Cassation appeal dismissed as inadmissible due to lack of new facts or legal error in the first instance decision.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER

BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID

IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE

nr. 12.533 van 18 augustus 2017

in de zaak A. 222.622/XIV-37.463

In zake : 1. XXXXX

2. XXXXX

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Brecht De Schutter kantoor houdend te 2800 Mechelen Olivetenvest 21

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

Het cassatieberoep, ingesteld op 10 juli 2017, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 187.931 van 2 juni 2107 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.

Het administratief dossier is op 17 juli 2017 aangekomen ter griffie.

Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

In zijn arrest Paposhvili tegen België van 13 december 2016 stelt het Europees Hof voor de Rechten van de Mens inderdaad dat de overheden bij de beoordeling van de toegankelijkheid van de noodzakelijke medische zorgen in het land van herkomst rekening moeten houden met de kost van medicatie en behandeling, de aanwezigheid van

XIV-37.463-1/3

een sociaal en familiaal netwerk en de afstand die moet worden afgelegd om toegang te hebben tot de benodigde zorg. Te dezen wordt in het bestreden arrest vastgesteld dat de verzoekers “de overwegingen uit het medisch advies dat zij ‘geen bewijs van (algemene)

arbeidsongeschiktheid (hebben) voor(gelegd)’ zodat ervan kan worden uitgegaan ‘dat betrokkene zelf zou kunnen instaan voor de kosten die gepaard gaan met de noodzakelijke hulp’, en dat ‘het erg onwaarschijnlijk (is) dat betrokkene in Servië, het land waar hij ruim 45 jaar verbleef, geen familie, vrienden of kennissen meer zou hebben bij wie hij terecht zou kunnen voor (tijdelijke) opvang en hulp bij het bekomen van de nodige zorgen aldaar en/of voor (tijdelijke) financiële hulp’ niet betwisten”. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen merkt tevens op dat de verzoekers “[e]venmin […] concrete elementen aan[brengen] waaruit zou blijken dat het kennelijk onredelijk zou zijn om te veronderstellen dat zij met een bedrag van € 101,79 dat zij als sociale uitkering in Servië zouden krijgen behalve hun levensonderhoud ook nog de nodige medische kosten zullen kunnen betalen”. De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen merkt nog op dat volgens het advies van de ambtenaar-

geneesheer, met verwijzing naar informatie die zich in het administratief dossier bevindt, voor medicatie en medische consulten “niet of nauwelijks” betaald moet worden. Daarmee heeft de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen de motivering in de aanvankelijk bestreden beslissing betreffende de toegankelijkheid tot de noodzakelijke medische zorgen in het land van herkomst beoordeeld. Het bestreden arrest voldoet dan ook aan de motiveringsplicht als vormvereiste voor jurisdictionele beslissingen en de verzoekers maken geen schending van artikel 9ter van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ aannemelijk. Het enige middel is kennelijk ongegrond.

BESLUIT:

1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.

2. De verzoekers worden verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 400 euro, elk voor de helft.

XIV-37.463-2/3

Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op achttien augustus tweeduizend zeventien, door:

Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Nick Hollevoet, toegevoegd griffier.

De griffier De voorzitter

Nick Hollevoet Carlo Adams

XIV-37.463-3/3

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.533