Administrative Court dismisses asylum claim where applicant fails to prove specific personal risk despite general country conditions.

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Δημοκρατία ν. Κουκκουρή κ.α. (1993) 3 ΑΑΔ 598

Kυπριακή Δημοκρατία μέσω του Yπουργικού Συμβουλίου και Άλλος ν. Koινότητας Πυργών μέσω του Kοινοτάρχη και της Xωριτικής Aρχής Πυργών και Άλλων (1996) 3 ΑΑΔ 503

Φράγκου Στέφανος ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 270

Latonia Estate Ltd και Άλλοι ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2001) 3 ΑΑΔ 672

Ράφτης Αντώνης ν. Kυπριακής Δημοκρατίας και Άλλων (2002) 3 ΑΑΔ 345

Πετρίδου Φλωρεντία ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2004) 3 ΑΑΔ 636

Kalam Abul Kalam ν. Kυπριακής Δημoκρατίας (2006) 3 ΑΑΔ 585

Κυπριακή Δημοκρατία και Άλλοι ν. Ευγένιου Σπύρου και Άλλων (2007) 3 ΑΑΔ 533

Κυπριακή Δημοκρατία ν. Svetlana Shalaeva (2010) 3 ΑΑΔ 598

Μιχαηλίδου Χριστίνα ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2009) 4 ΑΑΔ 929

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 6(I)/2000 - Ο περί Προσφύγων Νόμος του 2000

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DDDP:2023:964

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.: 446/2022

12 Ιουνίου, 2023

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

B.B.N.

Αιτήτρια

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Τ. Μπετίτο (κος) για Π. Πιερίδη (κος) Δικηγόροι για την Αιτήτρια.

Α. Ρούσου (κα) για Α. Ιωάννου (κος), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

Α Π Ο Φ Α Σ Η

Με την παρούσα προσφυγή η Αιτήτρια προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 04/01/22 η οποία κοινοποιήθηκε στην Αιτήτρια την ίδια ημέρα, με την οποία απορρίφθηκε το αίτημα της για παραχώρηση καθεστώτος διεθνούς προστασίας ως άκυρη, αντισυνταγματική, παράνομη και στερημένη οποιουδήποτε νόμιμου αποτελέσματος.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Η Αιτήτρια υπέβαλε αίτηση για διεθνή προστασία στις 16/07/19. Στις 20/09/21 πραγματοποιήθηκε η συνέντευξη της, στις 26/11/21 ο λειτουργός της Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο (στο εξής «ΕΥΥΑ») ετοίμασε έκθεση/εισήγηση και η εξουσιοδοτημένη από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδια λειτουργός της Υπηρεσίας Ασύλου αποφάσισε την απόρριψη της αίτησης στις 17/12/21, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Η Αιτήτρια υποστηρίζει ότι η έρευνα της Υπηρεσίας Ασύλου ήτο ελλιπής, πεπλανημένη ως προς τα πραγματικά γεγονότα και νομικά σημεία της υπόθεσης. Δεν έγιναν επαρκείς ερωτήσεις για τους λόγους που την οδήγησαν να εγκαταλείψει την χώρα της ούτε από την έκθεση/εισήγηση προκύπτει το αιτιολογικό σκέψης απόρριψης του αιτήματος της. Δόθηκαν επαρκείς λεπτομέρειες από την Αιτήτρια και το αφήγημα της θα έπρεπε να γίνει αποδεκτό λόγω και της έκρυθμης κατάστασης που επικρατεί στην χώρα της με τα αποσχιστικά κινήματα και/ή της αγγλόφωνης κρίσης – δεδομένο το οποίο επιβεβαιώνεται μέσω των εξωτερικών πηγών πληροφόρησης και μέσω των συμπερασμάτων του λειτουργού. Αντιφατικά δε, καταλήγει στο τέλος ο λειτουργός ότι δεν υπάρχει πιθανότητα η Αιτήτρια να υποστεί βλάβη. Ούτε ακολουθήθηκαν οι νενομισμένες διαδικασίες εξέτασης ασύλου της Αιτήτριας, δεν υπάρχει κατάρτιση του λειτουργού της ΕΥΥΑ, ότι η συμμετοχή του λειτουργού ΕΥΥΑ θα πρέπει να συνοδεύεται με συμμετοχή λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου και/ή ότι αναρμοδίως και χωρίς σχετική εξουσιοδότηση μετέχουν οι λειτουργοί της ΕΥΥΑ στην διαδικασία εξέτασης ασύλου.

Οι Καθ' ων η αίτηση απορρίπτουν τους ισχυρισμούς της Αιτήτριας και υποστηρίζουν ότι δεν κατάφερε να αποδείξει βάσιμο φόβο για τους πέντε (5) λόγους δίωξης που προνοούνται στο Νόμο. Ούτε ικανοποιεί τις προϋποθέσεις αναγνώρισης σε αυτήν του καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας. Υποδεικνύουν ότι η επίδικη απόφαση είναι αποτέλεσμα δέουσας έρευνας, είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη και λήφθηκαν υπόψη όλα τα ουσιώδη στοιχεία, γεγονότα και περιστατικά της υπόθεσης.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Μετά από αξιολόγηση των ισχυρισμών που προβάλλονται από την Αιτήτρια εντοπίζω ότι μεγάλο μέρος της Γραπτής Αγόρευσης της περιορίζεται μόνο στην επανάληψη κανόνων δικαίου και διατάξεων νόμων χωρίς να γίνεται υπαγωγή τους σε πραγματικά γεγονότα και νομικά δεδομένα της υπόθεσης. Επισημαίνεται δε ότι με βάση τον Κανονισμό 7 του Διαδικαστικού Κανονισμού του Ανωτάτου Συνταγματικού Δικαστηρίου του 1962, που εφαρμόζονται κατ΄ αναλογία και από το παρόν Δικαστήριο (Βλέπε Κανονισμό 2 των περί της Λειτουργίας του Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Διαδικαστικών Κανονισμών του 3/2019), επιβάλλεται η υποχρέωση στην Αιτήτρια μέσω του συνηγόρου της όχι μόνο να εγείρει με το δικόγραφο της όλα τα σημεία τα οποία υποστηρίζουν την προσφυγή της αλλά ταυτόχρονα να τα αιτιολογεί πλήρως.

Επομένως, δεν μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που δεν αιτιολογούνται επαρκώς διότι με αυτό τον τρόπο το Δικαστήριο, παρόλο που ασκεί και έλεγχο ουσίας, θα οδηγείτο σε συζήτηση σχεδόν οιουδήποτε θέματος κατά παράβαση των δικονομικών διατάξεων και του ρόλου που διαδραματίζουν στον καθορισμό των επίδικων θεμάτων και της διεξαγωγής της διοικητικής δίκης. (Βλέπε σχετικά, Δημοκρατία ν.

Κουκκουρή(1993) 3 Α.Α.Δ. 598, Latomia Estate Ltd v.Δημοκρατίας (2001) 3 Α.Α.Δ. 672, Δημοκρατία ν. Σπύρου (2007) 3 Α.Α.Δ. 533, Δημοκρατία ν. Shalaeva(2010) 3 Α.Α.Δ. 598) Ούτε μπορούν να γίνουν αποδεκτοί ισχυρισμοί που εγείρονται για πρώτη φορά στην Γραπτή Αγόρευση της Αιτήτριας που δεν έχουν καταγραφεί στο δικόγραφο της προσφυγής της (Βλέπε σχετικά Φλωρεντία Πετρίδου ν.

Επιτρο­πής Δημόσιας Υπηρεσίας, (2004) 3 Α.Α.Δ. 636).

Λαμβάνοντας υπόψη τις πιο πάνω νομολογιακές αρχές που εφαρμόζονται και στην παρούσα υπόθεση, προχωρώ να εξετάσω λόγους ακύρωσης που πληρούν τις προϋποθέσεις αιτιολόγησης και μπορούν να συνδεθούν με πραγματικά γεγονότα και νομικά σημεία της υπόθεσης.

Με βάση το Άρθρο 13 (1Α) περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2022, (Ν.6(Ι)/2000) «Όταν ταυτόχρονες αιτήσεις από μεγάλο αριθμό υπηκόων τρίτων χωρών ή ανιθαγενών καθιστούν αδύνατη στην πράξη την έγκαιρη διεξαγωγή συνεντεύξεων επί της ουσίας κάθε αίτησης από την Υπηρεσία Ασύλου, το Υπουργικό Συμβούλιο δύναται με διάταγμα, το οποίο δημοσιεύεται στην Επίσημη Εφημερίδα της Δημοκρατίας, να προβλέπει ότι εμπειρογνώμονες από άλλα κράτη μέλη, οι οποίοι επιστρατεύονται από την Ευρωπαϊκή Υπηρεσία Υποστήριξης για το Άσυλο ή από άλλο συναφή οργανισμό, μπορούν προσωρινά να συμμετέχουν στη διενέργεια των συνεντεύξεων αυτών.[…]. Υπάρχει σχετικό διάταγμα του Υπουργικού Συμβουλίου στις 13/09/19 με την Κ.Δ.Π.297/2019 για συνδρομή εμπειρογνωμόνων από την ΕΥΥΑ, (ερυθρό 28-22) διοικητικού φακέλου στο εξής «Δ.Φ.») ο δε ισχυρισμός της Αιτήτριας ότι η συμμετοχή του λειτουργού της ΕΥΥΑ στις συνεντεύξεις θα πρέπει να συνοδεύεται με συμμετοχή λειτουργού της Υπηρεσίας Ασύλου δεν βρίσκει έρεισμα ούτε στο γράμμα ούτε στο πνεύμα της πρόνοιας του Νόμου και/ή της Οδηγίας 2013/32/ΕΕ ΤΟΥ ΕΥΡΩΠΑΪΚΟΥ ΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟΥ ΚΑΙ ΤΟΥ ΣΥΜΒΟΥΛΙΟΥ της 26ης Ιουνίου 2013 σχετικά με κοινές διαδικασίες για τη χορήγηση και ανάκληση του καθεστώτος διεθνούς προστασίας (αναδιατύπωση), συνεπώς απορρίπτεται.

Απορρίπτεται και η θέση της Αιτήτριας ότι αναρμοδίως οι λειτουργοί της ΕΥΥΑ προβαίνουν σε εισηγήσεις/εκθέσεις προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου. Στην υπόθεση με Αρ.453/21 M.P.B. v Κυπριακής Δημοκρατίας μέσω Υπηρεσίας Ασύλου, ημερ.10/01/22, επί παρόμοιου ισχυρισμού επί αυτού του θέματος αποφασίστηκαν τα ακόλουθα, τα οποία και υιοθετούνται για σκοπούς της παρούσας απόφασης:

«Αρχικά σημειώνω ότι στα πλαίσια συμφωνημένης παροχής βοήθειας από την EASO προς την Κυπριακή Δημοκρατία, οι εξουσιοδοτημένοι λειτουργοί της EASO βοηθούν στην εξέταση της υπόθεσης. Οι λειτουργοί της EASO ενεργούν για την Υπηρεσία Ασύλου και η απόφαση λαμβάνεται από την κυπριακή Υπηρεσία Ασύλου.

[.]

Περαιτέρω, σημειώνω ότι η αρμοδιότητα ενός διοικητικού οργάνου καθορίζεται ή από το Σύνταγμα ή από το νόμο ή από κανονιστική ή διοικητική πράξη που εκδίδεται κατ' εξουσιοδότηση νόμου.

Επί τούτου παραπέμπω στον Κανονισμό (ΕΕ) αριθ. 439/2010 του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 19ης Μαΐου 2010, για την ίδρυση Ευρωπαϊκής Υπηρεσίας Υποστήριξης για το Άσυλο, ο οποίος και αποτελεί πηγή δικαίου στην Κυπριακή έννομη τάξη δυνάμει του Άρθρου 1Α του Συντάγματος. Παραθέτω το περιεχόμενο των Άρθρων 10, 13, 14 και 18 του Κανονισμού 439/2010 τα οποία και παραθέτω:

«Άρθρο 10

Δράσεις στήριξης στα κράτη μέλη

Κατόπιν αιτήσεως των ενδιαφερόμενων κρατών μελών, η Υπηρεσία Υποστήριξης συντονίζει τις δράσεις στήριξης των κρατών μελών των οποίων τα συστήματα ασύλου και υποδοχής υφίστανται ιδιαίτερες πιέσεις και, μεταξύ άλλων, συντονίζει:

α) τη δράση υπέρ των κρατών μελών που υφίστανται στην ιδιαίτερες πιέσεις προς διευκόλυνση της αρχικής ανάλυσης των αιτήσεων ασύλου που εξετάζονται από τις αρμόδιες εθνικές αρχές,

β)τη δράση που επιτρέπει τη διάθεση κατάλληλων δομών υποδοχής από το κράτος μέλος που υφίσταται ιδιαίτερες πιέσεις, ιδίως επείγουσας στέγασης, μέσων μεταφοράς και ιατρικής βοήθειας,

γ)τις ομάδες υποστήριξης για το άσυλο, οι λεπτομέρειες λειτουργίας των οποίων καθορίζονται στο κεφάλαιο 3.

[.]

Άρθρο 13

Συντονισμός

1. Το ή τα κράτη μέλη που υφίστανται ιδιαίτερες πιέσεις μπορούν να ζητήσουν από την Υπηρεσία Υποστήριξης να αποστείλει ομάδα υποστήριξης για το άσυλο. Το αιτούν ή τα αιτούντα κράτη μέλη παρέχουν ιδίως περιγραφή της κατάστασης, δηλώνουν τους στόχους της αίτησης για αποστολή ομάδων και διευκρινίζουν τις εκτιμώμενες απαιτήσεις αποστολής ομάδων, σύμφωνα με το άρθρο 18 παράγραφος 1.

2. Ανταποκρινόμενη σε ένα τέτοιο αίτημα, η Υπηρεσία Υποστήριξης μπορεί να συντονίζει την απαιτούμενη επιχειρησιακή και τεχνική συνδρομή για το ή τα αιτούντα κράτη μέλη και την αποστολή, για περιορισμένο χρονικό διάστημα, ομάδας υποστήριξης για το άσυλο στην επικράτεια του ή των εν λόγω κρατών μελών με βάση επιχειρησιακό σχέδιο, κατά το άρθρο 18.

Άρθρο 14

Τεχνική συνδρομή

Οι ομάδες υποστήριξης για το άσυλο παρέχουν εμπειρογνωσία, όπως συμφωνήθηκε στο επιχειρησιακό σχέδιο κατά το άρθρο 18, ιδίως όσον αφορά τις υπηρεσίες διερμηνείας, πληροφορίες όσον αφορά τις χώρες καταγωγής και γνώση όσον αφορά την εξέταση και τη διαχείριση των φακέλων ασύλου, στο πλαίσιο των δράσεων στήριξης προς τα κράτη μέλη στα οποία αναφέρεται το άρθρο 10.

[.]

Άρθρο 18

Επιχειρησιακό σχέδιο

1. Ο εκτελεστικός διευθυντής και το αιτούν κράτος μέλος εγκρίνουν επιχειρησιακό σχέδιο, όπου καθορίζονται με ακρίβεια οι συνθήκες αποστολής των ομάδων υποστήριξης για το άσυλο. Το επιχειρησιακό σχέδιο περιλαμβάνει:

α)την περιγραφή της κατάστασης, του τρόπου δράσης και των στόχων της αποστολής, συμπεριλαμβανομένου του επιχειρησιακού στόχου,

β)την προβλεπόμενη διάρκεια της αποστολής της ομάδας,

γ)τη γεωγραφική περιοχή ευθύνης στο αιτούν κράτος μέλος, στο οποίο αποστέλλονται οι ομάδες,

δ)την περιγραφή των καθηκόντων και των ειδικών οδηγιών για τα μέλη των ομάδων, συμπεριλαμβανομένων των βάσεων δεδομένων που έχουν την άδεια να συμβουλεύονται, καθώς και τον εξοπλισμό που δύνανται να χρησιμοποιούν στο κράτος μέλος και,

ε)τη σύνθεση των ομάδων.

2. Για οποιεσδήποτε τροποποιήσεις ή προσαρμογές του επιχειρησιακού σχεδίου απαιτείται η συμφωνία του εκτελεστικού διευθυντή και του αιτούντος κράτους μέλους. Η Υπηρεσία Υποστήριξης αποστέλλει πάραυτα αντίγραφο του τροποποιημένου ή προσαρμοσμένου επιχειρησιακού σχεδίου στα συμμετέχοντα κράτη μέλη.»

Από τα ανωτέρω προκύπτει ότι τα καθήκοντα και οι αρμοδιότητες της ομάδας υποστήριξης της EASO στο έδαφος του συμμετέχοντα κράτους μέλους ρυθμίζονται από το εκάστοτε συμφωνημένο επιχειρησιακό σχέδιο.»

Υπάρχει σχετικό επιχειρησιακό σχέδιο για την χρονική περίοδο του 2020[1], για την χρονική περίοδο 2021[2] όπως επίσης και για την χρονική περίοδο 2022-2024[3] μεταξύ ΕΥΥΑ και Κυπριακής Δημοκρατίας. Συνεπώς, κατά τον επίδικο χρόνο της συνέντευξης της Αιτήτριας και της ημερομηνίας ετοιμασίας έκθεσης/εισήγησης από τον λειτουργό της ΕΥΥΑ υπήρχε σε ισχύ σχετικό επιχειρησιακό σχέδιο. Συνεπώς, η παροχή βοήθειας και υποστήριξης προς την Υπηρεσία Ασύλου από λειτουργό της EΥΥΑ στα πλαίσια εξέτασης της αίτησης της Αιτήτριας από την Υπηρεσία Ασύλου, έγινε στα πλαίσια της υφιστάμενης εθνικής και ευρωπαϊκής νομοθεσίας, ενόσω είχε ήδη υπογραφεί και τεθεί σε ισχύ το επιχειρησιακό σχέδιο μεταξύ της ΕΥΥΑ και της Κυπριακής Δημοκρατίας.

Ούτε από τις πιο πάνω πρόνοιες προκύπτει ότι οι λειτουργοί της ΕΥΥΑ δεν μπορούν να διεκπεραιώνουν συνεντεύξεις και εισηγήσεις/εκθέσεις επί αιτημάτων ασύλου, ούτε δε τους έχει μεταβιβασθεί αποφασιστική αρμοδιότητα επί των αιτήσεων ασύλου, η οποία λαμβάνεται από εξουσιοδοτημένο, από τον Υπουργό Εσωτερικών, πρόσωπο.

Όπως δε προκύπτει από την Ένσταση και το περιεχόμενο του ΔΦ η απόφαση και/ή η έγκριση της έκθεσης για απόρριψη της αίτησης λήφθηκε από την κα Ανδρέου που είναι εγκύρως εξουσιοδοτημένη από τον Υπουργό για να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου και/ή να προχωρεί σε έκδοση αποφάσεων επί αιτημάτων διεθνούς προστασίας με βάση την σχετική εξουσιοδότηση ημερομηνίας 13/10/20 που βρίσκεται στο ερυθρό 71 ΔΦ (η οποία εξουσιοδότηση είναι σε σύμπνοια με το Άρθρο 2 του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2022, (Ν.6(Ι)/2000).

Η κα Ανδρέου ενέκρινε την έκθεση/εισήγηση του λειτουργού της ΕΥΥΑ και δεν υπάρχει οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι δεν μελέτησε το αίτημα, των σχετικών στοιχείων της υπόθεσης και των αιτιάσεων της Αιτήτριας προτού λάβει την προσβαλλόμενη απόφαση. Με μονογραφή της, σφραγίδα του ονόματος της, ημερομηνία και την σχετική ένδειξη «Η εισήγηση σας για απόρριψη της αίτηση ασύλου εγκρίνεται», τεκμαίρεται ότι συμφώνησε προς όλα όσα τέθηκαν ενώπιον της στην λεπτομερή εισήγηση μετά από εξέταση τους.

Ούτε μπορεί να θεωρηθεί αυτή η ενέργεια ως απεμπόληση εξουσίας της να αποφασίζει και η έγκριση της απόρριψης του αιτήματος της Αιτήτριας και η απόφαση ενσωματώνει στην ουσία και την εισήγηση του λειτουργού της ΕΥΥΑ η οποία είναι υπό τύπο πρακτικού απόφασης. (Βλέπε Υπ' Αριθμό 1360/15, Tuong v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερ.28/02/19)

Αναφορικά με τον ισχυρισμό για παραβίαση του Άρθρου 13 περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2022 (Ν.6(Ι)/2000) διαπιστώνω από τα στοιχεία του φακέλου της Αιτήτριας ότι ενημερώθηκε πλήρως από τον λειτουργό της ΕΥΥΑ για τα δικαιώματα και τις υποχρεώσεις της. Κατά την συνέντευξη της έγιναν επαρκείς ερωτήσεις για να περιγράψει τους λόγους που υπέβαλε αίτημα ασύλου όπως επίσης και άλλα ζητήματα που αφορούν τις προσωπικές της περιστάσεις.

Τηρήθηκε η νενομισμένη διαδικασία και της παραχωρήθηκε το δικαίωμα της δωρεάν βοήθειας διερμηνέα σε γλώσσα κατανοητή σε αυτήν (English – ερυθρό 53 Δ.Φ.). Μετά το πέρας της συνέντευξης ο λειτουργός της ΕΥΥΑ, ο διερμηνέας και η Αιτήτρια υπέγραψαν κάθε σελίδα της συνέντευξης όπως επίσης στο τέλος του εντύπου της συνέντευξης, βεβαιώνοντας πως όσα καταγράφηκαν αντικατοπτρίζουν επακριβώς τις δηλώσεις της.

Εάν η Αιτήτρια δεν αντιλαμβανόταν την διαδικασία ή την οποιαδήποτε ερώτηση θα μπορούσε να ζητήσει διευκρινίσεις από τον διερμηνέα (Βλέπε Abul Kalam Kalam ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2006) 3 Α.Α.Δ. 585). Επομένως, δεν εντοπίζω οτιδήποτε παράτυπο, παράνομο και μεμπτό στην διαδικασία που ακολουθήθηκε που μπορεί να οδηγήσει σε ακύρωση της προσβαλλόμενης απόφασης.

Η διαδικασία της συνέντευξης ήτο σε πλήρη σύμπνοια με το Άρθρο 13 & 13Α του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2022 (Ν.6(Ι)/2000). Απορριπτέος κρίνεται και ο σχετικός με την διαδικασία συνέντευξης ισχυρισμός περί μη καταλληλόλητας του διερμηνέα και μη κατάρτισης του λειτουργού της ΕΥΥΑ που διενήργησε την συνέντευξή, καθότι ούτε εδώ - όπως και στον ισχυρισμό για παράτυπη διαδικασία - ανατράπηκε το τεκμήριο της κανονικότητας που διέπει διοικητικές πράξεις της διοίκησης, με βάση τη πάγια νομολογία.

Όπως τονίστηκε στην Υπόθ.Αρ.801/1999, Μαυρονύχη v. Δημοκρατίας, ημερ.12/03/2001, η διοίκηση τεκμαίρεται πως λειτουργεί σύμφωνα με το Νόμο, εκτός όπου καθαρά αποδεικνύεται πως αυτό δεν συμβαίνει. Στην προκειμένη περίπτωση δεν προκύπτει από τα ενώπιον μου στοιχεία να έχουν επισυμβεί τα όσα υποδεικνύονται από την Αιτήτρια (Βλέπε Χριστίνα Μιχαηλίδου ν.

Δημοκρατίας, (2009) 4 Α.Α.Δ. 929). Στο πλαίσιο δε της κανονικότητας των διοικητικών πράξεων, επί των οποίων υπάρχει μαχητό τεκμήριο, δεν νοείται ανατροπή του με τα όσα επιχειρηματολογεί η πλευρά της Αιτήτριας μέσω του συνηγόρου της. Ούτε έχει προσκομιστεί οποιαδήποτε μαρτυρία επί αυτού του λόγου ακύρωσης που να ανατρέπει τα όσα προκύπτουν από το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου της Αιτήτριας.

Σε κάθε περίπτωση το ίδιο το Δικαστήριο αντλώντας τις εξουσίες που ορίζονται στο Άρθρο 11 του περί της Ίδρυσης και Λειτουργίας Διοικητικού Δικαστηρίου Διεθνούς Προστασίας Νόμων του 2018 έως 2020, (Ν. 73(I)/2018), προχωρεί σε εξέταση της ουσίας της αίτησης της Αιτήτριας και των στοιχείων του ΔΦ σε συνδυασμό με τους εγειρόμενους λόγους ακύρωσης που αφορούν έλλειψη δέουσας έρευνας, ανεπαρκούς αιτιολόγησης και πλάνης της προσβαλλόμενης πράξης και της ισχυριζόμενης παράλειψης των Καθ΄ ων η αίτηση να εξετάσουν το ενδεχόμενο παροχής στην Αιτήτρια του καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας.

Η Αιτήτρια κατάγεται από την πόλη Bameda στη Βορειοδυτική περιοχή του Καμερούν (ερυθρό 48 ΔΦ). Ανήκει στην εθνοτική ομάδα Nkwen και μιλάει αγγλικά και την γλώσσα Nkwen (ερυθρά 52-50 ΔΦ). Η Αιτήτρια ισχυρίστηκε ότι ήταν φοιτήτρια νομικής στο University of Bamenda Bambili στην πόλη Bambili, εντούτοις αναγκάστηκε να τερματίσει τις σπουδές στο δεύτερο επίπεδο φοίτησης λόγω της κρίσης (ερυθρά 51-50 ΔΦ).

Η Αιτήτρια ανέφερε ως λόγο αναχώρησης από την χώρα τον ισχυρισμό ότι δεν είναι ασφαλές για τον οποιοδήποτε εκεί και ειδικότερα για την ίδια καθώς οι φοιτητές και/ή δικηγόροι αποτελούν στόχο τον αποσχιστών Ambazonians[4]. Ισχυρίστηκε επίσης ότι υπήρξαν απαγωγές φοιτητών νομικής στο παρελθόν. Όσον αφορά την ίδια, δήλωσε ότι υπήρξε θύμα βιασμού από δύο Ambazonians καθώς βρισκόταν στο δωμάτιο της στις φοιτητικές εστίες (ερυθρά 45- 42 ΔΦ) Περαιτέρω, ανέφερε ότι, ο πατέρας της πέθανε ως αποτέλεσμα της κρίσης όταν κτυπήθηκε από αδέσποτη σφαίρα και ότι το οικογενειακό της σπίτι έχει καεί ολοσχερώς (ερυθρά 45, 42-41 ΔΦ).

Όμως οι αναφορές της ήταν αόριστες και μη λεπτομερείς. Αναφορικά στον ισχυρισμό της ότι είχε βιαστεί από δύο Ambazonians («Amba boys»), δεν έδωσε λεπτομέρειες σχετικά με το γιατί η ίδια πίστευε ότι ήταν όντως Ambazonians οι θύτες. Υπέπεσε δε σε αντιφάσεις καθώς διαψεύδει τον ίδιο της τον ισχυρισμό δηλώνοντας ότι δεν ήταν σίγουρη εάν οι δύο θύτες ήταν όντως Ambazonians ή άτομα που επέλεξαν να εκμεταλλευτούν την κρίση και να προσποιηθούν ότι είναι Ambazonians για να διαπράξουν το εν λόγω έγκλημα εναντίον της (ερυθρό 43 ΔΦ).

Η Αιτήτρια ανέφερε, επίσης, ότι ο πατέρας της είχε σκοτωθεί από αδέσποτη σφαίρα (ερυθρό 42 ΔΦ) και το οικογενειακό της σπίτι κάηκε (ερυθρό 41 ΔΦ). Ωστόσο δεν ήταν σε θέση να προσδιορίσει ποιος σκότωσε τον πατέρα της, εάν δηλαδή ήταν η αστυνομία, οι Ambazonians, ή κάποιος τρίτος. Πέραν τούτου, η Αιτήτρια δεν φαίνεται να ξέρει καν τον λόγο για τον οποίο σκοτώθηκε ο πατέρας της, ούτε πότε ακριβώς σκοτώθηκε (ερυθρό 42 Δ.Φ).

Τέλος, σχετικά με την φερόμενη επίθεση στο οικογενειακό της σπίτι το οποίο κάηκε μια βδομάδα μετά τον θάνατο του πατέρα της (ερυθρό 42 ΔΦ), στη συνέντευξη ανέφερε ότι κάηκαν κι άλλα σπίτια στην περιοχή χωρίς όμως να δίνει πληροφορίες για το ποιος και γιατί έκαψε τα σπίτια, ή εάν ήταν μια επίθεση ή διαφορετικές επιθέσεις, χωρίς να μπορέσει να δώσει αρκετές πληροφορίες σχετικά με το συμβάν (ερυθρό 41 ΔΦ).

Όπως προκύπτει δε και από την έκθεση/εισήγηση του λειτουργού της ΕΥΥΑ, έγιναν δεκτοί οι ισχυρισμοί της Αιτήτριας για τα προσωπικά της στοιχεία, τη χώρα καταγωγής της και το προφίλ της, ενώ απορρίφθηκε ο ισχυρισμός της ότι υπήρξε θύμα βιασμού από Ambazonians επειδή είναι φοιτήτρια νομικής, αλλά και ότι ο πατέρας της πέθανε από αδέσποτη σφαίρα και το οικογενειακό τους σπίτι κάηκε. Παρόλο που δεν τεκμηριώθηκε η εσωτερική αξιοπιστία και εξωτερική αξιοπιστία της Αιτήτριας για τον ως άνω ισχυρισμό, έγινε αξιολόγηση για την κατάσταση στην χώρα καταγωγής και συνήθους διαμονής της (ερυθρά 65-62 ΔΦ) για τους σκοπούς παροχής σε αυτήν καθεστώτος συμπληρωματικής προστασίας[5]. Κατέληξε δε ότι δεν θα αντιμετωπίσει κίνδυνο σε περίπτωση επιστροφής της.

Το ίδιο το Δικαστήριο αφού διεξήλθε των λεπτομερειών της συνέντευξης διαπιστώνει, όπως και η εισήγηση του λειτουργού, ότι δεν θα μπορούσε να γίνει αποδεκτό το μέρος της ιστορίας της που την οδήγησε να εγκαταλείψει την χώρα της λόγω του ότι υπήρξε θύμα βιασμού από Ambazonians, ή/και ότι ο πατέρας της σκοτώθηκε από αδέσποτη σφαίρα ενώ το οικογενειακό της σπίτι κάηκε ολοσχερώς.

Δεν έδωσε αναγκαίες και/ή ικανοποιητικές πληροφορίες και ζητήματα τα οποία θα αναμενόταν από την Αιτήτρια να γνωρίζει με λεπτομέρεια. Οι ισχυρισμοί της θα πρέπει να παρουσιάζουν συνοχή και αληθοφάνεια και να μην προκύπτουν αντιφάσεις και ανακρίβειες. Δεν παρείχε κάθε διαθέσιμη βοήθεια στον εξεταστή για τη διαπίστωση των στοιχείων της υπόθεσής της, ούτε τεκμηρίωσε τους ισχυρισμούς της με επαρκή λεπτομέρεια ή/και έγγραφα.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί ότι μετά από άδεια του Δικαστηρίου η Αιτήτρια προσκόμισε μαρτυρία μέσω ένορκης δήλωσης - ημερομηνίας 21/02/23, δεν έτυχε όμως, αντεξέτασης από τους Καθ΄ ων η αίτηση, ούτε διενεργήθηκαν ερωτήσεις του Δικαστηρίου επι αυτής καθότι ζητήθηκε από τον δικηγόρο της όπως αυτή αποσυρθεί και όπως μη ληφθεί υπόψη από το Δικαστήριο.

Ως εκ τούτου, δεν προσκομίστηκαν οποιαδήποτε έγγραφα ή στοιχεία ενώπιον του Δικαστηρίου για τεκμηρίωση των ισχυρισμών της. (Βλέπε Άρθρο 18 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2020, Ν.6(Ι)/2000). Σύμφωνα και με την § 205 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών, η Αιτήτρια θα έπρεπε:

«(i) να λέει την αλήθεια και να βοηθά τον εξεταστή με κάθε δυνατό τρόπο με την τεκμηρίωση των ισχυρισμών του με κάθε δυνατό τρόπο.

(ii) Να κάνει προσπάθεια να υποστηρίξει τα λεγόμενά του με κάθε διαθέσιμο τεκμήριο και να δώσει ικανοποιητική επεξήγηση για κάθε απουσία τεκμηρίων. Αν είναι αναγκαίο πρέπει να καταβάλει προσπάθεια να προσκομίσει επιπρόσθετα τεκμήρια.

(iii) Να παρέχει όλες τις σχετικές πληροφορίες που αφορούν τον εαυτό του και τις προγενέστερες εμπειρίες του με όσο το δυνατόν περισσότερες λεπτομέρειες για να καταστήσει ικανό τον εξεταστή να αποδείξει τους σχετικούς ισχυρισμούς. Αναμένεται ότι θα του ζητηθεί να δώσει μια συνεκτική εξήγηση όλων των λόγων που επικαλείται για υποστήριξη του αιτήματός του για προσφυγικό καθεστώς και θα πρέπει να απαντήσει σε όλες τις ερωτήσεις που θα του υποβληθούν.»

Με βάση τα ανωτέρω δεν θα μπορούσε να τύχει του ευεργετήματος της αμφιβολίας το οποίο δίνεται μόνο όταν έχουν προσκομισθεί όλα τα διαθέσιμα αποδεικτικά στοιχεία και όταν ο εξεταστής είναι γενικά ικανοποιημένος από την αξιοπιστία της Αιτήτριας (Βλέπε §204 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών).

Τα γεγονότα της περίπτωσης της σε συνάρτηση με τα στοιχεία του φακέλου και τις αιτιάσεις της δεν προκύπτει να συντρέχουν στο πρόσωπο της εκείνα τα υποκειμενικά και αντικειμενικά κριτήρια που μπορούν να στοιχειοθετήσουν το γεγονός ότι εγκατέλειψε την χώρα καταγωγής της και δεν επιθυμεί να επιστρέψει σε αυτή λόγω δικαιολογημένου φόβου δίωξης (§37-38 του Εγχειριδίου για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων, του Ύπατου Αρμοστή των Ηνωμένων Εθνών) Συνεπώς, η κατάληξη της Υπηρεσίας Ασύλου είναι αιτιολογημένη, λήφθηκε μετά από δέουσα έρευνα και στα πλαίσια του Νόμου καθότι από τα γεγονότα που τέθηκαν ενώπιον της και από τις παραστάσεις της Αιτήτριας δεν πληρούνται οι προϋποθέσεις του Άρθρου 3 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2022, (Ν.6(Ι)/2000), απέτυχε να καταδείξει ότι σε περίπτωση επιστροφής στην χώρα καταγωγής της, υπάρχει κίνδυνος δίωξης της για λόγους φυλετικούς, θρησκευτικούς, ιθαγένειας ή ιδιότητας μέλους συγκεκριμένου κοινωνικού συνόλου ή πολιτικών αντιλήψεων.

Από τα ενώπιον μου στοιχεία, επίσης, καταδεικνύεται ότι η λειτουργός της ΕΥΥΑ εξέτασε μέσω επίσημων πηγών πληροφόρησης και κατά πόσο η Αιτήτρια θα υπόκειτο σε περίπτωση επιστροφής της στην χώρα καταγωγής σε οποιαδήποτε τέτοια σοβαρή και αδικαιολόγητη βλάβη ως προσδιορίζεται στο Άρθρο 19 του περί Προσφύγων Νόμου 2000 έως 2022, Ν.6(Ι)/2000, καταλήγοντας ότι τέτοιος κίνδυνος δεν υφίσταται. (ερυθρό 75 Δ.Φ.) Αναφορικά με την κατάσταση ασφαλείας στην περιοχή συνήθους διαμονής της Αιτήτριας σημειώνεται ότι, το Άρθρο 15(γ) της Ευρωπαϊκής Οδηγίας 2011/95/ΕΕ που αντιστοιχεί στο Άρθρο 19(2)(γ) των περί Προσφύγων Νόμων του 2000 έως 2022 (Ν. 6(Ι)/2000), διαλαμβάνει πως «σοβαρή βλάβη» σημαίνει «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης». Σε σχέση με αυτό το θέμα, ήτοι δηλαδή τί συνιστάται «διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης» στην υπόθεση Diakité C-285/12 το ΔΕΕ κατέληξε πως πρέπει να δοθεί μια ερμηνεία, αυτόνομη από το διεθνές ανθρωπιστικό δίκαιο, καθώς επίσης έθεσε ένα κατώτατο επίπεδο/όριο (lower threshold) ως προς το κατά πόσο μια «ένοπλη σύρραξη» λαμβάνει χώρα, αναφέροντας στη σκέψη 35[6]:

«[…] το άρθρο 15 στοιχείο γ) της οδηγίας 2004/83 έχει την έννοια ότι η ύπαρξη εσωτερικής ένοπλης συρράξεως πρέπει να γίνεται δεκτή, όσον αφορά την εφαρμογή της διατάξεως αυτής, όταν οι τακτικές δυνάμεις ενός κράτους συγκρούονται με μία ή περισσότερες ένοπλες ομάδες ή όταν δύο ή περισσότερες ένοπλες ομάδες συγκρούονται μεταξύ τους, χωρίς να είναι αναγκαίο να είναι δυνατός ο χαρακτηρισμός της συρράξεως αυτής ως ένοπλης συρράξεως που δεν έχει διεθνή χαρακτήρα, υπό την έννοια του διεθνούς ανθρωπιστικού δικαίου, και χωρίς η ένταση των ενόπλων συγκρούσεων, το επίπεδο οργανώσεως των εμπλεκομένων ενόπλων δυνάμεων ή η διάρκεια της συρράξεως να αποτελεί αντικείμενο αυτοτελούς εκτιμήσεως σε σχέση με την εκτίμηση του βαθμού βίας που δεσπόζει στην οικεία επικράτεια.»[7]

Η ύπαρξη «ένοπλης σύρραξης» στο έδαφος μιας χώρας ή μιας περιοχής της ή διάφορων περιοχών της, αν και αναγκαία, δεν είναι επαρκής προϋπόθεση από μόνη της για την παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας.[8] Στην υπόθεση Elgafaji C-465/07 (σκέψη 34) το ΔΕΕ αποφάνθηκε ότι ο όρος «αδιάκριτη» σημαίνει ότι η βία «μπορεί να επεκταθεί σε άτομα ανεξαρτήτως των προσωπικών περιστάσεών τους»[9]. Συγκεκριμένα, στη σκέψη 35 και 39 καταγράφεται ότι[10]:

«[…] ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που χαρακτηρίζει την υπό εξέλιξη ένοπλη σύρραξη … [πρέπει να] είναι τόσο υψηλός, ώστε υπάρχουν ουσιώδεις λόγοι να εκτιμάται ότι ο άμαχος ο οποίος θα επιστρέψει στην οικεία χώρα ή, ενδεχομένως, περιοχή θα αντιμετωπίσει, λόγω της παρουσίας του και μόνον στο έδαφος αυτής της χώρας ή της περιοχής, πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή απειλή κατά το άρθρο 15 στοιχείο γ) της οδηγίας.»

«[…] πρέπει να διευκρινισθεί ότι όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών της καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας.»

Η «εξατομίκευση» που απαιτείται για να καταδειχθεί ότι η απειλή είναι «προσωπική» μπορεί να επιτευχθεί είτε λόγω παραγόντων «ειδικού κινδύνου», οι οποίοι σχετίζονται με τα ιδιαίτερα χαρακτηριστικά ή τις περιστάσεις ενός προσώπου, είτε λόγω παραγόντων «γενικού κινδύνου», οι οποίοι προκύπτουν από εξαιρετική κατάσταση πολύ υψηλού βαθμού βίας[11]. Όσο περισσότερο ο αιτών είναι σε θέση να αποδείξει ότι θίγεται ειδικώς λόγω των χαρακτηριστικών της καταστάσεώς του, τόσο μικρότερος θα είναι ο βαθμός της αδιακρίτως ασκούμενης βίας που απαιτείται προκειμένου ο αιτών να τύχει της επικουρικής προστασίας (Elgafaji, σκέψη 39· Diakité, σκέψη 31). Το αντίστροφο ισχύει επίσης: κατ’ εξαίρεση, ο βαθμός βίας μπορεί να είναι τόσο υψηλός ώστε ένας άμαχος να διατρέχει πραγματικό κίνδυνο να εκτεθεί σε σοβαρή βλάβη απλώς και μόνο λόγω της παρουσίας του στο έδαφος της επηρεαζόμενης χώρας ή περιοχής[12].

Αναφορικά, τώρα, με την περιοχή επιστροφής της Αιτήτριας, διεθνείς πηγές πληροφόρησης αναφέρουν ότι η κατάσταση στις βορειοδυτικές και νοτιοδυτικές περιοχές του Καμερούν παραμένει σκληρή λόγω της κρίσης του αγγλόφωνου τμήματος της χώρας και των προσπαθειών αποσχισμού, με συνεχιζόμενες βίαιες επιθέσεις σε σχολεία και πανεπιστήμια, αλλά και σε εγκαταστάσεις υγείας.

Οι συνεχείς συγκρούσεις μεταξύ κρατικών και μη-κρατικών ομάδων έχει ως αποτέλεσμα θανάτους, αλλά και εκτοπισμό πολλών αμάχων.[13] Πρόσφατα περιστατικά ασφαλείας στην ευρύτερη περιοχή διαμονής της Αιτήτριας αποτελούν επίθεση αυτονομιστών τον 4ο/2022 στην πανεπιστημιούπολη της Bamenda από αυτονομιστές, με αποτέλεσμα τουλάχιστον πέντε τραυματίες.[14] Έρευνα της Διεθνούς Αμνηστίας (Amnesty International) για το 2022 καταγράφει επίσης μια δολοφονία μιας νοσοκόμας και τραυματισμού 2 λειτουργών υγείας που ήταν μαζί της, όταν αυτονομιστές άνοιξαν πυρ εναντίον του αυτοκινήτου τους μόλις έξω από την πόλη Bamenda.

Σύμφωνα με τα στοιχεία του ACLED, στο χωριό της Αιτήτριας, το Nkwen, για το διάστημα από 26/05/22 - 26/05/23, σημειώθηκαν 15 περιστατικά ασφαλείας τα οποία είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 9 ανθρώπων. Μεταξύ αυτών, περιστατικά ήταν 3 μάχες (3 θάνατοι), 8 ήταν περιστατικά βίας κατά αμάχων (5 θάνατοι), 3 ήταν εξεγέρσεις / ταραχές (1 θάνατοι) και 1 ήταν διαμαρτυρία (κανένας θάνατος).

Όσο αφορά την ευρύτερη περιοχή της Βορειοδυτικής περιοχής του Καμερούν, κατά την ίδια περίοδο, σημειώθηκαν 262 περιστατικά που είχαν ως αποτέλεσμα τον θάνατο 367 ατόμων. Μεταξύ αυτών, περιστατικά ήταν 71 μάχες, 6 εκρήξεις, 129 ήταν περιστατικά βίας κατά αμάχων, 34 στρατηγικές εξελίξεις, 11 ήταν εξεγέρσεις / ταραχές και 11 ήταν διαμαρτυρίες.

Δεδομένου δε ότι ο συνολικός πληθυσμός της Βοριοδυτικής Περιοχής του Καμερούν ανέρχεται σε 1.968.600 κατοίκους, σύμφωνα με επίσημη πρόβλεψη που έλαβε χώρα το έτος 2015,[15] καθίσταται κατανοητό ότι ο ανωτέρω αναφερόμενος αριθμός θανάτων στην εν λόγω περιοχή από περιστατικά ασφαλείας δεν ανέρχεται σε τόσο υψηλά επίπεδα σε σχέση με τον συνολικό πληθυσμό της περιοχής.

Εξετάζοντας τους δείκτες, συνάγεται το συμπέρασμα ότι στην περιοχή της Αιτήτριας δεν υπάρχει, γενικά, πραγματικός κίνδυνος να επηρεαστεί προσωπικά ένας άμαχος κατά την έννοια του άρθρου 15 γ) σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου λόγω αδιάκριτης ασκήσεως βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.

Παρόλο, που καταγράφεται η ύπαρξη (ανά διαστήματα) ορισμένων περιστατικών ασφαλείας σε διάφορες τοποθεσίες της περιοχής από την οποία κατάγεται και στην οποία διέμενε η Αιτήτρια – τα οποία όμως, λαμβανομένης και της παραπάνω ανάλυσης, δεν επαρκούν από μόνα τους για την παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση η αξιολόγηση της συχνότητας, έντασης, έκτασης και διάρκειας πιθανών περιστατικών βίας ή τρομοκρατικών ενεργειών καθώς και οι διαπιστούμενες απώλειες αμάχων λόγω των πράξεων αυτών στη συγκεκριμένη περιοχή δεν οδηγούν στον χαρακτηρισμό της κατάστασης εκεί ως κατάστασης γενικευμένης βίας - ούτε δημιουργούν σοβαρή προσωπική απειλή στην Αιτήτρια λόγω συνθηκών γενικευμένης βίας, κατά την έννοια της παραπάνω διάταξης.

Παρατηρώ δε ότι σε σχέση με πηγές/δημοσιεύματα που παρουσιάζει ο δικηγόρος της Αιτήτριας μέσω της Γραπτής Αγόρευσης - δεν γίνεται επαρκής σύνδεση της περίπτωσης της και/ή της περιοχής διαμονής της, ούτε υποδεικνύεται το συναφές απόσπασμα που συνδέει προσωπικά την Αιτήτρια και/ή ότι αυτά τα στοιχεία αφορούν στο πρόσωπο της Αιτήτριας, ούτε αποτελεί άμεση μαρτυρία περιστατικού.

Όπως αναφέρθηκε ανωτέρω η ύπαρξη «ένοπλης σύρραξης» στο έδαφος μιας χώρας ή μιας περιοχής της ή διάφορων περιοχών της, αν και αναγκαία, δεν είναι επαρκής προϋπόθεση από μόνη της για την παραχώρηση συμπληρωματικής προστασίας[16] καθότι ο όρος «αδιάκριτη» σημαίνει ότι η βία η οποία «μπορεί να επεκταθεί σε άτομα ανεξαρτήτως των προσωπικών περιστάσεών τους»[17].

Ορθά κρίθηκε ότι δεν υφίσταται λόγος να αναγνωριστεί στην Αιτήτρια το καθεστώς συμπληρωματικής προστασίας διότι στην περίπτωση της δεν έχουν τεκμηριωθεί οποιαδήποτε ατομικά χαρακτηριστικά ή στοιχεία που να υποδηλώνουν και να καταδεικνύουν ειδικώς ότι θα τεθεί σε κατάσταση που αυξάνει τον κίνδυνο σοβαρής βλάβης σε τέτοιο βαθμό που ενδεχομένως να μπορούσε να αντισταθμιστεί το επίπεδο αδιάκριτης βίας βάσει της αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας. Ούτε τo προφίλ της Αιτήτριας παρουσιάζει χαρακτηριστικά ευαλωτότητας ή σημεία ευπάθειας καθώς πρόκειται για ενήλικη, με ικανότητα να εργαστεί και να έχει πρόσβαση σε μέσα αυτοσυντήρησης, χωρίς αναπηρία και χωρίς ιστορικό κάποιας χρόνιας ασθένειας.

Από τα ενώπιον μου στοιχεία δεν διαπιστώνω ελλιπή έρευνα αλλά ούτε πλάνη περί το νόμο και των πραγματικών δεδομένων που λήφθηκαν υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου κατά την έκδοση της προσβαλλόμενης απόφασης. (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345). Ανυπόστατος κρίνεται και ο ισχυρισμός της Αιτήτριας για αναιτιολόγητη απόφαση. Η επάρκεια της αιτιολογίας είναι άρρηκτα συνδεδεμένη με τα πραγματικά και νομικά περιστατικά της υπόθεσης, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου της Αιτήτριας, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας με αποτέλεσμα να καθίσταται εφικτός ο δικαστικός έλεγχος. (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270).

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1300 έξοδα εναντίον της Αιτήτριας και υπέρ των Καθ' ων η Αίτηση.

Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.

[1] EASO Operational and Technical Assistance Plan to Cyprus 2020, https://www.easo.europa.eu/sites/default/files/operating-plan-cyprus-2020.pdf.

[2] OPERATING PLAN AGREED BY EASO AND THE REPUBLIC OF CYPRUS, https://euaa.europa.eu/sites/default/files/CY_OP2021_for_signature.pdf

[3] OPERATING PLAN1 2022-2024 AGREED BY THE EUROPEAN ASYLUM SUPPORT OFFICE2 AND THE REPUBLIC OF CYPRUS, https://euaa.europa.eu/sites/default/files/OP_CY_2022-2024.FINAL_.pdf

[4] Η Ambazonia, εναλλακτικά η «Ομοσπονδιακή Δημοκρατία της Αμβαζονίας» ή «Κράτος της Αμβαζονίας» είναι μια πολιτική οντότητα που ανακηρύχθηκε από αγγλόφωνους αυτονομιστές που επιδιώκουν την ανεξαρτησία από το Καμερούν – Βλέπε σχετικά Nkwain, Joseph (July 2022). "Current Insights into the Evolution of Cameroon English: The Contribution of the 'Anglophone Problem'". Athens Journal of Humanities & Arts. Athens: Athens Institute for Education and Research (ATINER).

[5] Άρθρο 15 (γ) της Οδηγίας 95/11/ΕΕ του Ευρωπαϊκού Κοινοβουλίου και του Συμβουλίου, της 13ης Δεκεμβρίου 2011, σχετικά με τις απαιτήσεις για την αναγνώριση των υπηκόων τρίτων χωρών ή των απάτριδων ως δικαιούχων διεθνούς προστασίας, για ένα ενιαίο καθεστώς για τους πρόσφυγες ή για τα άτομα που δικαιούνται επικουρική προστασία και για το περιεχόμενο της παρεχόμενης προστασίας που αντιστοιχεί στο Άρθρο 19 (2)(γ) του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000 έως 2020 διαλαμβάνει πως «σοβαρή απειλή» σημαίνει η «σοβαρή και προσωπική απειλή κατά της ζωής ή της σωματικής ακεραιότητας αμάχου, λόγω αδιάκριτης άσκησης βίας σε καταστάσεις διεθνούς ή εσωτερικής ένοπλης σύρραξης.»

[6] EASO, Άρθρο 15 στοιχείο γ) της οδηγίας για τις ελάχιστες απαιτήσεις ασύλου (2011/95/ΕΕ) Δικαστική Ανάλυση, Δεκέμβριος 2014, σελ. 16-17 – σημείο 1.2.1. Εσωτερική ένοπλη σύρραξη (https://easo.europa.eu/sites/default/files/Article-15c-QD_a-judicial-analysis-EL.pdf)

[7] Απόφαση του ΔΕΕ της 30ής Ιανουαρίου 2014 στην υπόθεση C-285/12, Aboubacar Diakité κατά Commissaire général aux réfugiés etaux apatrides, σκέψη 35

(http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=147061&pageIndex=0&doclang=EL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=14085613)

[8] EASO, Άρθρο 15 στοιχείο γ) της οδηγίας για τις ελάχιστες απαιτήσεις ασύλου (2011/95/ΕΕ) Δικαστική Ανάλυση, Δεκέμβριος 2014, σελ. 17 – σημείο 1.2.1.1. Διαφορά μεταξύ ορισμού της εσωτερικής ένοπλης σύρραξης και καθορισμού του βαθμού βίας (https://easo.europa.eu/sites/default/files/Article-15c-QD_a-judicial-analysis-EL.pdf)

[9] Απόφαση του ΔΕΕ (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 17ης Φεβρουαρίου 2009 στην υπόθεση C-465/07, Meki Elgafaji και Noor Elgafaji κατά Staatssecretaris van Justitie, σκέψη 34

(http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=76788&pageIndex=0&doclang=EL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=14091734)

[10] Απόφαση του ΔΕΕ (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 17ης Φεβρουαρίου 2009 στην υπόθεση C-465/07, Meki Elgafaji και Noor Elgafaji κατά Staatssecretaris van Justitie, σκέψεις 35 και 39

(http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=76788&pageIndex=0&doclang=EL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=14091734)

[11] EASO, Άρθρο 15 στοιχείο γ) της οδηγίας για τις ελάχιστες απαιτήσεις ασύλου (2011/95/ΕΕ) Δικαστική Ανάλυση, Δεκέμβριος 2014, σελ. 26 – 1.6.1. Γενικός κίνδυνος και ειδικός κίνδυνος (https://easo.europa.eu/sites/default/files/Article-15c-QD_a-judicial-analysis-EL.pdf)

[12] EASO, Άρθρο 15 στοιχείο γ) της οδηγίας για τις ελάχιστες απαιτήσεις ασύλου (2011/95/ΕΕ) Δικαστική Ανάλυση, Δεκέμβριος 2014, σελ. 26 – 1.6.2. Η έννοια της «αναπροσαρμοζόμενης κλίμακας» (https://easo.europa.eu/sites/default/files/Article-15c-QD_a-judicial-analysis-EL.pdf)

[13] UNOCHA, Cameroon Situation Report, December 2022, available at: Cameroon | Situation Reports (unocha.org).

[14] Cameroon Events of 2022, available at: https://www.hrw.org/world-report/2023/country-chapters/cameroon#:~:text=Government%20forces%20subjected%20Cameroonian%20asylum,thus%20impeding%20freedom%20of%20movement%2C (30/05/2023).

[15] Cameroon: Regions, Major Cities & Towns - Population Statistics, Maps, Charts, Weather and Web Information (citypopulation.de) (τελευταία προσπέλαση στις 30/05/2023).

[16] EASO, Άρθρο 15 στοιχείο γ) της οδηγίας για τις ελάχιστες απαιτήσεις ασύλου (2011/95/ΕΕ) Δικαστική Ανάλυση, Δεκέμβριος 2014, σελ. 17 – σημείο 1.2.1.1. Διαφορά μεταξύ ορισμού της εσωτερικής ένοπλης σύρραξης και καθορισμού του βαθμού βίας (https://easo.europa.eu/sites/default/files/Article-15c-QD_a-judicial-analysis-EL.pdf)

[17] Απόφαση του ΔΕΕ (τμήμα μείζονος συνθέσεως) της 17ης Φεβρουαρίου 2009 στην υπόθεση C-465/07, Meki Elgafaji και Noor Elgafaji κατά Staatssecretaris van Justitie, σκέψη 34(http://curia.europa.eu/juris/document/document.jsf?text=&docid=76788&pageIndex=0&doclang=EL&mode=lst&dir=&occ=first&part=1&cid=14091734)

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο