Administrative cassation appeal dismissed for inadmissibility due to new grounds and lack of concrete analysis.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State declared the administrative cassation appeal inadmissible, ordering the applicant to bear the costs. The applicant introduced new arguments regarding the inapplicability of the non-refoulement clause and alleged irrationality, which were not raised before the Foreigners' Dispute Board. The court rejected these claims because they constituted new grounds or merely repeated previous criticisms without addressing the specific reasoning of the contested decision.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 7 to 11 of the Royal Decree of 30 November 2006; New grounds cannot be raised for the first time in administrative cassation proceedings, and mere repetition of previous arguments without concrete analysis renders an appeal inadmissible.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
BESCHIKKING BETREFFENDE DE TOELAATBAARHEID
IN ADMINISTRATIEVE CASSATIE
nr. 12.272 van 5 januari 2017
in de zaak A. 220.767/XIV-37.247
In zake : XXXXX
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Hendrik Camerlynck kantoor houdend te 8900 Ieper Cartonstraat 14
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
Het cassatieberoep, ingesteld op 22 november 2016, strekt tot de cassatie van het arrest nr. 177.168 van 27 oktober 2016 van de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen.
Het administratief dossier is op 25 november 2016 aangekomen ter griffie.
Er is toepassing gemaakt van artikel 20 van de gecoördineerde wetten op de Raad van State en van de artikelen 7 tot en met 11 van het koninklijk besluit van 30 november 2006 ‘tot vaststelling van de cassatieprocedure bij de Raad van State’.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
De materiëlemotiveringsplicht is als algemeen beginsel van behoorlijk bestuur niet van toepassing op jurisdictionele beslissingen zoals het bestreden arrest. In de mate dat verzoeker verwijst naar zijn aanvraag tot gezinshereniging van 16 maart 2015 waarin hij heeft gewezen op de “niet-terugleidingsclausule” vervat in de
XIV-37.247-1/2
uitsluitingsbeslissing van de commissaris-generaal en hij stelt dat “de D.V.Z. […] in een totale onredelijkheid tot zijn besluit [is] gekomen” door te besluiten dat “verzoeker desondanks naar Irak terug moet gaan, om aldaar zijn verzoek tot gezinshereniging in te dienen”, ontwikkelt hij een nieuw middel dat hij niet heeft aangevoerd voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen. Dergelijk nieuw middel kan niet voor het eerst worden aangevoerd in de graad van administratieve cassatie. Waar verzoeker aanvoert dat “een uitsluiting van de vluchtelingenstatus op basis van artikel 1 F van het Verdrag van Genève geen invloed kan hebben op de vraagstelling m.b.t. de (on)ontvankelijkheid van een aanvraag tot gezinshereniging” beperkt hij zich tot een loutere herhaling van de kritiek die hij reeds voor de Raad voor Vreemdelingenbetwistingen heeft aangevoerd, zonder daarbij op enige wijze in te gaan op de concrete beoordeling van die kritiek in het bestreden arrest. Het enige middel is dan ook kennelijk niet-ontvankelijk.
BESLUIT:
1. Het cassatieberoep is niet-toelaatbaar.
2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het cassatieberoep, begroot op 200 euro.
Deze beschikking is, na beraad, uitgesproken te Brussel op vijf januari tweeduizend zeventien, door:
Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Carlo Adams
XIV-37.247-2/2
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ORD.12.272