Administrative Court dismisses asylum claim where applicant's economic motives exclude refugee status under Geneva Convention.
Legislator summary
AI generatedThe Administrative Court for International Protection dismissed the applicant's appeal against the Refugee Service's refusal of international protection. The applicant, a Vietnamese national, entered Cyprus legally and sought asylum solely due to financial difficulties, explicitly stating he did not fear persecution. The court found that economic motives alone do not qualify a person as a refugee under the 1951 Geneva Convention or the Refugee Law, and since the applicant failed to prove a well-founded fear of harm, the refusal was upheld.
Legislator headnote
AI generatedN. 73(I)/2018; Refugee Law 2005: An applicant motivated solely by economic reasons to leave their country of origin is classified as an economic migrant rather than a refugee and does not qualify for international protection.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedCited Case Law
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 73(I)/2018 - Ο περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμος του 2018
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ
Υπόθεση αρ. T1121/23
30 Ιουνίου 2023
[Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]
Αναφορικά με τo άρθρο 146 του Συντάγματος
Μεταξύ:
Κ.Ρ.Τ.
Αιτητής
Και
Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου
Καθ' ων η αίτηση
Ο αιτητής εμφανίζεται προσωπικά
[Παρούσα η κα Σ. Πίττα για πιστή μετάφραση από τα Αγγλικά στα Ελληνικά και αντίστροφα]
[Παρούσα η κα P. T. H. Giang για πιστή μετάφραση από Βιετναμέζικα στα Αγγλικά και αντίστροφα].
Α Π Ο Φ Α Σ Η
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ Δ.Δ.Δ.Δ.Π: Με την προσφυγή του ο αιτητής αιτείται την ακύρωση της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου ημερομηνίας 14/12/2022, η οποία κοινοποιήθηκε στον αιτητή στις 08/03/2023 και δια της οποίας απορρίφθηκε η αίτησή του για παροχή διεθνούς προστασίας, ως προδήλως αβάσιμη.
Η παρούσα υπόθεση εμπίπτει στις πρόνοιες του εδαφίου (ε) του άρθρου 3 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 2019 (3/2019), ως αυτοί έχουν προσφάτως τροποποιηθεί[1]. Σχετικό Υπόμνημα ως προβλέπει το εδάφιο (ε) του άρθρου 3, καταχωρίστηκε από τους Καθ’ ων η αίτηση, συνοδευόμενο και από τον σχετικό διοικητικό φάκελο. Το Δικαστήριο, έχοντας διακριτική ευχέρεια δυνάμει της πρώτης επιφύλαξης του εδαφίου (ε) του άρθρου 3, δεν έκρινε σκόπιμη την παρουσία των Καθ’ ων η αίτηση και η διαδικασία διεξήχθη με μόνη την παρουσία του Αιτητή προσωπικά.
Περαιτέρω, το παρόν Δικαστήριο έκρινε ότι δεν χρειαζόταν η καταχώρηση γραπτών αγορεύσεων καθότι σύμφωνα με το άρθρο 3 εδάφιο ε) των πιο πάνω Διαδικαστικών Κανονισμών « […] ουδεμία καταχώριση γραπτής αγόρευσης από τον αιτητή ή τους καθ’ ων η αίτηση απαιτείται [..] εκτός εάν το Δικαστήριο διατάξει διαφορετικά…»
Επομένως, ως εκτίθεται στο υπόμνημα που καταχωρήθηκε από τους Καθ' ων η Αίτηση και προκύπτει από το περιεχόμενο του σχετικού Διοικητικού Φάκελου, ο αιτητής είναι ενήλικας πολίτης του Βιετνάμ και εισήλθε νόμιμα στην Κυπριακή Δημοκρατία στις 07/07/2018. Στις 15/06/2022 υπέβαλε αίτηση χορήγησης καθεστώτος διεθνούς προστασίας και στις 29/11/2022 πραγματοποιήθηκε συνέντευξη στον αιτητή από αρμόδιο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου, όπου του παραχωρήθηκε δωρεάν βοήθεια διερμηνέα. Ακολούθως, ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου στις 29/11/2022 υπέβαλε σχετική Έκθεση και Εισήγηση προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με την συνέντευξη του αιτητή. Στις 14/12/2022, ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου, αποφάσισε όπως να μη παραχωρηθεί στον αιτητή καθεστώς διεθνούς προστασίας όπου απορρίφθηκε το αίτημα του αιτητή ως προδήλως αβάσιμο. Στις 08/03/2023 η Υπηρεσία Ασύλου ετοίμασε σχετική επιστολή απόρριψης του αιτήματος του αιτητή η οποία παραλήφθηκε και υπογράφτηκε ιδιοχείρως από τον αιτητή στις 08/03/2023, κατόπιν επεξήγησης του περιεχομένου από διερμηνέα στη μητρική του γλώσσα. Στη συνέχεια, ο αιτητής καταχώρησε την υπό εξέταση προσφυγή εναντίον της απόφασης της Υπηρεσίας Ασύλου.
Στο δικόγραφο της προσφυγής του αιτητή δεν καταγράφονται νομικοί λόγοι και δεν υπάρχει έκθεση γεγονότων. Το μόνο που αναφέρεται χειρόγραφα είναι ότι ο αιτητής επιθυμεί να ενστεί στην απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου καθότι επιθυμεί να παραμείνει στην Κυπριακή Δημοκρατία για το λόγο ότι στην χώρα καταγωγής του δυσκολεύεται να βρει δουλειά και πρέπει να στηρίξει οικονομικά την οικογένεια του.
Σε αυτό το σημείο, θα πρέπει να επισημανθεί ότι σε περίπτωση που διάδικος εμφανίζεται σε διαδικασία χωρίς να εκπροσωπείται από δικηγόρο, δεν υποχρεούται σε ενεργό συμμόρφωση με τον Καν. 7 του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου Διαδικαστικού Κανονισμού του 1962. Επομένως, η μη συμπερίληψη στο δικόγραφο της προσφυγής λόγων ακυρώσεως δεν αποστερεί την εξουσία από το παρόν Δικαστήριο να προχωρήσει να εξετάσει την προσφυγή του αιτητή και να ελέγξει την ορθότητα της απόφασης, προβαίνοντας σε έλεγχο επί της ουσίας σύμφωνα με το άρθρο 11 (3) (α) του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμου του 2018 (Ν. 73(Ι)/2018).
Στο πλαίσιο του έντυπου της αίτησής του για διεθνή προστασία, ο αιτητής ανάφερε ότι αναχώρησε από τη χώρα καταγωγής του καθότι οφείλει χρήματα και αν επιστρέψει θα τον σκοτώσουν ( ερυθρό 1 και μετάφραση αυτού ερυθρό 9 του Δ.Φ).
Στο πλαίσιο της προφορικής συνέντευξής του ( ερυθρά 10 -15 του Δ.Φ), ερωτηθείς ο αιτητής ποιος είναι ο λόγος που εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής του, ανάφερε για να εργαστεί. Ερωτηθείς να αναφέρει ποιες θα είναι οι συνέπειες σε περίπτωση επιστροφής στην χώρα καταγωγής του, απάντησε ότι θα έχει οικονομικά προβλήματα. Ερωτώμενος εάν όσα κατέγραψε στην αίτηση του ανταποκρίνονται στην πραγματικότητα, ο αιτητής απάντησε αρνητικά, αναφέροντας ότι οφείλει χρήματα αλλά δεν κινδυνεύει και ότι επιθυμεί να παραμείνει στην Κυπριακή Δημοκρατία για να αποπληρώσει το χρέος του. Σε σχετική ερώτηση κατά πόσον έχει ουδέποτε συλληφθεί ή κρατηθεί στην χώρα καταγωγής του, απάντησε αρνητικά.
Ο αρμόδιος λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου, αξιολογώντας τα όσα ο αιτητής δήλωσε στην συνέντευξή του, κατέληξε στο συμπέρασμα ότι η αξιοπιστία του είναι ικανοποιητική, εντούτοις οι ισχυρισμοί του δεν εμπίπτουν στους λόγους της Σύμβασης της Γενεύης του 1951 ούτε και στον Περί Προσφύγων Νόμο μιας και δεν δικαιολογούν ότι ο αιτητής μπορεί να αντιμετωπίσει δίωξη ή σοβαρή βλάβη σε περίπτωση επιστροφής του στην χώρα καταγωγής του.
Ο αιτητής κατά το στάδιο των διευκρινήσεων επανέλαβε ότι ήρθε στην Κυπριακή Δημοκρατία για να εργαστεί.
Όπως προκύπτει από το πιο πάνω ιστορικό ο αιτητής δεν επικαλέστηκε κανένα απολύτως ισχυρισμό που να εμπίπτει στις προϋποθέσεις αναγνώρισης του καθεστώτος του πρόσφυγα στο πρόσωπο του, το μόνο πρόβλημα που επικαλέστηκε ήταν τα οικονομικά προβλήματα, στοιχεία που δεν θα μπορούσαν να τον εντάξουν στην έννοια του πρόσφυγα έτσι όπως αυτή η έννοια ερμηνεύεται σύμφωνα με το άρθρο 3 του Περί Προσφύγων Νόμου καθότι ο αιτητής δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο δίωξης. Συνακόλουθα ο αιτητής δεν επικαλέστηκε κανένα ουσιώδη λόγο, σύμφωνα με το άρθρο 19 του Περί Προσφύγων Νόμου, που να πιστεύεται ότι, εάν επιστρέψει στη χώρα καταγωγής του, θα αντιμετωπίσει κίνδυνο να υποστεί σοβαρή βλάβη, για να του δοθεί συμπληρωματική προστασία. Επομένως, κρίνω ότι ορθώς κρίθηκε από την Υπηρεσία Ασύλου ότι δεν μπορούσε να του παρασχεθεί ούτε προσφυγικό καθεστώς αλλά ούτε και καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας.
Σύμφωνα με την παράγραφο 62 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων της Ύπατης Αρμοστείας του ΟΗΕ εάν ένα πρόσωπο εγκαταλείπει οικειοθελώς τη χώρα του και ωθείται αποκλειστικά από οικονομικά κίνητρα, είναι οικονομικός μετανάστης και όχι πρόσφυγας. Κρίνεται ότι στην παρούσα περίπτωση ο αιτητής είναι οικονομικός μετανάστης και επομένως δεν υπάγεται στην κατηγορία των δικαιούχων διεθνούς προστασίας.
Επισημαίνω επίσης σε αυτό το σημείο ότι ο αιτητής φέρει το βάρος απόδειξης για τεκμηρίωση της αίτησης του [άρθρο 18 (5) του Περί Προσφύγων Νόμου]. Εντούτοις, δεν έχει προωθήσει κανένα ισχυρισμό που θα μπορούσε να τεκμηριώσει το αίτημα του.
Εν τέλει, σημειώνεται ότι με την Κ.Δ.Π 202/22 και πρόσφατα με την Κ.Δ.Π 166/23 καθορίστηκαν οι ασφαλείς χώρες ιθαγένειας, μεταξύ των οποίων συγκαταλέγεται και το Βιετνάμ, χώρα καταγωγής του αιτητή.
Με βάση το σύνολο των στοιχείων που τέθηκαν σήμερα ενώπιον μου και αφού εξέτασα, την ουσία της υπό αναφορά υπόθεσης, καταλήγω ότι το αίτημα του αιτητή εξετάστηκε επιμελώς σε κάθε στάδιο της διαδικασίας και εύλογα η Υπηρεσία Ασύλου απέρριψε την αίτηση του. Κρίνω ότι η επίδικη πράξη είναι ορθή.
Η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται και η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται με € 600 έξοδα υπέρ των καθ' ων η αίτηση και εναντίον του αιτητή.
Χ. ΠΛΑΣΤΗΡΑ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π
[1] Με τον περί Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας (Τροποποιητικός) (Αρ. 4) Διαδικαστικός Κανονισμός του 2022, 31/2022.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο