Legislator Case Law & Legislation
Ποινικές Εφέσεις Αρ. 24/2016, 25/2016 AI generated

Cypriot Supreme Court dismisses appeals against detention, ruling 11-month pre-trial custody did not exceed judicial discretion limits.

Case Number Ποινικές Εφέσεις Αρ. 24/2016, 25/2016
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed the appeals filed by two defendants against their continued detention by the Court of First Instance. The defendants argued that the 11-month custody period exceeded permissible limits and that their potential sentence would not warrant such prolonged pre-trial confinement. The court held that all objective and subjective criteria for detention were met, including the high risk of flight due to the defendants' lack of ties to Cyprus, and found the detention duration remained within acceptable judicial discretion.

Legislator headnote

AI generated

N. 188(I)/2007; N. 87(I)/2007; Chapter 105: The Court of First Instance did not exceed its discretionary powers in ordering pre-trial detention for approximately 11 months where objective and subjective criteria were satisfied and the duration remained within acceptable limits.

Keywords

AI generated
pre-trial detention judicial discretion risk of flight detention duration Cypriot Criminal Procedure appeal against detention discretionary powers

Cited Legislation

AI generated
N. 188(I)/2007
N. 87(I)/2007
Chapter 105

Cited Case Law

AI generated
Hatzidimitriou v. Republic (1997) 2 AAD 45
Ioannou v. Republic (2001) 2 AAD 596
Christoudias v. Republic (2002) 2 AAD 1
General Prosecutor v. Theodoridis (2001) 2 AAD 634
Houssein v. Police (2009) 2 AAD 34
Sotiriou v. Republic (2009) 2 AAD 442
Krasopoulos v. Republic (2012) 1 AAD 450
Charalambous v. Republic (2015) 2 AAD 825
ECLI:CY:AD:2015:B774
Supreme Court dismisses appeal against detention order extending custody to nine months for drug charges.
ECLI:CY:AD:2016:B383
Supreme Court dismisses appeal on detention length, citing severity of charges and co-conspirator risks.
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

"Χ""Δημητρίου" ν. Δημοκρατίας (1997) 2 ΑΑΔ 45

Iωάννου Παντελής ν. Δημοκρατίας (2001) 2 ΑΑΔ 596

Χριστούδιας Χρίστος ν. Δημοκρατίας (2002) 2 ΑΑΔ 1

Houssein Murat ν. Αστυνομίας (2009) 2 ΑΑΔ 34

Σωτηρίου Παναγιώτης ν. Δημοκρατίας (2009) 2 ΑΑΔ 442

Χαραλάμπους Άθως ν. Δημοκρατίας (Αρ. 3) (2015) 2 ΑΑΔ 825, ECLI:CY:AD:2015:B774

Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

Ν. 188(I)/2007 - Ο περί της Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμος του 2007

Ν. 87(I)/2007 - Ο περί της Καταπολέμησης της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμος του 2007

ΚΕΦ.105 - Aliens and Immigration Law

Μεταγενέστερη νομολογία η οποία κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή:

Τasev Georgi ν. Αστυνομίας (Αρ. 2) (2016) 2 ΑΑΔ 782, ECLI:CY:AD:2016:B383

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

ECLI:CY:AD:2016:B230

(2016) 2 ΑΑΔ 385

[*385]10 Μαΐου, 2016

[ΕΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, ΨΑΡΑ-ΜΙΛΤΙΑΔΟΥ, Δ/στές]

(Ποινική Έφεση Αρ. 24/2016)

ASHRAFUL ALAM,

Εφεσείων,

ν.

ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,

Εφεσιβλήτου.

(Ποινική Έφεση Αρ. 25/2016)

MOHAMMAD JAHANGIR HOSSAIN,

Εφεσείων,

ν.

ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ,

Εφεσιβλήτου.

(Ποινικές Εφέσεις Αρ. 24/2016, 25/2016)

Ποινική Δικονομία ― Κράτηση μέχρι τη δίκη ― Απόφανση Εφετείου περί ικανοποίησης των τριών κριτηρίων στη βάση των οποίων μπορεί να διαταχθεί η κράτηση ενός υποδίκου ― Ικανοποιούνταν και τα υποκειμενικά κριτήρια, εφόσον αμφότεροι οι εφεσείοντες δεν έχουν οποιοδήποτε δεσμό με την Κύπρο με αποτέλεσμα ο κίνδυνος φυγοδικίας τους να ήταν πέραν του ορατού ― Το μόνο στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να συνηγορήσει υπέρ της ανατροπής της απόφασης για κράτηση των εφεσειόντων ήταν η περίοδος κράτησής τους ― Αρνητική απάντηση στο ερώτημα κατά πόσο το Κακουργιοδικείο, αποφασίζοντας την περαιτέρω κράτηση των εφεσειόντων η οποία συμποσούτο στους 11 περίπου μήνες, υπερέβη τα όρια της διακριτικής του ευχέρειας ― Ο χρόνος ο οποίος μεσολα[*386]βούσε μέχρι την επόμενη δικάσιμο δεν ξέφευγε από το ανεκτά επιτρεπόμενο πλαίσιο.

[Πέραν των ως άνω αναφερομένων τίτλων, η απόφαση διαβάζεται ως έχει.]

Oι εφέσεις απορρίφθηκαν.

Αναφερόμενες Υποθέσεις:

Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 45,

Ιωάννου ν. Δημοκρατίας (2001) 2 Α.Α.Δ. 596,

Χριστούδκια ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 1,

Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδωρίδη (2001) 2 Α.Α.Δ. 634,

Ηoussein v. Aστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 34,

Σωτηρίου ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 442,

Κρασοπούλης ν. Δημοκρατίας (2012) 1 Α.Α.Δ. 450,

Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας (2015) 2 Α.Α.Δ. 825, ECLI:CY:AD:2015:B774.

Εφέσεις κατά κράτησης.

Εφέσεις από τους Κατηγορούμενους εναντίον της απόφασης του Κακουργιοδικείου Λευκωσίας (Δημητριάδου-Ανδρέου, Π.Ε.Δ., Χαραλάμπους, Α.Ε.Δ., Παπαδοπούλου, Ε.Δ.), (Ποινική Υπόθεση Αρ. 9292/2015), ημερομηνίας 16/2/2016.

Α. Καρεκλάς, για τον Εφεσείοντα στην Ποινική Έφεση 24/2016.

Π. Παφίτης, για τον Εφεσείοντα στην Ποινική Έφεση 25/2016.

Χ. Καραολίδου (κα), για τον Εφεσίβλητο.

Εx tempore

EΡΩΤΟΚΡΙΤΟΥ, Δ.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Χριστοδούλου, Δ..

[*387]ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ, Δ.: Οι εφεσείοντες, οι οποίοι κατάγονται από το Μπαγκλαντές, αντιμετωπίζουν ενώπιον του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λευκωσίας σωρεία κατηγοριών για αδικήματα που προβλέπονται από τον Ποινικό Κώδικα, τον περί Καταπολέμησης της Εμπορίας και της Εκμετάλλευσης Προσώπων και της Προστασίας των Θυμάτων Νόμου του 2007 (Ν.87(Ι)/2007), τον περί Αλλοδαπών και Μεταναστεύσεως Νόμου, Κεφ. 105 και τον περί Παρεμπόδισης και Καταπολέμησης της Νομιμοποίησης Εσόδων από Παράνομες Δραστηριότητες Νόμου του 2007 (Ν.188(Ι)/2007). Αφορούν (α) συνωμοσία για εμπορία ενηλίκων προσώπων, (β) εμπορία ενηλίκων προσώπων, (γ) υποβοήθηση παράνομης εισόδου και παραμονής στη Δημοκρατία υπηκόων τρίτης χώρας, (δ) πλαστογραφία και κυκλοφορία πλαστών εγγράφων, (ε) εξασφάλιση άδειας εισόδου στη Δημοκρατία αλλοδαπών με ψευδείς παραστάσεις, (στ) παροχή βοήθειας σε απαγορευμένους μετανάστες να εισέλθουν στη Δημοκρατία, (ζ) παράνομη παραμονή στη Δημοκρατία και (η) νομιμοποίηση εσόδων από παράνομες δραστηριότητες.

Οι κατηγορίες απαγγέλθηκαν στους εφεσείοντες και στους έξι συγκατηγορούμενούς τους, οι οποίοι αντιμετωπίζουν συναφείς κατηγορίες, στις 17.7.2015 και αφού όλοι δεν παραδέχθηκαν ενοχή, το Κακουργιοδικείο όρισε την υπόθεση για ακρόαση στις 19.10.2015 και στη συνέχεια ικανοποίησε αίτημα της Κατηγορούσας Αρχής - το οποίο δεν προσέκρουσε σε ένσταση - για κράτηση των εφεσειόντων μέχρι τη δίκη στη βάση διαφαινόμενου κινδύνου φυγοδικίας. Έκρινε συναφώς ότι ικανοποιούνταν τόσο τα αναγνωρισμένα από τη νομολογία αντικειμενικά κριτήρια – σοβαρότητα των αδικημάτων, πιθανότητα καταδίκης και ενδεχόμενο επιβολής αυστηρής ποινής – όσο και τα υποκειμενικά εφόσον αμφότεροι κατάγονται από το Μπαγκλαντές χωρίς ειδικούς δεσμούς με την Κύπρο και κατά συνέπεια το ενδεχόμενο φυγοδικίας ήταν πέραν από ορατό.

Στις 19.10.2015 η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τις 16.2.2016 λόγω του βεβαρημένου προγράμματος του Κακουργιοδικείου, το οποίο παράτεινε την κράτηση των εφεσειόντων μέχρι τότε κρίνοντας πως η περίοδος που μεσολαβούσε μέχρι τη νέα ημερομηνία εκδίκασης της υπόθεσης δεν ξέφευγε του εύλογου χρονικού διαστήματος.

Το ίδιο επαναλήφθηκε και στις 16.2.2016 που λόγω και πάλι του βεβαρημένου προγράμματος του Κακουργιοδικείου η ακρόαση της υπόθεσης αναβλήθηκε για τις 16.5.2016, πλην όμως στην τελευταία περίπτωση οι εφεσείοντες κατέφυγαν στο Ανώτατο Δικαστήριο με την παρούσα έφεση για απόλυση τους υπό όρους στη βάση κυρίως ότι η παράταση της κράτησής τους εκφεύγει του ευλόγου χρόνου.

Όπως σχετικά υπέβαλαν οι ευπαίδευτοι [*388]συνήγοροι τους οι εφεσείοντες κρατούνται για περίοδο περίπου 11 μηνών, στοιχείο που εκφεύγει των ορίων επιτρεπτού χρόνου και ως εκ τούτου επιβάλλεται η απόλυση τους υπό όρους και σχετικά προέβησαν σε σχετική εισήγηση. Περαιτέρω ο κ. Παφίτης ισχυρίστηκε ότι υπό τα δεδομένα της υπόθεσης η ποινή που ενδεχομένως θα επιβληθεί στους εφεσείοντες σε περίπτωση καταδίκης δεν θα υπερβαίνει τα δύο χρόνια και ως εκ τούτου θα πρέπει να απολυθούν πάραυτα, εισήγηση που προκαταλαμβάνει την ενδεχόμενη ποινή που θα επιβάλει το Κακουργιοδικείο στην περίπτωση καταδίκης για αδικήματα που προβλέπεται από το Νόμο ποινή φυλάκισης κατά ανώτατο όριο μέχρι και 20 χρόνια και ως εκ τούτου η σχετική εισήγηση δεν έχει θέση στα περιστατικά της υπόθεσης.

Η περίοδος κράτησης των εφεσειόντων, αντέτεινε η ευπαίδευτη συνήγορος της εφεσίβλητης, ναι μεν αγγίζει τα όρια του επιτρεπτού χρόνου αλλά δεν τα υπερβαίνει και υπό τα περιστατικά της υπόθεσης ορθώς το Κακουργιοδικείο άσκησε τη διακριτική του ευχέρεια επί του θέματος. Παρέπεμψε σχετικά σε νομολογία.

Έχουμε εξετάσει την πρωτόδικη απόφαση υπό το φως του ιστορικού της υπόθεσης και υπό το πρίσμα των ενώπιον μας επιχειρημάτων των ευπαιδεύτων συνηγόρων των διαδίκων. Να παρατηρήσουμε κατ’ αρχάς ότι στην υπό εξέταση περίπτωση δεν αμφισβητείται ότι τα αδικήματα που καταλογίζονται στους εφεσείοντες είναι σοβαρά, όπως δεν αμφισβητείται και το ενδεχόμενο καταδίκης τους και ότι σε τέτοια περίπτωση η ποινή που ενδεχομένως να τους επιβληθεί θα είναι αυστηρή. Ικανοποιούνταν κατά συνέπεια και τα τρία αντικειμενικά κριτήρια στη βάση των οποίων μπορεί να διαταχθεί η κράτηση ενός υποδίκου, όπως ικανοποιούνταν και τα υποκειμενικά κριτήρια εφόσον αμφότεροι οι εφεσείοντες δεν έχουν οποιοδήποτε δεσμό με την Κύπρο με αποτέλεσμα ο κίνδυνος φυγοδικίας τους να είναι πέραν του ορατού.

Κατά συνέπεια το μόνο στοιχείο το οποίο θα μπορούσε να συνηγορήσει υπέρ της ανατροπής της απόφασης του Κακουργιοδικείου για κράτηση των εφεσειόντων είναι η περίοδος κράτησής τους, η οποία συμποσούται στους 11 περίπου μήνες. Εγείρεται επομένως το ερώτημα κατά πόσο το Κακουργιοδικείο, αποφασίζοντας την περαιτέρω κράτηση των εφεσειόντων ως ανωτέρω, υπερέβη τα όρια της διακριτικής του ευχέρειας. Η απάντηση κατά την άποψή μας είναι αρνητική εφόσον ο χρόνος ο οποίος μεσολαβεί μέχρι την επόμενη δικάσιμο δεν εκφεύγει από το ανεκτά επιτρεπόμενο πλαίσιο. Σχετικές επί του ζητήματος είναι οι υποθέσεις Χατζηδημητρίου ν. Δημοκρατίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 45, Ιωάννου ν. Δημοκρατίας (2001) [*389]2 Α.Α.Δ. 596, Χριστούδκια ν. Δημοκρατίας (2002) 2 Α.Α.Δ. 1, Γενικός Εισαγγελέας ν. Θεοδωρίδη (2001) 2 Α.Α.Δ. 634, Ηoussein v. Aστυνομίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 34, Σωτηρίου ν. Δημοκρατίας (2009) 2 Α.Α.Δ. 442, Κρασοπούλης ν. Δημοκρατίας (2012) 1 Α.Α.Δ. 450 και Χαραλάμπους ν. Δημοκρατίας (2015) 2 Α.Α.Δ. 825, ECLI:CY:AD:2015:B774. Να τονίσουμε όμως αυτό που επισημάναμε και στη Χαραλάμπους (ανωτέρω), ότι δηλαδή οι εφεσείοντες τελούν υπό κράτηση για 11 περίπου μήνες, περίοδος που φαίνεται να αγγίζει το επιτρεπτό όριο κράτησής τους και το Κακουργιοδικείο θα πρέπει να συνεκτιμήσει ιδιαίτερα αυτό το στοιχείο στην περίπτωση που θα προκύψει ζήτημα περαιτέρω κράτησής τους.

Κατ’ ακολουθία των πιο πάνω οι εφέσεις απορρίπτονται και η πρωτόδικη απόφαση για κράτηση των εφεσειόντων μέχρι τις 16.5.2016 επικυρώνεται.

Οι εφέσεις απορρίπτονται.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο