Legislator Case Law & Legislation
Ποινικές Εφέσεις Αρ. 6741, 6742, 6751 AI generated

Court dismisses appeal request to introduce post-trial evidence from a co-defendant due to double jeopardy concerns.

Case Number Ποινικές Εφέσεις Αρ. 6741, 6742, 6751
Court / Authority
Jurisdiction Cyprus (CY)
Decision Date
Outcome Dismissed

Legislator summary

AI generated

The court rejected the appellant's request to introduce post-trial testimony from a co-defendant during the appeal proceedings. The defense argued the evidence was necessary to clarify the co-defendant's guilt, while the prosecution contended it violated fundamental trial principles. The court ruled that admitting such evidence would effectively force a second trial, breaching the constitutional prohibition against multiple prosecutions and the principle of finality.

Legislator headnote

AI generated

Articles 12(2) of the Constitution and the principle of double jeopardy; Post-trial evidence from a co-defendant is inadmissible on appeal as it would amount to a second trial.

Keywords

AI generated
post-trial evidence co-defendant testimony double jeopardy appeal proceedings constitutional rights finality of judgment criminal procedure

Cited Legislation

AI generated
Article 12(2) of the Constitution

Cited Case Law

AI generated
AI generated

Need to analyze how this precedent applies to your matter?

Cross-reference this judgment against statutes, commentaries, and subsequent citing case law inside Legislator AI.

Open in Legislator →

Full text

ΑΝΑΦΟΡΕΣ:

Κυπριακή νομολογία στην οποία κάνει αναφορά η απόφαση αυτή:

ZEVEDHEOS ν. THE REPUBLIC (1978) 2 CLR 47

Αγαπίου ν. Δημοκρατίας (1989) 2 ΑΑΔ 396

Pernell Geoffrey Michael John και Άλλοι ν. Kυπριακής Δημοκρατίας (Αρ. 1) (1998) 2 ΑΑΔ 177

Μεταγενέστερη νομολογία η οποία κάνει αναφορά στην απόφαση αυτή:

ΜΟΔΕΣΤΑ ΑΝΔΡΟΚΛΗ ΓΡΗΓΟΡΙΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ ΜΕΣΩ ΥΠΟΥΡΓΕΙΟΥ ΕΡΓΑΣΙΑΣ ΚΑΙ ΚΟΙΝΩΝΙΚΩΝ ΑΣΦΑΛΙΣΕΩΝ ΥΠΗΡΕΣΙΕΣ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ ΚΑΙ/Η ΔΙΕΥΘΥΝΤΡΙΑΣ ΥΠΗΡΕΣΙΩΝ ΚΟΙΝΩΝΙΚΗΣ ΕΥΗΜΕΡΙΑΣ, Υπόθεση Αρ. 1505/2012, 30/10/2015, ECLI:CY:AD:2015:D723

ΚΟΝΝΑΡΗΣ v. ΑΣΤΥΝΟΜΙΑΣ, Ποινική Εφεση Αρ. 184/2019, 16/7/2020, ECLI:CY:AD:2020:B248

P. TSVETKOV PELOV κ.α. v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 226/2016, 236/2016, 237/2016 και 152/2017, 20/10/2020, ECLI:CY:AD:2020:B360

ΧΡΙΣΤΟΦΟΡΟΣ ΧΑΡΑΛΑΜΠΟΥΣ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 180/2007, 7 Ιουλίου 2010

Λοϊζίδης Ανδρέας ν. Γενικού Εισαγγελέα της Δημοκρατίας (2014) 2 ΑΑΔ 89, ECLI:CY:AD:2014:B104

Semio Production Ltd, Παναγιώτης Γεωργίου Λαπέρτας ν. (Aρ. 2) (2003) 2 ΑΑΔ 249

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ KORETSKA, Πολιτική Έφεση Αρ. 231/2020, 1/2/2022, ECLI:CY:AD:2022:A36

Κώστας Νίκου Νικολαϊδη ν. Αστυνομίας, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 7009., 19 Ιανουαρίου, 2001

ΑΝΔΡΕΑ ΛΟΙΖΙΔΗ ν. ΓΕΝΙΚΟΥ ΕΙΣΑΓΓΕΛΕΑ ΤΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Έφεση Αρ. 145/2013, 11/2/2014, ECLI:CY:AD:2014:B104

Trussler Sammy John Lee και Άλλος ν. Κυπριακής Δημοκρατίας και Άλλου (2013) 2 ΑΑΔ 38

SAMMY JOHN LEE TRUSSLER ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 65/2012, 16/1/2013

Λιασίδης Eυθύβουλος και Άλλος ν. Aστυνομίας και Άλλου (2002) 2 ΑΑΔ 434

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ TOY SERGUEYEVICH , ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ 55/20, 5/4/2021, ECLI:CY:AD:2021:A130

Σάββας Πλαστήρα-Ιωάννου ν. Δημοκρατίας, ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΦΕΣΕΙΣ 6854 και 6855, 30 Μαρτίου 2001

Ρόπας άλλως Ιερόθεος Χριστοδούλου ν. Κυπριακής Δημοκρατίας (2010) 2 ΑΑΔ 226

Χαράλαμπου Αγαθοκλέους κ.α. ν. Αστυνομίας, ΠΟΙΝΙΚΕΣ ΕΦΕΣΕΙΣ 7030 ΚΑΙ 7031, 14.5.2001

ΑΝΑΦΟΡΙΚΑ ΜΕ ΤΗΝ ΑΙΤΗΣΗ ΤΗΣ OLGA APANASIK, ΠΟΛΙΤΙΚΗ ΕΦΕΣΗ Αρ. 295/2016, 6/12/2017, ECLI:CY:AD:2017:A443

Δημήτρης Γιαννάκη Δημητρίου ν. Δημοκρατίας, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 6867, 19 Ιανουαρίου 2001

Δημοκρατία, Δημήτρης Γιαννάκη Δημητρίου ν. (Αρ. 1) (2001) 2 ΑΑΔ 8

ΣΑΚΚΟΥ κ.α. v. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑ κ.α., Ποινική Έφεση Αρ. 157/2020, 196/2020, 9/11/2021, ECLI:CY:AD:2021:B504

Παναγιώτης Γεωργίου Λαπέρτα ν. Semio Production Ltd., Ποινική Έφεση αρ. 7288., 27 Μαΐου, 2003.

Xαράλαμπος Χατζημάρκου ν. Δημοκρατίας, ΠΟΙNIKH ΕΦΕΣH ΑΡ. 6887, 10 Οκτωβρίου, 2002

Χαραλάμπους Πουλλαούας Γεώργιος ν. Αστυνομίας (2001) 2 ΑΑΔ 494

Γεώργιος Ιωάννη Γιαννίδης ν. Αστυνομίας, ΠΟΙΝΙΚΗ ΕΦΕΣΗ ΑΡ. 7007, 26 Απριλίου, 2002

Ζαρή Ευτυχία ν. Δημοκρατίας (Αρ. 1) (2015) 2 ΑΑΔ 292, ECLI:CY:AD:2015:B325

Χαραλάμπους Χριστόφορος ν. Δημοκρατίας (2010) 2 ΑΑΔ 345

ΓΙΑΝΝΑΚΗΣ ΤΟΥΜΑΖΟΥ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική ΄Εφεση Αρ. 6952, 24 Φεβρουαρίου, 2003

ΕΥΤΥΧΙΑ ΖΑΡΗ ν. ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, Ποινική Εφεση Αρ. 193/2010, 11/5/2015, ECLI:CY:AD:2015:B325

ΙΕΡΟΘΕΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟY ΑΛΛΩΣ ΡΟΠΑΣ ν. ΚΥΠΡΙΑΚΗΣ ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ, ΠΟΙΝΙΚΗ ΑΙΤΗΣΗ 3/2009, 10 Μαϊου 2010

ΚΕΙΜΕΝΟ ΑΠΟΦΑΣΗΣ:

(2000) 2 ΑΑΔ 294

[*294]25 Μαΐου, 2000

[ΠΙΚΗΣ, Π., ΗΛΙΑΔΗΣ, ΧΑΤΖΗΧΑΜΠΗΣ, Δ/στές]

ΙΕΡOΘΕΟΣ ΧΡΙΣΤΟΔΟΥΛΟΥ ΑΛΛΩΣ ΡΟΠΑΣ,

(Εφεσείων στην Ποινική Έφεση Αρ. 6741),

ARA EDWARD HARUTYUNIAN,

(Εφεσείων στην Ποινική Έφεση Αρ. 6751),

ΝΙΚΟΣ ΝΙΚΟΛΑΟΥ,

(Εφεσείων στην Ποινική Έφεση Αρ. 6742),

v.

ΔΗΜΟΚΡΑΤΙΑΣ (ΑΡ. 1),

Εφεσίβλητης.

(Ποινικές Εφέσεις Αρ. 6741, 6751, 6742)

Ποινική Δικονομία ― Έφεση ― Προσαγωγή μαρτυρίας ενώπιον του Εφετείου ― Προϋποθέσεις.

Στην παρούσα υπόθεση, ο εφεσείων 2 Χαρουτουνιάν ένας από τους καταδικασθέντες για φόνο, υπέβαλε προφορικό άτυπο αίτημα, μέσω του Εισαγγελέα της Δημοκρατίας, για την παροχή άδειας προσαγωγής μαρτυρίας στο πλαίσιο της έφεσης. Η μαρτυρία συνίστατο στο περιεχόμενο επιστολής την οποία ο εν λόγω εφεσείων απέστειλε στο Γενικό Εισαγγελέα στις 28.2.2000, μετά την καταδίκη του.

Οι εφεσείοντες 1 και 3 έφεραν ένσταση στο αίτημα της εφεσίβλητης.

Αποφασίστηκε ότι:

1. Η κατάθεση μαρτυρίας, κατ’ έφεση, στις εξαιρετικές περιπτώσεις που είναι παραδεκτή, έχει ως λόγο την πλήρωση κενού κατά τη δίκη και την πιθανολόγηση των επιπτώσεων στην απόφαση του πρω[*295]τόδικου δικαστηρίου.

2. Η προσαγωγή ενοχοποιητικής μαρτυρίας κατά την έφεση προς το σκοπό υποστύλωσης της καταδίκης με αναφορά σε μεταγενέστερα γεγονότα θα ισοδυναμούσε με την εκ δευτέρου δίκη του κατηγορουμένου κατ’ αντίθεση προς την αρχή την οποία κατοχυρώνει το Άρθρο 12.2 του Συντάγματος αφενός, και την αρχή του κοινού δικαίου η οποία απαγορεύει την έκθεση του κατηγορουμένου σε δίκη για περισσότερες φορές της μιας αφετέρου.

3. Στην προκείμενη υπόθεση θα είχε και την παράδοξη προέκταση να επιτραπεί σ’ ένα των καταδικασθέντων να προσάγει μαρτυρία κατ’ έφεση η οποία πηγάζει από τον ίδιο εναντίον των συγκατηγορουμένων του.

Το αίτημα απορρίφθηκε.

Αναφερόμενες υποθέσεις:

Pernell κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1998) 2 Α.Α.Δ. 177,

Zevedheos v. Republic (1978) 2 C.L.R. 47,

Αγαπίου ν. Δημοκρατίας (1989) 2 Α.Α.Δ. 396.

Αίτημα.

Αίτημα από την εφεσίβλητη στα πλαίσια της έφεσης κατά της καταδικαστικής απόφασης του Μόνιμου Κακουργιοδικείου Λεμεσού (Παπαδοπούλου, Π.Ε.Δ., Χριστοδούλου, Α.Ε.Δ., Λιάτσου Ε.Δ.), (Ποινική Υπόθεση Αρ. 22175/98), ημερομηνίας 25/6/99, για παροχή άδειας προσαγωγής μαρτυρίας ενώπιον του Εφετείου.

Λ. Κληρίδης με Ε. Ευσταθίου και Κ. Ευσταθίου, για τον Εφεσείοντα στην Ποινική Έφεση Αρ. 6741.

Π. Κληρίδης, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη στην Ποινική Έφεση Αρ. 6741.

Ο Εφεσείων εμφανίζεται προσωπικά στην Ποινική Έφεση Αρ. 6751.

Π. Κληρίδης, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη στην Ποινική Έφεση Αρ. 6751.

[*296]

Ε. Ευσταθίου με Κ. Ευσταθίου και Ντ. Καψάλη, για τον Εφεσείοντα, στην Ποινική Έφεση Αρ. 6742.

Π. Κληρίδης, Εισαγγελέας της Δημοκρατίας, για την Εφεσίβλητη στην Ποινική Έφεση Αρ. 6742.

Cur. adv. vult.

ΔΙΚΑΣΤΗΡΙΟ: Την ομόφωνη απόφαση του Δικαστηρίου θα δώσει ο Γ. Μ. Πικής, Π.

ΠΙΚΗΣ, Π.: Πριν ξεκινήσει η ακρόαση, ο κ. Π. Κληρίδης υπέβαλε προφορικό άτυπο αίτημα για την παροχή άδειας προσαγωγής μαρτυρίας στο πλαίσιο της έφεσης. Η μαρτυρία όπως γίνεται κατανοητό, συνίσταται στο περιεχόμενο επιστολής την οποία ο εφεσείων Χαρουτουνιάν απέστειλε στο Γενικό Εισαγγελέα στις 28.2.2000, μετά την καταδίκη του. Υπήρξε κάποια ταλάντευση στην υποβολή του αιτήματος διότι, όπως ανέφερε ο κ. Π. Κληρίδης, ανέμενε ότι ο ίδιος ο εφεσείων Χαρουτουνιάν θα υπέβαλλε το αίτημα για την κατάθεση της επιστολής του.

Η προσαγωγή μαρτυρίας είναι σχετική με την έφεση τόσο του εφεσείοντος Χαρουτουνιάν όσο, όπως είπε:

«Το άλλο σκέλος είναι αν πράγματι ο Χαρουτουνιάν θα μπορούσε να διαφωτίσει το Δικαστήριο για την ενοχή των άλλων δύο, θα έπρεπε ο ίδιος να απευθυνθεί στο Δικαστήριο και παρόλο που δεν έχει δικηγόρο να ζητήσει οδηγίες από το Δικαστήριο.»

Ο κ. Π. Κληρίδης αναγνώρισε ευθέως ότι παρεμβάλλεται εμπόδιο στην αποδοχή της μαρτυρίας την οποία προτείνει, από την απόφαση στη Geoffrey Michael John Pernell κ.ά. ν. Δημοκρατίας (1998) 2 Α.Α.Δ. 177. Στην υπόθεση εκείνη αίτημα, για την προσαγωγή μαρτυρίας αναφορικά με δηλώσεις ενός των καταδικασθέντων για ανθρωποκτονία σε τρίτο πρόσωπο το οποίο τελούσε, όπως και ο ίδιος υπό κράτηση στις κεντρικές φυλακές, σχετικά με τα γεγονότα της υπόθεσης, απορρίφθηκε ως απαράδεκτο. Μετά τη θεώρηση των σχετικών συνταγματικών διατάξεων όπως και της Κυπριακής και Αγγλικής νομολογίας που διαφωτίζει επί του θέματος, το Δικαστήριο έκρινε ότι δεν είναι παραδεκτή κατ’ έφεση η προσα[*297]γωγή μαρτυρίας η οποία προκύπτει μετά τη δίκη. Στην απόφαση επισημαίνεται ότι:

«Μαρτυρία, η οποία προκύπτει μετά τη δίκη, εξ αντικειμένου, δε θα μπορούσε να επηρεάσει το αποτέλεσμά της, εφόσον ήταν αδύνατη η προσαγωγή της ενώπιον του ποινικού δικαστηρίου που έκρινε την ποινική ευθύνη του κατηγορουμένου.»

Περαιτέρω επεξηγείται ότι:

«Η κατάθεση μαρτυρίας, κατ΄ έφεση, στις εξαιρετικές περιπτώσεις που είναι παραδεκτή, έχει ως λόγο την πλήρωση κενού κατά τη δίκη και την πιθανολόγηση των επιπτώσεων στην απόφαση του πρωτόδικου δικαστηρίου. Ο ρόλος του εφετείου, σ’ εκείνη την περίπτωση περιορίζεται στην αποτίμηση των επιπτώσεων που θα μπορούσε να έχει στην ετυμηγορία του πρωτόδικου δικαστηρίου η προσαγωγή της μαρτυρίας ενώπιόν του.»

Στην ίδια απόφαση υποδεικνύεται ότι η προσαγωγή ενοχοποιητικής μαρτυρίας κατά την έφεση προς το σκοπό υποστύλωσης της καταδίκης με αναφορά σε μεταγενέστερα γεγονότα θα ισοδυναμούσε με την εκ δευτέρου δίκη του κατηγορουμένου κατ’ αντίθεση προς την αρχή την οποία κατοχυρώνει το Άρθρο 12.2 του Συντάγματος αφενός, και την αρχή του κοινού δικαίου η οποία απαγορεύει την έκθεση του κατηγορουμένου σε δίκη για περισσότερες φορές της μιας αφετέρου.

Στην προκείμενη υπόθεση θα είχε και την παράδοξη προέκταση να επιτραπεί σ’ ένα των καταδικασθέντων να προσάγει μαρτυρία κατ’ έφεση η οποία πηγάζει από τον ίδιο εναντίον των συγκατηγορουμένων του. Στην ίδια απόφαση Pernell (ανωτέρω), γίνεται εκτεταμένη αναφορά στο θεσμικό πλαίσιο της έφεσης και τη νομολογία η οποία πραγματεύεται τον προσδιορισμό του. (Βλ. μεταξύ άλλων Zevedheos v. Republic (1978)2 C.L.R 47· Aγαπίου ν. Δημοκρατίας (1989) 2 Α.Α.Δ. 396.)

Οι εφεσείοντες 1 και 3 αντιτίθενται στο αίτημα της εφεσίβλητης το οποίο θεωρούν νομικά απαράδεκτο. Ο εφεσείων 2, (Χαρουτουνιάν), συναινεί στο αίτημα.

Το αίτημα απορρίπτεται. Θα προχωρήσουμε στην ακρόαση της έφεσης.

[*298]

Το αίτημα απορρίπτεται.

cylaw.org: Από το ΚΙΝOΠ/CyLii για τον Παγκύπριο Δικηγορικό Σύλλογο