Administrative cassation dismissed for inadmissibility; facts show the lower court's assessment of asylum claim evidence was within its sovereign discretion.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the administrative cassation inadmissible, rejecting the applicant's challenge to the Refugee Board's decision. The applicant argued that the Board's dismissal of Afghan documents and safety assessment lacked proper reasoning or contradicted prior rulings. The court held that the lower court possesses sovereign authority to evaluate the credibility of evidence and safety conditions, making the cassation grounds invalid.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; The Council of State lacks jurisdiction to review the sovereign appreciation of evidence credibility and safety situation assessments by the lower administrative court.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 13.167 van 31 januari 2019
in de zaak A. 226.933/XIV-37.896
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Herman De Ponthiere kantoor houdend te 8900 Ieper Veemarkt 5
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN EN
DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 12 december 2018, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 212.220 van 12 november 2018 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het dossier van de zaak is op 18 december 2018 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30
november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
1. Verzoeker voert aan “dat een verwijzing in algemene bewoordingen, naar de vele vervalste stukken, die uit Afghanistan zouden afkomstig zijn, niet volstaat om de concrete stukken, die de verzoekende partij heeft neergelegd, als onbetrouwbaar te bestempelen”.
2. In het bestreden arrest wordt niet enkel aangehaald dat in Afghanistan op grote schaal wordt gefraudeerd met dergelijke documenten en dat ze er eenvoudigweg
XIV-37.896-1/3
illegaal en tegen betaling kunnen worden verkregen, maar ook dat “verzoekers asielrelaas en vrees reeds ongeloofwaardig is bevonden en de vaststellingen dienaangaande kracht van gewijsde genieten”, dat “aan dergelijke stukken […] hoogstens een ondersteunende bewijswaarde [kan] worden gehecht, met name het vermogen om een intrinsiek geloofwaardig verhaal kracht bij te zetten en dat “verzoeker zich blijkens de inhoud van het reeds meermaals aangehaalde arrest van de RvV voorheen reeds heeft bediend van erg dubieuze documenten en van stukken waaraan geen bewijswaarde kon worden gehecht”.
Daarmee geeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen aan waarom hij geen bewijswaarde hecht aan de door verzoekers overgelegde stukken, zodat is voldaan aan de vereisten van de jurisdictionele motiveringsplicht.
De feitenrechter oordeelt soeverein over de bewijswaarde van de door een partij overgelegde stukken. Het komt de Raad van State als administratieve cassatierechter niet toe deze beoordeling over te doen.
2. Verzoeker houdt voor dat de beoordeling in het bestreden arrest van de veiligheidssituatie in zijn regio van herkomst strijdig is met de beoordeling daarvan in een arrest van de Raad van Vreemdelingenbetwistingen van 28 april 2017 dat ook betrekking had op verzoeker.
Verzoeker gaat eraan voorbij dat de beoordeling van de veiligheidssituatie in het district Behsud wordt beoordeeld aan de hand van rapporten van 20 februari 2018 en december 2017, die dus dateren van nà het door verzoeker aangehaalde arrest van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen van 28 april 2017. In het bestreden arrest wordt overigens uitdrukkelijk overwogen dat de beoordeling is gebeurd “op basis van de heden beschikbare landeninformatie gedane analyse van de veiligheidssituatie in verzoekers regio van herkomst” en dat een eerdere en andere beoordeling daar niet aan in de weg staat.
Verzoeker toont wat dat betreft geen onwettigheid aan. Verder behoort de beoordeling van de veiligheidssituatie in een bepaald gebied en op een bepaald ogenblik tot de soevereine appreciatiebevoegdheid van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
3. Het enige middel is, voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.
XIV-37.896-2/3
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op eenendertig januari tweeduizend negentien, door:
Carlo Adams, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.896-3/3
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2019:ORD.13.167