Court dismisses suspension request for non-appointment decision due to lack of serious irreparable harm or urgency.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State rejected the applicant's request to suspend the execution of a municipal decision denying her permanent appointment as school director. The applicant argued that waiting for the annulment of the decision would cause an unbearable professional situation and financial loss, but failed to provide evidence of a significant impact on her standard of living. The court ruled that the potential negative assessment would be reversed upon annulment and that the applicant did not demonstrate the required 'serious irreparable harm' or urgency to justify suspending the decision.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 100, 101, 102 of the Code of Administrative Justice; Suspension of execution requires proof of serious irreparable harm or urgency, which the applicant failed to establish as the negative assessment would be reversed upon annulment.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE IXe KAMER
nr. 240.887 van 5 maart 2018
in de zaak A. 223.064/IX-9130
In zake: Martine VAN DER AUWERA
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Koenraad Maenhout kantoor houdend te 2600 Antwerpen Filip Williotstraat 30 bus 0102
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen:
de STAD VILVOORDE
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Bert Beelen en Hans-Kristof Carême kantoor houdend te 3000 Leuven Justus Lipsiusstraat 24
bij wie woonplaats wordt gekozen
I. Voorwerp van de vordering
1. De vordering, ingesteld op 6 september 2017, strekt tot de schorsing van de tenuitvoerlegging van:
“1. de beslissing van 12 juli 2017 van het College van Burgemeester en Schepenen van stad Vilvoorde waarbij […] Martine Van der Auwera […], met ingang van 1 september 2017, niet verder wordt aangesteld als direc-
teur in de stedelijke school voor buitengewoon lager onderwijs Oase;
2. de beslissing(en) van ongekende datum van het College van Burge-
meester en Schepenen van stad Vilvoorde waarbij […] Iris Verstrepen en Annick Davison […] tijdelijk aangesteld worden als directeur aan de ste-
delijke school voor buitengewoon lager onderwijs Oase […] en dit van 1 september 2017.”
IX-9130-1/7
II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een nota ingediend.
Auditeur Jurgen Neuts heeft een verslag opgesteld.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 12 februari 2018.
Kamervoorzitter Geert Van Haegendoren heeft verslag uitge-
bracht.
Advocaat Koenraad Maenhout, die verschijnt voor de verzoe-
kende partij en advocaat Hans-Kristof Carême, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Auditeur Jurgen Neuts heeft een met dit arrest eensluidend ad-
vies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, ge-
coördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3. Op 29 juni 2015 beslist de gemeenteraad van de stad Vilvoorde tot het aanleggen van een werfreserve voor het ambt van directeur van de stedelijke school voor buitengewoon lager onderwijs Oase.
Na de selectieprocedures wordt verzoekster per 1 november 2015 opgenomen, als enige, in de werfreserve voor het voormelde directeursambt.
IX-9130-2/7
Op 9 november 2015 stelt het college van burgemeester en schepenen van de stad Vilvoorde verzoekster tijdelijk aan in het vacant verklaarde ambt van directeur in de stedelijke school voor buitengewoon lager onderwijs Oase, met ingang van 9 november 2015 om te eindigen op 31 augustus 2016. Er wordt tevens beslist dat er “[n]a een positieve evaluatie na twee schooljaren […] de mogelijkheid [is] om vast benoemd te worden als directeur aan de stedelijke school voor buitengewoon lager onderwijs Oase”.
Op 4 juli 2016 beslist het college van burgemeester en schepe-
nen om de tijdelijke aanstelling van verzoekster voor één jaar te verlengen.
Op 12 juli 2017 beslist het college van burgemeester en sche-
penen dat verzoekster “met ingang van 1 september 2017, niet verder [wordt]
aangesteld als directeur in de stedelijke school voor buitengewoon lager onderwijs Oase”. Die beslissing is als volgt gemotiveerd:
“Overwegende dat het functioneren van [verzoekster] als directeur in de stedelijke school voor buitengewoon onderwijs Oase geen voldoening heeft gegeven wegens tekorten inzake visie, duidelijk beleid, doordachte en onderbouwde oordeelsvorming; het opvolgen van de inhoudelijke kwaliteit van het geboden onderwijs; een tijdige en opgevolgde planning en orga-
nisatie van de school; duidelijke communicatie en nakomen van gemaakte afspraken; het onderhouden van een goede samenwerking met organisaties die rechtstreeks verband houden met de pedagogische werking van de school en onvoldoende oog heeft voor specifieke problemen bij kinderen.”
Op 11 september 2017 beslist het college van burgemeester en schepenen om Annick Davison en Iris Verstrepen, ieder voor een halftijdse te-
werkstelling, tijdelijk aan te stellen als directeur in de stedelijke school voor bui-
tengewoon lager onderwijs Oase voor de periode 1 september 2017 – 31 augustus 2018.
IV. Ontvankelijkheid van het beroep
4. Vooralsnog bestaat er geen noodzaak om over de door de ver-
werende partij opgeworpen ontvankelijkheidsexceptie uitspraak te doen. Een on-
IX-9130-3/7
derzoek van en een uitspraak over die exceptie zouden alleen nodig zijn indien de grondvoorwaarden voor het toewijzen van de vordering tot schorsing vervuld zijn, wat, zoals hierna zal blijken, niet het geval is.
V. Schorsingsvoorwaarden
5. Krachtens artikel 17, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan de schorsing van de tenuitvoerlegging slechts worden bevolen onder de dubbele voorwaarde dat de zaak te spoedeisend is voor een behandeling ervan in een beroep tot nietigverklaring en indien minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima facie kan verantwoorden.
VI. Spoedeisendheid
6. Het komt er voor een verzoekende partij die beweert dat de zaak te spoedeisend is om de uitkomst van het annulatieberoep te kunnen afwachten, op aan om van die urgentie te overtuigen aan de hand van de concrete feiten die zij in haar vordering aanvoert. Dit houdt in dat het aan deze partij toevalt om aan haar zaak eigen, specifieke gegevens bij te brengen die in concreto aantonen waarom de nadelige gevolgen die een tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing voor haar persoonlijk veroorzaakt niet gedragen kunnen worden gedurende de gewone doorlooptijd van de annulatieprocedure en waarom de afloop van deze procedure bijgevolg niet kan worden afgewacht.
Die gegevens moeten door de verzoekende partij worden on-
derbouwd op een wijze die de rechter toelaat om ze te verifiëren, zodat hij kan aftoetsen of ze de beweerde spoedeisendheid inderdaad verantwoorden. De spoedeisendheid van de zaak wordt niet vermoed, welke ook de aard van de be-
streden beslissing is.
IX-9130-4/7
In beginsel mag alleen rekening worden gehouden met hetgeen in het verzoekschrift tot schorsing of de daarbij gevoegde stukken wordt uiteen-
gezet én gestaafd.
7.1. Verzoekster wijst erop dat door de bestreden beslissing de relatie tussen haar en het bestuur wordt verbroken.
Die relatie was er een van tijdelijke aard. Wie tijdelijk wordt aangesteld, dient er zich rekenschap van te geven dat aan die aanstelling steeds een einde kan komen.
Anders dan verzoekster aanneemt, toont de beëindiging van een tijdelijke aanstelling op zich niet de spoedeisendheid van de zaak aan.
7.2. Voor zover verzoekster in haar uiteenzetting van de feiten die volgens haar de spoedeisendheid rechtvaardigen verwijst naar een “moeilijk te herstellen ernstig nadeel” en naar ’s Raads rechtspraak daarover, verliest zij uit het oog dat de voorwaarde van het moeilijk te herstellen ernstig nadeel als schor-
singsvoorwaarde verlaten is sinds de hervorming van de procedure bij wet van 20 januari 2014, die in werking is getreden op 1 maart 2014. Thans staat ter be-
oordeling van de Raad van State een volkomen andere wettelijke voorwaarde – de spoedeisendheid – waarvan de wettelijke draagwijdte niet gelijk is aan die van de vereiste van ‘moeilijk te herstellen ernstig nadeel’.
7.3. Volgens verzoekster is haar situatie op professioneel vlak “on-
houdbaar” indien zij zou dienen te wachten op de “normale” behandeling door de Raad van State van de nietigverklaring.
Verzoekster poneert dit, zonder nadere toelichting. Dit kan niet slagen.
IX-9130-5/7
In het geval van nietigverklaring van de bestreden beslissing immers zal deze retroactief uit het rechtsverkeer verdwijnen en herleeft verzoek-
sters kans op benoeming in het geviseerde ambt. Niets verhindert verzoekster om ondertussen deel te nemen aan selectieprocedures voor andere bevorderings- of selectieambten. Ondertussen is verzoekster aan de slag in een wervingsambt in het onderwijs.
7.4. Verzoekster vermeldt voorts een financieel nadeel, door te wij-
zen op het weddeverlies.
Volgens verzoekster “kan bezwaarlijk worden betwist” dat dit “op een wezenlijke wijze haar levensstandaard en deze van haar gezin aantast”.
Verzoekster lijkt de bewijslast van de spoedeisendheid te willen omkeren. Hoe dan ook, opdat er überhaupt kan worden betwist, moeten overtui-
gingsstukken worden voorgelegd. Verzoekster laat geen rechterlijke controle toe op de weerslag van de bestreden beslissing op haar levensstandaard en die van haar gezin door een meer dan twee jaar oud attest van gezinssamenstelling neer te leggen en voor het overige geen inzicht te verschaffen in de huidige gezinsin-
komsten en -uitgaven.
Aangenomen mag worden dat het inkomen dat een wervings-
ambt in het onderwijs verschaft, ook zonder de maandelijkse toeslag van de tijde-
lijke aanstelling, in beginsel volstaat om in afwachting van een uitspraak ten gronde voor een adequate levensstandaard te zorgen. Het lag op de weg van ver-
zoekster om aan te tonen dat dit in haar situatie anders is, wat zij verzuimt.
7.5. Voor zover verzoekster ten slotte een moreel nadeel ter sprake brengt, verbindt zij dit met de “motivering die volstrekt onjuist en onwettig is”. Zij verliest uit het oog dat de onwettigheid en de spoedeisendheid twee afzonderlijke schorsingsvoorwaarden zijn en dat de mogelijke ernst van een middel op zich de spoedeisendheid van de vordering niet aantoont. Voorts gaat haar stelling dat de
IX-9130-6/7
“negatieve beoordeling meegedragen [wordt]” en “in haar personeelsdossier [blijft] hangen” en dat de “schandvlek en imagoschade […] onherroepelijk dreigen te worden” andermaal voorbij aan het effect van de nietigverklaring. Verzoekster overtuigt dan weer niet dat er enige valabele reden of omstandigheid is die ver-
antwoordt dat zij het morele nadeel dat de bestreden beslissing haar oplevert niet tot een uitspraak ten gronde zou moeten kunnen dragen.
8. Verzoekster toont niet aan dat haar zaak zo spoedeisend is dat zij thans reeds de Raad mag vorderen om ze vóór alle andere te behartigen in het kader van deze schorsingsprocedure.
BESLISSING
De Raad van State verwerpt de vordering.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van 5 maart 2018, door de Raad van State, IXe kamer, samengesteld uit:
Geert Van Haegendoren, kamervoorzitter, bijgestaan door Vera Wauters, griffier.
De griffier De voorzitter
Vera Wauters Geert Van Haegendoren
IX-9130-7/7
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2018:ARR.240.887