Court dismisses appeal for lack of jurisdiction as the underlying dispute is governed by a final court judgment.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE Xe KAMER

nr. 241.198 van 30 maart 2018

in de zaak A. 224.853/X-17.200.

In zake : de NV ENGICON

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Thomas Bienstman kantoor houdend te 9000 Gent Nieuwebosstraat 5

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

de NV VLAAMSE WATERWEG

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Steven Van Geeteruyen kantoor houdend te 3700 Tongeren Piepelpoel 13

bij wie woonplaats wordt gekozen

I. Voorwerp van de vordering

1. De vordering, ingesteld op 27 maart 2018, strekt tot de schorsing van de tenuitvoerlegging van:

“De beslissing d.d. 12 maart 2018 van (de gelegeerd bestuurder van) de naamloze vennootschap van publiek recht de Vlaamse Waterweg ‘dat met ingang van 26.03.2018 Engicon nv of enig ander persoon niet langer gebruik kan maken van het betreffende ‘oude kadeplateau’ en dat elke toegang dat dit kadeplateau wordt verboden, en dat een einde wordt gemaakt aan het gebruiksrecht zoals tot stand gekomen door en omschreven in de akkoordconclusie tussen Engicon nv en Waterwegen en Zeekanaal nv (rechtsvoorganger van De Vlaamse Waterweg nv)’”;

en

“het Vergunningsbesluit d.d. 12 maart 2018, waarbij door (de gedelegeerd bestuurder van) de naamloze vennootschap van publiek recht de Vlaamse Waterweg aan Engicon nv een vergunning wordt verleend ‘voor de periode van 26/03/2018 tot 31/08/2019 (…) voor de inname van een laad- en losinstallatie met aanhorigheden (hierna ‘het kaaiplateau’),

X-17.200-1/5

gelegen te Harelbeke aan de linkeroever van de Leie kadastraal gekend als onbenoemd perceel grenzend aan het benoemd perceel kadastraal gekend als 3de afdeling, sectie D, 110A (totaaloppervlakte van 3.000 m²).”

II. Verloop van de rechtspleging

2. De verwerende partij heeft een nota ingediend.

Eerste auditeur Inge Vos heeft een verslag opgesteld.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 30 maart 2018.

Staatsraad Stephan De Taeye heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Astrid Lippens en Aline Heyrman, die advocaat Thomas Bienstman verschijnt voor de verzoekende partij, en advocaat Steven Van Geeteruyen, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Eerste auditeur Inge Vos heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven, behoudens wat de kosten betreft.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Rechtsmacht

3.1. Ten aanzien van de verzoekende partij en de nv Waterwegen en Zeekanaal, rechtsvoorganger van de verwerende partij, heeft de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg West-Vlaanderen, afdeling Kortrijk, (hierna: de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg) op 31 mei 2016 een akkoordvonnis

X-17.200-2/5

(hierna: het akkoordvonnis) gewezen, waarin onder meer (punt 4) het volgende wordt beslist:

“Engicon mag de bestaande kade blijven gebruiken tot het ogenblik dat de deskundige per aangetekend schrijven bevestigd heeft dat de Werken correct en volledig uitgevoerd zijn.

W & Z zal tot dat moment geen enkele handeling ondernemen (hieronder begrepen doch niet beperkt tot de afbraak van de bestaande kade) die tot gevolg heeft dat Engicon de bestaande kade niet meer kan gebruiken.”

3.2. Volgens de verzoekende partij beschikt zij op grond van het akkoordvonnis nog steeds over een gebruikrecht op de bestaande kade, aangezien de aangestelde deskundige in een aangetekend schrijven van 8 januari 2018 over de zaak niet heeft bevestigd dat de werken inzake de vervangingskade correct en volledig uitgevoerd zijn.

3.3. Met de eerste bestreden beslissing beëindigt de verwerende partij evenwel het uit het akkoordvonnis volgend gebruiksrecht.

In wezen betoogt de verzoekende partij met haar beroep dat die opzegging strijdig is met het akkoordvonnis.

3.4. Met de tweede bestreden beslissing verleent de verwerende partij aan de verzoekende partij een tijdelijke toelating voor het gebruik van de nieuwe kade.

Ook met betrekking tot die tweede bestreden beslissing houdt de verzoekende partij in wezen voor dat zij met schending van het akkoordvonnis is genomen, meer bepaald dat zij het akkoord omtrent de beëindigingsmodaliteiten van de oude concessieovereenkomst beoogt te omzeilen.

3.5. Na kennisname van de bestreden beslissingen heeft de verzoekende partij op 15 maart 2018 een eenzijdig verzoekschrift ingediend bij de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg, na afwijzing waarvan zij de

X-17.200-3/5

verwerende partij op 19 maart 2018 voor diezelfde voorzitter heeft gedagvaard, teneinde te verkrijgen dat de verwerende partij de bepalingen van het akkoordvonnis van 31 mei 2018 te allen tijde zou respecteren, minstens totdat partijen akkoord zijn omtrent de ingebruikname van de nieuwe site.

3.6. Bij beschikking van 23 maart 2018 heeft de voorzitter van de rechtbank van eerste aanleg de voormelde vordering toelaatbaar maar prima facie ongegrond verklaard. De verzoekende partij heeft tegen die beslissing hoger beroep bij het hof van beroep te Gent aangetekend.

3.7. Gelet op wat voorafgaat, lijkt het werkelijk en rechtstreeks voorwerp van het voorliggende beroep dan ook de vraag te betreffen of al dan niet voldaan is aan de voorwaarden voor de beëindiging van het gebruiksrecht, zoals vastgesteld in een vonnis dat met gezag van gewijsde vorm geeft aan een tussen de partijen gesloten overeenkomst.

De Raad van State is terzake dan ook zonder rechtsmacht.

IV. Kosten

4. Bij de kennisgeving van de bestreden beslissingen werd door de verwerende partij aan de verzoekende partij meegedeeld dat zij hiertegen een vordering kon indienen bij de Raad van State. Aldus werd de verzoekende partij verkeerd voorgelicht over de instantie waarbij zij een jurisdictioneel beroep kon instellen.

Er is bijgevolg reden toe om de verwerende partij tot de kosten te veroordelen. Van die kosten maakt een rechtsplegingsvergoeding ten voordele van de verzoekende partij evenwel geen deel uit. De verzoekende partij is niet te beschouwen als een in het gelijk gestelde partij in de zin van artikel 30/1, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State.

X-17.200-4/5

BESLISSING

1. De Raad van State verwerpt de vordering.

2. De verwerende partij wordt verwezen in de kosten van de vordering tot schorsing, begroot op een rolrecht van 220 euro.

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van dertig maart 2018, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:

Stephan De Taeye, wnd. kamervoorzitter, staatsraad bijgestaan door Silvan De Clercq, griffier.

De griffier De voorzitter

Silvan De Clercq Stephan De Taeye

X-17.200-5/5

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2018:ARR.241.198