Cassation appeal dismissed as inadmissible; Council of State lacks jurisdiction to re-evaluate asylum facts.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the cassation appeal inadmissible, ruling that the Council for Aliens' Disputes retains sovereign discretion over document authenticity and case assessment. The applicant argued documents were untranslated, but the court cited procedural rules requiring certified translations and noted the lower court's findings did not violate refugee status criteria. Consequently, the appeal was rejected without substantive review of the asylum claim's merits.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 20 of the Coordinated Laws on the Council of State and Articles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; The Council of State lacks jurisdiction to re-evaluate the authenticity of documents or the factual assessment of an asylum case, which remains the sovereign discretion of the Council for Aliens' Disputes.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 12.306 van 30 januari 2017
in de zaak A. 221.086/XIV-37.278
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Dominique Andrien en Gaëlle Jordens kantoor houdend te 4000 Luik Mont Saint Martin 22
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de COMMISSARIS-GENERAAL VOOR DE VLUCHTELINGEN
EN DE STAATLOZEN
Het cassatieberoep, ingesteld op 27 december 2016, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 178.420 van 25 november 2016 van de Raad voor Vreemdelingen-
betwistingen.
Het administratief dossier is op 3 januari 2017 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
De beoordeling van de authenticiteit en de bewijswaarde van neergelegde stukken en de beoordeling conform artikel 39/2, § 1, 2°, van de wet van 15 december 1980 ‘betreffende de toegang tot het grondgebied, het verblijf, de vestiging en de verwijdering van vreemdelingen’ of er al dan niet essentiële elementen ontbreken die
XIV-37.278-1/3
inhouden dat de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen niet kan komen tot de bevestiging of hervorming van de aanvankelijk bestreden beslissing, behoren tot de soevereine appreciatiebevoegdheid van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen die in een beroep tegen een beslissing van de commissaris-generaal over hervormingsbevoegdheid beschikt.
Het komt niet aan de Raad van State als administratieve cassatierechter toe om die beoordeling opnieuw te doen. In de mate dat verzoeker betoogt dat de door hem neergelegde stukken niet werden vertaald door de asielautoriteiten zodat de Raad voor Vreemdelingen-
betwistingen geen deugdelijk onderzoek van het dossier kon doen, kan worden gewezen op artikel 8 van het koninklijk besluit van 21 december 2006 ‘houdende de rechtspleging voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen’ dat voorschrijft dat de stukken waarvan de partijen gebruik willen maken vergezeld moeten zijn van een voor eensluidend verklaarde vertaling, zo niet is de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen niet verplicht deze documenten in overweging te nemen. Verzoeker gaat er bovendien aan voorbij dat zowel in de aanvankelijk bestreden beslissing als in het bestreden arrest in de eerste plaats wordt geoordeeld dat zijn aangehaalde problemen geen verband houden met één van de criteria van het Internationaal Verdrag betreffende de status van vluchtelingen, ondertekend te Genève op 28 juli 1951. Wat het risico bij een terugkeer naar Irak betreft, wordt in het bestreden arrest uitvoerig gemotiveerd omtrent de situatie in Bagdad, vanwaar verzoeker afkomstig is.
Verzoeker maakt dan ook geen rechtsweigering of een schending van artikel 13, samen gelezen met artikel 3, van het EVRM aannemelijk en het bestreden arrest voldoet aan de motiveringsplicht als vormvereiste voor jurisdictionele beslissingen.
Het enige middel is, voor zover ontvankelijk, kennelijk ongegrond.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 200 euro.
XIV-37.278-2/3
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op dertig januari tweeduizend zeventien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.278-3/3
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.306