Court dismisses urgent suspension request for school orientation certificate due to lack of serious grounds.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE IXe KAMER

nr. 242.550 van 8 oktober 2018

in de zaak A. 226.289/IX-9404

In zake: Lotte VANDEN BERGHE

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Christophe Vangeel kantoor houdend te 2018 Antwerpen Lange Lozanastraat 24

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen:

de VZW INSTELLINGEN KATHOLIEK ONDERWIJS

REGIO NINOVE

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Isabelle Cooreman kantoor houdend te 1082 Brussel Access Building Keizer Karellaan 586 bus 9

bij wie woonplaats wordt gekozen

I. Voorwerp van de vordering

1. De vordering, ingesteld op 28 september 2018, strekt tot de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van de beslissing van de beroepscommissie van de vzw Instellingen Katholiek Onderwijs Regio Ninove van 18 september 2018 waarbij het aan Lotte Vanden Berghe toe-

gekende oriënteringsattest C wordt bevestigd.

II. Verloop van de rechtspleging

2. De verwerende partij heeft een nota ingediend.

IX-9404-1/18

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 4 oktober 2018, om 10.00 uur.

Staatsraad Bert Thys heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Christophe Vangeel, die verschijnt voor de verzoe-

kende partij en advocaat Eline Schroyens, die loco advocaat Isabelle Cooreman verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Eerste auditeur-afdelingshoofd Diane Mareen heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördi-

neerd op 12 januari 1973.

III. Feiten

3.1. Verzoekster is tijdens het schooljaar 2017-2018 leerling van het tweede leerjaar van de derde graad van het algemeen secundair onderwijs (hierna:

het ASO), studierichting „wetenschappen-wiskunde‟, aan het Sint-Aloysiuscollege te Ninove, dat onder het bestuur van de vzw Katholiek Onderwijs Regio Ninove ressorteert.

3.2. Op het einde van het schooljaar behaalt zij een jaartotaal van 58,7%, met tekorten voor chemie (49,7%), fysica (36%) en wiskunde (41,4%).

De delibererende klassenraad kent haar een oriënteringsattest C

toe, met het advies “het zesde jaar over te zitten in de richting humane weten-

schappen”.

IX-9404-2/18

De notulen van de vergadering van de klassenraad vermelden als motivering:

“De leerplandoelen voor fysica, wiskunde en chemie zijn niet behaald, de basiskennis en basisvaardigheden vereist voor deze richting zijn onvoldoende aanwezig.

Laag jaartotaal en tekorten op poolvakken.

Laag jaartotaal voor de examens (51.3%).

De geboden kansen tot remediëring werden onvoldoende benut.”

3.3. Na overleg met de schooldirectie wordt de klassenraad opnieuw samengeroepen, maar die beslist op 24 augustus 2018 dat het C-attest voor ver-

zoekster behouden blijft.

3.4. Verzoekster stelt vervolgens een beroep in bij het schoolbestuur.

Zij laat in hoofdorde gelden dat onvoldoende of geen rekening werd gehouden “met de toekomstige studies die [zij] gaat volgen (en waar geen wiskunde, fysica en scheikunde zal aan bod komen), met de bijzondere omstan-

digheden die tot de uitzonderlijke resultaten van het eerste semester hebben geleid, de resultaten van de voorbije jaren, het globale resultaat, de enorme progressie in het tweede semester, het totale gebrek aan focus op positieve resultaten en de inzet die ze de voorbije maanden heeft getoond”.

In subsidiaire orde reageert zij op de motivering van de opeen-

volgende beslissingen van de delibererende klassenraad.

Voorts wordt volgens verzoekster in de beslissingen van de delibererende klassenraad geen rekening gehouden met haar volledig dossier. Zij benadrukt dat “de beroepscommissie […] het hele dossier en dus ook de positieve resultaten van de leerling in de beslissing [dient] te betrekken”. Zij stelt ook dat “[d]e pertinente vraag […] zich [opdringt] of [zij] mits de juiste omkadering en begeleiding niet veel hoger zou kunnen scoren”. Haar vraag om een bijkomende proef te mogen afleggen wordt volgens verzoekster “doodgezwegen”.

IX-9404-3/18

Ten slotte voert verzoekster de schending aan van het redelijk-

heidsbeginsel. Zij stelt: “iemand op het einde van zijn studie zomaar tegenhouden [is] een beslissing die niet lichtzinnig kan en mag gebeuren”.

3.5. De beroepscommissie van de verwerende partij neemt op 13 september 2018 de thans bestreden beslissing om het aan verzoekster toege-

kende C-attest te bevestigen.

Haar beslissing, die 23 bladzijden beslaat, schetst vooreerst de “[s]choolloopbaan en oriëntering” van verzoekster en haar evolutie in de derde graad. Vervolgens zet ze uiteen in welke mate de doelstellingen die in het leerplan zijn opgenomen in voldoende mate door verzoekster werden bereikt. Voor de vakken „wiskunde‟, „fysica‟ en „chemie‟ vermeldt ze welke leerplandoelstellingen door verzoekster niet werden bereikt en welke de “[l]ink [is] naar toetsen en proefwerken waar deze doelstellingen werden geëvalueerd”. De beslissing van de beroepscommissie neemt voorts de vraag onder ogen of “de leerling bekwaam [wordt] geacht om [haar] studies in het hoger onderwijs aan te vatten”. De be-

roepscommissie besluit haar antwoord op deze vraag als volgt:

“Concluderend kunnen we stellen dat Lotte en de manier waarop Lotte in de klas zat, duidelijk niet die van een leerling was die op een goede manier studies in het hoger onderwijs zou kunnen aanvatten. Ze overschat zichzelf, neemt nauwelijks initiatief om zelf met vragen te komen – terwijl de resultaten toch duidelijk op problemen wijzen – en heeft problemen met het verwerken van grote gehelen. Lotte kan haar studies niet in handen nemen. Op alle vlakken, behalve LO, scoort Lotte onder het klasgemiddelde.”

De beroepscommissie gaat vervolgens in op de aan verzoekster verstrekte remediëring, de motivering van de klassenraad in verband met de on-

voldoende benutting daarvan, de rapportcommentaren en de communicatie met de ouders van verzoekster, de vraag van verzoekster naar een bijkomende proef en de motivering van het advies om het jaar over te doen in de studierichting „humane wetenschappen‟.

IX-9404-4/18

Zij formuleert ten slotte de volgende algemene conclusie:

“Uit het voorgaande is gebleken dat Lotte de leerplandoelstellingen voor de richtingspecifieke vakken wiskunde, fysica en chemie in onvoldoende mate behaalde. Ondanks herhaaldelijke adviezen geformuleerd door de school in het tweede en het vierde jaar koos Lotte toch voor de richting Wiskunde weten-

schappen.

De school heeft voor elk richtingspecifiek vak geremedieerd. Toch was Lotte niet in staat de opgebouwde tekorten uit het eerste semester, deels te wijten aan de emotionele omstandigheden, voldoende weg te werken. Lotte toonde een hogere inzet, maar de progressie in het tweede semester was onvoldoende.

Voor de niet-richtingspecifieke vakken werden de doelstellingen wel be-

haald, maar ook hier werden grote lacunes vastgesteld inzake basiskennis en inzicht, studiemethode en actieve participatie in de lessen. Dit zijn belangrijke indicaties dat studies hoger onderwijs aanvatten problematisch is.

Op basis van deze elementen én in het belang van de toekomst van Lotte heeft de beroepscommissie de beslissing van de klassenraad om een C-attest toe te kennen, bevestigd.

Rekening houdend met Lottes talenten, interesses en sociaal engagement vindt de beroepscommissie het advies van de klassenraad om over te zitten in 6 Humane wetenschappen het overwegen waard.”

IV. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden

4. Krachtens artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat min-

stens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima facie kan verantwoorden en dat een uiterst dringende nood-

zakelijkheid voorhanden is die onverenigbaar is met de behandelingstermijn van de gewone vordering tot schorsing.

V. Ernst van het enige middel

Uiteenzetting van het middel

5.1. Verzoekster voert in een enig middel de schending aan van de motiveringsplicht, het redelijkheidsbeginsel en het zorgvuldigheidsbeginsel.

IX-9404-5/18

Zij betoogt dat de bestreden beslissing vooreerst niet antwoordt op “essentiële aangebrachte elementen” of deze buiten beschouwing laat en alzo tekortschiet in de motiveringsplicht. Volgens verzoekster maakt de bestreden beslissing bovendien geen “globale beoordeling”, maar haalt ze enkel tekorten aan, zodat de motivering gebrekkig is, minstens onredelijk en onzorgvuldig. Bij de beoordeling van haar slaagkansen in het hoger onderwijs worden weliswaar alle vakken met slaagcijfers aangehaald, maar deze worden geïnterpreteerd als “pro-

blematisch naar een volgend jaar toe”. Verzoekster leidt daaruit af dat de bestreden beslissing niet steunt op een zorgvuldige en redelijke lezing van het dossier en dat de motieven geen deugdelijke basis hebben. De bestreden beslissing, zo stelt verzoekster, steunt ten slotte op “elementen die niet terug te vinden zijn in het dossier en/of flagrant onjuist zijn”.

5.2. Verzoekster zet vervolgens in haar inleidend verzoekschrift haar grieven als volgt nader uiteen:

“l. De motivering van de beroepscommissie is heel eenzijdig met een bijna uitsluitende focus op negatieve zaken (tekorten op wiskunde en fysica). Hier bovenop worden de positieve punten van de overige vakken genegeerd en wordt hier zelfs een negatieve connotatie aan gegeven door de leerkrachten (zie nr. 2.1.2 van de beslissing). Dit is geen evenwichtige beoordeling, maar louter een samenvatting van alle negatieve elementen uit het dossier.

2. De aanhef van de beslissing waarin staat dat de beroepscommissie zelf een overzicht heeft gemaakt van de steekhoudende argumenten. Door zelf een se-

lectie te maken van de volgens hen steekhoudende argumenten werd niet in-

gegaan op alle argumenten. Er werd eveneens niet gemotiveerd waarom som-

mige argumenten niet steekhoudend zouden zijn. Een aantal van deze argu-

menten zijn heel belangrijk en verdienen zeker om te worden beoordeeld in kader van de beroepsprocedure, zoals daar zijn:

• de in het intern beroep aangehaalde vorderingen van de leerling gedu-

rende het voorbije schooljaar (chemie stijging tweede semester t.o.v.

eerste semester met 23,2% en 10,1 percentpunten; fysica stijging met 40,3% en 11,7 percentpunten en wiskunde stijging met 47,5% en 15,3

percentpunten – algemeen semesterresultaat stijging met 8% en 4,5 per-

centpunten;

• de grote inzet en sterk doorzettingsvermogen die de leerling heeft ge-

toond;

• de keuze om bij hogere studies een richting te kiezen zonder wiskunde en fysica;

IX-9404-6/18

• de emotionele problemen in [het] eerste semester met grote gevolgen voor de resultaten en het gebrek aan aandacht die de school hieraan heeft be-

steed. Het feit dat er geen contact opgenomen werd door de leerlingen-

begeleider en er niet werd doorverwezen naar CLB.

• Problemen met leerkracht fysica in het 5de jaar en 25% van de klas met jaartekort op fysica 3. Punt l.l.c. Men blijft terugkomen op het niet gevolgde advies in het vierde jaar voor een richting met 6u wiskunde. De keuze van Lotte toont vooral haar ambitie aan, hetgeen ook is gelukt want in het 5de jaar is er geen jaartekort voor wiskunde. Naast Latijn-Moderne talen was het advies ook richting Moderne talen-Wetenschappen of Latijn-Wetenschappen te volgen. Het advies m.b.t.

wetenschappen werd wel gevolgd. In het 4de jaar had Lotte een jaartotaal van 69% op wiskunde en zelfs 75% het tweede semester. Het is niet dat Lotte met de hakken over de sloot slaagde in wiskunde en een immens risico heeft genomen.

Na het eerste semester toen er nog de mogelijkheid was om eventueel over te stappen naar [een] andere richting is er op geen enkel moment contact opge-

nomen met de ouders integendeel op het rapport werd vermeld dat het met deze werkhouding zeker goed komt.

4. Punt 1.2. – evolutie in de derde graad – enkel focus op negatieve ele-

menten.

Vijfde Jaar: Bv. Examen fysica 42,9% in eerste semester is het enige tekort/rode cijfer voor het semesterrapport. Alle andere cijfers op het rapport zijn zwart en dus positief.

Bovendien worden ook nog eens [de] twee slechtste examens voor wiskunde en chemie uitgelicht. Een semestertotaal voor dagelijks werk van 68,8%, exa-

men Nederlands van 68,7%, Engels van 76,1%, dagelijks werk fysica van 72%

enz. komen totaal niet aan bod. Idem voor het tweede semester in het vijfde jaar, waar men enkel de focus legt op het tekort voor examen wiskunde en chemie.

Examen Nederlands van 75,5%, fysica van 64,3% en biologie van 66,8% enz.

worden niet vermeld.

Een gelijkaardige focus zien we voor het zesde jaar waarbij de goede resul-

taten voor aardrijkskunde, biologie en Nederlands niet aan bod komen. De aangehaalde punten zijn absoluut geen correcte weergave van de evolutie in de derde graad zoals de titel van punt 1.2 suggereert.

5. Remediëring • Voor het belangrijkste vak wiskunde werd ondanks hetgeen wordt ver-

meld in punt 2.3. van de bestreden beslissing geen enkele persoonlijke remediëring gegeven. Anno 2018 verwachten ouders en leerlingen dit terecht van een leerkracht en een school. Via het leerlingenvolgsysteem werd geen enkele remediëringsfiche voor wiskunde opgeladen. Op vraag van de ouders om de remediëringsfiches wiskunde te bezorgen werd ook niet ingegaan aangezien deze er niet zijn.

• Leerkrachten beweren dat Lotte onvoldoende is [in]gegaan op de aan-

wijzingen van de leraren om haar werkmethode te wijzigen. Nergens is dit echter terug te vinden in rapportcommentaren, mails of telefoons naar ouders, remediëringfiche/schriftje enz. Dit zijn beweringen die door geen enkel document of element worden gestaafd,

IX-9404-7/18

• Voor chemie werd geen enkele remediëring aangeboden na januari en de aangeboden remediëring van januari werd gemaakt;

• Voor fysica blijkt heel duidelijk dat buiten de eerste oefeningenreeks er weinig aandacht was door de leerkracht buiten een simpel „ok‟. Hoe kunnen ouders hieruit afleiden dat kansen (?) tot aangeboden remediëring onvoldoende werden benut.

• Het initiatief wordt volledig bij de leerling gelegd terwijl dit minstens een gedeeltelijke verantwoordelijkheid is van leerling en leerkracht/school.

l. Punt 2.1.2. Wordt de leerling geacht om zijn studies in het hoger onderwijs aan te vatten.

De beroepscommissie beweert hier een evenwichtig beeld te schetsen over de persoon van Lotte maar dit lijkt eerder op een karaktermoord op een jong-

volwassene die de voorbije 15 jaar zonder enige problemen, waarschuwingen, strafstudie enz. naar het Sint-Aloysiuscollege is geweest. Hier werd door de beroepscommissie aan de leerkrachten zeker geen open vraag gesteld over welke persoon Lotte is en wat […] de slaagkansen zijn in een hoger onderwijs, maar werd enkel en alleen gevraagd om ook voor vakken waar mooie punten werden gehaald toch negatieve elementen naar voor te brengen die absoluut niet worden onderbouwd :

• Niet kunnen plaatsen van basisbegrippen rond scheppingstheologie is een element voor de leerkracht godsdienst (vak met jaartotaal van 61,1%) om twijfels te uiten omtrent te slagen voor studie in hoger onderwijs.

• Voor Nederlands met een jaartotaal van 67,5% en 66,8% voor examens worden 2 van 28 toetsen dagelijks werk uitgelicht waar slechts 50% werd gehaald om te besluiten dat Lotte moeite heeft met het verwerken van grotere gehelen.

• Voor biologie met een jaartotaal van 59,9% kan het gebrek aan initiatief een ernstig obstakel vormen bij hogere studies. „Kleine toetsen lukken nog net‟ en „op grote toetsen haalt ze niet de helft van de punten‟ is de waarheid geweld aan doen als je kijkt naar de punten dagelijks werk op de verschillende rapporten.

• Zelfs voor LO een vak met 87,9% en met één van de weinige vakcom-

mentaren op het rapport (Dagelijks werk l „Respect voor al jouw inspan-

ningen‟) staat nu plots dat Lotte geen leidinggevend type is of onderne-

mende leerling.

• Ook voor aardrijkskunde „grote toetsen vaak niet de helft‟ klopt niet met de cijfers zoals opgenomen in de rapporten want slechts 2 tekorten op een volledige jaar.

• De punten van de examens geschiedenis (59,7%), Engels (70,1%), aard-

rijkskunde (61,7%) en biologie 59,9% tonen aan dat Lotte wel grote ge-

helen kan verwerken.

Gelet op het voorgaande kunnen we stellen dat dit absoluut geen evenwichtig beeld is van Lotte. Een beroepscommissie kan dit onmogelijk beschouwen als een evenwichtige analyse naar de mogelijkheden tot verdere studie.

Voormelde motivering van de leerkrachten („passieve houding‟, „niet on-

dernemend‟ en „gebrek aan initiatief‟) staat ook in schril contrast met passages in punt 2.7 „motivering advies overzitten in richting Humane wetenschappen‟

IX-9404-8/18

waar Lotte plots blijk gaf van organisatorisch talent en team spirit en sociaal engagement.

Hierbij kan worden opgemerkt dat Lotte absoluut niet bij de pakken is blij-

ven zitten en ondertussen examens voor de centrale examencommissie aan het afleggen is. Op dit moment is al één resultaat gekend en dit is positief.

2. Samenstelling van beroepscommissie. De commissie is absoluut geen evenwichtig beeld van de huidige maatschappij of schoolgemeenschap. Naast de directeur en klastitularis bestond de commissie uit oudere gepensioneerde ex-directeurs. De voorzitter van de beroepscommissie stelde zich voor als ex-directeur van een school in Onze-Lieve-Vrouw Lombeek terwijl het feit dat hij jarenlang directeur van de technische afdeling H.H. Harten een afdeling van Ikorn (de scholengemeenschap waar het Sint-Aloysiuscollege toebehoort) niet werd aangehaald tijdens de voorstelling.

A.1.2. Leerdoelstellingen in voldoende mate behaald In 2.1.1. van de bestreden beslissing stelt men zich de vraag of de leer-

plandoelstellingen zijn gehaald.

Enerzijds dient er opgemerkt te worden dat verweerster vervolgens enkel even aanhaalt dat Lotte voor enkele vakken mooie resultaten haalt om vervol-

gens voor de vakken waarop zij een tekort heeft uiteen te zetten welke doel-

stellingen zij niet heeft behaald.

Het uiteenzetten welke doelstellingen niet behaald zijn voor de vakken waarop een tekort voorligt is niet dienend : het tekort impliceert reeds het niet behalen van bepaalde doelstellingen.

De relevante vraag is hoe deze niet behaalde doelstellingen voor deze vakken zich [verhouden] tot de rest van het dossier. Deze oefening maakt men niet.

Er wordt dus op geen enkele wijze gemotiveerd waarom de vakken waarvoor verzoekster de doelstellingen in onvoldoende mate heeft bereikt het onmogelijk maken voor verzoekster om te slagen voor de opleiding.

Er wordt op geen enkele wijze aangetoond waarom de doelstellingen die zij in onvoldoende mate behaalde zouden opwegen tegen de doelstellingen die zij in voldoende mate behaalde.

Een loutere opsomming van de verschillende doelstellingen volstaat niet als motivering voor het uitgereikte C-attest.

A.1.2. Hogere studies Anderzijds dient er opgemerkt te worden dat het prospectief onderzoek dat verweerster uitvoerde in 2.1.2. inzake haar tweede deliberatievraag de grenzen van de redelijkheid te buiten gaat.

Zo bespreekt verweerster alle vakken die verzoekster heeft afgelegd. Zeer frappant is echter te moeten vaststellen dat verweerster zelfs voor de vakken waar verzoekster voor slaagde een negatieve beoordeling maakt. Een bijzon-

dere vorm van Orwelliaane newspeak.

Dit is echter kennelijk onredelijk, het is namelijk vaste rechtspraak dat een leerling in voldoende mate de leerdoelstellingen van een vak heeft behaald door het behalen van een slaagcijfer. Er mag dan ook geen twijfel zijn over het feit dat verzoekster weldegelijk de doelstellingen heeft behaald voor de vakken met een slaagcijfer en dit een belangrijke indicatie vormt voor haar slaagkansen in het hoger onderwijs. Het enkel uitlichten van negatieve aspecten is onredelijk.

Immers: anders zou een leerling telkens 100% moeten halen.

IX-9404-9/18

Dergelijke onzorgvuldige handelswijze van verweerster is bijgevolg niet gegrond.

Het middel is in zijn diverse onderdelen ernstig.”

Beoordeling

6. Met de verwerende partij kunnen in verzoeksters uiteenzetting van het enige middel op het eerste gezicht negen onderdelen worden onderkend, die als zodanig hierna worden onderzocht en beoordeeld.

7.1. Verzoekster voert in een eerste middelonderdeel aan dat de mo-

tivering van de beroepscommissie “heel eenzijdig” is, met “een bijna uitsluitende focus op negatieve zaken”, namelijk haar tekorten voor wiskunde en fysica, terwijl haar positieve punten voor de overige vakken worden genegeerd en zelfs een ne-

gatieve connotatie krijgen. Volgens haar is dit “geen evenwichtige beoordeling”.

7.2. Luidens artikel 38, 3°, van het besluit van de Vlaamse Regering van 19 juli 2002 „betreffende de organisatie van het voltijds secundair onderwijs‟ (hierna: het organisatiebesluit) beëindigt de leerling met vrucht het tweede leerjaar van de derde graad van het ASO indien hij in voldoende mate de doelstellingen heeft bereikt die in het leerplan zijn opgenomen en hij aldus heeft voldaan voor het geheel van de vorming van het desbetreffende leerjaar en hij bekwaam wordt geacht zijn studies voort te zetten in het hoger onderwijs.

Aan de leerling die het voormelde leerjaar niet met vrucht heeft beëindigd, wordt overeenkomstig artikel 39, 3°, van het organisatiebesluit het oriënteringsattest C toegekend.

7.3. In dit geval heeft de beroepscommissie, zo blijkt uit de bestreden beslissing, vooreerst oog gehad voor de “mooie resultaten” die verzoekster heeft behaald op sommige vakken („Nederlands‟, „Engels‟, „wetenschappen seminarie‟ en „lichamelijke opvoeding‟). Zij heeft evenwel ook moeten vaststellen dat ver-

zoekster jaartekorten heeft voor drie richtingspecifieke vakken, namelijk „wis-

IX-9404-10/18

kunde‟ (41,4%), „fysica‟ (36%) en „chemie‟ (49,7%), en zij heeft zeer precies, in relatie met afgenomen toetsen en proefwerken, aangeduid welke leerplandoelstel-

lingen voor deze vakken niet werden bereikt. Zij heeft vervolgens ook de vraag onder ogen genomen of verzoekster bekwaam zou zijn studies in het hoger on-

derwijs aan te vatten. Bij het beantwoorden van die vraag heeft de beroepscom-

missie ook andere vakken betrokken om daaruit, op grond van een zo breed mo-

gelijke focus en “belangrijke maatstaven zoals het verwerken van grote gehelen, inzicht, houding, studiemethode, maturiteit, etc.”, te besluiten dat “Lotte en de manier waarop [zij] in de klas zat, duidelijk niet die van een leerling was die op een goede manier studies in het hoger onderwijs zou kunnen aanvatten”. De beroeps-

commissie heeft ook de geboden remediëringsmogelijkheden gedetailleerd ver-

meld, evenals de rapportcommentaren en de communicatie met de ouders. Zij heeft geargumenteerd waarom een bijkomende proef voor „wiskunde‟ of „fysica‟ niet aangewezen was en zij heeft daarbij “[d]e persoonlijke problemen van Lotte in het eerste semester [...] meegenomen”. De beroepscommissie heeft ten slotte gemo-

tiveerd geadviseerd waarom “overzitten in [de] richting Humane wetenschappen”

zinvol zou zijn. Dit alles heeft de beroepscommissie doen besluiten tot de toe-

kenning van een oriënteringsatttest C.

Deze beredeneerde besluitvorming van de beroepscommissie komt de Raad van State op het eerste gezicht verre van “eenzijdig” of “oneven-

wichtig” voor. Verzoekster toont alvast niet aan dat relevante gegevens van haar dossier ten onrechte buiten beschouwing zouden zijn gelaten.

7.4. Het eerste middelonderdeel is niet ernstig.

8.1. In een tweede middelonderdeel stelt verzoekster dat de be-

roepscommissie een selectie heeft gemaakt van haar “steekhoudende argumenten”, maar aldus niet is ingegaan op ál haar argumenten, zoals met betrekking tot haar vorderingen tijdens het schooljaar waarop zij in haar beroepschrift heeft gewezen, haar grote inzet en sterk doorzettingsvermogen, haar keuze om hogere studies te volgen zonder „wiskunde‟ en „fysica‟, haar emotionele problemen tijdens het eer-

IX-9404-11/18

ste semester, waarvoor de school niet de nodige aandacht heeft getoond, met grote gevolgen voor de resultaten, en ten slotte de “[p]roblemen met [de] leerkracht fysica in het 5de jaar en 25% van de klas met jaartekort op fysica”.

8.2. Deze grief mist op het eerste gezicht grotendeels feitelijke grondslag. Zo betrekt de beroepscommissie blijkens de bestreden beslissing wel degelijk de “emotionele omstandigheden” tijdens het eerste semester, de “hogere inzet” van verzoekster en haar “progressie in het tweede semester” bij haar be-

oordeling. Dat verzoekster in het hoger onderwijs een opleiding zou gaan volgen zonder „wiskunde‟ en „fysica‟ krijgt, minstens impliciet, een antwoord in het on-

derzoek, door de beroepscommissie, van de deliberatievraag of verzoekster be-

kwaam wordt geacht om haar studies in het hoger onderwijs aan te vatten. Dat onderzoek is immers veel ruimer opgevat dan de vastgestelde tekorten voor „wiskunde‟ en „fysica‟ en leidt tot de conclusie “dat Lotte en de manier waarop [zij] in de klas zat, duidelijk niet die van een leerling was die op een goede manier studies in het hoger onderwijs zou kunnen aanvatten”. Voorts verduidelijkt ver-

zoekster niet hoe de beweerde “[p]roblemen met [de] leerkracht fysica in het 5de jaar” en het feit dat “25% van de klas” een jaartekort zou hebben voor dat vak, tot de onwettigheid van de voor haar ongunstige evaluatiebeslissing over haar pres-

taties in het zesde jaar kan doen besluiten.

8.3. Het tweede middelonderdeel is evenmin ernstig.

9.1. In een derde middelonderdeel merkt verzoekster op dat “[m]en blijft terugkomen op het niet gevolgde advies in het vierde jaar voor een richting met 6u wiskunde”, terwijl haar keuze “vooral haar ambitie [aantoont]” en zij in het vijfde jaar geen jaartekort had voor wiskunde. Zij wijst er voorts op dat na het eerste semester, toen het nog mogelijk zou zijn geweest om naar een andere rich-

ting over te gaan, geen contact werd opgenomen met de ouders.

9.2. Terecht, zo lijkt, antwoordt de verwerende partij daarop in haar nota dat het niet duidelijk is hoe deze grief tot de vernietiging van de bestreden

IX-9404-12/18

beslissing zou kunnen leiden, nu die beslissing wezenlijk gesteund is op de vast-

gestelde jaartekorten voor de richtingspecifieke vakken „wiskunde‟, „fysica‟ en „chemie‟ en de voormelde opmerkingen van verzoekster daaraan niets afdoen.

9.3. Het derde middelonderdeel is evenmin ernstig.

10.1. In een vierde middelonderdeel verwijt verzoekster de bestreden beslissing een uitsluitende focus op negatieve elementen, uit zowel het vijfde als het zesde jaar.

10.2. Hiervóór werd bij de beoordeling van het eerste middelonderdeel sub 7.3 reeds vastgesteld dat de bestreden beslissing verre van “eenzijdig” of “onevenwichtig” voorkomt. De beroepscommissie neemt voor verzoekster zowel positieve als negatieve elementen in overweging vooraleer tot haar besluit te ko-

men.

10.3. Ook het vierde middelonderdeel is niet ernstig.

11.1. In een vijfde middelonderdeel voert verzoekster aan dat zij wei-

nig of geen remediëring heeft genoten voor de vakken waarop zij jaartekorten heeft behaald. Bovendien blijkt volgens haar uit niets dat de leerkrachten haar hebben aangeraden haar werkmethode te wijzigen.

11.2. In de bestreden beslissing wordt door de beroepscommissie zeer uitvoerig en gedetailleerd ingegaan op de aan verzoekster aangeboden remediëring voor „wiskunde‟, „fysica‟ en „chemie‟ en wordt aangegeven hoe verzoekster de geboden kansen soms onvoldoende heeft benut.

Verzoekster gaat in haar inleidend verzoekschrift niet precies en nauwkeurig in op hetgeen in de bestreden beslissing daaromtrent wordt geargu-

menteerd. Zij beperkt zich veeleer tot een loutere ontkenning van een voldoende remediëring en begeleiding. Een dergelijk niet-uitgewerkt standpunt kan evenwel

IX-9404-13/18

niet overtuigen, al zeker niet in het kader van een procedure tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid.

Hoe dan ook moet erop worden gewezen dat een eventueel tekort of een eventuele onvolkomenheid in de verstrekte remediëring of begeleiding niet vermag aan te tonen dat de ongunstige resultaten waarop de toekenning van een oriënteringstattest C is gesteund, ten onrechte als ongunstig werden beschouwd.

Het is immers één zaak of de leerling bewezen heeft de van haar verlangde kennis en kunde te bezitten, een andere, als zij die kennis en kunde niet blijkt te bezitten, wie daarvoor de schuld draagt. Indien een leerling de school terecht zou verwijten niet of niet tijdig het nodige te hebben gedaan op het vlak van remediëring van dreigende tekorten, dan kan dit hoogstens betekenen dat de school schuld of mede schuld draagt aan het ongunstige eindresultaat, maar niet dat dit resultaat gunstig wordt.

11.3. Het vijfde middelonderdeel is evenmin ernstig.

12.1. In een zesde middelonderdeel betwist verzoekster nogmaals dat de bestreden beslissing een evenwichtig beeld schetst van haar persoon. Zij spitst haar kritiek nu toe op het onderdeel van de bestreden beslissing waarin de be-

roepscommissie haar slaagkansen in het hoger onderwijs inschat.

Hiervóór is sub 7.3 reeds gebleken dat de beroepscommissie in de bestreden beslissing op een beredeneerde wijze en op grond van een op het eerste gezicht evenwichtige afweging van alle relevante gegevens tot haar beslis-

sing is gekomen.

Dit lijkt in het bijzonder ook te gelden voor het antwoord dat de beroepscommissie geeft op de vraag of verzoekster bekwaam wordt geacht om haar studies in het hoger onderwijs aan te vatten. De beroepscommissie overloopt daartoe ook andere vakken. Het enkele feit dat verzoekster op die vakken geen jaartekort heeft behaald, sluit niet uit dat de beroepscommissie er conclusies uit

IX-9404-14/18

haalt met betrekking tot verzoeksters slaagkansen in het hoger onderwijs. De be-

roepscommissie vermeldt daartoe de voor die vakken behaalde resultaten en be-

kijkt ze vanuit het oogpunt van zowel “kleine” als “grote” toetsen. Ze vergelijkt ze desgevallend met het klasgemiddelde. Verzoekster is van oordeel dat de be-

roepscommissie dit alles vanuit een negatief perspectief bekijkt, maar de elemen-

ten die door de beroepscommissie in aanmerking zijn genomen, worden door verzoekster als zodanig niet weerlegd. Positieve elementen komen evenzeer aan bod en negatieve elementen worden zeer precies aangegeven. In de inschatting van de beroepscommissie van de slaagkansen van verzoekster in het hoger onderwijs kan aldus op het eerste gezicht ook al geen onevenwichtigheid worden onderkend, temeer omdat de bevindingen van de beroepscommisie zich toevoegen aan een reeds vastgesteld tekort voor drie richtingspecifieke vakken.

12.2. Het zesde middelonderdeel is evenmin ernstig.

13.1. In wat een zevende middelonderdeel lijkt te zijn, stelt verzoekster dat de samenstelling van de beroepscommissie “absoluut geen evenwichtig beeld van de huidige maatschappij of schoolgemeenschap” blijkt te zijn.

Zij legt evenwel helemaal niet uit met welke rechtsregel of rechtsbeginsel die samenstelling zou strijden.

13.2. Het zevende middelonderdeel is niet ontvankelijk.

14.1. Ten aanzien van de vaststelling van de beroepscommissie dat zij de leerplandoelstellingen niet haalt voor de vakken waarop zij een jaartekort heeft, voert verzoekster in een achtste middelonderdeel aan dat op geen enkele wijze wordt gemotiveerd waarom die vakken “het onmogelijk maken voor verzoekster om te slagen voor de opleiding”.

IX-9404-15/18

14.2. Zoals reeds eerder in herinnering is gebracht, beëindigt een leerling overeenkomstig artikel 38, 3°, van het organisatiebesluit met vrucht het tweede leerjaar van de derde graad van het ASO indien hij in voldoende mate de doelstellingen die in het leerplan zijn opgenomen, heeft bereikt en hij aldus heeft voldaan voor het geheel van de vorming van het desbetreffende leerjaar en hij bekwaam wordt geacht zijn studies voort te zetten in het hoger onderwijs.

In dit geval heeft de beroepscommissie vastgesteld dat verzoek-

ster een jaartekort heeft behaald op drie richtingspecifieke vakken. Die vaststelling alleen reeds volstond in beginsel als verantwoording van het besluit dat verzoek-

ster niet in voldoende mate de doelstellingen van het leerplan heeft bereikt en niet heeft voldaan voor het geheel van de vorming van het desbetreffende jaar. Het staat aan verzoekster om van het tegendeel te overtuigen, maar dat doet zij in haar in-

leidend verzoekschrift op het eerste gezicht niet.

14.3. Het achtste middelonderdeel is evenmin ernstig.

15.1. In een negende middelonderdeel voert verzoekster aan dat “het prospectief onderzoek dat verweerster uitvoerde [...] inzake haar tweede delibera-

tievraag de grenzen van de redelijkheid te buiten gaat”. Verzoekster acht het kennelijk onredelijk dat uit vakken waarvoor zij een slaagcijfer behaalde, een negatieve beoordeling wordt afgeleid. Het feit dat zij voor die vakken de doelstel-

lingen wel heeft behaald, vormt volgens verzoekster een indicatie voor haar slaagkansen in het hoger onderwijs.

15.2. Verzoekster betwist in dit middelonderdeel de bevindingen van de beroepscommissie bij de beoordeling van haar slaagkansen in het hoger on-

derwijs op grond van haar prestaties voor vakken waarvoor zij een slaagcijfer behaalde, als zodanig niet. Wel acht zij het onredelijk en onzorgvuldig dat daaruit wordt besloten tot een ongunstige inschatting van haar slaagkansen in het hoger onderwijs. Verzoekster vergist zich daarin, aangezien ook prestaties voor derge-

lijke vakken relevante indicaties lijken te kunnen opleveren voor de slaagkansen

IX-9404-16/18

van de betrokken leerling in het hoger onderwijs. Het zij herhaald dat dit in casu des te meer het geval lijkt omdat die indicaties zich toevoegen aan drie vastgestelde en onbetwiste jaartekorten, zelfs voor richtingspecifieke vakken.

15.3. Het negende middelonderdeel is evenmin ernstig.

16. Het enige middel is in geen enkel van zijn onderdelen ernstig.

VI. Slotsom

17. Uit wat voorafgaat blijkt dat verzoekster geen ernstig middel aanvoert dat de nietigverklaring van de bestreden beslissing prima facie kan ver-

antwoorden.

Bijgevolg is niet voldaan aan alvast één van de voorwaarden gesteld in artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State die cumulatief vervuld moeten zijn opdat een vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid zou kunnen worden ingewilligd.

BESLISSING

1. De Raad van State verwerpt de vordering.

2. De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van de vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, begroot op een rolrecht van 200 euro, een bijdrage van 20 euro en een rechtsplegingsvergoeding van 700 euro, die verschuldigd is aan de verwerende partij.

IX-9404-17/18

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van acht oktober 2018, door de Raad van State, IXe kamer, samengesteld uit:

Bert Thys, staatsraad, waarnemend voorzitter, bijgestaan door Silvan De Clercq, griffier.

De griffier De voorzitter

Silvan De Clercq Bert Thys

IX-9404-18/18

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2018:ARR.242.550