο εναγόμενος δικαιούται να αποζημιωθεί ή να τύχει συνεισφοράς από τον ενάγοντα στην παρούσα αγωγή έναντι των απαιτήσεων των εναγόντων στις δύο άλλες αγωγές.
Είναι αυτό το στοιχείο που δημιουργεί ανησυχία στον ενάγοντα περί υποκατάστασης της διαδικασίας τριτοδιαδίκου. Ο ευπαίδευτος δικηγόρος του παρέπεμψε σχετικά στην υπόθεση Zarpeteas v. Touloupou (1975) 1 C.L.R. 454. Αφορούσε σε τροχαίο ατύχημα από το οποίο προέκυψαν τέσσερις αγωγές εναντίον του ιδίου εναγομένου. Αυτός με ανταπαίτηση του, εναντίον ενός από τους τέσσερεις ενάγοντες ήγειρε ζητήματα μεταξύ του και του εν λόγω ενάγοντα, αλλά και των άλλων εναγόντων.
Οι αγωγές συνενώθηκαν και συνεκδικάστηκαν και τελικά δόθηκε απόφαση και επί της ανταπαίτησης. Ο ενάγοντας δεν ήγειρε ζήτημα είτε με τα δικόγραφα είτε κατά το χρόνο της συνένωσης σε σχέση με τη βασιμότητα της ανταπαίτησης. Κατ΄ έφεση είναι που εισηγήθηκε πως το πρωτόδικο δικαστήριο έσφαλε εγκρίνοντας την ανταπαίτηση, για το λόγο ότι η ανταπαίτηση κακώς είχε αφεθεί να υποκαταστήσει τη διαδικασία τριτοδιαδίκου που ήταν η κατάλληλη και συγκεκριμένα προβλεπόμενη διαδικασία για τέτοιες περιπτώσεις.
Το Ανώτατο Δικαστήριο απέρριψε την εισήγηση αναφερόμενο στην έλλειψη ένστασης σε οποιοδήποτε στάδιο της διαδικασίας.
Η συνένωση δεν είναι, κατ΄ αρχήν, παρά πρακτική διευθέτηση ώστε να εξετάζεται μία μόνο φορά ένα κοινό πραγματικό ή νομικό ζήτημα. Μάλιστα δε, ουσιώδες κριτήριο είναι η διαπίστωση ύπαρξης τέτοιου κοινού ζητήματος αποκλειστικά μέσα από τις εκθέσεις απαίτησης στις υπό συνένωση αγωγές, ανεξάρτητα από το περιεχόμενο των υπερασπίσεων [Samata Enterprises Ltd v. Σταύρου (1998) 1Γ, 1876]. Οι εκθέσεις απαίτησης εν προκειμένω αποκαλύπτουν την ύπαρξη κοινού ζητήματος. Είναι το ζήτημα της αμέλειας. Ο ενάγοντας δεν ζήτησε τη διαγραφή της ανταπαίτησης ως νομικά ανέφικτης και/ή ως κατάχρηση της διαδικασίας στα πλαίσια προσπάθειας για υποκατάσταση της δέουσας διαδικασίας. Θεωρώ πως είναι εκτός των περιορισμένων σκοπών της παρούσας διαδικασίας να συζητηθεί και ν΄ αποφασιστεί, όπως κατ΄ ουσία θα απέληγε η σχετική εισήγηση του ενάγοντα, το ζήτημα. Είναι ζήτημα που μπορεί να παραμείνει ανοικτό, ανεξάρτητα από το ζήτημα της αμέλειας το οποίο από πρακτικής πλευράς μπορεί να συνεκδικασθεί. Αν η ανταπαίτηση πάσχει αθεράπευτα, δεν θα σωθεί με τη συνένωση και τους περιορισμένους σκοπούς που η συνένωση καλείται να εξυπηρετήσει. Αν, από την άλλη, η ανταπαίτηση είναι νομικά επιτρεπτή και δεν συνιστά κατάχρηση, θα μπορούν στο τέλος να επιλυθούν τα επίδικα θέματα έναντι όλων των ενδιαφερομένων.
Υπό το φως αυτών των περιορισμένων σκοπών και των προνοιών της Δ.14, κ.2 των περί Πολιτικής Δικονομίας Διαδικαστικών Κανονισμών όπως ερμηνεύθηκαν στην Samata Enterprises Ltd και λαμβάνοντας υπόψη τα περιστατικά της υπόθεσης και ειδικότερα την ύπαρξη κοινού σημείου προς εκδίκαση όπως διαπιστώνεται μέσα από τις εκθέσεις απαίτησης, δίδεται διάταγμα για συνένωση ως η αίτηση προς συνεκδίκαση του κοινού ζητήματος της υπαιτιότητας με έξοδα υπέρ του εναγομένου-αιτητή όπως θα υπολογιστούν από τον Πρωτοκολλητή. Κύρια υπόθεση θα είναι η παρούσα.
(Υπ.)..........................................
Τ. Θ. Οικονόμου, Α.Ε.Δ.
/ΣΣΑ
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο