Flemish Court of State dismisses appeal against animal seizure due to lack of legal grounds and procedural defects.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE VIIe KAMER

nr. 237.594 van 9 maart 2017

in de zaak A. 221.148/VII-39.880.

In zake : Jessica WILMUS

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Reinhilde Wyns kantoor houdend te 1654 Huizingen Vaucampslaan 139

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

het VLAAMSE GEWEST

I. Voorwerp van het beroep

1. Het beroep, ingesteld op 5 januari 2017, strekt tot de nietigverklaring van de beslissing van de inspecteur-dierenarts van het departement Leefmilieu, Natuur en Energie van 4 november 2016 tot beslagname, evenals van de bestemmingsbeslissing van 9 november 2016, genomen in toepassing van artikel 42, § 2, van de wet van 14 augustus 1986 betreffende de bescherming en het welzijn der dieren (hierna: dierenwelzijnswet) tot toekenning in volle eigendom aan het dierenasiel FSPCA te Pepingen van 36 katten en kittens.

II. Verloop van de rechtspleging

2. Auditeur Anja Somers heeft een verslag overeenkomstig artikel 93 van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State opgesteld.

VII-39.880-1/6

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 2 maart 2017.

Kamervoorzitter Eric Brewaeys heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Nicolas Goudenhooft, die loco advocaat Reinhilde Wyns verschijnt voor verzoekster, is gehoord.

Auditeur Anja Somers heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973.

III. Feiten

3.1. Uit de eerste bestreden beslissing blijkt dat op 4 november 2016

de inspecteur-dierenarts de beslissing nam om 36 kittens en katten in beslag te nemen. Uit de vaststellingen in PV G-16-3714/AWF/AnS blijkt dat:

- de katten en kittens worden gehuisvest in zeer onhygiënische omstandigheden;

- in de ruimtes met de katten/kittens een zeer indringende geur van urine en uitwerpselen hangt en dat de ruimtes onvoldoende verlucht zijn;

- een te groot aantal katten gehuisvest worden op een te kleine oppervlakte;

- de katten niet gehouden worden volgens hun ethologische behoeften.

Er wordt gewezen op het feit dat de katten niet in deze omstandigheden kunnen blijven en dat verschillende katten medische zorgen nodig hebben.

VII-39.880-2/6

3.2. Op 9 november 2016 beslist de inspecteur-dierenarts om de katten in toepassing van artikel 42, § 2, van de dierenwelzijnswet definitief in volle eigendom te geven aan het dierenasiel FSPCA dat daarmee instemt.

Deze beslissing is als volgt gemotiveerd:

“Gelet op het feit dat betrokkene afstand doet van haar katten en kittens tijdens het verhoor op 21 oktober 2016;

Gelet op de vaststellingen en overtredingen in PV G-16-3714/AWF/AnS:

- onhygiënische leefomstandigheden van de katten;

- zeer indringende geur in de ruimtes met de katten;

- teveel katten worden gehouden op een te kleine oppervlakte;

- groot aantal katten hebben diarree;

- de katten worden niet gehouden volgens hun ethologische behoeften.

Gelet op het feit dat uit het dierenartsverslag blijkt dat:

- de katten te mager zijn;

- de kittens te klein zijn volgens hun leeftijd;

- de vacht van de katten bevindt zich in een slechte staat: stinkend, sporen van uitwerpselen en urine;

- merendeel van de katten hebben diarree en vlooien;

- de kittens hebben niesziekte Gelet op het feit dat teruggave van de dieren niet aangewezen zou zijn omwille van de onzekerheid over de verzorging en voeding van de dieren;

Gelet op het feit dat de katten/kittens geen reële verkoopwaarde, minstens geen waarde hebben die in verhouding staat tot de kosten van transport, opvang, huisvesting en verzorging overeenkomstig zijn ethologische en fysiologische behoeften”.

Dit zijn de bestreden beslissingen.

IV. Ontvankelijkheid van het beroep

Standpunt van verzoekster

4. Verzoekster zet in haar inleidende akte het volgende uiteen:

“Dat blijkt uit een attest van Dr. Greta Roosens d.d. 28 oktober 2016, dat Mevrouw WILMUS Jessica medisch begeleid wordt […];

VII-39.880-3/6

Dat ingevolge haar medische problemen op het ogenblik van de controle, de katten en kittens ingevolge overmacht niet in hygiënische omstandigheden werden gehouden, zoals vastgesteld werd bij PV d.d. 4 november 2016;

Dat echter blijkt dat Mevrouw WILMUS Jessica een passie heeft voor poezen en andere dieren die zij doorgaans zeer goed verzorgt;

Dat Mevrouw Jessica WILMUS zich inzet voor zwerfkatten;

Dat zij deze dieren op eigen kosten laat steriliseren, laat castreren en voorziet van een identificatiechip, bovendien zorgt zij eveneens voor hun medische verzorging;

Het feit dat Mevrouw WILMUS Jessica haar dieren steeds zeer goed verzorgt, blijkt uit de verklaringen van de dierenarts Sylvia Goffin […] en dierenarts Leen Busselot […];

Zoals blijkt uit een attest van de ‘Blauwe Wereldketen’ […], werd haar toelating gegeven om met ingang van 1 februari 2013, 5 katten (kattin/kater), per maand te laten steriliseren/castreren via Dr. Busselot uit Dworp;

Mevrouw WILMUS Jessica diende wel € 10 per kat zelf te betalen;

Dat Mevrouw WILMUS Jessica kosten, noch moeite bespaarde teneinde de poezen dewelke zij opving te verzorgen, zoals blijkt uit de talrijke laboverslagen en tussenkomsten van dierenartsen (enkel voor de periode 2016

[…]);

Dat de buren van Mevrouw Jessica WILMUS haar belangenloze inzet voor de zwerfkatten uit de buurt waarderen vermits zij deze zwerfkatten laat steriliseren en castreren en voor de kittens zoekt zij een goede thuis […];

Dat de leefomstandigheden van de dieren, zoals omschreven in het PV van 4 november 2016 van het Departement Leefmilieu natuur & Energie, Inspectie Dierenwelzijn, een situatie van overmacht was ingevolge de medische problemen van Mevrouw Jessica WILMUS;

Dat uit talrijke verklaringen blijkt dat de dieren doorgaans bijzonder goed verzorgd werden;

Dat Mevrouw WILMUS Jessica zeer goed zorgt voor haar dieren, zowel qua huisvesting, medische zorgen, voeding, … […];

Dat zij zieke zwerfkatten die overlijden ondanks alle goede zorgen, laat cremeren […];

Dat ingevolge haar medische problemen op het ogenblik van de vaststellingen d.d. 4 november 2016, Mevrouw Jessica WILMUS, gans ten onrechte afstand gedaan heeft van de meegenomen katten;

Dat haar medische situatie op dat ogenblik een toestand van overmacht uitmaakte;

Dat Mevrouw Jessica WILMUS geenszins afstand wenst te doen van haar poezen dewelke in beslag genomen werden;

Dat de beslissing tot beslagname d.d. 4 november 2016 en de bestemmingsbeslissing d.d. 9 november 2016 dan ook dient vernietigd te worden;

Dat Mevrouw Jessica WILMUS haar in beslaggenomen poezen terugvordert”.

VII-39.880-4/6

Beoordeling

5. Met de eerste bestreden beslissing van 4 november 2016 worden de dieren in beslag genomen. Op 9 november 2016 wordt een bestemmingsbeslissing genomen, waardoor op grond van artikel 42, § 3, van de dierenwelzijnwet het opgelegde beslag van rechtswege is opgeheven. Bovendien zijn sedert de inbeslagname meer dan twee maanden verstreken, waardoor het beslag eveneens van rechtswege is opgeheven. Het beroep is zonder voorwerp ten aanzien van de eerste bestreden beslissing.

6. Luidens artikel 2, § 1, 2°, van het besluit van de Regent van 23 augustus 1948 tot regeling van de rechtspleging voor de afdeling bestuursrechtspraak van de Raad van State dient het verzoekschrift onder meer “een uiteenzetting van de feiten en middelen” te bevatten. De uiteenzetting van een rechtsmiddel vereist in principe dat zowel de rechtsregel of het beginsel wordt aangeduid die zou zijn geschonden, als de wijze waarop die rechtsregel of dat beginsel door de bestreden rechtshandeling wordt geschonden.

In het verzoekschrift wordt geen aanduiding gegeven van overtreden rechtsregels of beginselen.

Verzoekster beaamt de vaststellingen die werden omschreven in het proces-verbaal van 4 november 2016 maar meent dat dit een situatie van overmacht uitmaakt door haar medische problemen.

Verder beperkt verzoekster zich ertoe uiteen te zetten dat zij een passie heeft voor poezen en andere dieren die zij doorgaans zeer goed verzorgt. Zij geeft hierbij voorbeelden van de goede zorgen die zij biedt.

Indien verzoekster de schending van de materiëlemotiveringsplicht aanvoert, dient te worden vastgesteld dat zij niet aantoont, zelfs niet aanvoert dat de motieven aangehaald in de bestreden beslissing

VII-39.880-5/6

gesteund zijn op verkeerde feiten of dat deze feiten verkeerd beoordeeld werden.

De elementen die verzoekster aanhaalt: overmacht, een passie voor dieren, inzet voor zwerfkatten, doorgaans goede verzorging, weerleggen deze motieven niet.

Ambtshalve kan worden besloten dat het beroep niet ontvankelijk is. De zaak kan derhalve op grond van artikel 93 van het algemeen procedurereglement met korte debatten definitief worden beslecht.

BESLISSING

1. De Raad van State verwerpt het beroep.

2. Verzoekster wordt verwezen in de kosten van het beroep tot nietigverklaring, begroot op 200 euro.

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van negen maart tweeduizend zeventien, door de Raad van State, VIIe kamer, samengesteld uit:

Eric Brewaeys, kamer voorzitter, bijgestaan door Bart Tettelin, griffier.

De griffier De voorzitter

Bart Tettelin Eric Brewaeys

VII-39.880-6/6

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2017:ARR.237.594