Belgian court dismisses asylum seeker's appeal against termination of wardship due to expired administrative circular.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER

nr. 240.268 van 21 december 2017

in de zaak A. 223.373/XIV-37.525

In zake : Jaker Mustafa KASSIM

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Veerle Vanneuville kantoor houdend te 2660 Antwerpen Catharina Lundenhof 9 bus 13

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van Justitie

I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld op 25 september 2017, strekt tot de nietigverklaring van de beslissing van de Federale Overheidsdienst Justitie, dienst Voogdij, van 27 juli 2017 waarbij wordt vastgesteld dat verzoeker niet voldoet aan de voorwaarden zoals bedoeld in artikel 5 van Titel XIII, Hoofdstuk 6 “Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen” van de programmawet van 24 december 2002, waardoor zijn plaatsing onder de hoede van de dienst Voogdij van rechtswege vervalt op de datum van de kennisgeving van de bestreden beslissing.

II. Verloop van de rechtspleging

2. Eerste auditeur Marijke Sterck heeft een verslag opgesteld overeenkomstig artikel 93, eerste lid, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’.

XIV-37.525-1/6

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 20 december 2017.

Staatsraad Carlo Adams heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Louise Zwart, die loco advocaat Veerle Vanneuville verschijnt voor verzoeker, en attaché Anja Billooye die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Eerste auditeur Marijke Sterck heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Feiten

3. Verzoeker komt België binnen en hij dient op 1 juni 2017 een asielaanvraag in. Hij verklaart alsdan van Iraakse nationaliteit te zijn en geboren te zijn op 27 december 1999. Verzoeker wordt onder de hoede geplaatst van de dienst Voogdij doch de dienst Vreemdelingenzaken uit twijfels over de leeftijd van betrokkene.

In het Militair Hospitaal Koningin Astrid te Neder-Over-Heembeek ondergaat verzoeker op 25 juli 2017 een medisch onderzoek om na te gaan of hij al dan niet de leeftijd van 18 jaar heeft bereikt. De arts besluit dat verzoeker ouder is dan 18 jaar.

Op 27 juli 2017 beslist de dienst Voogdij dat verzoeker “niet voldoet aan de voorwaarden zoals bedoeld in artikel 5 van Titel XIII, Hoofdstuk 6

‘Voogdij over niet-begeleide minderjarige vreemdelingen’ van de programmawet

XIV-37.525-2/6

van 24 december 2002. Bijgevolg vervalt de plaatsing onder de hoede van Jongeheer Jakar Mustafa KASSIM door de dienst Voogdij van rechtswege op de datum van de kennisgeving van deze beslissing.” Dit is de bestreden beslissing.

IV. Onderzoek van de middelen

A. Eerste middel

Uiteenzetting van het middel

4. Verzoeker werpt in een eerste middel de schending op van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’. Hij licht dit als volgt toe:

“De Minister dient zijn beslissingen op gemotiveerde wijze te nemen.

Dat dit niet geschied is, minstens op zeer gebrekkige wijze, blijkt uit het feit dat de bestreden beslissing geen exacte informatie meedeelt over welke medische onderzoeken werden uitgevoerd om de leeftijd van verzoeker vast te stellen;

De bestreden beslissing stelt dat ‘Overwegende dat de Dienst Voogdij een medisch onderzoek liet uitvoeren op 25 juli 2017 door het Militair Hospitaal Koningin Astrid, Dienst Radiologie, 1120 Neder-Over-Heembeek, teneinde na te gaan of betrokkene al dan niet jonger is dan 18 jaar.’;

De resultaten van de onderzoeken werden niet in detail betekend aan verzoeker, samen met de bestreden beslissing. Het is hem bijgevolg niet mogelijk deze resultaten te verifiëren.

Dat er bijgevolg zeker een gebrekkige motivering is van de bestreden beslissing minstens een schending van het zorgvuldigheidsbeginsel aangezien de resultaten niet in detail kunnen worden nagekeken;

Bovendien dient de beslissing ook te motiveren in welke mate de resultaten van de desbetreffende onderzoeken kunnen worden aanvaard rekening houdende met hun beperkte betrouwbaarheid, zeker voor wat betreft de verschillende resultaten voor personen met een andere afkomst;

De motivering van de bestreden beslissing schiet hier tekort.

De omstandigheid dat de resultaten niet samen met de bestreden beslissing werden betekend zodat verzoeker onmogelijk kan weten op welke motieven exact de bestreden beslissing is gebaseerd, maakt de schending van de formele motiveringsverplichting uit;”

XIV-37.525-3/6

Beoordeling

5. Wat het medisch onderzoek betreft, is de bestreden beslissing formeel afdoende gemotiveerd wanneer het resultaat van dat onderzoek in die beslissing wordt vermeld. Te dezen geeft de bestreden beslissing de conclusie van het medisch onderzoek weer, waaruit blijkt dat verzoeker meer dan 18 jaar oud is.

Het is hierbij niet vereist dat de beslissing eveneens aangeeft welke medische onderzoeken werden uitgevoerd noch “in welke mate de resultaten van de desbetreffende onderzoeken kunnen worden aanvaard rekening houdende met hun beperkte betrouwbaarheid […]”. De formelemotiveringsplicht vereist evenmin dat de resultaten van het medisch onderzoek samen met de bestreden beslissing worden betekend. Het verslag van het medisch onderzoek bevindt zich in beginsel in het administratief dossier en verzoeker toont niet aan dat hij er geen kennis van heeft kunnen nemen. Het eerste middel is in die mate ongegrond.

B. Tweede middel

Uiteenzetting van het middel

6. Verzoeker werpt in een tweede middel de schending op van de artikelen 2 en 3 van de wet van 29 juli 1991 ‘betreffende de uitdrukkelijke motivering van de bestuurshandelingen’ en van de omzendbrief van 19 april 2004

‘betreffende de plaatsing onder de hoede van de dienst Voogdij en de identificatie van niet-begeleide vreemdelingen’. Hij licht dit als volgt toe:

“De bestreden beslissing en het gevoerde onderzoek zijn niet tegemoet gekomen aan de modaliteiten waaronder het medisch onderzoek diende te worden uitgevoerd overeenkomstig deze omzendbrief, met name dat uit geen enkel document blijkt dat verzoeker werd bijgestaan door een tolk.

Dat evenmin uit enig stuk blijkt dat verzoeker de vereiste inlichtingen heeft verkregen over het onderzoek dat hij diende te ondergaan;.

Verzoeker heeft ook nergens kennis gekregen van een attest van de arts die de onderzoeken heeft uitgevoerd met de volgende informatie:

‘omstandigheden van het uitvoeren van het botonderzoek, instemming van de minderjarige, aanwezigheid van een tolk, aanwezigheid van een begeleider, resultaat van preventief uitgevoerde tests vooraleer het botonderzoek wordt XIV-37.525-4/6

verricht, resultaat van het onderzoek daaronder begrepen de foutmarge’.

Bijgevolg houdt de bestreden beslissing zowel een schending in van de motiveringsverplichting als van de schending van de bepalingen van de Omzendbrief d.d. 19.04.2004 betreffende de plaatsing onder de hoede van de Dienst Voogdij en de identificatie van niet-begeleide minderjarige vreemdelingen;”

Beoordeling

7. Wat betreft de aangehaalde schending van de formelemotiveringsplicht, kan worden verwezen naar de behandeling van het eerste middel. Het tweede middel is in die mate ongegrond.

8. De door verzoeker aangehaalde omzendbrief van 19 april 2004 is met ingang van 20 mei 2015 opgeheven door de omzendbrief van 8 mei 2015 ‘betreffende de signalementfiche van de niet-begeleide minderjarige vreemdelingen en hun tenlasteneming’ terwijl de bestreden beslissing dateert van 27 juli 2017. Alleen al om die reden kan de schending van de omzendbrief van 19 april 2004 te dezen niet op ontvankelijke wijze worden aangevoerd. Het tweede middel is in die mate niet-ontvankelijk.

BESLISSING

1. De Raad van State verwerpt het beroep.

2. Verzoeker wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op een rolrecht van 200 euro.

XIV-37.525-5/6

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van eenentwintig december tweeduizend zeventien, door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:

Carlo Adams, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.

De griffier De voorzitter

Joris Casneuf Carlo Adams

XIV-37.525-6/6

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ARR.240.268