Cassation appeal dismissed as inadmissible due to irrelevance of challenged reasoning to the final decision.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the cassation appeal inadmissible, dismissing the request to overturn the Refugee Board's ruling. The applicant argued that the Board's reasoning regarding collective versus individual responsibility for a Somaliland crime was flawed, but the Board had already noted doubts about the applicant's asylum claim. The court held that since the challenged reasoning did not influence the final decision, it could not serve as a basis for cassation.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 20 of the Coordinated Laws on the Council of State and Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006: A cassation appeal is inadmissible if the challenged reasoning does not influence the final decision.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 12.685 van 23 januari 2018
in de zaak A. 224.108/XIV-37.594
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Julien Wolsey kantoor houdend te 1060 Brussel Verbindingslaan 27
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN
EN DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 26 december 2017, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 195.276 van 21 november 2017 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het administratief dossier is op 3 januari 2018 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
Door de devolutieve werking van het beroep tegen een beslissing van de commissaris-generaal voor de vluchtelingen en de staatlozen, is de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen niet gebonden door de motieven van de aanvankelijk bestreden beslissing. Het recht van verdediging houdt bovendien niet in de Raad voor
XIV-37.594-1/2
Vreemdelingenbetwistingen reeds op voorhand de motieven van het arrest kenbaar zou moeten maken. Verzoeker ontwikkelt voorts kritiek tegen de overweging in het bestreden arrest dat de straf in Somaliland een collectieve en niet een individuele verantwoordelijkheid uitmaakt. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen formuleert in het bestreden arrest bedenkingen bij de actualiteit van verzoekers vrees “[i]n zoverre al geloof gehecht wordt aan verzoekers asielrelaas - quod non in casu”. Verzoekers kritiek is dus duidelijk gericht tegen een motief van het bestreden arrest dat de strekking ervan niet kan hebben beïnvloed en kan bijgevolg niet tot de cassatie van het bestreden arrest leiden.
Het enige middel is kennelijk ongegrond.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op drieëntwintig januari tweeduizend achttien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.594-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2018:ORD.12.685