Cassation appeal dismissed as inadmissible due to failure to prove loss of jurisdiction from procedural delay.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Court of Cassation declared the cassation appeal inadmissible, dismissing the request to overturn the Refugee Board's decision. The applicant argued that the extended procedural duration violated his rights, but the lower court correctly noted that the two-day deadline was merely an order of procedure. Consequently, the court ruled that no loss of jurisdiction occurred, rendering the appeal without merit.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticle 57/6, § 3, fifth paragraph of the Law of 15 December 1980; A cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to demonstrate that a procedural delay resulted in a loss of jurisdiction or a substantive violation of rights.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 13.026 van 4 oktober 2018
in de zaak A. 226.014/XIV-37.799
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Dirk Geens kantoor houdend te 2018 Antwerpen Lange Lozanastraat 24
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN
EN DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 28 augustus 2018, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 208.204 van 24 augustus 2018 van de Raad voor Vreemdelingen-
betwistingen.
Het administratief dossier is op 3 september 2018 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
Zoals in het bestreden arrest terecht wordt gesteld, is de termijn van twee dagen voorzien in artikel 57/6, § 3, vijfde lid, van de wet van 15 december 1980
‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ een termijn van orde die geen verlies van bevoegdheid met zich meebrengt.
XIV-37.799-1/2
Daarbij stelt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen terecht vast dat verzoeker “niet [kan]
beweren benadeeld te zijn door de langere duur van de procedure nu hij hierdoor langer bescherming genoot tegen de beweerde vervolging en aanvullende stukken kon verzamelen ter staving van zijn relaas”. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen vermocht dan ook op wettige wijze te besluiten dat verzoeker geen schending van artikel 57/6 van de vreemdelingenwet, van de redelijke termijn, van het vertrouwensbeginsel en van het rechtszekerheidsbeginsel aannemelijk maakte. Het enige middel is kennelijk ongegrond.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op vier oktober tweeduizend achttien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.799-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2018:ORD.13.026