Court dismisses urgent suspension request for market stall transfer decision due to lack of urgent necessity.

RAAD VAN STATE, AFDELING BESTUURSRECHTSPRAAK

VOORZITTER VAN DE Xe KAMER

nr. 231.685 van 19 juni 2015

in de zaak A. 216.137/X-16.264.

In zake : de NV DIETER

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaten Jean-Baptiste Petitat en Victor Petitat kantoor houdend te 8310 Brugge Sportstraat 49

bij wie woonplaats wordt gekozen

tegen :

de STAD SINT-NIKLAAS

bijgestaan en vertegenwoordigd door advocaat Gitte Laenen kantoor houdend te 2800 Mechelen Mechelsesteenweg 16-18

bij wie woonplaats wordt gekozen

I. Voorwerp van de vordering

1. De vordering, ingesteld op 12 juni 2015, strekt tot de schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid van de tenuitvoerlegging van de beslissing van het college van burgemeester en schepenen van de stad Sint-Niklaas van 2 februari 2015 waarbij de vraag tot overdracht van standplaats nr. 73 op de donderdagse markt aan de verzoekende partij wordt geweigerd, alsook van de (impliciete) beslissing van diezelfde datum om de overdracht van de standplaats nr. 73 enkel te kunnen toestaan aan een overnemer met dezelfde specialiteit.

Bijkomend wordt gevraagd om de stad Sint-Niklaas als voorlopige maatregel het verbod op te leggen om goedkeuring te verlenen aan de aanvraag tot overname van de standplaats nr. 73 aan S.Z., zolang er geen nieuwe definitieve beslissing wordt genomen over de aanvraag tot overdracht van de

X-16.264-1/9

standplaats nr. 73 aan de verzoekende partij, en dit onder verbeurte van een dwangsom van € 5.000 per dag.

II. Verloop van de rechtspleging

2. De verwerende partij heeft een nota en een administratief dossier ingediend.

De partijen zijn opgeroepen voor de terechtzitting, die heeft plaatsgevonden op 19 juni 2015, om 11.45 uur.

Staatsraad Stephan De Taeye heeft verslag uitgebracht.

Advocaat Victor Petitat, die verschijnt voor de verzoekende partij, en advocaten Stéphanie Taelemans en Heleen Van Asch, die loco advocaat Gitte Laenen verschijnt voor de verwerende partij, zijn gehoord.

Auditeur Sofie De Doncker heeft een met dit arrest eensluidend advies gegeven.

Er is toepassing gemaakt van de bepalingen op het gebruik der talen, vervat in titel VI, hoofdstuk II, van de wetten op de Raad van State, gecoördineerd op 12 januari 1973

III. Feiten

3.1. Op 21 augustus 2014 dienen de verzoekende partij (een vishandel) en de bvba Berga (een schoenhandel) gezamenlijk een aanvraag in bij het college van burgemeester en schepenen van de stad Sint-Niklaas om de standplaats nr. 73 van de bvba Berga aan de verzoekende partij over te dragen.

Daarbij wordt toestemming gevraagd voor een activiteitswijziging van schoenhandel naar vishandel.

X-16.264-2/9

3.2. Op 30 oktober 2014 sluiten de verzoekende partij en de bvba Berga een overeenkomst tot overdracht van de standplaats nr. 73 voor de prijs van 5.000 €. De overdracht van het handelsfonds heeft plaats op 1 januari 2015.

Bepaald wordt verder dat de overeenkomst wordt ontbonden indien het college van burgemeester en schepenen van de stad Sint-Niklaas niet instemt met de gevraagde activiteitswijziging van schoenhandel naar vishandel.

3.3. Op 19 januari 2015 adviseert de marktcommissie negatief over de in randnummer 3.1 vermelde aanvraag.

3.4. Op 12 maart 2015 sluit de bvba Berga een overeenkomst met S.Z. tot overdracht van de standplaats nr. 73, onder meer onder de voorwaarde dat de overdracht niet doorgaat indien de verzoekende partij de toelating bekomt om de standplaats in te nemen, in welk geval het betaalde voorschot van 500 € wordt terugbetaald.

3.5. Op 18 mei 2015 beslist de marktcommissie om haar eerder op 19 januari 2015 uitgebrachte ongunstige advies niet te herzien aangezien “er geen draagvlak is” om de vraag opnieuw te bespreken.

3.6. Bij aangetekend schrijven van 21 mei 2015 laat de verzoekende partij aan het college van burgemeester en schepen van de stad Sint-Niklaas onder meer weten dat zij via informele weg heeft vernomen dat de marktcommissie op 19 januari 2015 haar aanvraag ongunstig heeft geadviseerd en dat zij erop vertrouwt dat het “bestuur afwijkt van het onwettig of minstens impertinent advies van de marktcommissie en zodoende de wijziging van specialisatie voor de overgedragen standplaats [...] toestaat”.

3.7. Bij schrijven van 29 mei 2015 antwoordt het college van burgemeester en schepenen de verzoekende partij onder meer dat het de aanvraag reeds op 2 februari 2015 heeft geweigerd. Deze laatste weigeringsbeslissing is de eerste bestreden beslissing.

X-16.264-3/9

Bij datzelfde schrijven wordt de verzoekende partij meegedeeld dat het college van burgemeester en schepenen ondertussen van de bvba Berga de vraag ontving om de standplaats nr. 73 over te dragen aan S.Z. en dat “[a]angezien de specialisatie, nl. lederwaren, behouden blijft, [...] deze vraag eerstdaags voor goedkeuring aan het college van burgemeester en schepenen [zal]

worden voorgelegd”.

3.8. Met een e-mailbericht van 5 juni 2015 betwist de verzoekende partij de inhoud van het voormelde schrijven van 29 mei 2015 van de verwerende partij en vraagt zij aan deze laatste ook een kopie van de eerste bestreden beslissing, van het advies van de marktcommissie van 18 mei 2015 en van het advies van het agentschap Ondernemen van 28 mei 2015.

3.9. Op 10 juni 2015 herinnert de verzoekende partij de verwerende partij aan haar eerdere vraag om een kopie van de eerste bestreden beslissing te bekomen.

3.10. Nog op 10 juni 2015 antwoordt de verwerende partij dat de brief met de gevraagde documenten diezelfde dag met de post is meegegeven.

Daarbij bevestigt zij dat de eerste bestreden beslissing van 2 februari 2015 nog dezelfde dag met de gewone post werd opgestuurd en dat er dus geen bewijs van verzending is.

3.11. Op 12 juni 2015 ontvangt de verzoekende partij naar eigen zeggen voor het eerst de eerste bestreden beslissing. Tevens wordt haar een kopie overgemaakt van het verslag van de vergadering van de marktcommissie van 18 mei 2015.

IV. Ontvankelijkheid van de vordering

4. Vooralsnog bestaat er geen noodzaak om over de door de verwerende partij opgeworpen ontvankelijkheidsexcepties uitspraak te doen. Een onderzoek van en een uitspraak over die excepties zouden alleen nodig zijn

X-16.264-4/9

indien de grondvoorwaarden voor het toewijzen van de vordering tot schorsing vervuld zijn, wat, zoals hierna zal blijken, niet het geval is.

V. Herinnering aan de schorsingsvoorwaarden

5. Krachtens artikel 17, §§ 1 en 4, van de gecoördineerde wetten op de Raad van State kan tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende noodzakelijkheid slechts worden besloten onder de dubbele voorwaarde dat minstens één ernstig middel wordt aangevoerd dat de nietigverklaring van de akte of het reglement prima facie kan verantwoorden en dat een uiterst dringende noodzakelijkheid voorhanden is die onverenigbaar is met de behandelingstermijn van de gewone vordering tot schorsing.

VI. Uiterst dringende noodzakelijkheid

Uiteenzetting

6.1. De verzoekende partij zet ter adstructie van de spoedeisendheid van haar vordering uiteen dat zij een ernstig middel aanvoert dat prima facie de vernietiging van de bestreden beslissing kan verantwoorden.

6.2. Ten tweede wijst zij erop dat de zaak spoedeisend is, daar de kwestieuze standplaats voor haar onherroepelijk dreigt verloren te gaan door de mogelijke goedkeuring van de overdracht ervan aan een andere marktkramer.

Aldus bestaat er “een [acuut] dreigend gevaar” dat het mogelijk herstel in natura – door zelf de kwestieuze standplaats toebedeeld te krijgen – voor haar onmogelijk wordt gemaakt of ernstig wordt bemoeilijkt.

6.3. Een vernietigingsprocedure zou het ernstige nadeel niet kunnen voorkomen, gelet op de normale behandelingsduur van een dergelijke procedure.

6.4. De verzoekende partij betoogt voorts dat de schorsing van de tenuitvoerlegging van de bestreden beslissing de verwerende partij er zal toe

X-16.264-5/9

aanzetten om de wijziging van specialisatie toch toe te laten. Minstens zal zij verplicht worden om daaromtrent een nieuwe beslissing te nemen.

6.5. Zij wijst er op dat de bestreden beslissing bovendien in een verbod resulteert om haar economische activiteit als ambulante handelaar wekelijks op donderdag op de markt van Sint-Niklaas uit te oefenen, en dit “vlak vóór de zomerperiode, wanneer de verkoop op de markt het hoogst is”. “Het ontzeggen van de mogelijkheid tot het uitoefenen van een economische activiteit waarbij [haar] de kans wordt ontzegd om een economische groei te realiseren”

verantwoordt volgens de verzoekende partij de schorsing van de bestreden beslissing.

Zij wijst er op dat zij op donderdag geen vaste marktplaats heeft. Heden heeft zij enkel op dinsdag een vaste marktplaats te Zottegem, op woensdag en zaterdag te Ronse en op zondag te Wemmel. Op donderdag kan zij nergens elders terecht en net daarom ambieert zij een marktplaats in Sint-Niklaas.

6.6. De weigering om de kwestieuze overdracht goed te keuren en haar aldus uit te sluiten van de markt van Sint-Niklaas veroorzaakt volgens de verzoekende partij een reëel en zeker kansverlies op een belangrijke economische groei en aanzienlijke winst, die zij aan de hand van een vergelijking met haar marktopbrengsten op andere markten kan begroten op 1.188,03 € per marktdag, hetzij op 59.401,50 € (50 x 1.188,03 €) op jaarbasis.

6.7. De bestreden beslissing veroorzaakt volgens de verzoekende partij aldus een ernstig nadeel dat een onmiddellijke beslissing wenselijk maakt om te vermijden dat dit nadeel zich voordoet voor de afloop van de procedure tot nietigverklaring.

6.8. Een gewone schorsingsprocedure zou onherroepelijk te laat komen, nu de verwerende partij bij schrijven van 29 mei 2015 liet weten dat zij “eerstdaags” over de aanvraag van de bvba Berga tot overdracht van de standplaats nr. 73 aan S.Z. zou beslissen. Eens deze overdracht goedgekeurd, zal

X-16.264-6/9

de mogelijkheid voor de verzoekende partij om diezelfde standplaats nog te bekomen, stellig worden bemoeilijkt, zo niet onmogelijk worden gemaakt.

6.9. Tenslotte stelt de verzoekende partij dat zij met de vereiste spoed is opgetreden, nu zij de bestreden beslissing pas op 12 juni 2015 heeft ontvangen.

Beoordeling

7.1. Naar eis van artikel 16, § 1, eerste lid, 7°, van het koninklijk besluit van 5 december 1991 ‘tot bepaling van de rechtspleging in kort geding voor de Raad van State’ moet de vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid een uiteenzetting bevatten van de feiten die de uiterst dringende noodzakelijkheid rechtvaardigen.

Die uiteenzetting moet doen aannemen dat de gevorderde schorsing niet slechts te spoedeisend is voor een behandeling er van in een beroep tot nietigverklaring, maar bovendien te spoedeisend voor een behandeling van de vordering volgens de gewone schorsingsprocedure.

Het komt er voor een verzoekende partij die beweert dat de zaak te spoedeisend is om de uitkomst van de schorsingsvordering en het annulatieberoep te kunnen afwachten, op aan om van die urgentie te overtuigen aan de hand van de concrete feiten die zij in haar vordering aanvoert.

7.2. De voorwaarde van het spoedeisend karakter is een schorsingsvoorwaarde die afzonderlijk onderzocht moet worden. De onwettigheden die tegen de bestreden beslissingen worden aangevoerd kunnen op zich geen reden zijn om het bestaan van spoedeisendheid te aanvaarden.

7.3. Verzoeksters betoog dat de bestreden beslissingen “een reëel en zeker kansverlies op een belangrijke economische groei en aanzienlijke winst”

met zich meebrengen, die zij begroot op 1.188,03 € per marktdag en op

X-16.264-7/9

59.401,50 € op jaarbasis, vermag de onmiddellijke schorsing van de bestreden beslissingen niet te verantwoorden.

Het is immers allerminst aannemelijk dat het voormelde financiële nadeel de verzoekende partij op korte termijn in een dermate precaire financiële toestand vermag te brengen dat dit de onmiddellijke schorsing van de bestreden beslissingen zou verantwoorden. De verzoekende partij spreekt in dit verband zelf enkel van een “kans” die haar “wordt ontzegd om een economische groei te realiseren” en het mislopen van een “aanzienlijke winst”. Zij geeft ook uitdrukkelijk aan op dinsdag een vaste marktplaats te hebben te Zottegem, op woensdag en zaterdag te Ronse en op zondag te Wemmel, waarbij zij de gemiddelde winst per marktdag, zoals gezien, op 1.188,03 € raamt.

7.4. In zoverre de verzoekende partij aanvoert dat de kwestieuze standplaats voor haar onherroepelijk dreigt verloren te gaan door de mogelijke toekenning ervan aan een andere marktkramer, dient vastgesteld dat een dergelijk nadeel gebeurlijk zal voortvloeien uit een andere beslissing van de verwerende partij. De verzoekende partij beweert niet, en maakt derhalve evenmin aannemelijk, niet in staat te zullen zijn om bijtijds de nodige juridisch stappen te zetten om het aan een dergelijke beslissing verbonden onheil af te wenden. De omstandigheid dat de verwerende partij heeft aangekondigd “eerstdaags” over de aanvraag tot overdracht van de standplaats nr. 73 aan S.Z. te zullen beslissen, vermag de onmiddellijke schorsing van de bestreden beslissingen dan ook evenmin te verantwoorden.

VII. Besluit

8. Ten minste de tweede grondvoorwaarde voor een schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid is niet vervuld. Deze vaststelling volstaat om de schorsingsvordering, alsook de vordering van de voorlopige maatregel en het betalen van een dwangsom, te verwerpen.

X-16.264-8/9

VIII. Kosten

9. Er is grond om de verwerende partij als de in het gelijk gestelde partij een rechtsplegingsvergoeding van 700 euro toe te kennen en de verzoekende partij te veroordelen tot de kosten.

BESLISSING

1. De Raad van State verwerpt de vordering tot schorsing van de tenuitvoerlegging bij uiterst dringende noodzakelijkheid en de vordering tot het opleggen van een voorlopige maatregel bij uiterst dringende noodzakelijkheid onder verbeurte van een dwangsom.

2. De verzoekende partij wordt verwezen in de kosten van de vordering tot schorsing bij uiterst dringende noodzakelijkheid, begroot op een rolrecht van 200 euro, en een rechtsplegingsvergoeding van 700 euro die verschuldigd is aan de verwerende partij.

Dit arrest is uitgesproken te Brussel, in openbare terechtzitting van negentien juni 2015, door de Raad van State, Xe kamer, samengesteld uit:

Stephan De Taeye, wnd. kamervoorzitter, staatsraad, bijgestaan door Silvan De Clercq, griffier.

De griffier De voorzitter

Silvan De Clercq Stephan De Taeye

X-16.264-9/9

PDF document ECLI:BE:RVSCE:2015:ARR.231.685