Court dismisses appeal for invalidity due to failure to cite specific legal provisions and explain the alleged violation.
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Council of State rejected the company's appeal against the Minister of Labour's refusal to grant an exemption from the replacement obligation. The applicant failed to meet the procedural requirement of explicitly stating the legal rule allegedly violated and demonstrating how the decision infringed upon it. Consequently, the court declared the appeal inadmissible and dismissed the request for suspension of the contested decision.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticles 2, § 1, 3° of the General Rules of Procedure; The appeal for invalidity is inadmissible if the applicant fails to clearly identify the legal provision allegedly violated and explain concretely how the contested decision breaches that rule.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK
VOORZITTER VAN DE XIVe KAMER
nr. 238.086 van 4 mei 2017
in de zaak A. 221.370/XIV-37.309
In zake: de NV GOETINCK ALGEMENE BOUWONDERNEMING
woonplaats kiezend te 8000 Brugge Monnikenwerve 187
tegen:
de BELGISCHE STAAT, vertegenwoordigd door de minister van Werk bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Marijke Van Reybrouck kantoor houdend te 1170 Brussel Vorstlaan 36
bij wie woonplaats wordt gekozen
I. Voorwerp van het beroep
1. Het beroep, ingesteld op 17 januari 2017, strekt tot de nietigverklaring “en eventueel […] opschorting” van de beslissing van 5 december 2016 van de minister van Werk waarbij de aanvraag tot vrijstelling van de vervangingsplicht voor de heer R.S., werkloze met bedrijfstoeslag, wordt geweigerd.
II. Verloop van de rechtspleging
2. De verwerende partij heeft een nota en een administratief dossier ingediend.
Eerste auditeur Ann Eylenbosch heeft een verslag opgesteld over het beroep tot nietigverklaring met toepassing van artikel 93, eerste lid, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 „tot regeling van de rechtspleging
XIV-37.309-1/7
voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State‟, en over de vordering tot schorsing met toepassing van artikel 12 van het koninklijk besluit van 5 december 1991 „tot bepaling van de rechtspleging in kort geding voor de Raad van State‟.
De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 26 april 2017.
Staatsraad Kaat Leus heeft verslag uitgebracht.
Gedelegeerd bestuurder Bart Ruysschaert, die verschijnt voor de verzoekende partij, en advocaat Alexia Faes, die loco advocaat Marijke Van Reybrouck verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.
Eerste auditeur Ann Eylenbosch heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.
Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.
III. Feiten
3.1. De verzoekende partij is een onderneming actief in de bouwsector.
3.2. Op 27 januari 2016 wordt aan de heer R.S. die door de verzoekende partij is ontslagen op 22 december 2015, het statuut van werkloosheid met bedrijfstoeslag toegekend.
Krachtens artikel 5 van het koninklijk besluit van 3 mei 2007 „tot regeling van het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag‟ is de verzoekende
XIV-37.309-2/7
partij verplicht om de heer R.S. te vervangen door een uitkeringsgerechtigd volledige werkloze, en dit ten laatste de eerste dag van de derde maand die volgt op de maand waarin de werkloze uitkeringen ontvangt.
3.3. Op 12 september 2016 richt de RVA volgend schrijven aan de verzoekende partij:
“Naar aanleiding van de toekenning van het statuut van werkloze met bedrijfstoeslag aan de hierboven vermelde werknemer vanaf 27.01.2016, werd door mijn dienst vastgesteld dat wij de naam van de vervanger niet kennen.
[...]
Ik verzoek u dan ook mij uiterlijk op 28.09.2016 de naam van de vervanger mee te delen.
[...]
Als u meent te kunnen aantonen dat uw onderneming een structurele vermindering van het personeelsbestand kent zodat u het ontslag van andere werknemers kan vermijden door bovenvermelde werknemer niet te vervangen, kunt u een vrijstelling vragen aan de Minister van Werk. U stuurt dan een aangetekende brief naar de dienst Collectieve Arbeidsbetrekkingen van het FOD Werk-
gelegenheid en Sociaal Overleg […]. Voor verdere informatie verwijs ik u naar de website www.rva.be.”
3.4. Bij gewone brief van 22 september 2016 dient de verzoekende partij een aanvraag tot vrijstelling van de vervangingsplicht in bij de FOD
Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg, dienst Collectieve Arbeidsbetrekkingen, gesteund op motieven van structurele vermindering van het personeelsbestand en dalende omzet. Een gelijkaardig schrijven wordt door de verzoekende partij op dezelfde datum gericht aan de RVA-Brugge.
3.5. Met een e-mail van 26 september 2016 antwoordt de FOD
Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg. Die e-mail luidt:
“Geachte heer, Ik heb vandaag uw aanvraag tot vrijstelling van de vervangingsplicht voor uw werkloze met bedrijfstoeslag, de heer [R.S.] goed ontvangen. Om een geldige aanvraag tot vrijstelling van de vervangingsplicht in te dienen, moet de aanvraag tot vrijstelling worden ingediend d.m.v. een aangetekend schrijven en dit binnen de wettelijk voorziene termijn (= de laatste dag van de 3e maand volgend op de maand waarin het SWT een aanvang neemt). Indien deze termijn werd overschreden zal de aanvraag tot vrijstelling steeds worden geweigerd. Indien de heer [R.S.] inderdaad reeds op 27.01.2016 (?) is toegetreden tot het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag, is de termijn (uiterlijk 30.04.2016) reeds overschreden.
XIV-37.309-3/7
Indien de heer [R.S.] op een latere datum is toegetreden tot het SWT (en u nog binnen de wettelijke voorziene termijn bent voor het indienen van een aanvraag tot vrijstelling) moet u het dossier nog met de volgende gegevens aanvullen:
[...]”.
3.6. Bij een aangetekende brief van 3 oktober 2016 licht de verzoekende partij bij de FOD Werkgelegenheid, Arbeid en Sociaal Overleg haar aanvraag tot vrijstelling van de vervangingsplicht verder toe.
De verzoekende partij gaat daarbij niet in op de problematiek van de laattijdigheid van haar verzoek tot vrijstelling.
3.7. Per aangetekend schrijven van 5 december 2016 beslist de minister van Werk de aanvraag tot vrijstelling van de vervangingsplicht te weigeren:
“In uw schrijven van 05.10.2016 verzocht u om vrijstelling van de vervangingsplicht voor bovengenoemde werkloze met bedrijfstoeslag.
Artikel 5, §2, van het koninklijk besluit van 3 mei 2007 (BS van 08.06.2007)
betreffende de toekenning van werkloosheidsuitkeringen in geval van conventioneel brugpensioen, voorziet dat de vervanger in dienst moet worden genomen:
- ten vroegste de eerste dag van de vierde maand die de maand voorafgaat waarin het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag van de ontslagen werknemer een aanvang neemt en - ten laatste de eerste dag van de derde maand die volgt op deze waarin het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoeslag van de ontslagen werknemer een aanvang neemt.
Artikel 9 §2 van het KB van 3 mei 2007 dat om geldig te zijn, de aanvraag tot vrijstelling moet ingediend worden met een aangetekend schrijven aan de minister van Werk, ten laatste in de maand die volgt op de in art. 5, §2, bepaalde periode.
Aangezien u de aanvraag tot vrijstelling van de vervangingsplicht voor de werkloze met bedrijfstoeslag heeft ingediend buiten de maand volgend op de periode waarin u wettelijk tot vervanging moest zijn overgegaan, moet ik deze aanvraag als laattijdig beschouwen, en kan u bijgevolg niet vrijgesteld worden van de vervangingsplicht voor deze werkloze met bedrijfstoeslag.”
Dit is de bestreden beslissing.
XIV-37.309-4/7
IV. Kortedebattenprocedure – onderzoek van de exceptie van niet-ontvankelijkheid
Uiteenzetting van de exceptie
4. De verwerende partij werpt de niet-ontvankelijkheid van de vordering op, onder meer om reden dat het verzoekschrift geen middelen bevat in de zin van artikel 2, § 1, 3°, van het besluit van de regent van 23 augustus 1948 „tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling Bestuursrechtspraak van de Raad van State‟ (hierna: de algemene procedureregeling). Zij zet uiteen dat in het verzoekschrift geen enkele schending van een wettelijke of reglementaire bepaling wordt ingeroepen en dat het verzoekschrift “slechts enkele argumenten [bevat] die van feitelijke aard zijn en die betrekking hebben op de economische situatie van verzoekende partij. Uit deze elementen valt evenwel geen middel te ontwaren”. De verwerende partij voegt er nog aan toe dat dit […] des te meer [geldt] nu de aangevoerde (feitelijke) elementen niet pertinent zijn in het licht van het dragende motief van de bestreden beslissing, met name dat de aanvraag tot vrijstelling van de vervangingsplicht laattijdig werd ingesteld.”
Beoordeling
5. De argumentatie in het verzoekschrift luidt:
“-De onderneming is in moeilijkheden en werkt een herschikking uit, met een afslanking in personeel als gevolg.
-Er is in 2016 een grote terugval in opdrachten.
-Het bedrijf werd in augustus 2012 overgenomen door jonge bedrijfsleiders.
De afsluiting van de overname loopt niet vlot en de kosten en problemen van werken van vóór de overname bedragen op heden ± […] € -De nog resterende werknemers zijn bijgevolg meer economisch werkloos dan werkzaam.
-Het sociaal secretariaat heeft ons niet ingelicht over de te volgen procedure en wij hebben door de bedrijfsproblematiek er ook geen verdere aandacht aan besteed.
-De structurele vermindering van het personeelsbestand.
2012: bij overname […] personeelsleden.
2013: […]
2014: […]
2015: […]
2016: […] - verdere vooruitzichten op heden, er kunnen nog ontslagen volgen.
- Wij leveren reeds meer dan een jaar inspanningen om een ontslag van de
XIV-37.309-5/7
huidige werknemers, die zich niet in het stelsel van werkloosheid met bedrijfstoe-
slag bevinden te vermijden. Overleg met onze bankiers […] hebben tot op heden nog geen positief resultaat opgeleverd.
Wij kunnen niet, indien zich toch een gekwalificeerde werknemer zou aanbieden (wat tot op heden nog niet gebeurde) deze aannemen en na enkele dagen op economisch werkloos zetten of een in dienst zijnde werknemer na enige tijd ontslaan.
Wij vragen U begrip voor deze situatie en hopen minstens een opschorting te bekomen.”
6. Artikel 2, § 1, 3°, van de algemene procedureregeling bepaalt dat het verzoekschrift tot nietigverklaring onder meer een “uiteenzetting van de feiten en de middelen” dient te bevatten. Die uiteenzetting is een substantiële vereiste en het ontbreken ervan maakt het verzoekschrift niet ontvankelijk. Onder “middel”
moet worden verstaan de voldoende duidelijke omschrijving van de geschonden geachte rechtsregel en van de wijze waarop de bestreden beslissing die rechtsregel schendt. De uiteenzetting ervan waarborgt de rechten van verdediging van de verwerende en de eventueel tussenkomende partij.
7. Te dezen moet worden vastgesteld dat het verzoekschrift geen middel, als hierboven omschreven, bevat. Nog daargelaten de vaststelling dat in het verzoekschrift niets wordt gezegd over het dragende motief van de bestreden beslissing (zijnde de laattijdigheid van het verzoek om vrijstelling), is het enige wat in het verzoekschrift te lezen staat een opsomming van de (economische)
feitelijkheden waarin de verzoekende partij zich bevindt en die, naar haar beoordeling, adstrueren waarom zij niet aan de vervangingsplicht kan voldoen en waarom om vrijstelling van die plicht wordt verzocht. Er is nagelaten om een rechtsbepaling of -beginsel aan te voeren dat door de bestreden beslissing zou zijn geschonden en om concreet toe te lichten waaruit die schending bestaat.
Een dergelijke uiteenzetting voldoet niet aan de voorwaarden opgelegd door de algemene procedureregeling.
8. Uit hetgeen voorafgaat volgt dat het beroep tot nietigverklaring niet-ontvankelijk is.
XIV-37.309-6/7
In het auditoraatsverslag wordt terecht gesteld dat over het beroep tot nietigverklaring uitspraak kan worden gedaan met korte debatten in de zin van artikel 93, eerste lid, van de algemene procedureregeling.
V. Vordering tot schorsing
9. De vordering tot schorsing is een accessorium van het beroep tot nietigverklaring. De niet-ontvankelijkheid van het beroep tot nietigverklaring brengt de verwerping van de vordering tot schorsing mee.
BESLISSING
1. De Raad van State verwerpt het beroep tot nietigverklaring.
2. De Raad van State verwerpt de vordering tot schorsing.
3. De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten de vordering tot schorsing, begroot op een rolrecht van 200 euro.
Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van vier mei tweeduizend zeventien, door de Raad van State, XIVe kamer, samengesteld uit:
Kaat Leus, wnd. kamervoorzitter, staatsraad bijgestaan door Joris Casneuf, griffier.
De griffier De voorzitter
Joris Casneuf Kaat Leus
XIV-37.309-7/7
PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ARR.238.086