Administrative cassation dismissed for inadmissibility as new plea regarding non-residence permission violates procedural rules.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the administrative cassation appeal inadmissible because the applicant raised a new argument regarding the possibility of obtaining permission to leave the territory. The applicant contended that the lower court's reasoning on this matter was flawed, but the Council of State noted that such decisions by investigative courts do not carry the authority of res judicata. Consequently, the court ruled that the appeal was procedurally barred as it introduced a new ground not previously examined.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; A new plea regarding the possibility of obtaining permission to leave the territory constitutes a new ground of appeal and is inadmissible in administrative cassation proceedings.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IAJurisprudence citée
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 12.308 van 30 januari 2017
in de zaak A. 220.962/XIV-37.263
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Vincent Neerinckx kantoor houdend te 9140 Temse Akkerstraat 1
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
Het cassatieberoep, ingesteld op 13 december 2016, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 178.933 van 5 december 2016 van de Raad voor Vreemdelingen-
betwistingen.
Het administratief dossier is op 22 december 2016 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
Verzoeker heeft voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen geen schending van het gezag van gewijsde van de beschikking van 12 juli 2016 van de raadkamer van de rechtbank van eerste aanleg van Leuven aangevoerd. Het middel is in die zin dan ook een nieuw middel dat als dusdanig niet voor het eerst kan worden aangevoerd in
XIV-37.263-1/2
de graad van administratieve cassatie. Daarenboven kan nog worden opgemerkt dat de beschikkingen van het onderzoeksgerecht inzake voorlopige hechtenis geen gezag van gewijsde hebben. Beslissingen van de onderzoeksgerechten hebben slechts gezag van gewijsde in de gevallen waarin de wet hen de bevoegdheid toekent ten gronde te beslissen zoals de vonnisgerechten (Cass. 18 juli 1995, Pas. 1995, I, 731.). Voor het overige verklaart verzoeker zich niet akkoord met de motivering die in het bestreden arrest wordt gegeven betreffende de mogelijkheden om toelating te verkrijgen om het grondgebied te verlaten.
Dergelijke uiteenzetting raakt de grond van de zaak terwijl de Raad van State als administratieve cassatierechter niet bevoegd is om in de beoordeling van de feiten te treden.
Het enige middel is, voor zover het juridische grondslag heeft, kennelijk niet-ontvankelijk.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op dertig januari tweeduizend zeventien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.263-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.308