Legislator Jurisprudence & Législation
ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.462 ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.462 Généré par l'IA

Belgian State appeal dismissed; inadmissible due to lack of actual interest given existing eight-year entry ban.

Numéro de cause ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.462
Autorité / Tribunal
Juridiction Belgique (BE)
Date de la décision
Issue du litige Irrecevable (Inadmissible)

Synthèse Legislator

Généré par l'IA

The Council of State declared the administrative appeal inadmissible, ruling that the applicant lacked actual interest in suspending the order to leave the territory. The applicant already faces an eight-year entry ban, meaning any annulment of the departure order would merely result in a new departure command. The court held that assessing this procedural consequence falls within the fact-finding authority of the lower court, not the cassation court.

Regeste Legislator

Généré par l'IA

Articles 20 of the Coordinated Acts on the Council of State and Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; An administrative appeal is inadmissible if the applicant lacks actual interest in the suspension of a departure order when an existing long-term entry ban renders the annulment of the original decision ineffective.

Mots-clés

Généré par l'IA
administrative appeal actual interest entry ban departure order suspension of execution Council of State procedural admissibility

Dispositions légales citées

Généré par l'IA
Article 20 of the Coordinated Acts on the Council of State
Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006

Vous souhaitez savoir comment cet arrêt s'applique à votre dossier ?

Analysez cette décision avec la législation fédérale, le droit cantonal, la doctrine et la jurisprudence subséquente dans Legislator AI.

Ouvrir dans Legislator →

Texte complet

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER

BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID

IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE

nr. 12.462 van 1 juni 2017

in de zaak A. 222.144/XIV-37.414

In zake : XXXXX

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Charlotte Verkeyn kantoor houdend te 8400 Oostende Kaïrostraat 85

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

Het cassatieberoep, ingesteld op 5 mei 2017, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 185.272 van 11 april 2017 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.

Het administratief dossier is op 11 mei 2017 aangekomen ter griffie.

Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

De Raad voor Vreemdelingenbetwistingen kon in het bestreden arrest op wettige wijze vaststellen dat verzoeker niet over het vereiste actueel belang beschikt bij zijn vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid tegen de beslissing tot afgifte van een bevel om het grondgebied te verlaten nu hij reeds het voorwerp uitmaakt van een inreisverbod voor de duur van acht jaar, opgelegd met een beslissing van 4 juli 2013, waarvan nooit de opheffing of opschorting is gevraagd. Het opgelegde

XIV-37.414-1/2

inreisverbod houdt immers ook een verbod in om gedurende acht jaar op het grondgebied van het Rijk te verblijven, zodat ook een eventuele vernietiging van de aanvankelijk bestreden beslissing slechts tot een nieuw bevel om het grondgebied te verlaten zou kunnen leiden. Die beoordeling behoort bovendien tot de soevereine appreciatiebevoegdheid van de feitenrechter en het komt niet aan de Raad van State als administratieve cassatierechter toe om die beoordeling opnieuw te doen. Met de kritiek dat hij over een effectief rechtsmiddel dient te beschikken in het kader van een mogelijke schending van artikel 8 van het EVRM, gaat verzoeker voorbij aan de terechte opmerking in het bestreden arrest dat hij “in eerste instantie een opheffing of opschorting van het inreisverbod [dient] te vragen en [zijn]

argumentatie aangaande [zijn] gezinsleven [kan] aanwenden in dat verzoek”. Het enige middel is, voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.

BESLUIT:

1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.

2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 200 euro.

Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op een juni tweeduizend zeventien, door:

Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.

De griffier De voorzitter

Joris Casneuf Carlo Adams

XIV-37.414-2/2

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.462