Cassation appeal dismissed because asylum claimant failed to challenge the court's finding of credibility issues regarding her residence history.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Court of Cassation declared the appeal inadmissible, ruling that the applicant ignored the detailed reasoning in the lower court's decision regarding her asylum claim. The lower court had established that the applicant legally resided in Dubai since 2007 rather than Somalia as she alleged, rendering her testimony unreliable. Since the applicant offered no specific counter-arguments to this factual finding, the court determined the appeal lacked merit and dismissed it.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; The cassation appeal is inadmissible if the applicant fails to provide specific arguments challenging the factual findings and reasoning of the contested decision regarding the credibility of the asylum claim.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 12.404 van 24 april 2017
in de zaak A. 221.735/XIV-37.361
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Oriane Todts kantoor houdend te 1400 Nijvel rue des Brasseurs 30
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN
EN DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 13 maart 2017, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 181.753 van 3 februari 2017 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het administratief dossier is op 22 maart 2017 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
Daargelaten de vraag of verzoekster zich rechtstreeks kan beroepen op artikel 4 van de richtlijn 2011/95/EU van 13 december 2011 van het Europees Parlement en de Raad inzake normen voor de erkenning van onderdanen van derde landen of staatlozen als personen die internationale bescherming genieten, voor een uniforme status voor
XIV-37.361-1/2
vluchtelingen of voor personen die in aanmerking komen voor subsidiaire bescherming, en voor de inhoud van de verleende bescherming, gaat zij in haar enige middel voorbij aan de concrete motivering in het bestreden arrest waarin op omstandig gemotiveerde wijze wordt besloten tot de ongeloofwaardigheid van haar asielrelaas nu vast is komen te staan dat zij sinds 2007 legaal in Dubai verbleef en niet in Somalië, zoals zij zelf beweerde, en waarop haar relaas is gebaseerd. Verzoekster betwist deze pertinente vaststelling op geen enkele wijze zodat haar kritiek niet tot de cassatie van het bestreden arrest kan leiden. Het enige middel is kennelijk niet-ontvankelijk.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op vierentwintig april tweeduizend zeventien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.361-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.404