Legislator Case Law & Legislation
Ποινική Έφεση Αρ. 7501 AI generated

Cypriot Supreme Court upheld police detention order based on DNA evidence creating reasonable suspicion of guilt.

Case Number Ποινική Έφεση Αρ. 7501
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The Supreme Court dismissed Nugzar Lobjanidje's appeal against an eight-day detention order issued by the District Court. The police presented DNA evidence found at the crime scene that matched the appellant, arguing this created reasonable suspicion and justified the need for interrogation. The court held that at the detention stage, the focus is on the reasonableness of suspicion derived from available evidence rather than the evidentiary weight of police testimony, and since the DNA link was established, the detention was lawful.

Legislator headnote

AI generated

Criminal Procedure Code; Code of Criminal Procedure: At the stage of suspect detention, the critical question is the reasonableness of suspicion based on collected evidence, not the evidentiary value of police testimony; reasonable suspicion exists if evidence logically connects the suspect to the crime.

Keywords

AI generated
reasonable suspicion standard DNA evidence admissibility pre-trial detention justification police investigation powers Cypriot criminal procedure interrogation necessity appeal against detention

Cited Legislation

AI generated
Criminal Procedure Code

Cited Case Law

AI generated
Stamataris and Another v. Police (1983) 2 CLR 107
Simillidis Anastasios v. Police (1997) 2 AAD 160
Ioannou Pantelis v. Police (1998) 2 AAD 495
Zafirova Anka v. Police (2000) 2 AAD 284
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

STAMATARIS AND ANOTHER ν. POLICE (1983) 2 CLR 107

Συμιλλίδης Aναστάσιος ν. Aστυνομίας (Aρ. 1) (1997) 2 ΑΑΔ 160

Iωάννου Παντελής ν. Aστυνομίας (1998) 2 ΑΑΔ 495

Ζαφίροβα Άνκα ν. Aστυνομίας (2000) 2 ΑΑΔ 284

Μεταγενέστερη νομολογία η οποία κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή:

Δεν έχει εντοπιστεί απόφαση η οποία να κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

(2003) 2 ΑΑΔ 401

[*401]11 Σεπτεμβρίου, 2003

[ΠΙΚΗΣ, Π., ΚΑΛΛΗΣ, ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ/στές]

NUGZAR LOBJANIDJE,

Εφεσείων,

v.

ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ,

Εφεσίβλητης.

(Πoινική Έφεση Αρ. 7501)

Διάταγμα προσωποκράτησης ― Στο στάδιο της προσωποκράτησης υπόπτου για τέλεση αδικήματος, δεν αξιολογείται η μαρτυρία και η αποδεικτική αξία των στοιχείων στη διάθεση της αστυνομίας ή η δραστικότητα του μαρτυρικού αυτού υλικού ― Κριτήριο για έκδοση του διατάγματος είναι το εύλογο της υπόνοιας για ανάμειξη του υπόπτου στο έγκλημα ― Η υπόνοια είναι εύλογη, εφόσον η μαρτυρία στη διάθεση της αστυνομίας τείνει, κατά λογική προέκταση, να συνδέσει τον ύποπτο με τη διάπραξη του αδικήματος.

Ο εφεσείων προσβάλλει το διάταγμα οκταήμερης προφυλάκισής του από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας για διερεύνηση των αδικημάτων διάρρηξης διαμερίσματος και κλοπής και απόπειρα διάρρηξης. Τα στοιχεία που έθεσε ενώπιον του Δικαστηρίου η αστυνομία ήταν η ανεύρεση γενετικού υλικού έξω από το διαρρηχθέν διαμέρισμα το οποίο ταυτίστηκε με το γενετικό υλικό του εφεσείοντος. Αναφέρθηκε επίσης ότι η αστυνομία θα κατέβαλλε προσπάθεια εντοπισμού και ανάκρισης ατόμων του οικογενειακού, φιλικού και επαγγελματικού περιβάλλοντος του εφεσείοντος προς διαπίστωση των κινήσεων του τελευταίου κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων σε συνάρτηση με τους δικούς του ισχυρισμούς.

Ο συνήγορος του εφεσείοντος υπέβαλε ότι η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του Δικαστηρίου δεν δικαιολογούσε την κράτηση του πελάτη του. Εισηγήθηκε επίσης ότι η αστυνομία απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ του εφεσείοντος και των προσώπων που ασαφώς κατατέθηκε ότι επρόκειτο να ανακριθούν.

Αποφασίστηκε ότι:

1. Το γενετικό υλικό που βρέθηκε επί τεκμηρίου στη σκηνή του εγκλή[*402]ματος και το οποίο έχει ταυτιστεί με το γενετικό υλικό του εφεσείοντα αποτελεί σημαντικό στοιχείο σύνδεσης του εφεσείοντα με τη διάπραξη των υπό διερεύνηση αδικημάτων και συνακόλουθα δημιούργησε την εύλογη υπόνοια ότι ο εφεσείων πιθανό να ενέχεται.

2. Ο πρωτόδικος Δικαστής συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία μαρτυρίας που είχε ενώπιόν του, κατέληξε στο ορθό συμπέρασμα ότι συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις κράτησης του εφεσείοντα για ολόκληρο το χρονικό διάστημα των οκτώ ημερών ενόψει του ανακριτικού έργου που επρόκειτο να επιτελέσει η αστυνομία.

Η έφεση απορρίφθηκε.

Αναφερόμενες υποθέσεις:

Ζαφίροβα ν. Αστυνομίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 284,

Stamataris and Another v. Police (1983) 2 C.L.R. 107,

Συμιλλίδης ν. Αστυνομίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 160,

Ιωάννου ν. Αστυνομίας (1998) 2 Α.Α.Δ. 495.

Έφεση εναντίον Διατάγματος Κράτησης.

Έφεση η οποία στρέφεται εναντίον απόφασης του Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας, ημερ. 4/9/03, με την οποία διατάχθηκε η προφυλάκιση του εφεσείοντα για οκτώ ημέρες προς διευκόλυνση αστυνομικών ανακρίσεων σε σχέση με αδικήματα διάρρηξης διαμερίσματος και κλοπής και απόπειρας διάρρηξης που διαπράχθηκαν το πρωί της 6/6/03 στη Λευκωσία και για τα οποία ο εφεσείων θεωρήθηκε ύποπτος από την αστυνομία.

Αλ. Αλεξάνδρου, για τον Εφεσείοντα.

Π. Ευθυβούλου, Δικηγόρος της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη.

Εφεσείων παρών.

Cur. adv. vult.

ΠΙΚΗΣ, Π.: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Δικαστής Α. Κραμβής.

ΚΡΑΜΒΗΣ, Δ.: Η έφεση στρέφεται εναντίον απόφασης του [*403]Επαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας με την οποία διατάχθηκε η προφυλάκιση του εφεσείοντα για οκτώ ημέρες προς διευκόλυνση αστυνομικών ανακρίσεων σε σχέση με αδικήματα διάρρηξης διαμερίσματος και κλοπής και απόπειρας διάρρηξης που διαπράχθηκαν το πρωί της 6.6.03 στη Λευκωσία και για τα οποία ο εφεσείων θεωρήθηκε ύποπτος από την αστυνομία.

Δόθηκε μαρτυρία ότι έξω από τη θύρα του διαρρηχθέντος διαμερίσματος βρέθηκε τεκμήριο με γενετικό υλικό το οποίο, κατόπιν επιστημονικής εξέτασης, ταυτίστηκε με γενετικό υλικό που λήφθηκε από τον εφεσείοντα. Κατατέθηκε επίσης ότι ο εφεσείων διαμένει και εργάζεται στην Πάφο και ότι ανακρινόμενος, ανέφερε πως η τελευταία φορά που ήρθε στη Λευκωσία ήταν το Μάιο 2003. Ο ίδιος, δεν έχει αυτοκίνητο ή μοτοσικλέτα ούτε κατέχει άδεια οδηγού και ως εκ τούτου, η αστυνομία θα διερευνούσε προς εντοπισμό του προσώπου ή των προσώπων που μετέφεραν τον εφεσείοντα στη Λευκωσία και το ενδεχόμενο συνεργασίας στη διάπραξη του αδικήματος. Αναφέρθηκε επίσης ότι η αστυνομία, στα πλαίσια των ερευνών της προς εξιχνίαση των αδικημάτων θα κατέβαλλε προσπάθεια εντοπισμού και ανάκρισης ατόμων του οικογενειακού, φιλικού και επαγγελματικού περιβάλλοντος του εφεσείοντα προς διαπίστωση των κινήσεων του τελευταίου κατά το χρόνο διάπραξης των αδικημάτων, και αυτό βέβαια, σε συνάρτηση προς τους δικούς του ισχυρισμούς. Η αστυνομία θα ερευνούσε ακόμα χώρους προς εντοπισμό των κλοπιμαίων και των εργαλείων που χρησιμοποιήθηκαν στη διάρρηξη.

Ο συνήγορος του εφεσείοντα, υπέβαλε ότι η μαρτυρία που τέθηκε ενώπιον του δικαστηρίου δεν παρείχε έρεισμα για την κράτηση του πελάτη του. Ανέφερε συναφώς ότι η αστυνομία ουσιαστικά δεν είχε να επιτελέσει ανακριτικό έργο καθότι δεν είχε υπόψη της συγκεκριμένα άτομα προς τα οποία θα έστρεφε την προσοχή της ούτε γνώριζε τους χώρους που θα ερευνούσε. Ο συνήγορος εισηγήθηκε επίσης ότι η αστυνομία απέτυχε να αποδείξει οποιαδήποτε σχέση μεταξύ του εφεσείοντα και των προσώπων που ασαφώς κατατέθηκε ότι επρόκειτο να ανακριθούν.

Θεωρούμε ανεδαφικές τις πιο πάνω εισηγήσεις του κ. Αλεξάνδρου. παρόλον ότι η έρευνα βρισκόταν στο αρχικό της στάδιο εν τούτοις η αστυνομία είχε υπόψη της συγκεκριμένες κατηγορίες προσώπων τα οποία είχαν σχέση με τον εφεσείοντα. Η λήψη κατάθεσης από τα πρόσωπα εκείνα ήταν απαραίτητη για τη διαπίστωση της εμπλοκής του εφεσείοντα στο υπό διερεύνηση αδίκημα καθώς και για την ανεύρεση των κλαπέντων. Είχε επομένως, θεμελιωθεί η [*404]σχέση μεταξύ των προσώπων εκείνων και του εφεσείοντα.

Στο στάδιο της προσωποκράτησης υπόπτου για τέλεση αδικήματος χάριν της διεξαγωγής των αστυνομικών ανακρίσεων, δεν αξιολογείται η μαρτυρία και η αποδεικτική αξία των στοιχείων που έχει στη διάθεσή της η αστυνομία ή η δραστικότητα του μαρτυρικού αυτού υλικού. Οπως έχει ειπωθεί στην Άνκα Ζαφίροβα ν. Αστυνομίας (2000) 2 Α.Α.Δ. 284, τα κρίσιμα ερωτήματα εστιάζονται στο γνήσιο των υπονοιών της αστυνομίας και στο εύλογο της, υπό το φως των στοιχείων που έχουν συλλεγεί. Η υπόνοια είναι εύλογη, εφόσον η μαρτυρία στη διάθεση της αστυνομίας τείνει, κατά λογική προέκταση, να συνδέσει τον ύποπτο με τη διάπραξη του αδικήματος. Βλ. επίσης Stamataris and Another v. Police (1983) 2 C.L.R. 107, Συμιλλίδης ν. Αστυνομίας (1997) 2 Α.Α.Δ. 160 και Ιωάννου ν. Αστυνομίας (1998) 2 Α.Α.Δ. 495.

Στην προκείμενη περίπτωση, το γενετικό υλικό που βρέθηκε επί τεκμηρίου στη σκηνή του εγκλήματος και το οποίο έχει ταυτιστεί με το γενετικό υλικό του εφεσείοντα αποτελεί σημαντικό στοιχείο σύνδεσης του εφεσείοντα με τη διάπραξη των υπό διερεύνηση αδικημάτων και συνακόλουθα δημιούργησε την εύλογη υπόνοια ότι ο εφεσείων πιθανό να ενέχεται.

Η αναγκαιότητα κράτησης του εφεσείοντα χάριν της διεκπεραίωσης των αστυνομικών ανακρίσεων, που ας σημειωθεί ήταν στο αρχικό τους στάδιο, ήταν υπό τις περιστάσεις δικαιολογημένη. Ο πρωτόδικος Δικαστής συνεκτιμώντας όλα τα στοιχεία μαρτυρίας που είχε ενώπιόν του, κατέληξε στο ορθό συμπέρασμα ότι συνέτρεχαν όλες οι προϋποθέσεις κράτησης του εφεσείοντα για ολόκληρο το χρονικό διάστημα των οκτώ ημερών ενόψει του ανακριτικού έργου που επρόκειτο να επιτελέσει η αστυνομία.

Δεν διακρίνουμε οποιοδήποτε σφάλμα στην εκκαλούμενη απόφαση και συνεπώς δεν υφίσταται λόγος επέμβασης προς ανατροπή της.

Η έφεση απορρίπτεται.

Η έφεση απορρίπτεται.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο