Legislator Case Law & Legislation
Υπόθ. Αρ.:976/2022 ECLI:CY:DDDP:2022:1107 AI generated

Court dismisses asylum appeal for late-filed claims, ruling administrative discretion and prior interview suffice.

Case Number Υπόθ. Αρ.:976/2022
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Administrative Court of International Protection dismissed the applicant's appeal against the Asylum Service's rejection of a late-filed asylum request. The applicant argued for a fresh examination of new grounds, but the court found the service had conducted a thorough review based on existing records and the applicant's prior interview. Consequently, the court upheld the decision, emphasizing that the applicant failed to provide new evidence or demonstrate why previous opportunities to present claims were insufficient.

Legislator headnote

AI generated

Ν. 6(I)/2000; The administrative authority possesses discretion to determine the scope of inquiry, and a late-filed claim is inadmissible if the applicant failed to present new evidence or substantiate safety concerns during the initial asylum proceedings.

Keywords

AI generated
asylum application late filing administrative discretion inadmissible claim safety assessment procedural fairness evidence evaluation

Cited Legislation

AI generated
Article 146 of the Constitution
Article 16D of the Law on Refugees 2000 to 2020 (Law 6(I)/2000)
Article 12B(3) of the Law on Refugees 2000 to 2020 (Law 6(I)/2000)

Cited Case Law

AI generated
Republic of Cyprus v. Municipality of Pyrgos and Others (1996) 3 AAΔ 503
Education Service Board v. Antonis Zamboglou (1997) 3 AAΔ 270
Androulla Zenoviu v. Republic of Cyprus (1997) 3 AAΔ 385
Stefanos Frangou v. Republic of Cyprus (1998) 3 AAΔ 270
Antonis Rafitis v. Republic of Cyprus and Others (2002) 3 AAΔ 345
ECLI:CY:DDDP:2022:1107
Court dismisses asylum appeal for late-filed claims, ruling administrative discretion and prior interview suffice.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Kυπριακή Δημοκρατία μέσω του Yπουργικού Συμβουλίου και Άλλος ν. Koινότητας Πυργών μέσω του Kοινοτάρχη και της Xωριτικής Aρχής Πυργών και Άλλων (1996) 3 ΑΑΔ 503

Eπιτροπή Eκπαιδευτικής Yπηρεσίας ν. Aντώνη Zάμπογλου (1997) 3 ΑΑΔ 270

Zηνοβίου Aνδρούλλα ν. Kυπριακής Δημοκρατίας, μέσω του Yπουργικού Συμβουλίου και/ή της Yπουργού Παιδείας (1997) 3 ΑΑΔ 385

Φράγκου Στέφανος ν. Δημοκρατίας (1998) 3 ΑΑΔ 270

Ράφτης Αντώνης ν. Kυπριακής Δημοκρατίας και Άλλων (2002) 3 ΑΑΔ 345

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 6(I)/2000 - Ο περί Προσφύγων Νόμος του 2000

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:DDDP:2022:1107

ΔΙΟΙΚΗΤΙΚΟ ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ ΔΙΕΘΝΟΥΣ ΠΡΟΣΤΑΣΙΑΣ

Υπόθ. Αρ.:976/2022

14 Οκτωβρίου, 2022

[Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.]

Αναφορικά με το άρθρο 146 του Συντάγματος

Μεταξύ:

J.K.L.

Αιτητής

-και-

Κυπριακής Δημοκρατίας, μέσω ΥΠΗΡΕΣΙΑΣ ΑΣΥΛΟΥ

Καθ' ων η Αίτηση

Εμφανίσεις:

Ν. Χαραλαμπίδου (κα), Δικηγόρος για τον Αιτητή.

Α. Ιωάννου (κος), Δικηγόρος για Γενικό Εισαγγελέα, Δικηγόρος για τους Καθ' ων η Αίτηση.

ΑΠΟΦΑΣΗ

Με την παρούσα προσφυγή ο Αιτητής προσβάλλει την απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου, επιστολής ημερομηνίας 01/02/2022 η οποία του κοινοποιήθηκε στις 09/02/2022, με την οποία απορρίφθηκε η μεταγενέστερη του αίτηση.

ΓΕΓΟΝΟΤΑ

Ο Αιτητής καταχώρησε μεταγενέστερη αίτηση στις 29/12/2021 όπου ο αρμόδιος λειτουργός ετοίμασε σημείωμα/εισήγηση ημερομηνίας 11/01/2022 προς τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου σχετικά με το αίτημα του. Στις 29/01/2022 ο εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό Εσωτερικών αρμόδιος λειτουργός ενέκρινε το σημείωμα/εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού σχετικά με την μεταγενέστερη αίτηση αποφασίζοντας ότι είναι απαράδεκτη, απόφαση που αποτελεί και το αντικείμενο της παρούσας προσφυγής.

ΝΟΜΙΚΟΙ ΙΣΧΥΡΙΣΜΟΙ

Ο Αιτητής ισχυρίζεται μέσω της συνηγόρου του ότι η προσβαλλόμενη απόφαση πάσχει λόγω έλλειψης δέουσας έρευνας, πλάνης, λήφθηκε καθ΄ υπέρβαση και/ή κατάχρηση εξουσίας και αντιβαίνει τις γενικές αρχές του διοικητικού δικαίου και ότι η απόφαση λήφθηκε από αναρμόδιο πρόσωπο. Δεν ακολουθήθηκαν οι σχετικές διαδικασίες που προβλέπονται στον Νόμο, ούτε οι Καθ΄ ων η αίτηση καθοδηγήθηκαν από το Εγχειρίδιο για τις Διαδικασίες και τα Κριτήρια Καθορισμού του Καθεστώτος των Προσφύγων. Υποστηρίζει ότι οι λόγοι που επικαλέστηκε με το μεταγενέστερο αίτημα δεν είχαν εξεταστεί σε προηγούμενο στάδιο και αποτελούσαν νέα στοιχεία τα οποία έπρεπε να απασχολήσουν τον λειτουργό και να διενεργηθεί αξιολόγηση τους.

Οι Καθ' ων η αίτηση αντιτείνουν ο Αιτητής προβάλλει λόγους που έχουν εξετασθεί κατά την αρχική αίτηση ασύλου, δεν καταχώρησε νέα στοιχεία ή πορίσματα για αξιολόγηση και ότι η επίδικη απόφαση είναι επαρκώς και δεόντως αιτιολογημένη.

ΚΑΤΑΛΗΞΗ

Προέχει η εξέταση του εγειρόμενου λόγου ακύρωσης αναφορικά με την αρμοδιότητα του οργάνου που έλαβε την προσβαλλόμενη απόφαση καθότι αποτελεί ισχυρισμό που άπτεται δημόσιας τάξης και εξετάζεται σε κάθε περίπτωση και από το ίδιο το Δικαστήριο ακόμα και εάν δεν έχει δικογραφηθεί. (Βλέπε σχετικά «Εγχειρίδιο Διοικητικού Δικαίου», Επαμεινώνδας Π. Σπηλιωτόπουλος, 14ης Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 260 και «Εισηγήσεις Διοικητικού Δικονομικού Δικαίου», Χαράλαμπος Χρυσανθάκης, 2η Έκδοση, Νομική Βιβλιοθήκη, σ. 247)

Η θέση του Αιτητή ότι η προσβαλλόμενη απόφαση δεν λήφθηκε από αρμόδιο κατά τον Νόμο πρόσωπο απορρίπτεται ως αβάσιμη. Όπως προκύπτει από την Ένσταση και το περιεχόμενο του διοικητικού φακέλου (στο εξής «Δ.Φ.») η απόφαση και/ή η έγκριση της έκθεσης για απόρριψη της αίτησης λήφθηκε από τον κο Ανδρέα Γεωργιάδη που είναι εγκύρως εξουσιοδοτημένος από τον Υπουργό για να εκτελεί καθήκοντα Προϊσταμένου και/ή να προχωρεί σε έκδοση αποφάσεων επί αιτημάτων διεθνούς προστασίας με βάση την σχετική εξουσιοδότηση ημερομηνίας 13/10/2020 που βρίσκεται στο ερυθρό 56 Δ.Φ. (η οποία εξουσιοδότηση είναι σε σύμπνοια με το Άρθρο 2 του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000 έως 2020). Υπάρχει, δηλαδή, ρητή διάταξη του Νόμου που να επιτρέπει την μεταβίβαση της εξουσίας λήψης τέτοιων αποφάσεων σε οποιοδήποτε άλλο λειτουργό της Υπηρεσίας Ασύλου εκτός από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας αυτής (Βλέπε σχετικό Άρθρο 17(4) του περί Γενικών Αρχών του Διοικητικού Δικαίου Νόμου, Ν. 158 (Ι)/1999 έως 2020, βλέπε επίσης Α.Ε. αρ. 2115, Ανδρούλλας Ζηνοβίου ν Κυπριακής Δημοκρατίας, (1997) 3 Α.Α.Δ 385).

Ούτε ο ισχυρισμός του Αιτητή περί ανυπαρξίας πρακτικού απόφασης ευσταθεί και απορρίπτεται. Όπως καταδεικνύεται και από τον διοικητικό φάκελο ο κος Γεωργιάδης ενέκρινε το σημείωμα/έκθεση του λειτουργού και δεν υπάρχει οτιδήποτε που να καταδεικνύει ότι δεν μελέτησε το μεταγενέστερο αίτημα του Αιτητή, των σχετικών στοιχείων της υπόθεσης και των αιτιάσεων του Αιτητή προτού λάβει την προσβαλλόμενη απόφαση. Με μονογραφή του, σφραγίδα του ονόματος του, ημερομηνία και την σχετική ένδειξη «ΕΓΚΡΙΝΕΤΑΙ», τεκμαίρεται ότι συμφώνησε προς όλα όσα τέθηκαν ενώπιον του στην λεπτομερή εισήγηση μετά από εξέταση τους. Ούτε μπορεί να θεωρηθεί αυτή η ενέργεια ως απεμπόληση εξουσίας του να αποφασίζει και η έγκριση της απόρριψης του μεταγενέστερου αιτήματος του Αιτητή ως απαράδεκτου και η απόφαση ενσωματώνει στην ουσία και την εισήγηση του αρμόδιου λειτουργού η οποία είναι υπό τύπο πρακτικού απόφασης. (Βλέπε Υπ' Αριθμό 1360/15, Tuong v. Κυπριακής Δημοκρατίας, ημερομηνίας 28/02/2019)

Ούτε αποδεκτός είναι ο ισχυρισμός ότι η προσβαλλόμενη απόφαση είναι σε γλώσσα μη κατανοητή σ΄ αυτόν. Αυτό που προκύπτει από το ερυθρό 61-60 Δ.Φ. είναι ότι εκτός από την επιστολή απόρριψης ημερομηνίας έλαβε και την επιστολή αιτιολόγησης της απόφασης, η οποία του μεταφράστηκε στην γλώσσα που κατανοεί στις 09/02/2022. Εξάλλου, άσκησε τα δικαιώματα του καταχωρώντας την παρούσα προσφυγή και δεν υποδεικνύει εάν από την διαδικασία που ακολουθήθηκε (η οποία ήτο νομότυπη) προκύπτει οποιαδήποτε συνέπεια στα δικαιώματα του.

Σε αυτό το σημείο θα πρέπει να αναφερθεί ότι ο Αιτητής δεν μπορεί στα πλαίσια της παρούσας προσφυγής να εγείρει ισχυρισμούς για πλημμέλειες της αρχικής διαδικασίας ασύλου, οι οποίες δεν αφορούν τη διαδικασία εξέτασης της μεταγενέστερης αίτησης του για άσυλο. Άλλωστε, η απόφαση επί της αρχικής αίτησης ασύλου έτυχε αξιολόγησης στα πλαίσια ιεραρχικής προσφυγής από την Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων και στα πλαίσια προσφυγής του στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας - όπου επικυρώθηκε η απόφαση της Υπηρεσίας Ασύλου.

Στις περιπτώσεις όπου η απόφαση αφορά απόρριψη μεταγενέστερου αιτήματος για διεθνή προστασία η υπόθεση εξετάζεται από την Υπηρεσία Ασύλου στην βάση του Άρθρου 12Δ και Άρθρου 16Δ του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2020, (Ν.6(Ι)/2000). Αυτό το οποίο πρωτίστως αξιολογείται από τον Προϊστάμενο της Υπηρεσίας Ασύλου στα πλαίσια παραδεκτού μεταγενέστερης αίτησης είναι κατά πόσο ο αιτητής υπέβαλε νέα στοιχεία ή πορίσματα τα οποία δεν λήφθηκαν υπόψη κατά την έκδοση της απόφασης επί του αρχικού αιτήματος του. Ακολούθως, εάν διαπιστωθεί ότι ο αιτητής υπέβαλε αυτά τα στοιχεία, προτού προβεί σε ουσιαστική εξέταση τους, αξιολογείται κατά πόσο τα στοιχεία αυτά αυξάνουν σημαντικά τις πιθανότητες χορήγησης σ΄ αυτόν του καθεστώτος διεθνούς προστασίας και κατά πόσο ο Προϊστάμενος ικανοποιείται πως ο πρώτος αδυνατούσε να υποβάλει τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα κατά την προηγούμενη διαδικασία. Σε περίπτωση που η μεταγενέστερη αίτηση δεν εξετάζεται περαιτέρω αυτή θεωρείται απαράδεκτη.

Από τις σχετικές διατάξεις του Νόμου προκύπτει ότι ο Προϊστάμενος δεν προβαίνει σε ουσιαστική εξέταση των νέων στοιχείων που υποβάλλει αιτητής, εκτός και αν πληρούνται οι σχετικές προϋποθέσεις του Άρθρου 16Δ (3) (β) (i) & (ii) του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2020, (Ν.6(Ι)/2000). Ο δε αιτητής με το μεταγενέστερο αίτημα υποχρεούται να καταγράψει με σαφήνεια τους λόγους του αιτήματος του. Από τα πιο κάτω προκύπτει ότι έγινε αξιολόγηση των γραπτών θέσεων του Αιτητή και απορρίφθηκε το αίτημα του σε στάδιο που δεν προνοείται η περαιτέρω εξέταση και κλήση σε συνέντευξη του ως οι σχετικές πρόνοιες του Νόμου.

Ο αρμόδιος λειτουργός που εξέτασε το μεταγενέστερο αίτημα του Αιτητή, ετοίμασε σημείωμα (ερυθρό 55-53 Δ.Φ.) με εισήγηση όπως η μεταγενέστερη αίτηση κριθεί ως απαράδεκτη, διαπίστωση η οποία από τα ενώπιον μου στοιχεία προκύπτει να είναι απόλυτα ορθή. Γίνεται εκτενής περιγραφή από τον λειτουργό στο σχετικό σημείωμα αναφορικά με την αρχική διαδικασία ασύλου όπου καταγράφεται ότι μετά την απορριπτική απόφαση της πρώτης αίτησης ασύλου ο Αιτητής προσέφυγε τόσο στην Αναθεωρητική Αρχή Προσφύγων όσο και στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας το οποίο απέρριψε την προσφυγή του.

Με την μεταγενέστερη του αίτηση αναφέρει ότι απειλείται από πρόσωπο ενάντια του οποίου έδωσε πληροφορίες για εμπορία ναρκωτικών – χωρίς όμως να παρουσιάσει κανένα στοιχείο όπως δήλωσε ότι θα πράξει (ερυθρό 52 Δ.Φ.). Σημειώνεται ότι και στην αρχική του αίτηση ανέφερε ότι δέχεται απειλές στη χώρα καταγωγής του, τότε υποστήριξε ότι υπάρχουν φόβοι για επιστροφή του λόγω του υπόκοσμού στην περιοχή διαμονής του, προκύπτει ότι ταξίδεψε στην χώρα του το 2017 και διέμεινε εκεί σχεδόν 1 μήνα και η οικογένεια του διαμένει στην περιοχή του χωρίς να αντιμετωπίζει πρόβλημα.

Παρόμοιος ισχυρισμός απειλών εξετάστηκε στα πλαίσια της αρχικής αίτησης, της ιεραρχικής του προσφυγής στην Αναθεωρητικής Αρχής Προσφύγων και είχε την ευκαιρία να αναφέρει τους λόγους αυτούς μέσω της Προσφυγής του 700/2020 στο Διοικητικό Δικαστήριο Διεθνούς Προστασίας. Εάν κινδύνευε θα μπορούσε να μετοικήσει σε άλλη περιοχή της χώρας του – το γεγονός δε ότι παραμένει η οικογένεια του στην περιοχή διαμονής πλήττει περαιτέρω το αξιόπιστο των ισχυρισμών του.

Σημειώνεται ότι με το μεταγενέστερο αίτημα του υποχρεούται να καταγράψει με σαφήνεια τους λόγους του αιτήματος του. Ο λειτουργός ορθά καταγράφει ότι είχε την ευκαιρία να αναφέρει τους λόγους μεταγενέστερου αιτήματος κατά την αρχική του συνέντευξη αλλά δεν το έπραξε λόγω δικής του υπαιτιότητας. Άλλωστε, δεν προκύπτει ότι ο Αιτητής αδυνατούσε να αναφέρει αυτούς τους λόγους και/ή να υποβάλει τα εν λόγω στοιχεία ή πορίσματα κατά την αρχική διαδικασία ασύλου του.

Με βάση τα πιο πάνω κρίνω ότι το μεταγενέστερο αίτημα του Αιτητή εξετάστηκε ενδελεχώς από την Υπηρεσία Ασύλου, αποτελεί προϊόν επαρκούς έρευνας και ορθής αξιολόγησης όλων των δεδομένων και στοιχείων της υπόθεσης της και ότι η απόφαση απόρριψης του αιτήματος του ως απαράδεκτου στη βάση του Άρθρου 16Δ του περί Προσφύγων Νόμου του 2000 έως 2020, (Ν.6(Ι)/2000) ήταν δεόντως αιτιολογημένη.

Ούτε υποδεικνύει τί δεν λήφθηκε υπόψη από την Υπηρεσία Ασύλου το οποίο έπρεπε να ληφθεί υπόψη ή όχι κατά την έκδοση της απόφασης. Αποτελεί δε βασική νομολογιακή αρχή ότι η έκταση της έρευνας, ο τρόπος και η διαδικασία που θα ακολουθηθεί ποικίλλει ανάλογα με το υπό εξέταση ζήτημα, ανάγεται δε στη διακριτική ευχέρεια της διοίκησης (Βλέπε Δημοκρατία ν. Κοινότητας Πυργών κ.ά. (1996) 3 Α.Α.Δ. 503, Επιτροπή Εκπαιδευτικής Υπηρεσίας ν. Ζάμπογλου (1997) 3 Α.Α.Δ. 270, Α.Ε.Aρ.3017, Αντώνης Ράφτης ν. Δημοκρατίας, ημερ. 05/06/2002, (2002) 3 Α.Α.Δ. 345). Η προσβαλλόμενη απόφαση είναι αιτιολογημένη, ενώ η αιτιολογία της προσβαλλόμενης πράξης συμπληρώνεται και/ή αναπληρώνεται μέσα από τα στοιχεία του διοικητικού φακέλου του Αιτητή, όπως επίσης και από το σύνολο της όλης διοικητικής ενέργειας (Βλέπε Φράγκου ν. Δημοκρατίας (1998) 3 Α.Α.Δ.270).

Ούτε προσκομίστηκε οποιοδήποτε στοιχείο στην παρούσα υπόθεση σε σχέση με την περίπτωση του. Απειλές από ιδιώτες (που δεν εμπίπτουν σε ομάδες ή οργανώσεις[1]) χωρίς να γίνεται οποιαδήποτε αναφορά για αναζήτηση προστασίας από τις αρχές τις χώρας καταγωγής δεν μπορούν να οδηγήσουν σε αναγνώριση του καθεστώτος πρόσφυγα. Λαμβάνω δε υπόψη ότι ο Υπουργός Εσωτερικών στα πλαίσια των εξουσιών του Άρθρου 12 Β τρις του περί Προσφύγων Νόμου, Ν.6(Ι)/2000 έως 2020, με την Κ.Δ.Π.202/2022 ημερ.27/05/2022 καθόρισε την χώρα καταγωγής του Αιτητή ως ασφαλή χώρα ιθαγένειας και δεν κατάφερε να τεκμηριώσει με οποιοδήποτε τρόπο ότι η χώρα του δεν είναι ασφαλής ειδικά για την περίπτωση του.

Για όλους τους πιο πάνω λόγους, η παρούσα προσφυγή απορρίπτεται με €1200 έξοδα εναντίον του Αιτητή και υπέρ των Καθ' ων η αίτηση.

Η προσβαλλόμενη απόφαση επικυρώνεται.

Μ. ΣΤΥΛΙΑΝΟΥ, Δ.Δ.Δ.Δ.Π.

[1] 3Α του περί Προσφύγων Νόμος του 2000 έως 2020 (Ν.6(I)/2000)

Στους φορείς δίωξης ή σοβαρής βλάβης συμπεριλαμβάνονται:

(α) το κράτος,

(β) ομάδες ή οργανώσεις που ελέγχουν το κράτος ή ουσιώδες μέρος του εδάφους του κράτους,

(γ) μη κρατικοί φορείς, εάν μπορεί να καταδειχθεί ότι οι φορείς που αναφέρονται στις παραγράφους (α) και (β), περιλαμβανομένων των διεθνών οργανισμών, δεν είναι σε θέση ή δεν επιθυμούν να παράσχουν προστασία κατά της δίωξης ή της σοβαρής βλάβης, όπως ορίζεται στο άρθρο 3Β.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο