Cassation dismissed for inadmissibility; Council of State found no error in lower court's annulment decision.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the administrative cassation inadmissible, dismissing the applicant's appeal against the Council for Foreigners' decision. The applicant argued that the lower court exceeded its annulment powers by characterizing a missing entry ban duration as a material error and failed to properly assess Article 8 of the ECHR regarding family ties. The court ruled that the lower court's reasoning was sufficient and did not violate the statutory duty to provide reasons, thereby upholding the original annulment decision.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 74/11, § 1, of the Law of 15 December 1980; Article 8 of the ECHR: The Council for Foreigners must verify if the State Secretary arrived at a decision on clearly unreasonable grounds or contrary to existing facts, but the lower court's assessment of family ties and entry ban duration does not constitute an excess of annulment powers if the reasoning is pertinent.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 12.548 van 11 september 2017
in de zaak A. 222.764/XIV-37.481
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Tanja Van den Bossche kantoor houdend te 9000 Gent Mathias Gesweinstraat 44
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
Het cassatieberoep, ingesteld op 27 juli 2017, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 188.980 van 27 juni 2017 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het administratief dossier is op 3 augustus 2017 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
1. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen besluit in het bestreden arrest op gemotiveerde wijze dat de eenmalige vermelding van een inreisverbod van twee jaar in de tweede aanvankelijk bestreden beslissing een materiële vergissing betreft. In tegenstelling tot wat verzoekster aanvoert, heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen daarmee zijn annulatiebevoegdheid niet overschreden.
XIV-37.481-1/3
Het eerste middel is kennelijk ongegrond.
2. In de mate dat verzoekster in het tweede middel aanvoert dat “de verwerende partij in het inreisverbod geen eenduidige en duidelijke duur van het inreisverbod heeft vermeld” zodat volgens haar “onmogelijk vastgesteld [kan] worden hoe er dan rekening gehouden werd met de specifieke omstandigheden en welke impact dit gehad heeft op de bepaling van de duur van het inreisverbod door verwerende partij”, kan worden verwezen naar de behandeling van het eerste middel.
Artikel 8 van het Europees Verdrag tot bescherming van de Rechten van de Mens en de Fundamentele Vrijheden, ondertekend op 4 november 1950 te Rome en goedgekeurd bij de wet van 13 mei 1955 (EVRM), houdt geen formele motiveringsplicht in maar de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen dient als annulatierechter wel na te gaan of de staatssecretaris op kennelijk onredelijke wijze of in strijd met de voorhanden zijnde feitelijke gegevens van de zaak tot zijn beslissing is gekomen. Waar de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen vervolgens besluit dat “uit de stukken van het dossier blijkt dat [de zoon van B. B.] ouder is dan verzoekster, zodat hij minstens 37 jaar oud is”, “[d]e relatie tussen ouders en meerderjarige kinderen […] enkel onder de bescherming van artikel 8 van het EVRM [valt] indien het bestaan van bijkomende elementen van afhankelijkheid […]
worden aangetoond”, “er niet [kan] worden van uitgegaan dat er tussen de heer B. B. en zijn zoon sprake is van een beschermenswaardige relatie in de zin van artikel 8 van het EVRM, temeer nu de contacten van de heer B. B. met zijn zoon op geen enkele wijze worden toegelicht”, “[n]iets [….] de heer B. B. bovendien [verhindert] regelmatig naar België terug te keren om zijn familie en omgeving te zien” en “er […] ook niet blijkt dat contact via de moderne communicatiemiddelen niet mogelijk is”, gaat hij dan ook zijn annulatiebevoegdheid niet te buiten. In tegenstelling tot wat verzoekster aanvoert, is de motivering in het bestreden arrest wel degelijk ter zake en zij maakt geen schending van artikel 74/11, § 1, van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ aannemelijk.
Het tweede middel is kennelijk ongegrond.
XIV-37.481-2/3
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op elf september tweeduizend zeventien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.481-3/3
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.548