Legislator Case Law & Legislation
Υπόθεση Αρ. 1101/1999 AI generated

Supreme Court dismisses appeal against customs duty reclassification citing public interest in tax collection overrides reasonable time limits.

Case Number Υπόθεση Αρ. 1101/1999
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed Handy Andy Co. Ltd.'s appeal against the Republic of Cyprus regarding the revocation of incorrect customs tariff classifications. The plaintiff argued that the three-year delay between the original decisions and the revocation was unreasonable and lacked fault, while the government contended that collecting lawful duties was a matter of public interest. The court ruled that the revocation was legal because it corrected unlawful administrative acts to ensure strict adherence to the tariff law, establishing that public interest can justify overriding reasonable time limits.

Legislator headnote

AI generated

Article 146 of the Constitution; The revocation of unlawful administrative acts is permitted even after an unreasonable time lapse if a public interest, such as the collection of lawful duties, justifies the action.

Keywords

AI generated
customs tariff classification revocation of unlawful acts reasonable time limit public interest justification constitutional appeal administrative law principles duty collection

Cited Legislation

AI generated
Article 146 of the Constitution

Cited Case Law

AI generated
Haris M. Hadjikyriakos Ltd v. Republic (1987) 3 C.L.R. 854
Haris M. Hadjikyriakos Ltd v. Republic (1987) 3 C.L.R. 854,
Aimilios Hliadis Ltd v. Republic (1992) 4 A.A.D. 3876
Yiangou and Another v. Republic (1976) 3 C.L.R. 101
Yiangou and Another v. Republic (1976) 3 C.L.R. 101,
Alexandros Soleas & Yios Ltd v. Ministry of Finance (1993) 4 A.A.D. 803
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

NICOLAS YIANGOU AND ANOTHER ν. REPUBLIC (MINISTER OF COMMERCE AND INDUSTRY) (1976) 3 CLR 101

HJIKYRIACOS ν. REPUBLIC (1987) 3 CLR 854

Αιμ. Ηλιάδης Λτδ ν. Δημοκρατίας κ.α. (1992) 4 ΑΑΔ 3876

Aλέξανδρος Σολέας & Yιός Λτδ ν. Yπουργείου Oικονομικών (Διευθυντής Tελωνείων) και Άλλης (1993) 4 ΑΑΔ 803

Μεταγενέστερη νομολογία η οποία κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή:

Fournaris M & J Imports & Exports Ltd ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 3 ΑΑΔ 486

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

(2002) 4 ΑΑΔ 141

[*141]1 Φεβρουαρίου, 2002

[ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ/στής]

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΟ ΑΡΘΡΟ 146 ΤΟΥ ΣΥΝΤΑΓΜΑΤΟΣ

HANDY ANDY CO. LTD.,

Αιτήτρια,

v.

ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΜΕΣΩ

1. ΥΠΟΥΡΓΟΥ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΩΝ,

2. ΔΙΕΥΘΥΝΤΗ ΤΜΗΜΑΤΟΣ ΤΕΛΩΝΕΙΩΝ,

Καθ’ ων η αίτηση.

(Υπόθεση Αρ. 1101/1999)

Διοικητική Πράξη ― Ανάκληση ― Ανάκληση παράνομων διοικητικών πράξεων ― Αρχές από τη νομολογία ― Εύλογος χρόνος ανακλήσεως και λόγοι δημοσίου συμφέροντος που την επιβάλουν ― Η ανάκληση ταξινόμησης σε συγκεκριμένη δασμολογική κλάση κρίθηκε νόμιμη ― Περιστάσεις.

Τελωνειακοί Δασμοί και Φόροι Καταναλώσεως ― Ταξινόμηση εισαγώμενου είδους σε συγκεκριμένη δασμολογική κλάση ― Μεταγενέστερη ανάκληση της ταξινόμησης και επιβολή επιπρόσθετων δασμών και φόρων ― Επιβάλλεται από λόγους δημοσίου συμφέροντος για απαρέγκλιτη εφαρμογή του κατά νόμο δασμολογίου.

Η αιτήτρια εταιρεία προσέφυγε κατά της ανάκλησης της αρχικής δασμολογικής ταξινόμηση των αγαθών που εισήγαγε και της ταξινόμησής τους σε άλλη κλάση που συνεπαγόταν εκ των υστέρων επιβολή επιπρόσθετων δασμών και φόρων.

Το Ανώτατο Δικαστήριο, απορρίπτοντας την προσφυγή, αποφάσισε ότι:

Η ανακλητική απόφαση της 16.8.1999, η οποία και συνιστά το αντικείμενο της προσφυγής, στηρίχθηκε στη βάση ότι οι αρχικές ταξινομήσεις του είδους ήταν λανθασμένες και, ως εκ τούτου, αντίθετες [*142]με τις σχετικές πρόνοιες της τελωνειακής νομοθεσίας. Είναι, επομένως, πρόδηλο ότι η απόφαση της 16.8.1999 δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παρά ως ανάκληση παράνομων διοικητικών αποφάσεων.

Οι αρχές οι οποίες διέπουν την ανάκληση των παράνομων διοικητικών αποφάσεων (ή πράξεων) διατυπώθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου.

Έστω και αν ο χρόνος ο οποίος μεσολάβησε μεταξύ των αποφάσεων της 19.11.1997 και της 28.7.1998, οι οποίες ανακλήθηκαν, και της αποφάσεως της 16.8.1999, η οποία τις ανακάλεσε, ήθελε θεωρηθεί ως «μη εύλογος», εν τούτοις, η ανάκληση ήταν επιτρεπτή διότι συνέτρεχε λόγος δημοσίου συμφέροντος, εκείνος της είσπραξης των ορθών κατά νόμο δασμών και επιβαρύνσεων.

Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα.

Αναφερόμενες Υποθέσεις:

Haris M. Hadjikyriakos Ltd v. Republic (1987) 3 C.L.R. 854,

Αιμίλιος Ηλιάδης Λτδ v. Δημοκρατίας κ.ά. (1992) 4 Α.Α.Δ. 3876,

Yiangou and Another v. Republic (1976) 3 C.L.R. 101,

Αλέξανδρος Σολέας & Υιός Λτδ v. Υπουργείου Οικονομικών κ.ά. (1993) 4 Α.Α.Δ. 803.

Προσφυγή.

Α. Λυκούργου, για την Αιτήτρια.

Στ. Θεοδούλου, Ανώτερος Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για τους Καθ’ ων η αίτηση.

Cur. adv. vult.

ΓΑΒΡΙΗΛΙΔΗΣ, Δ.: Στις 19.11.1997 και στις 28.7.1998 η αιτήτρια, μέσω των εκτελωνιστών της, κατέθεσε στο Τελωνείο Λεμεσού δύο διασαφήσεις εισαγωγής του είδους patata julienne (ή potato pellets) το οποίο χρησιμοποιείται ως πρώτη ύλη για την παραγωγή «snacks». Και στις δύο διασαφήσεις το είδος δηλώθηκε και ταξινομήθηκε από το Τμήμα Τελωνείων στη δασμολογική κλάση 1901 90 99 19 με αποτέλεσμα, για μεν την εισαγωγή της 19.11.1997 [*143]να καταβληθεί εισαγωγικός δασμός και έκτακτη προσφυγική επιβάρυνση ύψους £220, ενώ για την εισαγωγή της 28.7.1998 να μην καταβληθεί οποιοδήποτε ποσό εισαγωγικού δασμού ή έκτακτης προσφυγικής επιβάρυνσης.

Στις 16.8.1999 το Τμήμα Τελωνείων πληροφόρησε την αιτήτρια ότι, ύστερα από διερεύνηση, επαναταξινόμησε το εισαχθέν είδος και το έθεσε στη δασμολογική κλάση 2005 20 80 99, με αποτέλεσμα η αιτήτρια να οφείλει το συνολικό ποσό των £13.627 εισαγωγικούς δασμούς και έκτακτη προσφυγική επιβάρυνση. (Βλ. Παράρτημα 5 στην Ένσταση).

Η πιο πάνω απόφαση του Τμήματος Τελωνείων, με την οποία ανακλήθηκαν οι ταξινομήσεις της 19.11.1997 και 28.7.1998, είναι το αντικείμενο της προσφυγής. Το δε επίδικο ζήτημα επικεντρώνεται στην εγκυρότητα της ανάκλησης.

Σύμφωνα με τη δικηγόρο της αιτήτριας οι ανακαλούμενες αποφάσεις της 19.11.1997 και 28.7.1998 αποτελούν νόμιμες διοικητικές αποφάσεις, καλύπτονται από ισχυρό τεκμήριο νομιμότητας και, επομένως, δεν μπορούν να ανακληθούν. Διαζευκτικά, σύμφωνα πάντοτε με τη δικηγόρο της αιτήτριας, εάν οι ανακαλούμενες αποφάσεις της 19.11.1997 και 28.7.1998 ήθελαν θεωρηθεί ως παράνομες, και πάλι δεν μπορούν να ανακληθούν ενόψει της απουσίας δόλου εκ μέρους της αιτήτριας και του μεγάλου χρονικού διαστήματος το οποίο διέρρευσε μεταξύ αυτών και της ανακλητικής απόφασης της 16.8.1999, διάστημα το οποίο δεν μπορεί με κανένα τρόπο να χαρακτηριστεί ως «εύλογο». Παρέπεμψε σχετικά στην απόφαση Haris M. Hadjikyriakos Ltd v. Republic (1987) 3 C.L.R. 854, στη σελίδα 857.

Αντίθετη ήταν η θέση του δικηγόρου του Τελωνείου. Υποστήριξε ότι η είσπραξη οφειλόμενων, δυνάμει του νόμου, δασμών και επιβαρύνσεων είναι ζήτημα δημοσίου συμφέροντος, η δε ανάκληση των διοικητικών αποφάσεων της 19.11.1997 και 28.7.1998, με την απόφαση της 16.8.1999, «θα πρέπει να εξεταστεί μέσα από το πρίσμα της ανάγκης για προστασία του δημοσίου συμφέροντος». Παρέπεμψε σχετικά στην απόφαση Αιμίλιος Ηλιάδης Λτδ ν. Δημοκρατίας κ.ά. (1992) 4 Α.Α.Δ. 3876.

Με βάση τα στοιχεία τα οποία έχω ενώπιόν μου, προκύπτει ότι η ανακλητική απόφαση της 16.8.1999, η οποία και συνιστά το αντικείμενο της προσφυγής, στηρίχθηκε στη βάση ότι οι αρχικές ταξινομήσεις του είδους ήταν λανθασμένες και, ως εκ τούτου, αντίθετες [*144]με τις σχετικές πρόνοιες της τελωνειακής νομοθεσίας. Είναι, επομένως, πρόδηλο ότι η απόφαση της 16.8.1999 δεν μπορεί να χαρακτηριστεί παρά ως ανάκληση παράνομων διοικητικών αποφάσεων.

Οι αρχές οι οποίες διέπουν την ανάκληση των παράνομων διοικητικών αποφάσεων (ή πράξεων) διατυπώθηκαν σε σωρεία αποφάσεων του Ανωτάτου Δικαστηρίου. Στη Yiangou a.o. v. Republic (1976) 3 C.L.R. 101, στις σελίδες 105-106, η Ολομέλεια υιοθέτησε το ακόλουθο απόσπασμα από την απόφαση 3027/1967 του Συμβουλίου της Επικρατείας στο οποίο και εκτίθεται, με σαφήνεια, η νομική προσέγγιση του θέματος:

«… η ανάκλησις, και παρανόμου έτι διοικητικής πράξεως δεν είναι επιτρεπτή μετά την πάροδον ευλόγου χρόνου, κρινομένου κατά τας εκάστοτε συνθήκας, εάν εξ αυτής παρήχθη πραγματική κατάστασις προστατευτέα εν όψει των αρχών της χρηστής Διοικήσεως, πλην εάν αύτη προεκλήθη δι’ απατηλής ενεργείας του ενδιαφερομένου ή δεν ετηρήθη υπ’ αυτού όρος τεθείς εν αυτή με την επιφύλαξιν της ανακλήσεως ή συντρέχη λόγος δημοσίου συμφέροντος.»

Ενόψει των πιο πάνω αρχών, έχω την άποψη ότι, έστω και αν ο χρόνος ο οποίος μεσολάβησε μεταξύ των αποφάσεων της 19.11.1997 και της 28.7.1998, οι οποίες ανακλήθηκαν, και της αποφάσεως της 16.8.1999, η οποία τις ανακάλεσε, ήθελε θεωρηθεί ως «μη εύλογος», εν τούτοις, η ανάκληση ήταν επιτρεπτή διότι συνέτρεχε λόγος δημοσίου συμφέροντος, εκείνος της είσπραξης των ορθών κατά νόμο δασμών και επιβαρύνσεων. Όπως εύστοχα παρατήρησε ο Πικής, Δ., όπως ήταν τότε, στην Αλέξανδρος Σολέας & Υιός Λτδ ν. Υπουργού Οικονομικών κ.ά. (1993) 4 Α.Α.Δ. 803, «… η διαρροή του χρόνου δεν αποτελεί κώλυμα για την ανάκληση όπου η παράνομη διοικητική πράξη αντιστρατεύεται το δημόσιο συμφέρον που στην προκείμενη περίπτωση επιβάλλει την απαρέγκλιτη εφαρμογή του προβλεπόμενου από το νόμο δασμολογίου.»

Η προσφυγή απορρίπτεται με £500 έξοδα εις βάρος της αιτήτριας.

Η προσφυγή απορρίπτεται με έξοδα.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο