Court dismisses appeal on Article 6 claim, ruling mere lawyer presence does not prove intent to appear.
Belgique (BE)
Synthèse Legislator
Généré par l'IAThe Court of Cassation dismissed the appellant's appeal challenging a default judgment under Article 6 of the ECHR. The appellant argued that their absence was justified by a legal excuse, noting they had a lawyer present at the preliminary hearing. The court held that the mere presence of counsel at an initial session does not prove the party intended to appear at the trial, as the right to be heard must be assessed based on the specific circumstances of the absence.
Regeste Legislator
Généré par l'IAArticle 6.1 ECHR; Code of Criminal Procedure, Article 187, § 6, 1°: The presence of a lawyer at a preliminary hearing does not automatically establish that a party intended to appear at the trial, and the court must independently assess whether the absence was voluntary or justified.
Mots-clés
Généré par l'IADispositions légales citées
Généré par l'IADécisions connexes
Généré par l'IATexte complet
Fiche 1
Uit artikel 6 EVRM, zoals uitgelegd door het Europees Hof voor de Rechten
van de Mens, volgt dat een partij die in haar afwezigheid werd veroordeeld,
de mogelijkheid moet hebben om de zaak opnieuw en ditmaal in haar aanwezigheid
te laten beoordelen, tenzij vaststaat dat zij heeft verzaakt aan het recht
om te verschijnen en zich te verdedigen of zij de intentie had zich te
onttrekken aan het gerecht (1). (1) Zie concl. OM.
Thesaurus CAS:
RECHTEN VAN DE MENS - VERDRAG RECHTEN VAN DE MENS - Artikel 6 - Artikel 6.1
Wettelijke bepalingen:
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 november 1950, te Rome - 04-11-1950 - Art. 6.1 - 30
Link Justel databank 19501104-30
Fiches 2 - 3
Artikel 187, § 6, 1°, Wetboek van Strafvordering bepaalt dat het verzet
als ongedaan wordt beschouwd indien de eiser in verzet, wanneer hij persoonlijk
of in de persoon van een advocaat verschijnt en vaststaat dat hij kennis
heeft gehad van de dagvaarding, geen gewag maakt van overmacht of van
een wettige reden van verschoning ter rechtvaardiging van zijn verstek
bij de bestreden beslissing, waarbij het erkennen van de aangevoerde overmacht
of reden overgelaten wordt aan het soevereine oordeel van de rechter;
uit de wetsgeschiedenis van deze bepaling blijkt dat de wetgever de misbruiken
van de verzetsprocedure heeft willen tegengaan door een beperking van
de mogelijkheid om tegen een verstekbeslissing verzet aan te tekenen,
zonder daarbij afbreuk te doen aan het recht van de partijen om te worden
gehoord als onderdeel van het recht op een eerlijk proces, en aan de vereisten
die ter zake worden gesteld door het Europees Hof voor de Rechten van
de Mens (1). (1) Zie concl. OM.
Thesaurus CAS:
RECHTEN VAN DE MENS - VERDRAG RECHTEN VAN DE MENS - Artikel 6 - Artikel 6.1
Wettelijke bepalingen:
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 november 1950, te Rome - 04-11-1950 - Art. 6.1 - 30
Link Justel databank 19501104-30
Wetboek van Strafvordering - 17-11-1808 - Art. 187, § 6, 1° - 30
ELI link Pub nr 1808111701
Thesaurus CAS:
VERZET
Wettelijke bepalingen:
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 november 1950, te Rome - 04-11-1950 - Art. 6.1 - 30
Link Justel databank 19501104-30
Wetboek van Strafvordering - 17-11-1808 - Art. 187, § 6, 1° - 30
ELI link Pub nr 1808111701
Fiches 4 - 5
Uit de wetsgeschiedenis van art. 187, § 6, 1° Wetboek van Strafvordering
en de door het Europees Hof voor de Rechten van de Mens gegeven uitlegging
van artikel 6 EVRM volgt dat het door artikel 187, § 6, 1°, Wetboek
van Strafvordering gehanteerde begrip “wettige reden van verschoning”
die gevallen omvat die geen overmacht uitmaken en waarin de verzetdoende
partij kennis had van de dagvaarding, maar een reden aanvoert waaruit
blijkt dat haar afwezigheid niet was ingegeven door de wens afstand te
doen van haar recht om te verschijnen en zich te verdedigen, noch om zich
te onttrekken aan het gerecht; die afstand of die wil zich te onttrekken
kan niet alleen worden afgeleid uit een expliciete beslissing van de verzetdoende
partij, maar ook uit het feit dat die partij zonder redelijke verantwoording
niet is komen opdagen op de rechtszitting waarop zij behoorlijk was opgeroepen
en voldoende de gevolgen kan inschatten van de beslissing om afwezig te
blijven; de rechter oordeelt daarover onaantastbaar; het Hof gaat evenwel
na of de rechter uit zijn vaststellingen geen gevolgen afleidt die op
grond daarvan niet kunnen worden verantwoord (1). (1) Zie concl. OM.
Thesaurus CAS:
VERZET
Wettelijke bepalingen:
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 november 1950, te Rome - 04-11-1950 - Art. 6.1 - 30
Link Justel databank 19501104-30
Wetboek van Strafvordering - 17-11-1808 - Art. 187, § 6, 1° - 30
ELI link Pub nr 1808111701
Thesaurus CAS:
REDENEN VAN DE VONNISSEN EN ARRESTEN - GEEN CONCLUSIE - Strafzaken (geestrijke dranken en douane en accijnzen inbegrepen)
Wettelijke bepalingen:
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 november 1950, te Rome - 04-11-1950 - Art. 6.1 - 30
Link Justel databank 19501104-30
Wetboek van Strafvordering - 17-11-1808 - Art. 187, § 6, 1° - 30
ELI link Pub nr 1808111701
Fiche 6
Uit het enkele feit dat een partij vertegenwoordigd was door een raadsman
op de inleidingszitting, waarop er conclusietermijnen en een rechtsdag
werden bepaald, volgt niet dat zij op het ogenblik dat zij afwezig bleef
en verstek liet gaan bij de behandeling van de zaak, niet de wens kan
hebben gehad afstand te doen van haar recht te verschijnen en zich te
verdedigen of zich te onttrekken aan het gerecht (1). (1) Zie concl. OM.
Thesaurus CAS:
VERZET
Wettelijke bepalingen:
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 november 1950, te Rome - 04-11-1950 - Art. 6.1 - 30
Link Justel databank 19501104-30
Wetboek van Strafvordering - 17-11-1808 - Art. 187, § 6, 1° - 30
ELI link Pub nr 1808111701
Fiches 7 - 8
De door een vonnis bevolen onmiddellijke aanhouding van een beklaagde
maakt het die laatste niet onmogelijk persoonlijk aanwezig te zijn op
zijn proces voor het appelgerecht, ook als hij daardoor het risico loopt
van zijn vrijheid te worden beroofd; uit de loutere omstandigheid dat
een beklaagde het risico loopt van zijn vrijheid te worden beroofd als
hij zich naar de rechtszitting begeeft, kan dan ook niet worden afgeleid
dat die beklaagde niet de wens had afstand te doen van zijn recht om te
verschijnen en zich te verdedigen (1). (1) Zie concl. OM.
Thesaurus CAS:
VERZET
Wettelijke bepalingen:
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 november 1950, te Rome - 04-11-1950 - Art. 6.1 - 30
Link Justel databank 19501104-30
Wetboek van Strafvordering - 17-11-1808 - Art. 187, § 6, 1° - 30
ELI link Pub nr 1808111701
Wet van 20 juli 1990 betreffende de voorlopige hechtenis - 20-07-1990 - Art. 33, § 2 - 35
ELI link Pub nr 1990099963
Thesaurus CAS:
VOORLOPIGE HECHTENIS - ONMIDDELLIJKE AANHOUDING
Wettelijke bepalingen:
Verdrag tot bescherming van de rechten van de mens en de fundamentele vrijheden, ondertekend op 4 november 1950, te Rome - 04-11-1950 - Art. 6.1 - 30
Link Justel databank 19501104-30
Wetboek van Strafvordering - 17-11-1808 - Art. 187, § 6, 1° - 30
ELI link Pub nr 1808111701
Wet van 20 juli 1990 betreffende de voorlopige hechtenis - 20-07-1990 - Art. 33, § 2 - 35
ELI link Pub nr 1990099963