Court dismisses summary procedure application due to unresolved factual disputes regarding police promotion exam results.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State dismissed the request to apply summary proceedings, ordering the case to be retried under normal rules. The applicant challenged a decision declaring him unfit for a police promotion exam and related administrative lists. The state argued that the case required summary handling due to pending deliberations, but the court found serious factual disputes over candidate numbers and selection criteria. Consequently, the court held that summary procedures were inappropriate without full clarification of these contested facts.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 93 and 94 of the General Rules of Procedure; Summary proceedings are inapplicable when serious factual disputes exist regarding the outcome of administrative selections, necessitating a return to ordinary proceedings for a fair hearing.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
nr. 238.370 van 30 mei 2017
in de zaak A. 220.759/XIV-37.246
In zake : Filip DE RYCK
bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Peter Crispyn kantoor houdend te 9030 Mariakerke Mazestraat 16
bij wie woonplaats wordt gekozen
tegen :
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van Binnenlandse Zaken die woonplaats kiest bij de Federale Politie DGR/JUR
gevestigd te 1050 Brussel Kroonlaan 145A
I. Voorwerp van het beroep
1. Het beroep, ingesteld op 18 november 2016, strekt tot de nietigverklaring van “[h]et besluit van de deliberatiecommissie dd. 19-09-2016 in het kader van een interne kandidatuur voor de selectie middenkader, waarbij verzoeker ongeschikt is bevonden […], evenals het besluit van deze deliberatiecommissie waarbij zij, in alfabetische volgorde, de lijst vaststelt van personeelsleden die geslaagd en batig gerangschikt zijn en gebeurlijk, indien dergelijk besluit bestaat, het besluit van de deliberatiecommissie om het vergelijkend examen af te sluiten indien het in artikel VII.II.7 bedoelde aantal kandidaten in de groep ‘zeer geschikt’ is bereikt.”
XIV-37.246-1/6
II. Verloop van de rechtspleging
2. Eerste auditeur Marijke Van Limbergen heeft een verslag opgesteld overeenkomstig artikel 93, eerste lid, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 24 mei 2017.
Staatsraad Kaat Leus heeft verslag uitgebracht.
Advocaat Lieseloth Lievens, die loco advocaat Peter Crispyn verschijnt voor verzoeker, en adviseur Ruben Goosens, die verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Marijke Van Limbergen heeft een advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1. Verzoeker is inspecteur van politie bij de federale politie, weg-
politie Antwerpen.
3.2. Verzoeker stelt zich, na twee eerdere pogingen, een derde maal kandidaat voor het intern bevorderingsexamen van het basiskader naar het middenkader, sessie 2016-2017.
XIV-37.246-2/6
3.3. Met een beslissing van 19 september 2016 stelt de deliberatiecommissie vast dat verzoeker “op dit ogenblik niet over de nodige competenties beschikt om het beoogde politieambt uit te oefenen”.
Dit is de eerste bestreden beslissing.
3.4. Verzoeker vraagt tevens de nietigverklaring van de alfabetische lijst van geslaagde en batig gerangschikte personeelsleden (hierna: de tweede bestreden beslissing) en, gebeurlijk, van het besluit van de deliberatiecommissie om het vergelijkend examen af te sluiten indien het aantal “zeer geschikte”
kandidaten bedoeld in artikel VII.II.7. van het koninklijk besluit van 30 maart 2001
‘tot regeling van de rechtspositie van het personeel van de politiediensten’ is bereikt (hierna: de derde bestreden beslissing).
IV. De regelmatigheid van de rechtspleging
4. Verzoeker legt op de terechtzitting een pleitnota neer die hij reeds voorafgaandelijk had meegedeeld aan de verwerende partij, het auditoraat en de Raad.
5. Het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 ‘tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State’ (hierna: de algemene procedureregeling) voorziet niet in de mogelijkheid om een pleitnota als processtuk neer te leggen.
Het is de partijen echter wel toegestaan om nieuwe feiten die een invloed kunnen hebben op de ontvankelijkheid of gegrondheid van de vordering aan de Raad van State ter kennis te brengen. In zoverre de door verzoeker neergelegde pleitnota op dergelijke feiten betrekking heeft, kan ze dan ook bij de zaak worden betrokken. In zoverre de pleitnota geen betrekking heeft op dergelijke feiten, maar de neerslag vormt van de uiteenzetting ter terechtzitting, wordt ze niet als processtuk, maar als een loutere inlichting in aanmerking genomen.
XIV-37.246-3/6
V. Voorgestelde toepassing van de versnelde rechtspleging van artikel 93 van de algemene procedureregeling
6. De auditeur-verslaggever heeft een verslag opgesteld met toepassing van artikel 93 van de algemene procedureregeling waarin zij oordeelde dat het annulatieberoep doelloos is en met korte debatten definitief beslecht kan worden.
De eerste bestreden beslissing, dit is de beslissing van de deliberatiecommissie van 19 september 2016 waarbij verzoeker ongeschikt is bevonden voor het middenkader van het operationeel personeel van de geïntegreerde politie, werd ingetrokken op 22 februari 2017. Die intrekking zou eenzelfde rechtsgevolg teweeg brengen met betrekking tot de tweede en derde bestreden beslissingen als een vernietiging ervan waardoor verzoeker geen belang meer zou hebben bij het bestrijden van de tweede en derde bestreden beslissing.
7. Wanneer de verkorte rechtspleging wordt toegepast heeft verzoeker niet meer de mogelijkheid om met een memorie van wederantwoord te repliceren op de door de verwerende partij opgeworpen exceptie. Evenmin kunnen partijen nog in een laatste memorie reageren op het auditoraatsverslag dat de in de algemene procedureregeling voorziene memories mede in aanmerking heeft genomen bij het formuleren van een beredeneerd advies over de zaak.
Te dezen bestaat er tussen de partijen ernstige betwisting over de vraag of het door de verwerende partij ingenomen standpunt kan worden aangenomen. De verwerende partij stelt dat door de intrekking van de eerste bestreden beslissing, zij niet langer over alle definitieve resultaten van het vergelijkend examen beschikt zodat de tweede bestreden beslissing moet worden aangepast naargelang het resultaat van de nieuwe beslissing van de deliberatiecommissie en, tot slot dat daardoor zowel de tweede als derde bestreden beslissing “hun definitief karakter verloren hebben en slechts een voorlopige versie uitmaken in afwachting van de nieuwe beslissing van de deliberatiecommissie”.
XIV-37.246-4/6
Verzoeker doet gelden dat hij geen enkele zekerheid heeft omdat het volledig onduidelijk is of er nu al dan niet een beslissing is genomen omtrent het aantal kandidaten dat aan de vorming mag deelnemen, noch hoeveel kandidaten (al) geselecteerd zijn (zeer geschikt - geschikt).
Ter terechtzitting verklaart de verwerende partij dat is beslist dat 128 kandidaten aan de vorming voor de opleiding tot het middenkader die opstart in oktober 2017, kunnen deelnemen. Zij legt bovendien pas ter terechtzitting een stuk neer, met name het “proces-verbaal van de deliberatiecommissie van 19-09-2016”, waaruit blijkt dat er nu reeds 129 - en niet 128 zoals in haar uiteenzetting ter zitting verklaard - zijn geselecteerd om de vorming op te starten waarbij er, hoewel de vorming start in oktober, geen enkele duidelijkheid is omtrent de rechtspositie van verzoeker en of, al dan niet, zal worden besloten noch wie daartoe beslissen zal om het aantal toegelaten kandidaten te verhogen.
Bovendien is hoogst onduidelijk wat het lot zal zijn van andere reeds geselecteerde kandidaten, mocht verzoeker worden geselecteerd en hoger worden gerangschikt.
In die omstandigheden leent de zaak zich niet tot de toepassing van de verkorte rechtspleging van artikel 93 van de algemene procedureregeling waarbij de verzoekende partij gelegenheid krijgt haar standpunt toe te lichten en de verwerende partij inzicht kan geven in het door haar neergelegde stuk.
In het belang van een behoorlijke en eerlijke rechtsbedeling past het dan ook dat de zaak volgens de regels van de gewone rechtspleging van de algemene procedureregeling zou worden behandeld.
BESLISSING
1. De Raad van State heropent het debat.
2. De Raad van State verwijst de zaak naar de gewone rechtspleging.
XIV-37.246-5/6
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van dertig mei tweeduizend zeventien, door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Kaat Leus, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Kaat Leus
XIV-37.246-6/6
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ARR.238.370