Cypriot Supreme Court dismisses appeal for illegal tent selling without municipal permit under Town Law 111/85.
Legislator summary
AI generatedThe Supreme Court dismissed the appellant's appeal regarding convictions for selling tents without a written permit from the Nicosia Municipality. The lower court's finding that the appellant lacked the required license was upheld based on uncontradicted testimony from a municipal official. The court rejected the defense's argument that the specific permit form should have been presented at trial before concluding the appellant had no license.
Legislator headnote
AI generatedΝ. 111/1985, Άρθρο 111(1) και (4); Η έφεση απορρίπτεται όταν η πρωτόδικη διαπίστωση για την απουσία άδειας πλανοδιοπώλης είναι αναντίλεκτη και δεν απαιτείται η παρουσίαση του εντύπου της άδειας στο πρωτόδικο για να επιβεβαιωθεί η έλλειψή της.
Keywords
AI generatedCited Legislation
AI generatedRelated Decisions
AI generatedFull text
ΑΝΑΦΟΡΕΣ:
Κυπριακή νομοθεσία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:
Ν. 111/1985 - Ο περί Δήμων Νόμος του 1985
Μεταγενέστερη νομολογία η οποία κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή:
Δεν έχει εντοπιστεί απόφαση η οποία να κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή
ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:
(2000) 2 ΑΑΔ 317
[*317]21 Ιουνίου, 2000
[NIKHTAΣ, ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, ΚΑΛΛΗΣ, Δ/στές]
ΧΡΥΣΟΣΤΟΜΟΣ ΗΡΑΚΛΗ,
Εφεσείων,
v.
ΔΗΜΟΥ ΛΕΥΚΩΣΙΑΣ,
Εφεσιβλήτου.
(Ποινική Έφεση Αρ. 6858)
Πλανοδιοπώληση ― Πλανοδιοπώληση αγαθών χωρίς γραπτή άδεια από το Δημοτικό Συμβούλιο Λευκωσίας, κατά παράβαση του Άρθρου 111(1) και (4) του περί Δήμων Νόμου, Ν. 111/85 ― Εσκεμμένη παρακώλυση της διακίνησης στην οδό Λήδρας, κατά παράβαση του Άρθρου 124.1 του ίδιου Νόμου ― Το συμπέρασμα του πρωτόδικου Δικαστηρίου ότι ο κατηγορούμενος δεν είχε την απαιτούμενη άδεια, ήταν, ενόψει της προσαχθείσας μαρτυρίας, ορθό.
Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 18.1.1999. Ο εφεσείων δεν εξασφάλισε άδεια πλανοδιοπώλησης για το έτος 1999. Ο εφεσείων κρίθηκε ένοχος και στις δύο κατηγορίες.
Ο δικηγόρος του εφεσείοντος απέσυρε την έφεση αναφορικά με την δεύτερη κατηγορία. Η έφεση εναντίον της πρώτης κατηγορίας απορρίφθηκε. Η εισήγηση του δικηγόρου του ότι θα έπρεπε να παρουσιαστεί στο πρωτόδικο Δικαστήριο το έντυπο της άδειας που εκδίδεται από το Δήμο Λευκωσίας, προτού καταλήξει σε ασφαλές συμπέρασμα πως ο εφεσείων δεν είχε άδεια, δεν ευσταθούσε. Η μαρτυρία που είχε ενώπιόν του το Δικαστήριο πως ο εφεσείων δεν είχε άδεια πλανοδιοπώλησης, ήταν αναντίλεκτη, και το συμπέρασμα στο οποίο κατέληξε, ήταν ορθό.
Η έφεση απορρίφθηκε με έξοδα.
[*318]Έφεση εναντίον Καταδίκης.
Έφεση από τον κατηγορούμενο εναντίον της απόφασης του Eπαρχιακού Δικαστηρίου Λευκωσίας (Παρασκευαΐδου-Καρακάννα, Ε.Δ.), (Ποινική Υπόθεση Αρ. 15262/99), ημερομηνίας 22/11/99, με την οποία κρίθηκε ένοχος για τη διάπραξη του αδικήματος της πλανοδιοπώλησης χωρίς γραπτή άδεια από το Δημοτικό Συμβούλιο Λευκωσίας, κατά παράβαση του Άρθρου 111(1) και (4) του Νόμου 111/85.
Σ. Δράκος, για τον Εφεσείοντα.
Α. Παντελίδης, για τον Εφεσίβλητο.
Cur. adv. vult.
ΝΙΚΗΤΑΣ, Δ.: Την απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο δικαστής Χρ. Αρτεμίδης.
ΑΡΤΕΜΙΔΗΣ, Δ.: Ο εφεσείων καταδικάστηκε από το Επαρχιακό Δικαστήριο Λευκωσίας σε δυο αδικήματα: (α) πλανοδιοπώληση χωρίς γραπτή άδεια από το Δημοτικό Συμβούλιο Λευκωσίας, κατά παράβαση του άρθρου 111(1) και (4) του Νόμου, Ν.111/85, και (β) εσκεμμένη παρακώληση της διακίνησης στην οδό Λήδρας, κατά παράβαση του άρθρου 124.1(στ)(ι) του ίδιου Νόμου. Κατά τη διάρκεια της ενώπιον μας συζήτησης ο δικηγόρος του εφεσείοντα απέσυρε την έφεση αναφορικά με τη δεύτερη κατηγορία, επέμεινε όμως στην προώθησή της σε σχέση με την πρώτη. Δεν χρειάζεται να αναφερθούμε με λεπτομέρεια στα γεγονότα της υπόθεσης, που περιορίστηκαν στο ελάχιστο μετά την απόσυρση της έφεσης αναφορικά με τη δεύτερη κατηγορία. Παρέμεινε για την κρίση μας κατά πόσο από τη μαρτυρία που προσκομίστηκε στο πρωτόδικο Δικαστήριο η πρώτη κατηγορία αποδείκτηκε. Η σχετική μαρτυρία προήλθε από το διοικητικό λειτουργό στο Δήμο Λευκωσίας, υπεύθυνο για τις υφιστάμενες άδειες και όλα τα συναφή ζητήματα που αφορούν στην πλανοδιοπώληση. Αυτός κατέθεσε πως γνώριζε τον εφεσείοντα στον οποίο δεν εκδόθηκε άδεια πλανοδιοπώλησης για το 1999. Τα αδικήματα διαπράχθηκαν στις 18 του Γενάρη 1999. Ο εφεσείων δεν αντέκρουσε τη μαρτυρία αυτή, κάτι βεβαίως που θα μπορούσε εύκολα να κάνει, παρουσιάζοντας, αν είχε, τη σχετική άδεια.
Επί του προκειμένου, ο δικηγόρος του εφεσείοντα εισηγήθηκε [*319]πως θα έπρεπε να παρουσιαστεί στο πρωτόδικο Δικαστήριο το έντυπο της άδειας που εκδίδεται από το Δήμο Λευκωσίας, προτού καταλήξει στο ασφαλές συμπέρασμα πως ο εφεσείων δεν είχε την άδεια, αντικείμενο της κατηγορίας. Δεν έγινε πλήρως κατανοητό αυτό το επιχείρημα. Δεν συμμεριζόμαστε όμως τις απόψεις που εξέφρασε ο δικηγόρος του εφεσείοντα. Η πρωτόδικη απόφαση κρίνεται ως ορθή, γιατί η διαπίστωση της πρωτόδικης Δικαστού, από την μαρτυρία που είχε ενώπιόν της, πως ο εφεσείων δεν ήταν κάτοχος άδειας πλανοδιοπώλησης, ήταν αναντίλεκτη. Η έφεση απορρίπτεται με £40 έξοδα, που συμφωνήθηκαν.
Η έφεση απορρίπτεται με έξοδα.
cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο