Court dismisses claim for severance pay because plaintiff reached pensionable age before employment ended.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 126(I)/2010 - Ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων (Τροποποιητικός) (Αρ. 3) Νόμος του 2010

Ν. 59(I)/2010 - Ο περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμος του 2010

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DEDLEF:2018:59

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΕΡΓΑΤΙΚΩΝ ΔΙΑΦΟΡΩΝ

ΕΝΩΠΙΟΝ: Ι. Α. Χατζητζιοβάννη, Προέδρου

Χρ. Παπαϊωάννου και Α. Ψηλογένη, Μελών

Αρ. Υπόθεσης: 452/2013

Μεταξύ:

XXXXX ΧΑΡΙΤΟΥ

Αιτητής

-και-

1. DIKCRAN OUZOUNIAN & CO. LTD

2. ΤΑΜΕΙΟΥ ΠΛΕΟΝΑΣΜΟΥ

Καθ’ ων η αίτηση

Ημερομηνία: 30η Οκτωβρίου, 2018

Εμφανίσεις:

Για τον Αιτητή: κ. Ζ. Νικολάου

Για την Καθ’ ης η αίτηση 1: Ουδεμία εμφάνιση

Για το Ταμείο Πλεονάζοντος Προσωπικού: κ. Ν. Παναγιώτου

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την απόσυρση της Αίτησης εναντίον των Καθ’ ων η αίτηση 1 (στο εξής «η Εργοδότρια Εταιρεία»), στις 20.10.2016, το μοναδικό επίδικο θέμα που παραμένει για εκδίκαση είναι η αξίωση του Αιτητή για πληρωμή λόγω πλεονασμού από το ομώνυμο Ταμείο (στο εξής «το Ταμείο»).

Η ουσιαστική υπεράσπιση του Ταμείου, που αποτελεί και τον ακρογωνιαίο λίθο της όλης υπόθεσης, περιστρέφεται γύρω από τον ισχυρισμό ότι ο Αιτητής συμπλήρωσε τη συντάξιμη ηλικία πριν τον τερματισμό της απασχόλησης του και συνεπώς στερείται του δικαιώματος πληρωμής λόγω πλεονασμού.

Κατά την ακροαματική διαδικασία και οι δύο πλευρές δεν προσκόμισαν μαρτυρία αλλά αρκέστηκαν στην από κοινού δήλωση παραδεκτών γεγονότων που είναι τα ακόλουθα:

- Ο Αιτητής γεννήθηκε στις 26.6.1948.

- Προσλήφθηκε στην υπηρεσία της Εργοδότριας Εταιρείας στις 13.9.1982 και εργάστηκε ανελλιπώς μέχρι τις 2.12.2011 που τερματίστηκε η απασχόληση του.

- Κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του η Εργοδότρια Εταιρεία αντιμετώπιζε συνθήκες πλεονασμού.

- Στις 27.12.2010 υπέβαλε αίτηση στον Διευθυντή Κοινωνικών Ασφαλίσεων για λήψη σύνταξης γήρατος υπό την ιδιότητα του ως μεταλλωρύχος, η οποία εγκρίθηκε από 26.2.2010, οπότε και άρχισε να επωφελείται του εν λόγω δικαιώματος ως μεταλλωρύχος.

- Στις 23.12.2011 υπέβαλε αίτηση στο Ταμείο για πληρωμή λόγω πλεονασμού, η οποία απορρίφθηκε στις 17.4.2013 με τη δικαιολογία ότι συμπλήρωσε τη συντάξιμη ηλικία ως μεταλλωρύχος πριν τον τερματισμό της απασχόλησης του.

Εξέταση του Νόμου καταδεικνύει, χωρίς περιθώρια σοβαρής αμφισβήτησης, πως πρωταρχικός σκοπός του είναι η προστασία του εργοδοτούμενου από τον μονομερή τερματισμό της απασχόλησης του ως μέτρο κοινωνικής ασφάλειας [Στέλιος Στυλιανίδης v. British American Insurance Co Ltd, (1990) 1 Α.Α.Δ., 517, 527]. Είναι κεντρικό χαρακτηριστικό του Νόμου ο καθορισμός δικαιωμάτων και υποχρεώσεων που συναρτώνται προς τον τερματισμό της απασχόλησης εργοδοτούμενου. Καθορίζει τα περί την αποζημίωση για παράνομο τερματισμό της απασχόλησης, για πληρωμή αντί προειδοποίησης για τερματισμό της απασχόλησης και για πληρωμή λόγω πλεονασμού. [Χριστόδουλου Κυριάκου κ.α. ν. Ταμείου δια Πλεονάζον Προσωπικό (1993) 1 Α.Α.Δ. 1027].

Ο ίδιος ο Νόμος καθορίζει και το πλαίσιο εφαρμογής του. Σύμφωνα με το άρθρο 4 του Νόμου: «Εργοδοτούμενος δεν δικαιούται εις αποζημίωσιν λόγω τερματισμού της απασχολήσεως του δυνάμει του παρόντος Νόμου εάν προ της ημερομηνίας του τερματισμού της απασχολήσεως του συνεπλήρωσε τη συντάξιμη ηλικία».

Επίσης, σύμφωνα με το άρθρο 19(1) του Νόμου: «Εργοδοτούμενος δεν δικαιούται σε πληρωμή λόγω πλεονασμού, αν πριν από την ημερομηνία του τερματισμού της απασχόληση του συμπλήρωσε τη συντάξιμη ηλικία».

Παρατηρούμε ότι, βάσει των πιο πάνω διατάξεων, ένας εργοδοτούμενος δικαιούται να λάβει αποζημίωση λόγω παράνομου τερματισμού απασχόλησης ή πληρωμή λόγω πλεονασμού από το ομώνυμο Ταμείο, μόνο εφόσον δεν έχει συμπληρώσει τη συντάξιμη ηλικία· μετά τη συντάξιμη ηλικία οι σχετικές πρόνοιες του Νόμου δεν εφαρμόζονται.

«Συντάξιμης ηλικίας» σύμφωνα με το άρθρο 2 του Νόμου, «σημαίνει τη συντάξιμη ηλικία όπως αυτή ορίζεται στους περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμους του 1980 μέχρι 2009».

Οι περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμοι του 1980 μέχρι 2009, έχουν καταργηθεί και αντικατασταθεί από τον Νόμο 59(Ι)/2010.

Παρατηρούμε ωστόσο ότι σύμφωνα με το άρθρο 13 του περί Ερμηνείας Νόμου Κεφ.1: «13. Οποτεδήποτε γίνεται αναφορά σε Νόμο σε άλλο Νόμο, τέτοια αναφορά, εκτός αν το κείμενο απαιτεί διαφορετικά, θα λογίζεται ότι περιλαμβάνει αναφορά στον τελευταίο αναφερθέντα Νόμο όπως ο ίδιος δύναται από καιρό σε καιρό να τροποποιηθεί, ή σε οποιοδήποτε Νόμο που αντικαθίσταται για αυτόν».

Επομένως, με την κατάργηση των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων του 1980 μέχρι 2009 και την αντικατάσταση τους από τον Ν. 59(Ι)/2010, η «συντάξιμη ηλικία» όπως συναντάται στο άρθρο 2 του Νόμου, θα σημαίνει τη συντάξιμη ηλικία όπως αυτή ορίζεται στον περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμο Ν.59(Ι)/2010.

Σύμφωνα με τη μεταβατική διάταξη του Νόμου αυτού: «97. Ασφαλισμένος ή δικαιούχος δυνάμει του νόμου που καταργήθηκε λογίζεται ως ασφαλισμένος ή δικαιούχος δυνάμει του παρόντος Νόμου και τα δικαιώματα και οι υποχρεώσεις του, από την ημερομηνία έναρξης της ισχύος του παρόντος Νόμου, διέπονται από τον παρόντα Νόμο».

«Συντάξιμη ηλικία», σύμφωνα με το άρθρο 2 των περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμων 59(Ι)/2010 – «σημαίνει την ηλικία των εξήντα πέντε (65) ετών, σε περίπτωση όμως προσώπου που δικαιούται σύνταξη γήρατος με βάση το άρθρο 36, σημαίνει την ηλικία των εξήντα τριών (63) ετών και αυτή αναπροσαρμόζεται από το 2018, με τρόπο που θα καθορίζεται με Κανονισμούς, κάθε πέντε (5) χρόνια με βάση τη μεταβολή του προσδόκιμου ζωής κατά τη συντάξιμη ηλικία, με πρώτη αναπροσαρμογή που θα αντιστοιχεί στη μεταβολή του προσδόκιμου ζωής της πενταετίας 2018 μέχρι 2023∙»

Σύμφωνα με το άρθρο 36 του περί Κοινωνικών Ασφαλίσεων Νόμου 59(Ι)/2010 ως έχει τροποποιηθεί με τον Ν.126(Ι)/2010:-

«36.-(1)Τηρουμένων των διατάξεων του άρθρου 35, στην περίπτωση προσώπου που απασχολήθηκε ως μεταλλωρύχος μετά τις 7 Ιανουαρίου 1957 για χρονικό διάστημα τριών (3) τουλάχιστον ετών, η συντάξιμη ηλικία μειώνεται κατά ένα (1) μήνα για κάθε πέντε (5) μήνες τέτοιας απασχόλησης, σε καμιά όμως περίπτωση, δεν μειώνεται κάτω των πενήντα οκτώ (58) ετών.

(2) Η κατά το εδάφιο (1) μείωση της συντάξιμης ηλικίας ισχύει μόνο στην περίπτωση προσώπου που έπαυσε να εργάζεται σε μεταλλείο.

(3) Για τους σκοπούς του παρόντος άρθρου-

«μεταλλείο» έχει την έννοια που αποδίδεται στον όρο αυτό από το άρθρο 3 τον περί Ρυθμίσεως Μεταλλείων και Λατομείων Νόμου, όπως αυτός εκάστοτε τροποποιείται ή αντικαθίσταται και ∙

«μεταλλωρύχος» σημαίνει μισθωτό, απασχολούμενο υπογείως ή επιφανειακώς σε μεταλλείο, σε εργασία που έχει άμεση σχέση με την παραγωγή ή τον εμπλουτισμό του μεταλλεύματος.»

Το δικαίωμα λοιπόν ενός εργοδοτούμενου να επωφεληθεί αποζημίωσης ή πληρωμής λόγω πλεονασμού από το Ομώνυμο Ταμείο δεν είναι απεριόριστο. Τίθεται κάτω από συγκεκριμένους περιορισμούς που σχετίζονται είτε με την ηλικία ή την περίοδο απασχόλησης του εργοδοτούμενου. Για πρόσωπο που έχει απασχοληθεί ως μεταλλωρύχος για χρονικό διάστημα τριών τουλάχιστον ετών, συντάξιμη ηλικία λογίζεται το 63ο έτος της ηλικίας του, μειωμένο κατά ένα μήνα για κάθε πέντε μήνες απασχόλησης σε μεταλλείο. Συνεπώς ένας μεταλλωρύχος ανάλογα με τα χρόνια απασχόλησης του δύναται να αποκτήσει το δικαίωμα σε σύνταξη γήρατος μεταξύ του 58ου και 65ου έτους της ηλικίας του. Ο νόμος ωστόσο δεν αναφέρεται απλώς σε δικαίωμα για σύνταξη γήρατος όπως συμβαίνει στις προβλεπόμενες στο άρθρο 35 περιπτώσεις, αλλά σε μείωση συντάξιμης ηλικίας. Συνεπώς η συντάξιμη ηλικία μεταλλωρύχου μειώνεται κάτω από το 63ο έτος της ηλικίας του ανάλογα με τα χρόνια απασχόλησης του σε μεταλλείο, με τις ίδιες ασφαλιστικές προϋποθέσεις που ισχύουν για το 65ο έτος συνταξιοδότησης.

Στην προκείμενη περίπτωση φαίνεται ότι με την απόκτηση σύνταξης γήρατος μεταλλωρύχου, η συντάξιμη ηλικία του Αιτητή μειώθηκε ανάλογα. Συνεπώς ο Αιτητής κατά τον χρόνο τερματισμού της απασχόλησης του είχε ήδη συμπληρώσει τη συντάξιμη ηλικία.

Θέτοντας λοιπόν τα γεγονότα της υπόθεσης υπό το πρίσμα των πιο πάνω νομοθετικών διατάξεων, καταλήγουμε ότι ο Αιτητής, ως συνταξιούχος, εξαιρείται του πεδίου εφαρμογής των προστατευτικών διατάξεων του Νόμου και επομένως δεν δικαιούται σε πληρωμή λόγω πλεονασμού.

Ως αποτέλεσμα η Αίτηση απορρίπτεται χωρίς καμία διαταγή για έξοδα.

(υπ)……………………….………………………

Ι.Α. Χατζητζιοβάννης, Πρόεδρος

Χρ. Παπαϊωάννου, Μέλος

Α. Ψηλογένης, Μέλος

ΠΙΣΤΟ ΑΝΤΙΓΡΑΦΟ

ΠΡΩΤΟΚΟΛΛΗΤΗΣ

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο