Court acquits building company for illegal construction due to prosecution's failure to prove identity and location beyond reasonable doubt.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

MUNICIPALITY PAPHOS ν. KARAYIORGHIS (1981) 2 CLR 242

Δήμος Λεμεσού ν. Ανδρέα Λοφίτη, υπό την ιδιότητά του ως Διευθυντής της Εταιρείας Polycast (Panels) Ltd και Άλλης (2000) 2 ΑΑΔ 162

Γενικός Eισαγγελέας της Δημοκρατίας ν. Aνδρέα Σάζου (2001) 2 ΑΑΔ 18

Δήμος Aγία Nάπας ν. Στέλλας Iωάννη Kαραγιάννη (2001) 2 ΑΑΔ 42

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:EDPAF:2008:B71

ΣΤΟ ΕΠΑΡΧΙΑΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΠΑΦΟΥ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Μ. Λάρμου- Παπαδήμα, Ε. Δ.

Αρ. Υπόθεσης: 4123/06

Μεταξύ:

Επάρχου Πάφου

Κατηγορούσας Αρχής

Εναντίον

1.Kotrona Estates Ltd

2.Ελένης Σπύρου

3.Βαγγέλη Λαγού

4.Βαγγέλη Μαυρονικόλα

Κατηγορούμενων

Ημερομηνία: 31.12. 2008

Εμφανίσεις:

Για τη Κατηγορούσα Αρχή : κα. Ν.Κυπριανού

Για Κατηγορούμενη εταιρεία 1 : καμία εμφάνιση

ΑΠΟΦΑΣH

Η κατηγορούμενη εταιρεία 1 κατηγορείται ότι ανήγειρε οικοδομή χωρίς άδεια. Η υπόθεση καταχωρήθηκε εναντίον της κατηγορούμενης εταιρείας 1 και άλων τριών κατηγορουμένων, οι οποίοι σύμφωνα με τις λεπτομέρειες του αδικήματος, όπως εκτίθενται στο κατηγορητήριο, κατηγορούνται ότι κατά ή περί το Μάρτιο του 2006 και μέχρι σήμερα στο χωριό Έμπα της επαρχίας Πάφου ενώ ήταν ιδιοκτήτες και/ή κάτοχοι και/ή τα πρόσωπα που είχαν υπό τον έλεγχο τους το τεμάχιο 65, φ/σχ. 45/51 W1, στη τοποθεσία Συκόου στην Έμπα, παράνομα ανήγειραν 36 διαμερίσματα με κολυμβητική δεξαμενή χωρίς να έχουν εξασφαλίσει άδεια απο την αρμόδια αρχή.

Εναντίον όλων των λοιπών κατηγορούμενων, η υπόθεση έχει περατωθεί με διάφορους τρόπους. Παρά το ότι η κατηγορούμενη εταιρεία 1, αρχικά εμφανίσθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου, στη συνέχεια παρέλειψε να το πράξει, με αποτέλεσμα η κατηγορούσα αρχή να προχωρήσει σε απόδειξη της υπόθεσης εναντίον της, καλώντας για το σκοπό αυτό ένα μόνο μάρτυρα κατηγορίας, τον Γ. Γιαννή, ο οποίος εργάζεται στην επαρχιακή διοίκηση Πάφου.

Πρός απόδειξη κάποιων απο τους ισχυρισμούς του, ο μάρτυρας κατάθεσε φωτοαντίγραφα εγγράφων. Κατάθεσε συγκεκριμένα φωτοαντίγραφο πιστοποιητικού εγγραφής του ακινήτου (Τεκμήριο 1), φωτοαντίγραφο πιστοποιητικού του Εφόρου Εταιρειών, ημερ. 30/3/06 σύμφωνα με το οποίο η κατηγορούμενη εταιρεία 1 και σύμφωνα με τα αρχεία που τηρούνται απο τον Έφορο, είχε την ημερομηνία αυτή ως διεύθυνση του εγγεγραμμένου γραφείου της, την οδό Ελευθέριου Βενιζέλου 17 στην Πάφο ( Τεκμήριο 2) και φωτοαντίγραφο αίτησης που σύμφωνα με το μάρτυρα η κατηγορούμενη εταιρεία 1 υπέβαλε για έκδοση άδειας οικοδομής ( Τεκμήριο 3) . Ανάφερε επίσης ο μάρτυρας, ότι η αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής που είχε υποβληθεί, έχει εγκριθεί αλλά δεν έχει εκδοθεί, γιατί η κατηγορούμενη εταιρεία 1 δεν κατέβαλε τα σχετικά δικαιώματα που απαιτούνται για την έκδοση της.

Όλα τα έγγραφα που ο μάρτυρας κατάθεσε ως τεκμήρια είναι φωτοτυπίες. Σύμφωνα με τα όσα προνοούνται στο άρθρο 34(1)(β) του Περί Αποδείξεως Νόμου, Κεφ.9, όπως αυτό έχει τροποποιηθεί ׃

« Δήλωση που περιέχεται σε έγγραφο και είναι αποδεκτή μαρτυρία, είναι δυνατό να αποδειχθεί ως πρός το περιεχόμενο της,

(α).......................................................................................................

(β) ανεξάρτητα απο το κατά πόσο το πρωτότυπο έγγραφο εξακολουθεί να υφίσταται ή όχι, με την προσαγωγή αντιγράφου του πρωτοτύπου εγγράφου, νοουμένου ότι δίδεται επαρκής δικαιολογία για τη μη προσαγωγή του πρωτοτύπου».

Είναι δηλαδή δυνατό να αποδειχθεί το περιεχόμενο δήλωσης που περιέχεται σε έγγραφο, με την προσαγωγή αντιγράφου του εγγράφου, νοουμένου όμως ότι δίδεται επαρκής δικαιολογία για τη μη προσαγωγή του πρωτοτύπου.

Στην προκειμένη περίπτωση έχουν κατατεθεί ως τεκμήρια, κάποιες φωτοτυπίες εγγράφων, χωρίς όμως να δοθεί κανένας απολύτως λόγος για τη μη προσαγωγή των πρωτοτύπων. Η παράλειψη αυτή της κατηγορούσας αρχής να δικαιολογήσει τη μη προσκόμιση των πρωτοτύπων, είναι ουσιώδους και ουσιαστικής σημασίας και καθιστά τη μαρτυρία αυτή μη αποδεκτή. Γι’ αυτό και τα όσα περιέχονται σε αυτά δεν μπορούν να ληφθούν υπόψη.

Ο ίδιος ο μάρτυρας μου έκαμε καλή εντύπωση ως μάρτυρας της αλήθειας, γιατί κατάθεσε με σταθερό και πειστικό τρόπο και χωρίς αμφιταλαντεύσεις τα όσα γνώριζε μέσα απο τα πλαίσια άσκησης των καθηκόντων του. Για τους λόγους αυτούς αποδέχομαι τη μαρτυρία του, εκτός μόνο του σημείου στο οποίο ανάφερε ότι η κατηγορούμενη εταιρεία 1, είναι ιδιοκτήτρια του ακινήτου. Και αυτό γιατί ο μάρτυρας δεν είναι ο αρμόδιος υπάλληλος που τηρεί το μητρώο εγγραφής των ακινήτων και ούτε διευκρίνησε πώς και με ποιό τρόπο το γνωρίζει.

Δεδομένης της πιο πάνω αξιολόγησης καταλήγω στα ακόλουθα ευρήματα. Στις 26/10/05 η εταιρεία, υπέβαλε αίτηση για έκδοση άδειας οικοδομής, η οποία σε κάποιο στάδιο εγκρίθηκε αλλά όμως ουδέποτε εκδόθηκε γιατί δεν έχουν καταβληθεί τα νενομισμένα τέλη.

Η κατηγορία που η κατηγορούμενη εταιρεία 1 αντιμετωπίζει, βασίζεται ουσιαστικά στο άρθρο του 3(1) (β) του Περί Ρυθμίσεως Οδών και Οικοδομών Νόμου, Κεφ.96 όπως έχει τροποποιηθεί και το οποίο προβλέπει τα ακόλουθα׃

« Κανένα πρόσωπο δεν δύναται,

(α).............................................................................................

(β) να ανεγείρει ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να ανεγείρεται οικοδομή ή να κατεδαφίζει ή να ανοικοδομεί ή να προβαίνει σε μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή σε οποιαδήποτε υφιστάμενη οικοδομή ή να ανέχεται ή να επιτρέπει να γίνει οποιαδήποτε τέτοια κατεδάφιση ή ανοικοδόμηση ή οποιαδήποτε τέτοια μετατροπή, προσθήκη ή επισκευή».

Όπως σε κάθε ποινική υπόθεση έτσι και στην παρούσα η κατηγορούσα αρχή έχει το βάρος να αποδείξει τη κατηγορία πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Η απόδειξη κάθε στοιχείου που τη συνιστά βαρύνει εξ’ ολοκλήρου τη κατηγορούσα αρχή. Κατά συνέπεια δεν επιτρέπονται υποθέσεις ως προς την ύπαρξη γεγονότων, όσο εύλογες και αν είναι. Κενά αναφορικά με την ύπαρξη των γεγονότων που συνιστούν και αποδεικνύουν το αδίκημα αφήνουν τη κατηγορία ατεκμηρίωτη και έκθετη σε απόρριψη. (βλ. Loizou v. Aστυνομίας (1989) 2 ΑΑΔ 383 και Γενικός Εισαγγελέας v. Σαζός (2001) 2 ΑΑΔ 18).

Πρός απόδειξη λοιπόν της κατηγορίας, η κατηγορούσα αρχή είχε το βάρος να αποδείξει κατ’ αρχήν, ότι η κατηγορούμενη εταιρεία 1, ήταν το πρόσωπο που προέβη στην ανέγερση της οικοδομής. Καμία απολύτως μαρτυρία δεν προσκομίστηκε για το ζήτημα και τίποτε απολύτως δεν είπε ο μάρτυρας σε σχέση με αυτό. Ίχνος μαρτυρίας δεν παρουσιάσθηκε στο Δικαστήριο, ότι η κατηγορούμενη εταιρεία 1 είναι το πρόσωπο που ανήγειρε την οικοδομή το Μάρτιο του 2006, όπως της καταλογίζεται με το κατηγορητήριο. Δεν έχει επίσης αποδειχθεί η ύπαρξη της εταιρείας ως νομικής οντότητας κατά τον ίδιο χρόνο. Και για το θέμα αυτό, τίποτε απολύτως δεν έχει αναφέρει ο μάρτυρας, ούτε έχει προσκομισθεί αποδεκτή μαρτυρία σε σχέση με το ζήτημα, με αποτέλεσμα και η ύπαρξη της κατηγορούμενης εταιρείας 1 κατά το χρόνο αυτό να μην έχει αποδειχθεί.

Ένα άλλο συστατικό στοιχείο του αδικήματος που δεν έχει αποδειχθεί είναι η τοποθεσία μέσα στην οποία ανηγέρθη η οικοδομή. Είχε η κατηγορούσα αρχή το βάρος να αποδείξει ότι η οικοδομή βρίσκεται στη τοποθεσία Συκόου στην Έμπα και μέσα στα όρια της επαρχίας Πάφου, αφού όπως έχει νομολογηθεί, το γεγονός ότι ένα τεμάχιο βρίσκεται εντός συγκεκριμένης περιοχής πρέπει να αποδεικνύεται όπως και κάθε άλλο γεγονός που στοιχειοθετεί μια κατηγορία. (βλ. The Municipality of Paphos v. Andreas Karagiorgis (1981) 2 CLR 242).

Στην υπόθεση Δήμος Αγίας Νάπας v Καραγιάννη (2001) 2 ΑΑΔ 42, λέχθηκε ότι ο τρόπος απόδειξης ενός επίδικου γεγονότος που ήταν στη συγκεκριμένη περίπτωση η περιοχή, δεν είναι φορμαλιστικός και δεν περιορίζεται στην παρουσίαση τοπογραφικού σχεδίου ή χάρτη, αλλά η μαρτυρία μπορεί να πάρει και άλλες μορφές και να καταδείξει το ίδιο στοιχείο (βλ. Δήμος Λεμεσού v. Λοφίτη κ.α. (2000) 2 ΑΑΔ 162). Όπως προκύπτει από τα πιο πάνω, ναι μεν ο τρόπος απόδειξης μπορεί να μην είναι προκαθορισμένος αλλά είναι δυνατό να πάρει διάφορες μορφές μαρτυρίας που δεν προσκρούουν βέβαια στους κανόνες της απόδειξης, δεν παύει όμως η αναγκαιότητα όπως το στοιχείο αυτό αποδειχθεί πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Και στη συγκεκριμένη περίπτωση ούτε το στοιχείο αυτό έχει αποδειχθεί.

Με βάση τα πιο πάνω κρίνεται ότι η κατηγορούσα αρχή απέτυχε να αποδείξει τη κατηγορία που η κατηγορούμενη εταιρεία 1 αντιμετωπίζει, πέραν πάσης λογικής αμφιβολίας. Συνακόλουθα η κατηγορούμενη εταιρεία 1αθωώνεται.

(Υπ.) ……………………………………..

Μ. Λάρμου-Παπαδήμα, Ε. Δ.

Πιστό αντίγραφο,

Πρωτοκολλητής

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο