Court dismisses suspension request due to lack of urgent economic harm evidence in road closure case.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE Xe KAMER

nr. 240.529 van 23 januari 2018

in de zaak A. 223.806/X-17.070.

In zake : 1. de NV AUGUST VAN GORP EN ZONEN

2. de NV VAN GORP AUGUST

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Annemie Van Deun kantoor houdend te 2360 Oud-Turnhout Steenweg op Turnhout 87/1

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

de STAD TURNHOUT

I. Voorwerp van de vordering

1. De vordering, ingesteld op 17 november 2017, strekt tot de schorsing van de tenuitvoerlegging van het “besluit van het College van Burgemeester en Schepenen van de Stad Turnhout dd. 1.12.2016 met nummer 66

2016_CBS_01800 Wieltjes-Goedkeuring betreffende het akkoord met het fysiek afsluiten van de doorgang naar het perceel gelegen nabij Wieltjes 14+” – zulks onder verbeurte van een dwangsom van “5.000,00 € per dag dat er werkzaamheden plaatsvinden ter uitvoering van het geschorste Besluit”.

II. Verloop van de rechtspleging

2. De verwerende partij heeft een nota ingediend.

Auditeur Wouter De Cock heeft een verslag opgesteld.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 12 januari 2018.

X-17.070-1/6

Kamervoorzitter Johan Lust heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Dirk Vliegen, die loco advocaat Annemie Van Deun verschijnt voor verzoekster, en de heer Steven Mateusen, diensthoofd wegen groen mobiliteit, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Auditeur Wouter De Cock heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Feiten

3. Eerste verzoekster is eigenaar van percelen gelegen te Turnhout, Wieltjes z.n., waarop tweede verzoekster een betoncentrale uitbaat.

Voor die uitbating worden zogenaamde uitzonderlijke voertuigen gebruikt. Ze gebruiken de toegang tot het bedrijf langs Wieltjes. Een alternatieve toegang is mogelijk langs het kanaal, via Steenbakkersdam.

Op 1 december 2016 verklaart het college van burgemeester en schepenen van de stad Turnhout zich akkoord “met het fysiek afsluiten van de doorgang naar het perceel gelegen nabij Wieltjes 14+”. Geargumenteerd wordt wat volgt:

“Het afsluiten van de weg ter hoogte van het perceel gelegen nabij Wieltjes 14+ zorgt er voor dat enkel het lokaal verkeer nog over dit gedeelte van Wieltjes zal rijden. Door deze maatregel zal het bedrijf de voorziene verharde rijweg moeten gebruiken gelegen langs het kanaal. Het bedrijf blijft op deze manier goed ontsloten. De toegang die zij zich verschaffen over een aangrenzend perceel om sneller in Turnhout te zijn, kan niet worden gebruikt als ontsluiting van een dergelijk bedrijf in bouwmaterialen.

Door het afsluiten van deze toegang zal ook de situatie voor de bewoners in de Steenbakkerslaan, die klagen over snel rijdende vrachtwagens in hun straat, verbeteren.

X-17.070-2/6

Aan het college van burgemeester en schepenen wordt gevraagd akkoord te gaan met het afsluiten van de weg ter hoogte van het perceel gelegen nabij Wieltjes 14+.”

De verwerende partij deelt de beslissing aan tweede verzoekster mee met een brief van 24 mei 2017.

IV. Kwalificatie van de bestreden beslissing

4. Met de bestreden beslissing tot het afsluiten van de doorgang ter hoogte van Wieltjes 14+ wil de verwerende partij het onmogelijk maken om voor het uitzonderlijk transport van en naar de betoncentrale van tweede verzoekster gebruik te maken van de gemeenteweg Wieltjes, zodat de weg nog alleen door lokaal verkeer zal worden gebruikt en wordt tevens aan het probleem van snel rijdende vrachtwagens in de Steenbakkerslaan tegemoetgekomen. De beslissing past, zo wordt in een brief van 11 augustus 2017 aan de toezichthoudende overheid toegelicht, in het “algemeen beleid” van de stad, die van mening is dat “geen groot en/of zwaar vrachtverkeer thuishoort” op een halfverharde weg in het buitengebied.

Als zodanig lijkt de bestreden beslissing ertoe te strekken de verkeersreglementering aan te passen aan de plaatselijke of bijzondere omstandigheden en komt ze voor een beslissing te zijn tot vaststelling van een aanvullend reglement op het wegverkeer, beslissing die – volgens de brief van de gouverneur van de provincie Antwerpen van 25 september 2017 aan tweede verzoekster, waarvan ook kennis is gegeven aan de verwerende partij – moet worden genomen “overeenkomstig het decreet van 16 mei 2008”.

5. Tenzij in geval van een delegatie als bedoeld in artikel 5, § 1, van dit decreet van 16 mei 2008 ‘betreffende de aanvullende reglementen op het wegverkeer en de plaatsing en bekostiging van de verkeerstekens’ – delegatie die te dezen niet voorhanden blijkt – komt de vaststelling van het reglement de gemeenteraad toe.

X-17.070-3/6

Om verbindend te zijn moet een reglement conform artikel 186

van het gemeentedecreet worden bekendgemaakt. Van een dergelijke bekendmaking is in voorliggend geval geen sprake geweest.

V. Onderzoek van de schorsingsvoorwaarden

6. Krachtens artikel 17, § 1, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan slechts tot schorsing van de tenuitvoerlegging worden besloten op voorwaarde onder andere dat de zaak te spoedeisend is voor een behandeling ervan in een beroep tot nietigverklaring.

7. Luidens artikel 17, § 2, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State bevat het verzoekschrift tot schorsing een uiteenzetting van de feiten die de spoedeisendheid verantwoorden die ter ondersteuning van het verzoekschrift worden ingeroepen. Ook het koninklijk besluit van 5 december 1991 ‘tot bepaling van de rechtspleging in kort geding voor de Raad van State’ schrijft in artikel 8, eerste lid, 4°, voor dat de vordering tot schorsing een uiteenzetting moet bevatten van de feiten die de spoedeisendheid van het bevelen van de gevraagde schorsing rechtvaardigen.

Er wordt hierna dan ook geen rekening gehouden met feiten ter staving van de spoedeisendheid die verzoeksters voor het eerst ter terechtzitting deden gelden, niettegenstaande ze ook al in het verzoekschrift tot schorsing konden zijn aangevoerd.

8. In hun verzoekschrift zetten verzoeksters in verband met de spoedeisendheid uiteen dat zij voor de bedrijfsvoering vrachtwagens met bijzondere afmetingen gebruiken. Zij behoeven daarvoor een vergunning uitzonderlijk vervoer, die een vaste route oplegt. De oude vergunningen zijn vervallen en er zijn “tot hiertoe” nog geen nieuwe verleend. “Eén en ander maakt onmiskenbaar ‘een zware economische aderlating’ uit voor verzoekers”. Volgens verzoeksters zal de verwerende partij zonder schorsing overgaan tot het plaatsen van de paaltjes en dreigen zij “verregaande economische consequenties” te

X-17.070-4/6

ondervinden. Het vervoer zal een enorme omweg moeten nemen en de klanten zullen verzoeksters niet meer kunnen bereiken.

9. Het is niet betwist dat de bestreden beslissing nog geen (begin van) uitvoering heeft gekregen. Een dergelijke uitvoering zou, gelet op het vermelde onder randnummers 4 en 5, ten andere problematisch zijn.

10. In zoverre verzoeksters laten verstaan dat de bestreden beslissing het verkrijgen van nieuwe vergunningen van uitzonderlijk vervoer in de weg staat, blijkt dit te worden tegengesproken door hun stuk 17.

11. Wat de “verregaande economische consequenties” betreft die verzoeksters beweren te vrezen doordat hun vrachtwagens en klanten niet meer van en naar hun bedrijf zullen kunnen rijden langs Wieltjes, maar in de plaats daarvan de route langs het kanaal, via Steenbakkersdam, zullen moeten nemen, wordt niet eens een póging ondernomen ze met concrete gegevens inzichtelijk te maken en te staven.

Bij gebrek aan elke precisering van die beweerde economische gevolgen, verschijnt het betrokken betoog als niet meer dan een vage, sloganeske klacht, zonder overtuigingskracht.

12. In de gegeven omstandigheden kunnen verzoeksters er niet van overtuigen dat de zaak te urgent is om in een beroep tot nietigverklaring te worden behandeld.

Hieruit volgt dat alvast één van de cumulatieve voorwaarden voor een schorsing niet vervuld is. Deze vaststelling volstaat om de vordering in haar geheel te verwerpen.

X-17.070-5/6

BESLISSING

De Raad van State verwerpt de vordering tot schorsing en tot het opleggen van een dwangsom.

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van drieëntwintig januari 2018, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:

Johan Lust, kamervoorzitter, bijgestaan door Frank Bontinck, griffier.

De griffier De voorzitter

Frank Bontinck Johan Lust

X-17.070-6/6

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2018:ARR.240.529