Cassation dismissed for inadmissibility; Council of State rejects review of asylum board's sovereign evidence assessment.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the cassation appeal inadmissible, dismissing the applicant's request to overturn the Asylum Board's decision. The Board determined that the applicant's religious certificate lacked objective value because it was solicited after the refusal and based on her own statements, rendering it a subjective rather than evidentiary document. The court upheld the Board's sovereign authority to evaluate the authenticity of submitted documents and the completeness of the file without re-examining these factual determinations.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; The Council of State cannot review the sovereign assessment of evidence authenticity or file completeness by the Asylum Board, limiting cassation to legal errors.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 12.847 van 18 mei 2018
in de zaak A. 224.734/XIV-37.663
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Tristan Wibault kantoor houdend te 1000 Brussel Congresstraat 49
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN
EN DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 9 maart 2018, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 199.261 van 6 februari 2018 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het administratief dossier is op 21 maart 2018 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
In tegenstelling tot wat verzoekster aanvoert, beperkt de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen zich, wat het door haar neergelegde attest van “l’Eglise de Dieu Tout-Puissant” betreft, niet louter tot de conclusie dat aan een voorgelegd document slechts bewijswaarde kan worden toegekend wanneer het wordt voorgelegd ter ondersteuning van
XIV-37.663-1/3
een geloofwaardig en coherent relaas. In het bestreden arrest wordt immers vastgesteld dat het attest is opgesteld na de weigeringsbeslissing van de commissaris-generaal en is gebaseerd op verzoeksters eigen verklaringen zodat het attest een gesolliciteerd karakter vertoont en derhalve geen objectieve bewijswaarde heeft. Verzoeksters kritiek in die zin, en de door haar aangevoerde schending van artikel 48/6 van de wet van 15 december 1980
‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ (hierna: de vreemdelingenwet), mist dan ook feitelijke grondslag. De beoordeling van de authenticiteit en de bewijswaarde van neergelegde stukken behoort tot de soevereine beoordelingsbevoegdheid van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen die in een beroep tegen een beslissing van de commissaris-generaal over hervormingsbevoegdheid beschikt. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen oordeelt bovendien eveneens soeverein of hij een dossier voldoende volledig acht dan wel of hij aanvullende onderzoeksmaatregelen nodig acht zoals voorzien in artikel 39/2, § 1, tweede lid, 2°, juncto 39/76, § 2, van de vreemdelingenwet. Het komt niet aan de Raad van State als administratieve cassatierechter toe om die beoordeling opnieuw te doen. Verzoekster gaat er voor het overige aan voorbij dat de ongeloofwaardigheid van haar asielrelaas, en haar betrokkenheid bij de Quannengshen-geloofsgemeenschap, wordt gebaseerd op velerlei vaststellingen die zij op geen enkele wijze betwist of weerlegt.
Het enige middel is, voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
XIV-37.663-2/3
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op achttien mei tweeduizend achttien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.663-3/3
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2018:ORD.12.847